5363 resultaten.
Kinderspel
gedicht
3.3 met 7 stemmen
2.346 Vogels kwetteren. De zon verblindt.
Uit: 'Lichtscherven'
Chris(tian) de Valk
Uitgeverij Elikser, Leeuwarden…
Wanneer sterren weer schijnen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Je aandacht in de morgen aan zingende vogels mag wijden,
of zomaar in pyjama lekker in de regen durven staan.
De ogen rustig sluiten,
niet meer omkijken naar wat voorbij is gegaan,
Laat het geluk van binnen nog eens naar buiten,
neem hiervoor van mij deze kleine handreiking aan.…
Nachtbruid
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
542 O neen, ik weet, als zij, hoe het begon
ik sugardaddy, zij chinese zijde
uit kyrgistan, maar dit geheel terzijde
Maar al met al weet ik nu hoe dit kon
haar truc om dit jaar uit zicht te verdwijnen:
zij was geen vogel, maar de noorderzon…
Voeten in klei
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
319 Er loopt een meisje langs barokke stukken,
haar vaders snor past daar prima bij;
ze kust het kale hoofd en voelt zich vrij,
een vogel kleien, zal haar wel lukken.
Vrolijk plukt ze een pluisje, tikt op een neus,
staart naar de vrouw in het bleke gewaad,
die in de schaduw van de hoge muur staat,
en haar doet denken, aan die wijze leus.…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
mirakelvis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
284 de kooi is roest en goedkope jenever,
tralie snijdt in mijn tong, de vrije vogel
doopt zijn vleugel in oranje zon en pist op wormen.
maar in deze kapotte borst kolkt een oceaan —
zwart water, soms moorddadig,
mirakelvis die wild flitst in donker zout,
mijn bloedwater laat hem dansen als gods vieze grap.…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
101 Nog vóór de vogels
de ochtend openen
heeft het licht
de bladeren al gevonden.
Niemand gaf het
de weg.
De beek buigt om een steen,
het riet beweegt
voordat de wind zichtbaar wordt,
een wolk verliest zich
zonder iets kwijt te raken.
Alles lijkt
elkaar al langer te kennen
dan namen bestaan.…
Ambivalente waarheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.361 aan schone kleren
eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte
een oprechte waarheid vol dwaze dromen
we verwarren onze ejaculaties met toverkunst
zo blijven we allebei met het gras groeien
om de broze werkelijkheid te benaderen
lezen we samen een opzienbarend hoofdstuk
over de hoofdstad van een verlaten provincie
waar landelijke vogels…
Universeel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
39 Elk vergieten ooit begaan
In schuwheid van schaduw
Aan het zicht onttrokken
Blijft voor altijd bestaan
Alle adem ooit geblazen
Door ontelbare kelen gegaan
En dat lucht zo helder is
Blijft verbazen
Alle liefde ooit bezongen
Zo waarachtig en diep
Is na lichtjaren van hier
Door vele doden verdrongen
Oogsten na ‘t zaaien
Vogels, vlinders…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 snijdt de schaduw open
en daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan…
gedachten
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.300 tjilpen van vogels
tranen over mijn wang
hoge eiken
dorre bladeren op de grond
het regent
een geur van bos
tijd staat stil
mistig en vol geheimen
geheimen van mij
problemen die ik niet kan ontvluchten
waarmee niet valt te leven
verdronken in een diepe zee
vol van gevoelens
m'n leven beeindigen
soms speel ik er mee
zacht en eindeloos…
Op vleugels van dankbaarheid
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
11.747 Stil, met verbazing in haar ogen,
hoort zij plots een merel zingen,
schone tonen smelten dooi in de
dagen, waar het voorjaar groeit
ze zoekt naar de schoonheid van
dit ontroerende geluid, veegt het
duister uit haar ogen en ziet de
vogel op een tak, vlakbij het raam
verwonderd blijft zij staan en kijkt
de klanken naar binnen, waar haar…
Een streepje zon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
849 De haan kraait luid, de middag is
al ver gevorderd en de vogels zingen.
't Geheim klopt stil, onhoorbaar door de dingen,
omringd door water als de vis.
Je bent erbij, erin, ervan doordrongen,
erover spreken gaat in vreemde tongen
maar 't lukt je nooit voorgoed.…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 mensen zijn gevlucht
naar rust tussen de bomen
mos om op te dromen
in zonnestralen zie je
vlinders dwalen, dansen
muggen boven kroos
kronen vangen zon
onttrekken met hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
verstoord liefdesspel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
684 de zomer
ligt nog open in
IJ- En Kinselmeer
de dijk tussen
d’oude gehuchten
Uit- en Durgerdam
de fietser kruist
weerszij groen van
bloeiend gras
kragen van riet
water klotst
vogels zingen snateren strijken neer
vliegen op
winden zuchten licht
de fietser staat stil
hij schreeuwt
SCHRRAUWWWW
twee hoofden heffen zich
coïtus…
Ik Wil...
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
996 'k Wil wandelen in het grote bos
Waar bomen staan, heel hoog
En vogels zingen op een tak
Dan fluit ik er ook op los
en houd ik in mijzelf een monoloog
'k Wil zwemmen in een heel groot meer
Waar vissen zich vermaken,
en ik zwem daar dan tussenin,
om me daarna weer droog te maken
Dan wil ik liggen in het gras
en staren naar de zon
Die…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 Wijder klaren al wijder klaarten
en ik dwaal als een vogel boven de wolken.
Ik wil je zien, moeder.
Ik wil éénmaal in je ogen zien
voor de grondeloze diepte mij neemt.
Je ben zo ver.
Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.
Laat dit pijnlijk lichaam in uw arm rusten
als het kind op moeders' schoot.…
Ik ben
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.767 grasspriet in jouw gazon
een aardigheidje uit een grabbelton
een diepte in jouw dal
een kleurtje van een toverbal
een richting van jouw stuur
een seconde op een uur
een druppel in jouw regen
een stoplicht langs de wegen
een stukje weg onder jouw band
een zandkorrel op het strand
een muntje in jouw fontein
een dertien in een dozijn
een vogel…
Vlucht, vlucht, vlucht ...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.079 woorden zijn niet nodig
alleen 't kijken naar jou
maakt elk commentaar overbodig
De klanken voeren me mee
het maakt me licht in m'n hoofd
elk woord wat je tegen me zegt
wordt door mij spontaan geloofd
Des te dieper is de realiteit
en het grote gat waar ik in viel
terug naar de werkelijkheid
maar eerst getrapt op mijn ziel
Ik zou een vogel…
Pluimagehommage
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.852 jacht
tot je bedolven bent onder een zwerm
Blaas op het tuitje maar kauw geen noten
want je blijft achter buiten zacht-te veren
het ganse feest zal langs je hene migreren
zonder ooit te zijn beschoten
Werp dan niet plots een zwanenzang op
of een eender naar ’t zwevend gesnater
het blinde laaien maakt de jager kippig
Stop met vogelen…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.092 Mis je de vogels, hun liedjes en praatjes?
Blijf je zo leeg, het hele seizoen?
In de lente was je zo mooi.
Vol met blaadjes, bloesem en kleuren.
Je had een volle groene tooi.
Gaat dat straks opnieuw gebeuren?
Word je dan weer een huis voor de dieren?
Voor musjes, muisjes, eekhoorns en uilen?…
Stad in de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.065 gezicht
de lege fles
weerkaatst het licht
zon komt op
pijn in zijn hoofd
een nieuwe dag
die hem berooft
blinden in het park
kennen de man niet
er is geen hond
die de man ziet
een kind vraagt naar zijn naam
zijn vader neemt hem mee
een kind vraagt naar zijn naam
de wereld neemt hem mee
stad in de nacht
bank met een man
geen vogel…
Alleen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.214 Vogels als trotse harpijen,
Blauwe bewakers van je angst,
Gulzige gasten
Aan de rijke tafelen
Van je leed,
Verstoren de eenvoud
Van je wezen.
Waar is hij verborgen,
De speels klaterende bron,
Goedmoedig bulderende
Bergstroom?
In de vallei van je lach?…
Beuk en Bos
netgedicht
3.4 met 85 stemmen
20.466 onbewust zoekend naar dat
ene onbeschreven geheim
tussen mos en verterend hout
een microwereld, te vertrouwd
tussen vlier en Spaanse aak
spinnenrag en vogels
vervuld van leedvermaak;
een kleine zwarte poel
vertroebeld door stinkend rottend blad
verscholen in wortelstrengen van een beuk
die 't beste heeft gehad
de weerspiegeling van duizend…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,
Uw meester is vermoeid van al het trekken
Door uw planmatige wildernis, o lust
In Gods natuur zich heerlijk uit te rekken,
Dieren zien stoeien, vogels…
Op weg
gedicht
4.3 met 69 stemmen
13.139 Pas als vlinders zijn als sterren,
vogels overwinteren in de woestijn
vuren gedoofd en schaduwen verdwenen,
dan pas zullen er weer bloemen zijn.…
Bejaardenhuis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.163 Eenzaam zit zij in haar kamertje
van het bejaardenhuis
Met een zakdoekje in haar hand
Ze verlangt naar haar eigen huis
Alsof ze hier gevangen zit
en wachtend op haar dood
haar allerlaatste stationnetje
ze mist haar echtgenoot
Ze voelt zich opgeborgen
Als een vogel in een kooi
Starend naar een familiefoto
wat was die tijd toch mooi
Ik breng…
de optimist
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
3.057 Hij doet kond
En alle superlatieven rollen
al brabbelend stromend uit zijn mond
Ze zweven als vogels door de lucht
“Superbe,
Schitterend,
Uniek”.…
Sneeuw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.497 Op een veld zo ver dat niemand kent
ging een kleine blauwe vogel dood
bij het vallen van de nacht, koud zo koud
Alsof zij zijn dode lichaam begraven wou
zaaide de hemel sneeuw
zonder geluid, hoog zo hoog
Een man is op weg gegaan
naar huis of geluid van een onbekend dorp
hij droeg een sluier, wit zo wit
En tenslotte toen de ochtendzon…