9364 resultaten.
Slaap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Wij Nederlanders slapen veel te kort
Uw werk moet daar behoorlijk onder lijden
Soms dut u in tijdens het autorijden
Zodat u nog maar één keer wakker wordt
Gelukkig maar dat bij het versjes schrijven
Mijn ogen zonder moeite open bl.........
AMSTERDAM - Ruim een kwart van de Nederlanders heeft last van overmatige slaperigheid.…
Alcolollig muziekcafé
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 De klinkkroeg ging open.
Het klonk er bezopen.
Het dweilorkest ging zich te buiten
aan toeters en bellen,
(ondoenlijk te tellen)
aan drankorgelpijpjes en fluiten.
Cognacbellen hoorde
men rinkelen door de
consumptie die niet was te stuiten.
Klaarblijkelijk werd
het geen koffieconcert,
immer alcohol vulde de maag.…
Uitdagend in haar vrijerij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 stook het vuur
nog eenmaal op
voor de zon ons laat vertrekken
zing de weemoed
naar je land dat al
zo lang in tranen brandt
een laatste dans
hartstocht op bloedhete kolen
uitdagend in haar vrijerij
rood gloeit de as
de eerst strepen licht doen pijn
in afscheid van het samenzijn
weer ligt de wereld open
we moeten verder
onstuimig…
Utopie der Liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 In de imperfecte wereld
stond je hart open zonder enige angst.
Krachtig vloeide het over van liefde
en besprenkelde mij naar hartenlust.
Onvolmaakt en robuust
zou je liefhebbend de schrammen
van dit intense gevoel in ons krassen.
Nietig als wij zijn
zullen de littekens ons gedenken.…
Zintuigen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
663 Open je blik,
kijk mij niet aan,
je weet dat ik snik,
tranen in jou vergoten
Voel mijn huid,
klam en trillend,
van het geluid
aan jou ontsproten
Proef je de smaak
van hevig verlangen?
Je pijlen zijn raak
in mijn ziel geschoten
De geur van vandaag,
weemoedig van nu,
smelt laag na laag,
wordt morgen uitgegoten.…
Roodbont (Haute Loire)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Terwijl mijn blik zich verplaatste
van mijn witte boek
naar de witte kalveren
- wit, met hier en daar een rode vlek –
en van daar naar de witte tuinstoelen
en de lichte berk en het lichte tafelblad
had ik opeens het gevoel
dat achter mij een kalf stond,
een beetje dreigend,
omdat het niet met zijn staart sloeg
en niet met zijn oren knipperde…
emailleren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
500 nu nog in het vage later
kabbelt water zachtjes naar de kant
het boerenland belooft weer groen
met rijpe boterbloemen
als bijen vrij de lucht bevolken
krijgt mijn zomerdag weer kleur
mijn neus bevat de geur
van roze zomerwolken
en de open deur tot alles wat we
warmer noemen
ik voel me thans de emailleur
die al het goud slechts mag…
Zachte zijde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
631 mijn vingers
die in geuren wenken
strelen heur haren
aanvoelend als van zijde
haar borsten bewegen
in zacht zuchten
die meer dan schoonheid schenken
en niet in afstand vluchten
terwijl de huid als pril gras
schemert in een open weide
ogen als zwarte kralen
bespelen in andante
het ritme van het hart
verborgen achter voile
mij…
STERKEND LICHT
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
577 De milde nacht geurt
het verlaten veld toont
zijn korte ontluiking
gewekte teunisbloemen
gaan langzaam open
verlangen naar al wat
door het duister waart
naderbij zweeft en verdwijnt
in hun wijde kelken
dalen sterrenstralen neer
als zachte degenstoten
treffen diep _ bezingen
het gewone gebeuren
zich toe te vertrouwen
aan welbekend…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
Gemeenschapszin
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
945 ------------------------------------------
(Het CVZ heeft een advies uitgebracht om bepaalde dure medicijnen niet meer te vergoeden, hiermee een onzalig debat openend over de vraag waar dan de grens van de vergoeding komt te liggen)…
zeewind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 zeewaterwind zweept
golf op golf woest
tot zoutige vlokken
en wij
schuimwind vangend
wij lopen daar
tegenwind treitert ons gelaat
zoutvangende wimpers
als vegende wissers
met zachte zee ogen
hand in hand
lopen wij daar
gehoorgangen gehuld in geraas
de adem afgesneden
lippen opeen geperst
de tanden zandknarsend…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
Een vrolijk vooruitzicht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.733 Kerken zijn open, bedelaars beenloos.
Langs lanen met schilferige platanen
flaneert men heel mooi.
Hotels ruiken naar boenwas;
je krijgt er badschuim en shampoo
en in je nachtkastje het evangelie.
Nu ben ik nog niet in zo'n stad,
maar volgende week lekker wel.
-------------------------------------------
Uit: 'In handen', 1997.…
De blik zag wereldwijd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
432 of hem
de stem indifferent
heel anders
dan ik ooit had gekend
de lucht
droeg geen woorden
maar ik kon de resonans
diep van binnen horen
de blik
zag wereldwijd
en toch gericht op mij
in het leggen van contact
voelde een hand
aarde wilde mij niet dragen
ik was verlicht
met zoveel vragen
een lach spleet
onverwacht de hemel open…
Heel ver weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
998 Wanneer ik mijn hand uitsteek, voel ik je
Als ik dan mijn ogen open, ben je weg
Even dichtbij als mijn oogwit naar dat donkerbruine
Is het echt voorbij?
De zon twijfelt of hij wel zal komen
De maan blijft vannacht weg
Alles lijkt zo ver weg, niets dichterbij
Is het echt voorbij?…
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 achteloos, in het voorbijgaan
zomaar flarden van schone schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld
of drijfijs, op drift naar open…
Cadans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
908 Ze zwijgt
dan dat wiegen, die zachte deining
die naden in het glanzende spoor
die vruchteloze poging elk oog af te wenden,
de gedachte te verstrooien zonder te zwelgen
noem het verleiding, openbare vervoering
of noem het lust, lonkend tussen de rails…
lezen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 alles duikt op
uit de letters
een dikke man
een erge moord
of een aanbieding
voor luiers en baby's
en ruisende bomen waar
opeens bommen op vallen
zeker ook grote liefde
in tijden van steniging
dit alles maak je mee
aan je ontbijttafel met koffie
naast je ligt nog een boek
van honderden jaren geleden
in den beginne begon…
Door mijn kleindochters ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
637 Als een kind je vol eigen energie
rechtstreeks in de oude ogen kijkt,
weet je jezelf ook weer de uk van drie
en diep in die kinderlijke blik blijkt
een tijdloosheid, een opening die ont-ijkt
wat gewicht had, wat echtheid leek te zijn;
er is slechts vraag, de korte nu-termijn;
niets staat vast tot het waargenomen is.…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen nog open…
de waarheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 die verdwijnen als je ogen weer open gaan.…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
Vertrouwen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
510 Alleen al jouw lach
brengt iedere morgen
de belofte dat die dag
er één zal zijn
waarin ik mij geen zorgen
hoef te maken,
dat ik de straat kan oversteken
zonder mijn ogen open te doen
alle stoplichten staan voor mij op groen
geen voertuig zal mij ooit raken
voor hun staat dat licht op rood
en mocht er één het toch eens wagen
dat te…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wat heksenhout is blijven staan
troosteloos steken…
Ik mag nog een dag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
456 Soms slaap ik uit
tot een uur of negen,
maar ook dan gaan
mijn ogen gewoon open.
Mijn lief vertoeft dan
nog in dromenland,
terwijl ik al uren luister
naar de stippen op het
plafond, en de krant
al drie keer heb gelezen,
slaapt zij haar hoofd schoon
om blanco te ontwaken,
en lig ik me hier af te vragen
nog hoeveel slagen...…
Vogels
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
621 Vluchtig kijk ik omhoog
En zie een zwerm vogels
naar het zuiden vliegen
Ze zweven pal boven mijn hoofd
Maar lijken dan
hun eigen weg te kiezen
De zwerm is opeens opgelost
in de naakte, blauwe lucht
Onzichtbaar voor het blote oog;
verdwenen en weggevlucht
Het beeld blijft eeuwig ingeprent
in de geest van mijn gedachten
Ik neem ze…