Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Je bindt cadeautjes…..

hartenkreet
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.769
teder kussen Strelingen passievol jij hartendief Jij verrast me met je lieve woorden Geen dag voorbij dat je niet belt Lispelt dat je me zo vreselijk mist En je door de liefde bent geveld Je bindt cadeautjes in de bomen Als we wandelen in het bos En als ik kijk in je bruine ogen Komen er zoveel emoties los Je bent totaal in mij verloren…
car30 november 2004Lees meer >

Gezinsdrama

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.150
maakt al weten we de achtergronden niet dit is toch iets wat ieder raakt En mensen blijven natuurlijk speculeren het zullen wel relatieproblemen zijn misschien hadden ze wel geldproblemen en leefden ze voor de schone schijn Ach wij mogen en kunnen niet oordelen maar wel meeleven met die kinderen klein ze hebben hun ouders voorgoed verloren…
Moeke25 juli 2007Lees meer >

jaarringen spijt

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.566
oog terug als ik de woorden tel, de stomme woorden uur na uur, minuut na minuut in ’t ritme van seconden tijd verjaag ze niet, ‘t herinneren blijft ondanks jaarringen spijt zelfs wanneer elke boom die in ons groeit uiteindelijk geveld, draai ik me nog naar je om laat mijn gedichte regels herinnering kiezen voor ik ze afvoer over verloren…
sunset24 augustus 2007Lees meer >

Wàt doe je ?

hartenkreet
3.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 4.838
Voel mezelf totaal verloren Starend in jouw zwoele blik Bloed bonkt door mijn hete lijf Voel overal nog JIJ en IK Ik kan alleen nog naar je staren Je trekt aan mij als een magneet Een siddering trekt door m'n lijf Besef je wat je met me deed ?…
2gether29 september 2007Lees meer >

het houvast van niets

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.472
ik heb de rampzaligheid gezien in het verleden waar vastklampen nog mogelijkheden biedt geen dromen enkel het gejaagde zelfs de passie dooft bij dit moment tot gruis in weet jij in hoeveelheden het kind ziet verloren rond en zoekt houvast zoekt de grond van vader zeg waar is hij nu zijn ogen zijn weg het is de prijs van niet alleen durven…
Irmgard2 december 2005Lees meer >

uitzien naar morgen

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 884
optima forma vooruit doen gissen helaas dan ook wat ik na een nachtje slapen zeker zal missen een ding weet ik zeker het daglicht wordt opnieuw geboren ook al gaat dat wellicht aan mij voorbij de vergeetachtigheid zal mij wederom storen daarom denk ik nu maar vooruit en zie het verleden zich herhalen ja, zonder enige fantasie gaat alles verloren…

Avondzon

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.225
De woorden zijn verloren in het grotere dat in mij is gedrongen.…

open graf

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 966
onbegrensde stappen langs reusachtige huizen gaan alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen gedwongen, beeft en wordt schoongeveegd met schaduwen op klaarlichte dag ze zijn feilloos zoals voorheen, zij, die zichzelf bezingen om vleugelloze armen waarin mijn tijd wordt geworpen, zwart zoals verloren…

kon hij niet meer?

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 681
wel, maar toch groot genoeg om in zijn hand het leven te leggen van een ander de dood waart rond in het debat de kogel, geen kogel, de strop de straf moet nochtans niet uitgesproken voor de doden wacht slechts het gras dat groeit zonder onderscheid zomaar overal bloeit wat groen voor het geschonden hart de moeders zonder kinderen, verloren…

Ontaarde troostprijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
euforie in een portaal waar 's nachts de regen door gebroken ramen valt sigaretten gaten hebben gebrand in dromen zo dronken en waardeloos verdomme whiskey droog en liefde loos krijst uit getande monden halleluja kogels genadeloos de door God verlaten mensen doorboren en bedelven onder bagger en puin misgeprezen ligt verloren…
six29 februari 2008Lees meer >

Slaap maar zacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Slaap maar zacht, Je bent buiten bereik, Het leven ligt niet meer in je macht, Verscheurd tussen aarde en hemelrijk, Slaap maar zacht, Gepijnigde geest, Hoe duister was de donkere nacht, Waar je in gedachten bent geweest, Slaap maar zacht, Onze tongen zijn bevroren, Een deel van ons die je daad veracht, Voelt zich verraden, maar ook verloren…

Raapte vruchten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 911
De sloot wou ik omzeilen maar de afstand was te groot de diepte kon ik niet peilen ik at van het laatste brood Ik stierf, de laatste blauwe luchten omringden mijn doelen die nu verloren leken te zijn in een afgrond waar donder heerste en de goden aten van mijn erfenis al streelde het verlangen om dán toch op deze aarde te blijven maar…
e23 april 2008Lees meer >

jij laat mij niet alleen.

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.086
teveel tijd is er al verloren, misschien heeft het zo moeten zijn, ik wil je graag nog een tijdje storen, samen verdrijven wij de pijn. als de dag dan daar is gekomen, ga dan vredig van mij heen, jij zit voor altijd in mijn dromen, dus jij laat mij niet alleen, nee jij laat mij niet alleen.…

Zielsveel

hartenkreet
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.024
en passie onvoorwaardelijk trouw Mijn hart is intens zuiver verlangend is haar gloed Zij koestert jouw warmte jij kruipt door haar bloed Mijn hart is zo eenkennig jij hebt een plekje exclusief Daar waar niemand anders is want ik heb je vreselijk lief Mijn hart is soms van slag als je even niet bij me bent Dan is ze rusteloos verloren…
car5 juli 2008Lees meer >

''Venus was her name''

hartenkreet
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.062
het moet in 1968 zijn geweest dat ik haar mocht aanschouwen bij een optreden ergens in Den Haag een mooie meid van wilde schoonheid en een stem die er mocht zijn later ben ik haar uit het oog verloren even was er nog de kortstondige revival van Shocking Blue doch daarna verdween ze in de luwte Mariska blijft voor mij immer Venus die…

Over de zee hangt matelijk te tampen

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.558
Een stemme galmt, en ieder loopt verloren. Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn die naast me dragen door te dichte smoren lijk al te volle teilen melk hun pijn. Ga niet terug: gij zult de weg niet vinden. Gisteren, morgen, en eenzelfde klacht. De mist-klok zingt onzichtbaar-manend in de dag-witte nacht.…

oudejaarsavond

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 688
deelt ze haar zoveelste intimiteit met haar dobberende kompaan buiten heerst de mist die als witte ouderdomsdeken zich ontfermt over de resten van alweer een jaar voorbij met vuurwerk om middernacht de vrouw kabbelt verder met haar trouwe speeltje en in de wolken loopt haar man verdwaald in eigen stad te zoeken naar een al lang verloren…

Geen been om op te staan (sonnet)

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 969
onbestaand hij weet niet eens wie ooit de muren overschreed hij loopt, zich veilig wanend, richting graf tot peilers worden stukgegooid, tumult en chaos schudden denkpatronen door elkaar, het zelf voelt zich met vrees omhuld in beeldenstorm gaan werelden teloor wie ben ik nog, wiens overgrote schuld dat ik al denkend plots een been verloor…

Hartslag

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Voordat het hart zich overgaf Door oorlog en haat verslagen Zong zij een lied van hoopvolle dagen Een vlindertje danste, bij elke slag Het kind dat bezorgd in haar armen lag Volgde de vlinder, en telde de slagen Om altijd met zich mee te dragen Wat zij haar kind bij haar afscheid gaf Ging er ooit een slag verloren Door geliefden gegeven…

Geen eigen gelaat heb jij...

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Je bent één uit de velen: gekend, bemind, gezocht maar vaak ook vergeten, onderdrukt, verloren of gekwetst, miskend, gefolterd, gedood. Toch sta je weer op... Geen eigen gelaat heb jij maar daardoor duizend gezichten. Naar aanleiding van de Dag van de Mensenrechten.…
Adeleyd10 december 2007Lees meer >

De dood

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Ik zal altijd van je houden tot de dood ons scheidt Dan zal ik je vergeten Dan raak ik je wel kwijt Ik zal nooit meer aan je denken Geen gevoel of fantasie Herinneringen als as vervagen tot ik niets meer zie De tijden van ons leven verloren en vergeten Ik heb je nooit gekend Ik heb het nooit geweten Ga weg uit mijn hoofd rot op uit…

Bevrijding

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.531
bood in doodsnood elk dierenpaar een vrij entree een schuilplaats op de droge schoot u nam ze door de wateren mee Maar nu, zo ver ontelbaar later vindt de mensheid weer een smoes voor de missers van een kater en de valsheid van een poes Ze zullen mij nooit meer bekoren het duister hoort mij snikkend stamelen wellicht is het niet al verloren…

Feest

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.551
Het leven lijkt een feest Dat aan me voorbij trekt Ik zie mensen dansen Maar de muziek die hoor ik niet Eens liep ik daar Daar tussen die mensen Het leven hield van mij En ik hield van het leven Toen kwam jij opeens voorbij Je stapte zo mij leven in Het tegen houden had geen zin Ik was compleet verloren Nu ben ik weer alleen…

De zwerver

hartenkreet
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Lamgeslagen door verdriet eenzaam door verloren jaren loop je moederziel alleen en er is niemand die je ziet. De vuilnisbak is nu je restaurant en een bosje jouw toilet je handen was je in een vieze sloot en er is niemand die op je let.…
moeke17 december 2003Lees meer >

Vogelvrij

netgedicht
3.3 met 63 stemmen aantal keer bekeken 20.431
Ze kijkt me aan met haar reebruin intens, verloren, angstig, triest geeft me `t gevoel te willen sterven Ik hoef je niet te laten gaan maar je kunt vliegen dus ik leg je neer; vrij de vleugels te zwerven even niet begrijpend, d`r kopje schuin tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest vlak voor ze `t gras laat werv`len door zacht haar…
oepsie10 januari 2004Lees meer >

Geen dromen meer

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Gewoon een verlangen naar een gebaar, een zachte streling over mijn haar, een ontmoeten van twee begrijpende ogen, ooit heb ik mezelf in jou verloren. Mijn nachten sterven stilletjes in het licht, jouw armen dragen geen enkel gewicht, mijn lichaam legt zich moedeloos neer. Nee, voor mij geen dromen meer.…

en God nog uit zijn eigen bijbel las

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.527
ik zie het na de lach woorden kabbelen zacht betekenisloos om niet te storen nietszeggend gaat hun ruis verloren kijk maar de mensen aan hun ogen spelen handen voel armen om me heen niets hecht zich aan ijs en steen alleen zijn op de vlakte verdwijnen uit dit leeg bestaan geen tentakels die je grijpen die raken om zichzelf te verrijken…
wil melker10 februari 2004Lees meer >

de directeur en zijn directoire

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.716
ik zie een knoopje op de grond zo een van blik en blinkend voorzichtig kijk ik rond verloren door een rijke stinkerd? o, daar loopt er een met een houten wandelstok er naast een schrale vrouw in een overjarige rok is dit kleinood van u?…

Vannacht dwaalde ik

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
vannacht dwaalde ik door het bos van het stilzwijgen waar de bomen weemoedig aan de heimwee knaagden de kruinen hoofdschuddend zichzelf miskenden en de bladeren - veel te vroeg - hun laatste greep verloren ik zocht wat rust nu de spanning met rasse schreden als schokgolven mijn lichaam kwelde er was een open plek een bron van helder…
merel11 november 2008Lees meer >

op het kussen van de avond

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 827
schaduw zijn woorden verlaten op zoek gaan naar losgebroken schimmen van de ziel; het weten dat alles leeft in open zicht en dat, gedragen door het sterven, verwachting terugkantelt in kleine fonteinen, ongevraagd en vaak hoger het komen en gaan tussen deuren en dat wat overwonnen kan worden over schouders van het verloren…