7279 resultaten.
1001 gedachten-nacht...
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.090 heerlijk in de kussens gevleid
zeepbellen
voorspellen
betovering
sterren
van verre
vol schittering
golvende zee
deint met me mee
op bewondering
ik zucht
mijn lucht
met ontroering
uit mijn longen
ongedwongen
zonder remming
en ik weet
dat dit heet:
De Bestemming…
Roodborstje
gedicht
2.3 met 29 stemmen
11.034 Een zwarte zee, waarin witte vlakten drijven.
Geen vlakten maar bergen.
Geen ijs, maar graniet.
Nodig voor het roodborstje om zijn snaveltje te scherpen.
Zijn snaveltje sterker dan het ei.
Sterker dan Groenland.
---------------------------------------------
uit: 'Geen man, want geen vrouw', 2001…
met eb de vloed kwam sussen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.489 we koesterden een
handvol duinen in een
wandeling van lijf tot lijf
ik zag de zee als
branding in je ogen
je golfde en sloeg over mij
we zijn naar strand
gegaan en doken in de liefde
het zand plakte ons aan
we vrijden tot de maan
met eb de vloed kwam sussen
kusten tot zijn ondergaan
we zijn naar huis gelopen
bepareld met wat dauw…
Het zal wel middag zijn
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.337 Ik heb geen flauw idee
Het zal wel middag zijn
Het licht doet pijn
Ik wil niet mee
Laat me
Mijn uurwerk is kapot
Het zal wel middag zijn
Ik heb geen flauw idee
Onduidelijk aanwezig, net de zee
Ik kan niet zwemmen
Laat me
Het zal dan dus wel middag zijn
De stand van de zon
Hoe vaak moet het nog worden gezegd?…
Strandwandeling
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.372 De zon, de zee, een verlaten strand,
jij en ik, samen hand in hand.
We lopen en kijken naar elkaar,
als een jong en smoor verliefd paar.
De zon kan je uitstraling niet verbleken,
ik raak maar niet op je uitgekeken.
De wind waait lustig door je haren,
mijn hart komt maar niet tot bedaren.…
De dennenappel
gedicht
2.9 met 28 stemmen
9.403 Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie
blijft hij een probleem;
pas na de allergrootste aandacht
tekent hij zich tegen zijn achtergronden af:
het suizen van de wind in de naalden
dat doet denken aan het ruisen van de zee.
-----------------------------------
uit: 'Ommekeer', 1975.…
Moules Belges
gedicht
2.8 met 41 stemmen
13.521 Het schaap is de mal van het lam
De schelp is de mal van de mossel
De zee is de mal van het zout
Marcel is de mal van het beeld
De pijp is de mal van de rook
De kunst is de mal van de vondst
Het idee is de mal van Christopher
Columbus is de mal van het ei
Het ei is de mal van de kip
De mal is de mal van de mal is
De mal van de mal is de mal…
Zeil maar weg
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
3.019 Zeil maar weg
de wijde wereld in
Laat al het oude achter
dit is een nieuw begin
Zeil maar weg
leef je eigen leven
Wees zo vrij als de vogel
die zich op de wind laat zweven
Zeil maar weg
de horizon tegemoet
Kijk niet achterom
wat voor je ligt is goed
Zeil nu dus maar weg
over de azuurblauwe zee
Ik zal je enorm missen
maar in mijn…
Zonnemanen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.689 Blanke manen stillen ogen,
bij-licht, gedimd tot zwart
Ik jubel dan zeer ingetogen
als zij vragen om mijn part
In de rondte schijnen zonnen,
steeds groter, feller, over zee
Telkens geef ik me gewonnen;
ze deinen toch zo lekker mee
en draaien dag en nacht voorbij,
doen mij hen soms wat knijpen
Ik voel ze graag en allebei,
omdat ze mij…
geef me het voorjaar als vrucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.089 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten, laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
je liefde, troost me vandaag
in het blauw van de lucht…
Souvenir
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
2.139 Verzonken stal ik je van het zand,
wilde je de zee weer schenken.
In parelmoer bedacht mijn denken,
zowaar een foto van dit strand.…
Vurig vuur
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.597 Dit is de aarde die treurt
haar hete zwavel tranend
uit de diepste hellekrocht
sissende stoom van water
als haar bloed de zee verkleurt.
Zij weent,
en haar verdriet
verschroeit mijn ziel
en haar pijn,
wordt mijn pijn
totdat we samenzijn.…
Kapers
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.604 Op de pier die als een wichelroede
de zee inloopt, links restaurant
rechts piratenclub kom ik je tegen
stevig, koude handen, compact
Je lacht als je me hoort over jou
De gecomprimeerde loop, die jij
als compliment opvat en wij
we kijken naar buiten hoe mist
verderop de golfslag bedekt
We vervolgens in elkaars ogen
opengaan en verdwijnen…
Lieve zeeheld,
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
1.356 het herfst, verre dromer
je liefs ligt verregend in de plas
dus mocht er wat warms overblijven
in dit drassige donkere tij
aarzel dan niet dat te schrijven
drijf je zin met de warmte naar mij
en vlot - door je zinnen gedreven -
zend ik, uit het meer voor jou mee
vanaf waar we waren gebleven,
stralend licht voor een uitzicht op zee…
Altijd alles in beweging
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
821 Zoals de zee met haar eeuwige getijden
is altijd alles in beweging:
de liefde, de haat,
het begeren;
de stilte en de rust
ondanks alle schijn van het tegendeel.
Alles komt en gaat,
wordt geboren en sterft weer:
de glimlach en de grimassen,
de tederheid en het mededogen,
alles komt en gaat
en niets is hier bestendig.…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
Herfstlied
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.237 Nog dansen de elfen
dit herfstig lied en zweren bij groen
geel bruin en vurig rood
dat tussen nu en elke nieuwe zucht
de schoonheid van het blad
bewaard
daar soms, een enkele keer
- al sloffend door een
krakende zee - er nog één
hangt
trillend in zijn naakte zelf
maar volmaakt
is wat de wandelaar raakt,
verblind
of bijna achteloos…
Vlinders
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.031 in mijn slaap
zal ik zee zijn
en lichter worden
op dit alles van tedere
tragedie, de stemmen van
kinderen horen met bloemenogen
zuiver en
hoog
rotsen
zullen openen
en naar warme lichamen
ruiken
naar vuurvlinders op
een bruidsjurk
als toen op die ene dag
jij mij plotseling
aankeek
in woorden van
beddengoed
en in jouw…
Apostille
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
595 Het blauw is bijna inktzwart
wanneer hij na iets meer
dan een halve eeuw
vaderloos
schrijft over zee en land
met een woelige krul
legt aard waardevol neer
naast een prent
tijdloos
waar ontstaan verdwijnt
opgeborgen in een kast
ontbreekt het laatste stukje
vergeeld
zoeken twee handen
moedig verbonden door zijn
de vergeten grens…
Auto's
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.064 ik schrap fazanten van het asfalt
en raap konijnen uit de berm
ik pluk de aangereden egel
van het graffiti scherm
meeuwen neem ik mee of
zwanen, die hang ik over mijn arm
en eenden, soms nog stervend
met de veertjes bloederig warm
zo struin ik de wegen af
de snelweg is een dode dieren zee
de straat een open abattoir
en zelfs mensen…
ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.501 Licht in het water
Glinsterend
Diepe duisternis
Zwarte wolk
Meren vervagen
Mistig
Storm op zee
Spattend water
Lange duinen
Waaiend zand
Kapotte steiger
Drijvende plank
Kleuren op de bodem
Koraaleiland
Zwart wit ver weg
Gezonken schip
Sprekende vis
Zielsverband
Spiegels op de kade
Waarheid…
leef oprecht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.959 vandaag ligt het leven achter mij
ik was er van begin tot einde bij
nu ligt er iets nieuws in het verschiet
laat er vreugde zijn boven verdriet
zij die mij reeds zijn voorgegaan
zijn voor mij altijd blijven bestaan
zoals een rivier stromend in een zee
draag je mensen altijd in je mee
vaarwel zeg ik u dan ook niet
de tijd heeft iets moois…
lichtglans
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.035 wanneer een spiegel glijdt
uit de nacht
het doolhof vult
tussen duin en dromen,
de maan zich losschudt, minutenlang
meer dan vol
verandert de zee niets
aan zomergrassen, te midden van
de dag
bloemen zullen opgroeien
als sterren in een vijver, hun dorst lessen
met golfjes dons
geplukt uit het sierspoor van de eend
die in…
Luchtkasteel
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.239 Ik noemde je
mijn allerliefste
Je geur bedwelmde me
als een zee vol jasmijn
De zoete fluisterwind
was je gezang
de weemoed
van het zomerse land
je gewaad
In de lach van je ogen
zag ik een wereld
die blij danste
in zon en maanlicht
Maar aan het eind
bleek het sprookje
even bedrieglijk
als de schoonheid
van een luchtkasteel…
met kleine gezichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
896 opnieuw
raakt mijn stem
de dagen van dobberende bootjes
op vuurduinen te traag
tussen vreemde mensen
ik ben getuige van mijn mond
waarin iedereen verdwijnt en de zee
hetzelfde begint te zijn
kinderen lopen naakt hun lijfjes voorbij
met licht en schelpjes
aan het oor
in en uit het water, hun adem
langs de barensweeën
alsof…
het meisje met het zwarte hart
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.208 Haar ziel is als de zee
Diep en vol van leven.
Zachtjes wieg ik mee
Door haar ritme omgeven.
Maar haar hart is als een olievlek,
Besmeurt haar ziel met tranen
En laat voor samen zijn geen plek.
En al verblindt haar schoonheid mij
Als het licht van duizend manen,
Haar olie kom ik nooit voorbij.…
De winter van mijn hart
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
847 mijn hart
beademde
je vleugels tot het
ijs heel langzaam brak
zag je sprieten
rekken en de kou
uiteindelijk vertrekken
nu toon je
lentekleuren in de
warme geuren van mijn hand
bent klaar om
uit te vliegen en naar
onbekende oorden te gaan wieken
ik geef je zon en al
mijn liefde mee zoek het land
en kies alleen voor zomers zee…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
Venetië 9
gedicht
3.3 met 18 stemmen
8.362 Nu wendt de van koper spattende steven
zich naar het smeltwerk van zon en zee,
net voorbij de Punta della D.
Rechts deint een kleiner eiland met een abdij,
waar Unesco tijdelijk haar kwartieren heeft,
en Fontana een retrospectieve. Oorlog
wisselt met vrede zoals verkrachting met gebeden.…
Als de avond zucht
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.981 Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee
de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit
je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé
je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen…