8109 resultaten.
Mijn wilde bloem
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
644 zij zijn gekweekt
om trots en schoonheid
uit te stralen
langstelig met
bloem en blad
in alle vorm en grootte
een plaatje voor het ogenblik
maar gaat daarna vervelen
zij zijn er met zo velen
ik wil jou
mijn wilde bloem
waarin het leven zichtbaar is
als worsteling
van licht en kleur
gekroond met overwinningsgeur…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Ineens vroeg ik me af
komt LENTE van LENTEMENT
langzaam, LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug…
Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
666 Het was het laatste weekend van maart,
dus nog maar enkele dagen lente.
Nog voor de watertoren van Lichtaart
constateerden we
drie verpletterde eekhoorntjes.
Het enige gave wat restte
was hun pluimstaart.
Het onophoudelijk gekrijs der meeuwen
boven het Zwart Water
kon de vraag naar het waarom
niet verdringen.
Diezelfde zondag
schoven…
De lente verleidt
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.630 langzaam word ik door
haar uit bed gelicht
en ten dans gevraagd
met ogen nog toegeslagen
bewegen we ritmisch
op de maat van de wind
in een oogwenk tilt ze me op
en zwiert me ongemerkt
door de ochtend
het schijnt zonnestralen…
Natuurbehoud*
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.089 In deze streek voel ik me thuis. De zon
beschijnt door mijn vensters heuvels van goud.
Esthetisch heet dat. Zacht en warm de bron
waarin ik zwem en zwel. Alles beschouwd
is het een paradijs waarnaar ik drong.
Ik jaag ritselend door het kreupelhout
met een strikvraag: als ik het weten kon
hoe jij mij beoordeelt van wie ik houd.
Plotseling…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 Daar komt de Lente:
Ze spreidt algauw
Haar hoge tente
Van licht en blauw!
De velden laaien
In zonnegloei;
De weiden waaien
Vol bloemenbloei!
Het beekje huppelt
Zo vlug en fris;
En zilver druppelt
Van bies en lis.
De bomen strekken
Hun armen uit.
De wilgen lekken,
De berk loopt uit.
Al! takken, twijgen,
Al wierookwerk!
De leeuweriks…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zachtjes rekken violen zich uit
strekken narcissen hun lange nek
wiens kelken gekust worden
door 't morgendauw
doch houdt de vrijdagochtend
wolken steevast gesloten
waar vroege vogels onverstoorbaar
met luid gekrakeel onderdoor vliegen
ontvouwen madeliefjes hun
schoonheid treuzelend daar
kinderhanden in aantocht zijn
wachten lenteboeketten…
In de schoot van de maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 jouw stem wiegt mij
in de schoot van de maan
waan ik me veilig
schommelend op de tonen
vlei ik me dichter
spelen sterren tikkertje
in deze rusteloze nacht
waar donkerte het wint
tot de muziek wegsterft…
Pasen
gedicht
2.1 met 52 stemmen
12.208 Zo filosofeerden wij wat na maar de Natuur
heeft haas en Pasen nu eenmaal verbonden
wanneer ze niet door een vos worden verslonden
maakt deze herfst de jager ze het leven zuur.
---------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten', 1997.…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wisselend zilveren spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt
In een zonnig-eff'ne…
April
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Het takje dat trilt.
Het twijgje dat wijkt.
De struik die buigt.
De stille struik
die het prille nest
beschermt en beschut.…
Boomterreur
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
627 in het park om de hoek
langs een haag van hazelaar
op een veldje van kort gras
staan twee bomen naast elkaar
links een treurwilg, rechts een berk
of een boom die daarop lijkt
maar het kan ook andersom
ligt eraan vanwaar je kijkt
maar die treurwilg van de twee
staat het dichtste langs het pad
maakt een buiging met haar kroon
heeft haar…
Genetisch verankerd
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 heb de vogels
zien vliegen op
hun v-vormige vlucht
strak in formatie
profiterend van de
thermiek in de lucht
het doel
is genetisch verankerd
in standen van zon en de maan
zij kennen de kusten
en landen waarover hun trek
ieder jaar weer zal gaan
totdat de mens
met bebouwing en jacht
het natuurlijk patroon komt verstoren
slechts…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 In de stilte sluimert het geluk
in de stilte sluimert
haar geheim
ze geeft het niet prijs
ze gaat niet open
of geeft zich bloot,
daar, daar in het woud
waar takken en bomen
een dicht gegroeid bos vormen,
daar heerst de stilte,
het evenwicht en de harmonie
van de natuur,
van Moeder Aarde;
ze geeft zich niet prijs,
ze geeft zich niet bloot…
Oosterend
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
586 Aan het einde
van de weg
daar waar het land
versmelt met lucht
Daar is een stil
en klein gehucht
dat is waar ik
geboren ben
Daar weet ik
elke weg en steg
haast iedere struik
en boom
Daar is waar ik
boven op de dijk
mijn allermooiste
dromen droom
Daar leun ik graag
tegen de wind
zie op getijden neer
dit kleine stukje…
Vlinders
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
683 Vlinders voel ik in mijn buik
ik zie hen als ik mijn ogen sluit
in een paradijs met duizenden bloemen
vlinders vliegen daar vrij
ze kleuren dat sprookjesland
als een schildershand
als ik mijn ogen dan weer opensla
en naar buiten kijk
zie ik één vlinder op een stengel
ik voel me rijk.…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 ik was een lenteknop
heb vorst en sneeuw doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst…
Paarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
807 De zware paarden bij het bruine hek
met hoofden half geheven naar elkaar
likken in een zacht en teer gebaar
de stugge haren in hun beider nek.
Soms gaat een hoofd wat meer omhoog
alsof het wacht op een vertrouwd geluid
dat op zal klinken uit het fluitekruid
zonnig weerspiegelt in een glanzend oog.
Er spreekt een weten uit hun rustig staan…
Buizerd
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
765 Aandachtig biddend voor zijn maal
hangt de buizerd in de lucht.
Zwevend zonder een gerucht
spiedt hij naar een grondsignaal.
De vleugelpunten trillen zacht
bewogen door de warme wind,
waardoor hij draagkracht vindt
voor het volvoeren van de jacht.
Plots duikt hij, stil, poten gestrekt
als een baksteen naar de grond.
Een veldmuisje weet…
Op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
761 Er was een pad die reuma had
en last van eksterogen
en door dit euvel had zij al
een tijd haast niet bewogen.
Maar zo een pad wil ook eens wat
en heeft ook zo haar driften
dus ging zij driest en onverwijld
op 't paddenpad staan liften.
Zij stak haar paddenteen omhoog
ondanks haar pijnlijk eksteroog
en op haar pad ging zij op pad.
Nooit…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De koeien staan er nog maar half
want lage mist verbergt hun poten,
ontneemt ‘t zicht op land en sloten
en kleedt in dons het liggend kalf.
De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten…
Dal van de Geul
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Uit een scherp omlijnde zwarte wolk,
viel plots een malse regenbui.
’t Was mei.
Het dal van de Geul
vulde zich met nevel,
die op slag verdween
toen de zon weer verscheen.
Die legde een zilveren schijn
over de rimpelingen
in de duizend kronkelingen der rivier,
waarlangs wij liepen,
een lange sliert.
Her en der las ik een gedicht,
in…
Arboretum 2012
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Met de vleiende wind
Om mijn hoofd
In de verte nog
Ondersteund door
Het bemoedigende
Krassen van twee
Zon geblonken
Zilvermeeuwen
Vertrouw ik
Mijn meeuwen
Jagend op de
Eeuwigheid
Toe aan dit
Podium van
Hedendaags werk
En word zowaar
Verleid door de geur
Van gebroken fluitenkruid
--------------------------
Met…
omgekeerd
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
738 hier staar ik mij omlaag
naar verdronken werelden
waar in 't hart van de stilte
mijn spiegelbeeld
verdwijnt in het jouwe
zoals takken van bomen
in zacht golvend water
omgekeerd leven fluisteren
zo lief en tederdicht
vallen wij oneindig samen…
Zomer
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
700 Bloeiende bloemen
aan de bomen
schitteren
in het morgenlicht
Laat de zomer
nu maar komen
De vakantie
is in zicht
Vroege vogels
in hun verenpak
vergezellen ons
bij struik en bomen
Uit volle borst
op hun gemak
bezingen zij
ons zomers
dromen…
Stammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Prinsheerlijk liggen ze te rotten
gevallen stammen na een storm.
Geleidelijk vervalt hun ronde vorm
tot pulpachtige overschotten.
Het deert ze niet zo te vergaan.
Van top tot teen begroeid met mos
schenken ze voedsel aan het bos
en vele beestjes een rijk bestaan.
Ooit reikend naar de warme zon
zakken ze weg in koele aarde
maar altijd…
Via de Ogen een goed gevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Wat worden we door onze ogen vaak bedrogen.
We zien vaak dingen die er helemaal niet zijn.
Zien iets en gelijk spelen onze gedachten.
Maar daarna is het niet wat we op dat moment er van verwachtten.
We hebben iets gezien en taxeren het op een tien.
Later moeten we het herzien, want de waarde is helemaal geen tien.
We voelen ons bedrogen door onze…
Geluid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648 Het geluid van geluk
is voor mij
de stilte waarin
de zon haar eerste stralen
over de aardbol schijnt,
en de merel weet dat
waarna mijn angst
voor de dag
met de donkerte verdwijnt.…
Ree
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 Kijkend naar mijzelf.
Een ree springt op en verdwijnt.
Samen en alleen.…
De eik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 Fier en rechtopstaand.
Takken wachten in stilte.
Wanneer komt de storm?…