24368 resultaten.
Illusie
netgedicht
4.7 met 103 stemmen
1.268 Kunnen we zwijgzaam de stilte bewaren
in een illusie van het geheim
behoren de woorden geen woorden te zijn
onuitgesproken doen woorden geen pijn.
Laten we geen woorden gebruiken
in verbeeldende zin
fictieve betekenissen zijn zo min.
Zullen we smartelijk de woorden opbergen
in ons boek van ballast
onuitgesproken woorden geven geen last.…
Voetvolk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 De voet geven
of lichten
wie gaat het aan
met elke misstap
leren we staan
we halen hier een wit voetje
staan op gespannen voet daar
maar…
voet bij stuk
we gaan op dezelfde voet verder
en wordt ons dat voor de voeten geworpen
dan gaat het zover als het voeten heeft
als het tegendeel blijkt
gaat alles mank…
w 8888
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
861 ik maak het liever laat
dan nu; woorden worden - alles
op zijn tijd - in dubbeltje op zijn
kanten minuten gebord'uurd
wat zullen we ...
om diezelfde tijd nieuw leven
in te blazen. moet hij dan eerst dood
we vieren, w'eenentwintigen
we zeveren, negeren de klok
w'achten
ik laat het liever
laat dan nu…
Wachten
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
870 Wat zijn we toch een groep verwende nesten,
misschien moet eerst het leven ons écht pesten???…
Waar het ooit eens begon
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.556 Ik moet weer gaan lachen
Dat wordt er gezegd
Niet steeds blijven zeuren
Pas dan ben je echt
De mens die we kennen
Een vrolijk gezicht
We weten je kan het
Dus schrijf een gedicht
Schuif problemen naar achter
Zie de toekomst vol zon
Dan gaan we weer verder
Waar het ooit eens begon…
Zomer zonder
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
2.341 Zonder op te letten
steken we de zomer over
elke dag een monument
waarin we gedachten zetten
zonder aandacht voor het lover
dat ons theatraal verwent
Slechts zijdelings een blik
op voorbijrazende uren
de holle minuten klagen
nog niet bekomen van de schrik
de diepte waarin we turen
weerkaatst nog vele vragen.…
Bezichtiging der landerijen
gedicht
3.7 met 25 stemmen
7.721 Wij hebben een mooi witstenen huis,
maar we zijn nooit thuis.
We rijden in mijn houten wagen
door de dageraad,
langs wat getoverd werd uit zaad
in het land dat ik ontgang.
Stop bij een bron:
de wielen branden in de zon.…
de nacht die er niet had mogen zijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.527 Gevoel van vertrouwen en tederheid
We zochten het we waren het kwijt
En we hadden het op dat moment gevonden
Het gevoel van spanning en van lust
Van het willen en niet mogen
Daar waren wij ons van bewust
Het is ons overkomen
En het blijft, wat ik ook probeer
Dan denk ik er even aan terug
Heel soms, af en toe ene keer
Aan de nacht die er niet…
nooit zie ik hem terug!
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.993 We waren nu zo lang samen.
Maar het is nog een week voor de grote vakantie en we gaan allebei naar een andere school.
Dus zei ik hem dat het beter is als we uiteen gingen.
Maar met die woorden had ik hem gekwetst.…
Pijntjes van Watou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
668 Woorden slechts
hoe we samenkwamen
onafwendbaar uiteengingen
zoals wolken in het hemelruim
om zichzelf te zijn
Regels vonden we niet
misschien daartussenin
het betrachten van de juiste afstand
overeenkomsten ontdekken
tussen de verschillen
Waar we zijn geweest
die plaats bestaat niet meer
de tijd nog wel zo lang
als een herinnering…
voor A en alle anderen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 we keken vanaf de duintop naar je uit
schip op ruwe golven
even verscheen je
om opnieuw te verdwijnen
we zagen je dansen op de vulkaan
het vuur stuwde je naar ongekende hoogten
even was je er
totdat een krater je verslond
we zien je roerloos liggen
hart en hoofd in rust
nooit meer verdwijnen
voor altijd ben je…
100 kilometer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 Het is dus logisch dat het mij verwondert
Dat 80 nu verandert in liefst 100:
We krijgen nu “groen” licht voor “extra gas”.
We sluiten eerder bij de files aan
Omdat we nu veel sneller mogen gaan.…
Cirkelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 we rijgen rituele woorden
aaneen maar de zin laat
zich niet vinden
de taal van taai verdriet
verankerd in de ziel
laat zich niet snoeren
wreed woekert ze door
in het oog van de orkaan
ademen we slechts
het verleden uit
ons onstilbaar verlangen
naar toen en daar
oneindig cirkelen we rond
als gewichtloze doden
in de ruimte…
Spinsels in onze kop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 Wanneer we veel verwachten,
van mensen of van plannen,
valt heel veel tegen.
Deuren vallen in het slot.
Hakken zinken in het zand.
Ramen worden ruw gesloten.
Wanneer we weinig verwachten,
worden we zelden teleurgesteld.
Een frisse storm steekt op.
Hersenpannen worden geopend.
Spinsels waaien uit onze kop.…
Onze gevoelige snaren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 Wanneer we de klok terugdraaien,
zullen we beseffen dat grote violisten,
klein en veelbelovend zijn begonnen.
Nog mooier is het om erbij te zijn,
wanneer we tijdens het prille begin,
even stil mogen komen luisteren.
Naar het grappige tokkelen.
Naar het allereerste strijken.
Naar het raken van onze eigen snaar.…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
Alles is daar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 Alles is daar maar we weten het niet:
de lente in het schuiloord van de winter,
de regen in de rivier,
de zon achter de wolken.
Alles is daar maar we weten het niet:
de verzoening in het glimlachen naar elkaar,
de omhelzing in de mooie kaart,
de zwaluw in de lente.…
oorschelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 wat wij niet zagen
waren de stille
gronden waarop jij
het noodlot trachtte
te wissen
wat wisten we
van chaos strijd
onrust en
verborgen
ontreddering
je schreef je
met rode inkt
uit de wereld
het leven was
te groot voor jou
we houden
schelpen tegen
onze oren
we horen jou
veel te laat…
Lief hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Dat zijn geen wetenswaardigheden
In wat voor kleren dan ook ben ik
met benen, romp en een gezicht
mijn hart, begeerd of niet
ik wil jouw fantasie
om de wereld te toveren
waarin we kunnen leven
vrijmoedig veilig zijn en
zonder opsmuk knielen
voor de anderen, lief hart
samen kunnen we alles
wat we wensen ondernemen…
Pandemie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Teruggebracht als populatie
Tot celdeling in de relatie
van dier tot dier
Gestuit in het plezier
om mens te zijn
zijn we niet meer
dan uitbraak
Wereldwijd
In het koude universum
zijn we verdacht
Worden we opnieuw
in kaart gebracht
Alles wat ons toebehoort
wordt twijfelachtig
is verstoord
Misschien hebben wij ontdekt
hoe de aarde…
Verraad
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.806 Als Christus met zijn jongeren te gader
Gezeten was in d'alderlaatste nacht,
Hier is de uur, sprak hij, zo lang gewacht
Dat door de dood ik trede tot de Vader.
Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader
Als dat de man die mij te volgen placht
Om 't aardse goed het eeuwige veracht,
En wordt aan mij een schandelijk verrader.…
De kloosterling
gedicht
4.6 met 5 stemmen
9.818 Hij nam mijn hand en voerde me als een knaap
Over het grasveld naar 't begroeid priëel,
Hij sprak: "Wij zijn een overbloeid geheel,
Ik zie mijn hyacinten om uw slaap
En rozen in uw handen en uw voeten."…
De varaan
hartenkreet
2.0 met 22 stemmen
3.406 knappe barbeel
Jammer genoeg voor de varaan
was de barbeel niet zo gecharmeerd
De varaan raakte hierdoor al snel
danig gefrustreerd
Hij bracht haar een serenade
die niet eens onaardig klonk
Maar de vis zwom er vandoor
zodat hem de moed in de schoenen zonk
Hij dacht misschien stelt een dure ring
de lieve barbeel wel tevree
Maar deze sprak…
Het Zilveren Kruis
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.159 Ooit bevatte dit doosje
zuiver glimlachjes van filigrein
ogen spraken nog ongelogen
voor geluk was het te klein.…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Alle geluid, dat nog van verre sprak,
Verstierf - de wind, de wolken, alles gaat
Al zacht en zachter - alles wordt zo stil...
En ik weet niet, hoe thans dit hart, zo zwak,
Dat al zó moe is, altijd luider slaat,
Altijd maar luider, en niet rusten wil.
-----------------------------------
uit: Verzen (1894)…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 hij sprak niet veel tijdens de wandeling
natuur was iets vreemds en zeldzaam
hij wist dat een koe een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam…
Niet eerlijk
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
948 Neem tweedejaars Benoni Beheyt
reed op het WK op de Weg in Ronse
allen incluis de Keizer van Herentals
Rik II met milimeters uit het wiel
Schande sprak het peloton in koor
die eendagsvlieg speelde vals
dat sekreet ging zijn baas vóór
en niemand gunde de arme ziel
ooit nog een plekje onder de zon
Wereldwijd gaan veelal aan strijd
afspraken…
HELSCHE PIJNEN (aan J. Rutgers)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 In mijn hersens- feest, ik loop op dons
Ik ben een vrije dichter, ruim van geest
Evenveel engel, als demonisch beest
Ondanks de grote liefde tussen ons
Ben ik alleen in fijngevoeligheid
Zo eenzaam als een huismus op een tak
Sinds vader ging en niet meer tot mij sprak
Snak ik naar warmte en genegenheid
De sabelslagen van mijn moeders tong…
EEN SPREKER DIE MAAR NIET UIT DE WAR KWAM
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.938 Nog bleef de man naar juistheid streven
En 'spuitenborig' werd de klank; -
Toen zag hij af van verder pogen
En sprak: 'Meneren! 'k zeg u dank,
Dat gij de daad hier voor de wil naamt;
Een goedheid, die uzelv' vereert,
Maar die ik toch ook wel verdiend heb,
Want 'k zeg het goed, maar 'k meen 't verkeerd.…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 De hele wereld schitterde en glansde
zo mooi en groots, hij kon er nog niet bij
toen de gestalte bij de bomen sprak tot hem:
'welkom thuis mijn vriend, bevalt het je bij mij?'…