14989 resultaten.
Er is een vrede
gedicht
3.2 met 9 stemmen
3.916 En als gij eens uw stil gelaat zult heffen
Naar dat nieuw licht boven verleden's graf,
Roep dan mijn naam. - Ik zal uw roepen beiden.
O dan zal ik, ontroerd èn trots, beseffen
Dat ik mijn volste jeugd in liefde gaf
Aan 't hart dat groter was dan liefdes lijden.…
Dromen aan zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
501 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer
valt wat licht in dunne snoeren
naar binnen en raken het tapijt
de stroom gaat op aan Ludwig,
die zijn toon kreunt door de massa
van afwezigheid vol van verleden…
Ik droomde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Ik droomde dat we op vakantie
in een bus
die langs een weg met struiken reed,
en oude huizen
vroeg wat je ervan vond
we kwamen in het stadje aan,
ik blij je 't meer te laten zien
dacht dat 't het eindpunt was
we stapten uit
maar mensen bleven zitten,
en toen de bus weer verder reed,
kon ik niets meer vinden
door nieuwe bouw, verleden tijd…
vriendschap
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
982 ver in het verleden
rustig over roest en rail
zonder haast en herrie
speelden wij op het spoor
we vergaten wie we waren
in onze lokkende loco
de meester en de machinist
met een prachtig perspectief
we zwaaiden met het gras
sneden dorpen in tweeën
konden met elkaar overweg
in de gestoomde cabine
zagen door de ronde gaten
twee verschillende…
Over verhalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 Ik zie mezelf,
herkauwend mijn verhaal,
luisteren naar dat van een ander,
die een nog boeiender verleden lijkt,
en 'k helpen wil meer op te diepen
te begrijpen.…
De moralist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 moralist
Weet
Waar het land zich in bevindt
De moralist
Heeft kennis
Een geweten
Vaart terug
Op hoe het ooit begonnen was
Kent de waarde der dingen
Hij heeft echte herinneringen
Bouwde een wereld
Daar waar hij zichzelf moest bevrijden van oude waarden
Hij ziet nu hoe
waar de wereld
Zonder dat
In kan ontaarden
mijmerend aan zijn verleden…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden
met water onder handbereik.
Over-levers kwamen op ons pad,-en dat leerde.
Nu verstaan wij beter wat voor ieder
in zijn tijd, het dagelijks brood betekent
en hoewel bij wet verboden, gaven wij
voor wat zij dagelijks doen.…
Nog niet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
611 De wortels van mijn hart grijpen zich vast
in het weefsel van het verleden.
Het heden wordt nog niet aanvaard.
De brug is te lang tussen vroeger en nu.
De rust is er niet, er is betwisting en argwaan
verlengd met een traan,
omgebouwd tot een stroom van onwennigheid.
De ziel heeft nog geen toevluchtsoord.…
het leven.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
537 als ik om mij heen kijk,
sta dan even stil,
hoe ik het verleden ontwijk,
niets van die tijd weten wil,
mijn jeugd die herinnering duurt een seconde,
al mijn dromen gebouwd op los zand,
heel mijn leven wat een zonde,
een laatbloeier zonder verstand,
als ik om mij heen kijk,
tevreden met alles om mij heen,
voel ik mij werkelijk heel rijk…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Kom aan
mijn borst, spat als vuurwerk
in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt, al rol je weg, je kromt
je rug als een wolvenpak, je ziet
mij als een prooi, in eb en vloed,
brekend op de kust van niemandsland
als spotroep van aangespoelde schelpen die
op de tijdslijn het verleden laten horen.…
Parels voor de zwijnen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 , toen
ik omkeek en vele jaren ouder was,
vergeleek me toen ik werd geboren,
ben ik levend dood of begint het pas
geschreven duel in een tweegevecht,
lijken beide helften levensecht,
door ervaring de waarheid kantelt
en verder reikt dan op het toekomstig pad,
zocht naar poort in het hof van Eden,
maar dat ligt te ver in het verleden…
Schuldig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mijn oom is overleden
een man naar mijn hart
hij had kanker
had ik hem toch nog maar opgezocht
een voormalig schoolvriend is uit het leven gestapt
las de advertentie even oud als ik
de schrik is het ergste
de herinnering een paar keer slikken en het is verleden tijd
Josje heeft het niet gered
mijn eerste liefje is niet meer
het was ook…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Waar verleden overleden is.
Waar toekomst ongeboren is,
heerst rust.
In het moment waarin we staan.
Waarin bomen blijven wortelen.
Waarin aarde zaden kiemen laat.…
Geluk zonder pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 jij hebt me
aan de hand
genomen we zijn
weggegaan zonder
vliegtuigstrepen
en afscheid nemen
je beloofde met
mij een nieuwe
wereld in te gaan
ik moest zien
ruiken proeven wat
er zo veranderd was
open je ogen zei
je alsof je tegen
een blinde sprak
maar ik keek normaal
en dacht verleden tijd
het voelde anders
dan gewoon op afstand…
De zin van afwezig zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Mensen verstaan de intelligente kunst
om het verleden vast te kunnen houden.
Zo praten we elkaar schuld en boete aan.
Mensen kunnen in de toekomst leven.
Zo scheppen ze verwachtingen en illusies.
Mensen begrijpen de zin der zinnen.
De zin van afwezig zijn.…
Nog wel fragiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
656 Getooid in verleden tijd vertrekken uren
ze flirten en lonken nog even een moment
content over wat ooit was en lang mocht duren.
Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen
met tal van levensvragen over wat zal komen,
men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen.…
alleen lyriek maakt je vrij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nu het verleden begint
in een jaar zonder zorgen
dat nooit heeft bestaan
weten wij stellig (helaas)
hoe het zal gaan.
de taal heeft geen woorden
voor wat er gebeurt
ravage en moorden
en niets gaat voorbij.
verletter het zuchten
boekstaaf de luchten
verkoop de momenten
maar niets maakt je blij.…
Licht hautain
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
466 zij kwam onverwacht
nam als entree
een licht hautaine
houding mee in
een lieve fris
spottende lach
er ruiste verleden
in haar kledij
zonder dat de
aanslagen van tijd
zichtbaar waren
in haar verschijnen
waar geroezemoes
de boventoon voerde
lijkt stilte nu de
overhand te krijgen
uit pure verbazing om
het vreemde gebeuren
zij…
Ervaring
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
884 Fouten uit het verleden kan ik niet over doen
Wel excuses maken voor de fouten van toen.
Mijn leven overdoen met alles er op en er aan
Met een lach en een traan zou ik er voor gaan.
Terugkijkend naar mijn eerste liefde met veel plezier
Stuntelend met een trukendoos en veel gemier.…
Oneindige muze.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Is het mogelijk
het oneindige
van het bestaan
te achterhalen
waarin
verleden, heden, toekomst
jouw zoektocht vormen
Je muze
in de zucht
naar het vinden
van het " zelf".
Ergens is het ontstaan
Ergens zal het vergaan.…
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde toekomst was
die eens hun verleden…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 En weer reden we over wegen, bruggen
Liet je de nieuwe snelweg zien
die nu naar Leiden leidde,
vroeg je waarom ik in 't verleden
van 't ene werk en plaats
naar d' andere verhuisd was
'k Probeerde logisch te achterhalen
hoe mijn wegen leidden
Luisterend naar wirwar van banen
en plaatsen vergiste jij je even
bij de warboel van banen…
In een adem
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
460 ik bewonder je
diversiteit van gedachten
en meningen in onze
vaak heftige dialogen
als voer voor psychologen
ik blader terug
in het kijken en
vergelijken van
verleden en heden
met de lach van gelijk
dat verbaasde me meer
dan ik zou willen want
een open blik is ook
de hand die overbrugt
wachtend op een kus
ik heb lang
naar je gekeken…
verruim de horizon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 met als bagage in jouw rugzak
de lauweren van het verleden
wacht een nieuwe baan en rol
in nog ongeschreven toekomst
een job die jouw ambitie vraagt
om met de inzet van hart en ziel
voorbij de linie van het bekende
jouw horizon te gaan verruimen
met frisse blik en een dwarse kijk
zul jij het onverwachte ontmoeten
met inzicht als bron van…
MEER VAN GENEVE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Slechts waar de Rhône
bij mij naar binnen stroomt
herken ik nog de ruigte
van het rustige verleden
toen reine moerassen
en dichte struiken
vol vogelgekwetter
en verborgen teerheid
zorgden voor broedsels
ontluikende levens
al mijn oevers sierden
thans
ben ik ingesloten
door harde wegen en kaden
waar geraas en gejoel klinkt
drukke steden…
Plek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Daar zit ik dan,
in deze kamer
waar ooit de kind'ren sliepen, speelden,
nu vol portretten en verleden
Volle zakken bollen wol,
lappen waar iets van gemaakt nog,
kleren, kleden?…
WATERSPEL IN HUIS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 eeuwen voortrazen
heeft de woning van
Romes welgestelde burger
een ruime zitkamer
onder een dak met opening
waar welkome regendruppels
rook uit de haard zoenen
neerdalen in een bak
van gepolijst marmer
de huisvijver
vanwaar dampen
zich overal verspreiden
binnen de muren
bij alle gebeurtenissen
het tijdloze
schappelijk door laten gaan
verleden…
Emolent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 Want de Beer verzuimt z´n vel,
zijn onverwerkt verleden te redden.
Poetin die met molentjes speelt,
zonder moorden zich verveelt,
bijt bominslagend om zich heen:
als een STA-LEN fascistoide!
Wladimir, doe boete.…