Alle inzendingen over rode

5887 resultaten.

Sorteren op:

Wereld oh wereld

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
gelaten loop ik door straten vol met kuilen vol met gaten rood het tastbare bewijs van dood, altijd op de vlucht levensloos in moedersschoot harteloos volg ik school, kleurt lesstof broos nutteloos zo lijkt het want iedereen is geslaagd werkloos geweren klinken honderden keren al lijken kogels mij niet te deren zal ik blijven of 'm…
LadyLove3 februari 2016Lees meer >

Schouwspel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

mijn buurvrouw

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 614
maar ze bleek zo aangeslagen ze schrok en wou gaan lopen maar gleed uit op het parket haar been dat leek gebroken en dat was absoluut geen pret ze lachte en ze huilde wist niet wat ze eerst moest doen ik hielp ze recht en ze pruilde: mijn been kleurt blauw en groen gelukkig was er niks gebroken en ze vroeg me stil te zwijgen ik liep rood…

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 826
Achter de kim ligt de zon begraven onder de troost van rode pracht. Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen. Zo glijden zij voor de avondlucht, de hoge, slapende zeilen geheven.…
Jan Prins19 februari 2017Lees meer >

Weerspiegeling van de nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
De reflectie van de ochtendzon, diep rood en wazig, stuitert over het gitzwarte water. De ontnuchterende koude bries steekt als naalden op mijn huid. Hiaten van de nacht verschijnen. Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat. De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.…

Scherven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Eenzaamheid en leegte nemen je leven over, dagelijks vindt de rode stroom zijn weg naar beneden. De tijd verstrijkt Langzaam stopt het bloeden van je hart Diepe wonden veranderen in littekens, de herinneringen voeden je ziel Langzaam vind je de weg terug en vormen de scherven je nieuwe leven.…

Gave maantjes

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Er was het meisje met de rode laarzen de neuzen waren versleten maar de maantjes van haar vingers waren gaaf En later zat ik aan haar bed en lepelde vermoeide wijsheden binnen.. een frêle bosnimf op ziekenhuiswit haar handen roerloos in haar schoot Het badwater wordt koud nu Billy loom heupwiegend de kamer binnendanst...…

In jaargetijden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
een dunne draad zonder eind Herinnering aan de winter paars als een heideveld schaars bedekt Een heldere droom wordt zelden een gedicht met zuivere woorden Herfst lijkt op een bonte vlinder zomer- en herfstkleuren opgezogen Een winter wacht met zwart en wit in een maanzieke, zilveren nacht Een ader in de neus klopt en klapt druppelt rood…

Dubbel herfst

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
Het terras is leeg waar we ’s zomers zaten In de lucht meldt zich de gans als wintergast Van de takken dwarrelen nu de bladeren Als veel kleurige vlinders naar de grond Of drijven op ’t water alsof ze badderen Maar zwieren eerst nog op de wind in ’t rond Stil zit ik nog te genieten in de late zon In de late warme najaarsstralen Van de rode…

Schouwspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

tijger Tim maakt vriendjes

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
tijger Tim is vaak alleen niemand om te spelen gelukkig heeft hij een step te leen zal hij zich niet vervelen Truus en Co, meestal samen rennen vrolijk door het bos plukken zomers blauwe bramen en zien weleens een rode vos aan het einde van het pad vlak bij de kastanjeboom zit tijger Tim stil op zijn gat hij voelt zich treurig, voelt…
jan zwennes29 oktober 2017Lees meer >

Gewoon winter

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
De witte vlokken fris Als bolle veertjes Dwarrelen ze naar beneden De mensen lopen traag Door de straten Glimlachen naar elkaar De winter is weder daar Door koelte Een rode blozende wang Daar een sneeuwbal Of je die effe opvangen kan Kinderen Die Spelen In het zware weer Met koude en warme handen Mooie vergezichten in de weilanden…
ebba10 december 2017Lees meer >

Zie! waarom mensen dichten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 979
Is het leeslint wel rood, zoals bindend werd afgesproken? Is het schutblad wel oranjegeel, zoals stellig werd beloofd? Gelukkig ging alles goed. Zucht! 'ZIE!, waarom mensen dichten' kan lezers gaan verrassen! KIJK toch! www.albertweijman.nl, vliegt als een vogel in de lucht!…

Slaap

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.377
Er is slaap in overvloed, tot in de benauwdste ogenblikken toe, maar niet genoeg voor iedereen een enkeling blijft wakker, ziet de hemel rood worden, elke ochtend opnieuw hij wacht tot er honger komt en er komt honger, dor en stoffig en van heel ver weg, maar niet genoeg voor iedereen hij is de eerste nu, hij begint haastig te lijden…

Na het middagmaal

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 870
mijn oma sliep in een fauteuil naast de kolenhaard, vol overgave, ongehaast zij was mijn uitzicht als ik opkeek van het slaapverwekkend gewicht dat de school voor mij voor morgen had vergaard de pendule tikte de stilte vol terwijl ik steunde op mijn elleboog en die weer op zo'n zacht tapijt met een rood-zwart gekleurd figuur die mij…

lekker wild

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
of je gaat volledig in het rood met wat pep en liters alcohol , ga je lekker wild... want de zwoele nacht die bruist, laat je elke avond zuipen zo maar al die jaren aan een stuk. en wat is dan het uiteindelijke gevolg? juist...geen geluk maar wel een onverwachte vroege dood!…
Jonhy Donovan12 december 2018Lees meer >

vlam des genode

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
zonder mensenhanden is ze de kou die van het genot is ontvreemd en zie, hij de mens die blaakt van een wellustig denk patroon wijl een schapenvacht gelegen voor het aanstormend vuur zich ontkreukeld voor het komend lustig avontuur en op de hoek van de mantel floreert een fles wijn met twee kristallen glazen, altoos gevuld met een rode…
elze30 december 2018Lees meer >

Hemels blauw

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
getrouw van kleur verschoot nog oogstte wei zijn volle herfst blij tot zij vielen door scherpte aan de voet in hun dodelijke laatste groet zonder misbaren zijn de mooiste aren door de raapsters van de oogst verzameld tot het jaarlijks droogboeket in felle tekening daalt ook nu nog felle hitte op ons neer uit diepe kleuren rood…
wil melker2 september 2019Lees meer >

De vijg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
kleuren donkeren in zichtbaarheid van rood en blauwe rotsen naar donkergrijs waarbij het frisse van de vijg een exquise traktatie blijft onbereikbaar ben jij op het tussenpad waar zendgemacht geen soelaas meer geeft op schermen die niet kleuren op elk nieuw gebeuren het is de wereld waar bewegen niet wordt geregisseerd door emoties…
wil melker20 september 2019Lees meer >

Geurige sappen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…

Meegedragen door de wind

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 364
ik loop door de laan en kijk naar de lange rij bomen in de seizoenen die komen en gaan hoe de liefde begon op blauwe vleugels gedragen lichter dan ooit door smalle kronkelige straten verbonden met de bron de rode ader van de witte hemelzon terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen onder de koperen ploert zonder mededogen…

Laterna Magica

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
in de schaduw van de tovertuin doemt vergrendeling op verwonderd peinst de boer over de os die plots viool spelen kan met vuur en magische veer schrijft een nachtelijke dichter onverdroten voort kinderhanden tekenen het ei in de buik van de rode hen de lantaarnpaal neemt de benen samen met het licht een man met één voet…
J.Bakx18 maart 2020Lees meer >

Lichte thermiek

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 370
ik heb met haar onder het wolkendek geslapen de schaapjes hebben wij later uitvoerig geteld voortzeilend langs de wind zijn wij de einder voorbij geweest in het ondergangsgoud naar rood het lichte wit kreeg body in de avond uren zacht droop condens uit de donkere kant lichte thermiek deed ons weer stijgen in het overzichtelijk…

Vijfenzeventig jaar geleden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
ik sta daar waar vele voetstappen liggen van hen met bevrijdingsbloemen in mijn hand kijk ik of ik haar zie tussen alle mensen die hier vandaag zijn samengestroomd Jo’s rode haren wapperend in de wind een trotse rechten studente die zich had aangesloten bij het verzet liep hier vijfenzeventig jaar geleden haar laatste stappen zal…

Mijn patchwork regenjas

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
verwachtingen In een onderpand alles goed zou maken Het gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar Maar toch altijd onverwacht, waar ze Met het eerste licht gekomen was, ze Gaf me een hand en vertrok met de Laatste strofe uit haar zonneboek Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was Ik stond op een leeg perron en op het eind Zag ik de rode…
Pama12 september 2020Lees meer >

Wintertijd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
Andere tijden, de originele Verblijden, oranje, gele bladeren, bruine, rode vele Daarover te kwelen op een grauwe maandagmorgen Lijkt zonder zorgen Geen lekken, geen schreeuwende bekken Bladstil houdt zich het laatste blad Alsof ...alsof het nog één keertje bad voordat het viel en toch, toch ging hemelen Wat kan iemand zemelen Op deze morgen…
Ralameimaar26 oktober 2020Lees meer >

Op zonnewind

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 447
onverhoeds het luchtruim ingedoken met gedachten als vleugels en ogen al de horizon voorbij eindelijk totaal vrij alleen de lach legt beslag op de koers die wij willen aanhouden in de chaos die ruimte ons biedt met als baken ga en geniet vervluchtigd driften wij langs stelsels en sterrenhopen liggen lui op zonnewind naar rode…
wil melker28 oktober 2020Lees meer >

Toen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Toen iemand zich vrij door de ochtend bewoog Toen een vrouw niet meer wilde bewegen Toen een man een smartlap zong En iemand nooit meer uit bed zou komen Toen de wijsgeer over de herinnering sprak En de slager over leven en dood dacht En zijn vrouw kuiltjes in haar rode wangen had En de jongen skatend over straten gleed En het kind met gebogen…
J.Bakx10 februari 2021Lees meer >

Witte kamer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Jij daar toen in die kamer van het witste wit hoe jij nog vader blijven moest en ik het kind met nog vele morgens te gaan maar ik zag witte angst in grijze ogen staan hoe ze bloeiden daarbuiten uitdagend en rood, de rozen, trok augustus nog één keer alle registers open ik wist al van lege kamers en dat verdriet na jaren ook slijt…
mia bemong2 augustus 2021Lees meer >

in ontmoetende blik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 439
ik zag hoe jij straalde wist hoe je wangen het warme rood uit je hart haalden in het bloeien van je ziel altijd sprankelden al je ogen het was hun gift om ieder alle goeds te beloven in ontmoetende blik jij had niet zomaar een gezicht door het curiosum van extremen waar liefde en het gemene dezelfde genen deelden juist in het…
wil melker5 november 2021Lees meer >