8340 resultaten.
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 van de Lützowplatz niets dan druilerigheid
geur van natte bladeren
nog een taxi die wacht
zij die afscheid neemt
of mijn verlangen
in haar handen verborgen
eerder die avond
guirlandes slap van verveling
aan de bar van Hotel Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman…
Lieve Caitlin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Je manlief Dylan Thomas ging veel eerder terug
naar het Grote Onbekende dan jij, maar tijd doet
er niet toe als je zoals jij de jaren verdrinkt
in dezelfde weemoed en afkeer als je gestorven man.…
GEEN DODEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
664 wat zo hangt aan steeds maar verderleven
het antwoord is zo simpel en heel kort
het is het tijdsbesef waar het aan schort
wij rekenen in dagen, maanden, jaren enzovoort
door het bewuste leven is menigeen nu reeds gestoord
laat in je leven meer gebeuren in vertrouwen
dan zal je eerder het levensdoel aanschouwen
want zolang je nog niet weet…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 droomtocht over vertrouwde velden
ver boven nietigheden verheven
in de palm van trotse luchthelden
naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis…
Waterpas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 horizon was het einde van de straat
ter hoogte van de Oude Molenweg
waar nu een of ander yuppenkantoor staat
toen begon de buitenwereld achter de heg
met rechtlijnigheid die in een kind omgaat
zoals het leven ooit wederkeert tot as
is dit een soort terugkeer naar de bron
het is een buurt waar ik lang niet was
waarheen ik wilde maar niet eerder…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
Zwarte lelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
964 Schimmen verdwijnen in het schemeruur
van de dood, ze staren ons aan, veel
eerder en verder dan we kunnen begrijpen
als het boek gesloten wordt over de klopjacht
naar een waar bestaan, ontsproten in de geest
en ontdaan van alle franje in de teksten.
“Voor een mens die we moesten loslaten“…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 en hij verwonderde zich weer over haar
bruin zijn
ze zag het en wist,
dat was hem eerder die dagen niet opgevallen…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 takken en breken ze af
spitten mijn wortels uit heilige aarde
niet alleen honden pissen tegen mij aan
gek word ik van signalen om mij heen
welke mijn bewoners niet eens horen
zij vervuilen met moderne technieken
mijn polen smelten in overstromingen
seizoenen wisselen bijna niet meer af
dieren wijken uit naar andere gebieden
waar ze niet eerder…
Nulgevoel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
585 Misschien ligt het aan eerdere levens of aan
mijn in streng-calvinisme gedrenkte kindertijd?
Of is het een breifout in mijn hersenen en mis
ik op chronische wijze het stofje serotenine,
ook al slik ik dagelijks een aanvulpilletje.…
idolatrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
657 in alle uithoeken van de kamer
ik moest zo broodnodig
een nageslacht
uit hoofde van het prakkeseren
steeds meer
verplicht het vuile bestek
me tot bananenprak
het talen fijntjes platgeregen
tot een abc en het nawijzen
zonder enig prakkeseren
het tafelen
liefst aan het plafond
de keuken mijn habitat
de grijze haren
twintig jaar eerder…
Dit zou een afrekening kunnen zijn..
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 Ik geur naar lavendel, hij eerder naar kak
hij heeft het charisma van een wandelende tak
blijf aan hem haken, de catch van de eeuw
maar als je't mij vraagt: één lange geeuw.…
luisterend naar de stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 straatjes en steegjes
waar nauwelijks nog
het lichtend schijnsel komt
van het lantaren licht
vochtig als koude kerkers
voelt tussen muren de lucht
die eenzaam en alleen
steeds mij rillend kraagt
tot dwars doorheen dat alles
jouw geluid van stilte
mij oorverdovend schreeuwt
rustig mij koesterend
als dragen mij armen
zoals nooit eerder…
Tegen de stroming in?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 verschenen
het maakt groter dan het origineel
het steek de vingers uit de handen
het vervult de dorst tot lust en heelt holten
van gebed voordat die voorgoed zijn verdwenen
het laaft de ziel der zotheid, draagt de
lemen voeten waarop men zich behaaglijk moet
voelen, bevloeit en pampert emoties voor alle doelen,
tegelijk in kleuren die eerder…
Opstaan, opstaan, opstaan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Als Jezus Christus, de zoon van God
een dochter was geweest, een meisje, een vrouw
met ongetwijfeld de naam Maria Christina
dan had het geen verschil gemaakt
het levenslijden was even groot geweest
ook Zij als een zeer geemancipeerd wezen/persoon
wellicht had Zij eerder haar moeder aangeroepen
op het moment van haar doodsstrijd
een zeer onmenselijke…
Echo’s ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 publiek,
karakter om vooroordelen te overwinnen, toont
wat we ons allen wensen om te kunnen zijn,
zijn gekozen en gedreven rimpels, die
onuitwisbaar uitrollen in een waterplas,
resonantie hoorbaar in wat achterbleef
zal de leegte niet verdrijven, het wordt
stiller door wat langzaam verdween,
het zal nooit meer worden zoals het
eerder…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een golf die niet neerziet
op wat het eerder achterliet.
Maar met zijn water naar de
bron kan gaan om opnieuw de zee
van het heden te betreden.
Een droom die het wint van
het water in de wind.
Een rietstengel die buigend
bijna barst en toch steeds
wint. Een golf van woeste
droefenis die iets wegspoelt
van de diepe duisternis.…
Verbijstering alom.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
782 Hij werkt niet met internet, gebruikt ook geen mobieltje
Hanteert eerder het ying en yang dus kent zijn stieltje.
Overpeinzing in alle Stilte zo onbegrensd en oh zo wijs
Bedankt mits ik hier en daar toeschouwer mag zijn van al dat bewijs.
Echt oneindige Dank.…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 Mensen, heb toch vertrouwen in dit kabinet,
hoewel het zich erg te kijken heeft gezet
door de Zeeuwen niet eerder te vertellen
dat ze het zonder mariniers moeten stellen.
En over de stikstofcrisis dan gesproken:
onverwijld is het kabinet hierop gedoken,
met krachtige maatregelen in het blazoen,
zodat niemand meer weet wattie kan doen.…
eenzaam koud en kil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 een virus maakt de wereld
tot een doods verlaten stad
waar mensen elkaar mijden
als ooit eerder in vroege tijd
lijders aan lepra pest en cholera
waar ooit vrienden speelden
zijn nu straten en pleinen leeg
kinderen moeten thuisblijven
maken scholen vol van leegte
werken kan of mag niet meer
als het niet thuis aan tafel kan
de familie vrienden…
Het einde der tijden nabij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 de stoep konden zwaaien
naar hij of zij op weg naar 't laatste perk
behoorde u tot de groep
van isolement en lange dagen,
of de zachte helpende handen,
weinigen hoorden u klagen
al liep u op de laatste tanden:
het was roepen achter blinde wanden
het oude normaal was ziek
en op het terras moeten we daar
aan denken en in de toekomst
eerder…
Ja waarom niet
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
509 broek
hetzelfde shirt als gister
en voor het donker thuis
Ja waarom niet
Ik ben de groothoektovenaar
breng mij het laatste beetje licht
poseer voor mij lach zoals je liegt
recht in mijn gezicht
en besluit wat je wenst voor de lunch
Ja waarom niet
Breng mij alle stof en puin
dat als waterwolken door ons stampen
boven komt
alle eerder…
2 BAROKSPIEGELS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 STAND STILL, YOU FLOODS, DO NOT DEFACE (CAREW)
Stomme stilte streept de mond kaduuk,
het zweet en rilt zich eerder nog de tanden stuk.
Kijklust kleurt de brillenglazen zwart,
niemand kent de woeker in dit hart.
Maak voor deze lafaard vlug een graf
dit zwijgen is haar eigen ergste straf.…
NACHTMERRIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 verdriet
in aanvang erg hard daarna enkel nog zacht
Ruwe stompen hadden haar murw gemaakt
enkel haar zachte snikken leken er te horen
Hij lag op haar eveneens even poedelnaakt
zij had reeds lang in stilte wraak gezworen
Eindelijk brak na vele uren de ochtend aan
doch de zon kon haar pijn niet verbloemen
De man was alreeds veel eerder…
Wonderlijke stiltetijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 nog zijn ze er
met tussenstops
van jaren de
donker groene
gehuchten tegen
de hellingen
aangeplakt
helaas minder
glooiend en klein
de horizon in een
eerder verdwijn
door hoge flats
direct aan de
rand van zee
waardoor de
terrassen tot op
het strand lopen
en inpandig
logistiek goed
beheersbaar zijn
en het klimaat
beter te regelen…
Elixerzaad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
526 In de kille ochtenddauw
bij éos' gulden dageraad
nog in de nanacht van selène
schonk hij verbaal elixerzaad vrijgevig aan de mensenziel
als milde zachtheid van een bries
in flora's ayurvedageur
Akkoord, mijn vriend kahlil gibran,
dit klinkt mij licht melodramatisch
voor mij heeft grieks toch wel iets tragisch
latijn krijgt eerder juist…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Ik loop door kamers
alsof ze straten zijn
van een stad die ik nog leer kennen,
luister naar het zachte spreken van vloer en deur,
alsof ze me verhalen vertellen
die ik nog niet eerder hoorde.…
Groter dan stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Ik voelde hoe het zich hechtte
aan de rafelranden van mijn gedachten,
hoe het wortel schoot
in plekken waar ik nooit eerder durfde kijken.
En terwijl buiten alles haast had,
groeide binnenin een ruimte
die niet meer terug wilde krimpen:
een nieuw begin dat zich uitvouwde
als een hand die eindelijk open durft te liggen.…