8617 resultaten.
Met woord en handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
414 ik vraag je wie jij bent
je kijkt me aan
alsof je water ziet branden
legt mij uit met woord en handen
dat jij een mens bent net als ik
na een barre tocht door vele landen
dat je hier bent om te leven
zonder honger angst of pijn
hoopt dat er een plaats zal zijn
ogen kijken vol verwachten
een kleine grote vent
wees welkom fijn dat jij…
Horizonvriend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
822 Jij en ik al lang op weg
naar dromen zonder stranden
een ander huis, een nieuwe heg
en schilderijen voor de wanden
samen zijn, zonder venijn
beetje vrede voor het heden
en op het gras een droomkonijn
gelukkig zijn we zo tevreden
jij en ik onder de zon
we raken niets aan
verzinnen geen vragen
in ons bestaan
de horizon die treft ons…
Plotseling patiënt
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 Als ik nu opgelucht ontwaak uit deze boze droom
zou ik verwonderd omzien
naar mijn gedetailleerde dromenfantasie
hopend dat dit nooit gebeurt
onderwijl vrolijk plukkend van de dag
liefste hou me stevig vast
het regent ijskoude realiteiten
vragen striemen door de binnenkamer
de zon lijkt verder weg dan ooit
als het leven twijfel is
wie…
Terug in de tijd (Alzheimer)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
911 Het hier en nu
jij en ik, een individu
niet vooruit maar daar vandaan
is de tijd op reis gegaan
Vandaag is voorheen
en gisteren vandaag
zij die verdween
met dezelfde vraag
Vertellend over hem
met oude stem
zonder gemis
omdat hij nog is
Een nieuw verhaal
is zo vervlogen
en ik herhaal
met droeve ogen
Langzaam verdween
voor ons…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn ontwaak ik dromerig
En vraag…
Alleen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
926 Dit beseffen doet haar pijn
te moeten zeggen
nee,
er zal niemand zijn die mij hier zal halen
enkel mensen om haar heen
in diepere dalen
en vragen om haar hulp
maar niemand
nooit iemand eens sterker dan zij om haar heen
altijd wetend, ik ben het,
-ik sta echt alleen-…
Goudkoorts?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Je wandelt
loopt door bossen
steile paden
omhoog,omlaag
Het is de vraag
of je
de goede weg
...inslaat
De goede afslag
hebt genomen
want alleen zon
je kompas
Niet te laat
val van avond
voor te zijn
want alleen
zon vervult
in herfst
je dromen
waarin het goud
voor het plukken
hangt aan bomen
voor het rapen
ligt
aan…
Altijd pijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
659 Pijn
erge pijn
moeten accepteren
bij het ziek zijn
Meedenken
om te verlichten
dat is pas moeilijk
weinig uitzichten
Door merg en been
geleid, dag en nacht
wie gaat er voor zorgen
dat het mij verzacht
Pijn, deze pijn
bijna niet te verdragen
het overkomt je
en er zijn talrijke vragen
Helaas de oplossing krijg je niet
zoek het…
De zegen van regen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 Regen valt in vlagen,
het weer doet recht aan verborgen verdriet
en spoelt ze weg, de sombere vragen
naar het waarom van kleurloze dagen.
Ontvang het licht, al is dat nu wat grijs
van treurigheid. De regen is bewijs
dat tijd resteert, er schoonheid op je wacht.…
Zielsverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
530 ik open mijn brievenbus
en hoop tegen beter weten in
op een brief, een brief van jou
leeg weliswaar, maar toch
het kan toch niet zo zijn
dat er na een jaar
van zoveel, niets meer rest
dan stilte
geen vragen, noch gemis
‘s ochtends vroeg wanneer
vogels nog in moeten zetten
schreeuwt mijn lijf me wakker
om eindeloos te malen
want mocht…
Ideaalbeeld
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
708 Ook toen was dat er
En dat
En dat
Gevoelens in lagen
Dichtbij de oorsprong van de natuur
Ook toen was dat er
En dat
En dat
Een schat
Een kennis
Een weten
Een bouwsel
Dat vernietigd wordt iedere keer
Draden in het vragen
Naar de diepere lagen
Het verleden blijft een ondoordringbare muur
Wie wil weten
Ontdekt dat de wereld schoon was…
Vergeving
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 Vergeef me
mijn egoïsme
mijn onbegrip
en afgunst
vergeef me als ik
in slechte tijden
anderen
de schuld geef
van mijn ongenoegen
mijn bitterheid
ik vraag vergiffenis
voor het feit
dat ik
als ik kwaad ben
verdrietig
of gefrustreerd
mijn geloof verlies
vloek
waar ik zo tegen ben
leer mij dankbaar te zijn
voor de kleine attenties…
Alle mensen die hebben bestaan...
gedicht
3.3 met 3 stemmen
2.978 Ik vraag me af waarom
ze hebben geleefd en of het van belang
was voor henzelf dat ze hebben geleefd
maar dan toch om het leven zelf
voort te duwen tot meer bewustzijn.
Er zijn plaatsen op de wereld
waar de namen van de gestorvenen
zijn gegraveerd, in steen gehakt
om ze te kunnen behouden, hoe lang nog?…
Simpele vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
897 Waarom lijkt vrede zo verontrustend
in ruimte die leegte inneemt
omdat het waaien vragen heeft
tot in de dood, het stille zwijgen
wanneer jij afstand in gedachten kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos in jouw eerste levensvragen.…
Eerzame man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Je wilt alles voor haar betekenen
Maar dan komt de vraag
Kan de man zonder zijn eeuwige streken?
Onze daden vaak zo laag
Kunnen wij onszelf wel verbeteren?…
De naakte feiten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
602 In feite zijn er meer vragen dan antwoorden
in feite zijn er meer doornen dan rozen
in feite zijn er meer mieren dan hopen
en in feite is er meer verbijstering dan geloof
in feite heeft een aap meer haren dan tanden
in feite heeft een mens meer vingers dan handen
in feite zijn er meer spijkers dan hamers
en in feite zijn er meer slachtoffers…
Elke seconde leeft voort
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 Daarmee zie ik van jou
de zorgvuldige handen,
bedachtzame gebaren,
de flits van een vraag
in ontvangende ogen,
elk onstuimig moment,
waaier van zwarte wimpers
op onschuld als je slaapt.
En jouw stem hoor ik nog
aftastend constateren,
mij op iets attenderen
dat jou bevreemdt of raakt.
Tijd heb jij in mij vertraagd.…
boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 verbleven
de lucht om hem heen is nog steeds lucht,
al duizenden malen ingeademd
is het omdat ik er nog niet was en is de tijd
meegegroeid in zijn vest van hout
zal de boom mij herkennen, ook al is hij
bladerloos en de enige in het bos
gelijk de majesteit zonder hof
is het maaiveld onveranderd vezelrijk
neig niet teveel naar aarde, vraag…
Kunst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Kunst,
ontstaan
vanuit het niets
De mens die wil,
blijven geloven
in iets
Met angst
om het hart
Dat we allemaal
verdwijnen
Terwijl vragen onbeantwoord blijven,
niet zichtbaar worden
tijdens het aardse leven
en ieder mens
zich uiteindelijk aan zijn eigen lot
moet overgeven
Blijft de kunst, ontstaan vanuit het niets
zichtbaar…
Moeder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 waard
wanneer komt het ware woord
dat een bange ziel verklaart
wat is liefde van een kind
voor een missende moeder waard
een vrouw die heeft gedragen
en met haar lichaamsvocht gevoed
zou er zacht voor moeten zorgen
om in liefde haar baby te borgen
die is immers haar eigen bloed
wat kan toch het kind in ons
nog van een moeder vragen…
Geestdriftig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 jij hebt altijd
intens met jezelf
kunnen praten
geluisterd naar
wat je lichaam
jou had te vragen
om dan door
tweespraak weer in
balans verder te gaan
van die kleine
gesprekjes deden je
ogen geestdriftig verslag
ik zag in je blik
stromen en krachten van
een omgeving die wachtte
hoe jij een blokkering
omzeilde door een
confrontatie…
uithuizig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ik vraag me af waar ik ben
als ik hier niet blijf
over duizend dagen zijn alle
vezels in mijn lichaam vervangen
zal ik nog herkend worden
als ik door onbewoonde straten loop
klinkt er nog muziek tussen oren
voordat noten ontluisteren
overal is verte, nergens nabijheid
zeven dagen lopen
ommuurd is dan ook alleen
ons gemeenschappelijk…
Op papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 zij had zich
morgens al gekleed
in de contrasten
waarmee zij
haar werk deed
haar en ogen
sprongen uit het
wit van verzorging
de lach innemend
met een gaaf gebit
het is druk
cliënten kijken
vaak benauwd
want op papier zijn
zij het slachtoffer hier
signalerend vraag
ik naar de zuster
van de prik wel een
knik maar niemand
herinnert…
Het antwoord ligt in de stilte.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 regels
en wetten door zijn
vermomde geluiden
kwetsend voor het
luisterend oor, ze
vullen ongenode
de witte vlekken
in mijn geestesoog,
het is de rust die ik
omarm, ook niet
van een dialoog, geen
pretentieloze discussies,
waarin altijd iemand
over z’n waarheden loog
overmand en verlamd
wordt ik genodigd die om
een weerwoord vragen…
Geen paniek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Je zocht me maar kon me niet vinden
Je zocht daar waar ik niet was
Vraag waar ik ben aan mijn vrienden
En liefste, geef het zoeken niet op
Eens kom je mij ergens tegen
Ach liefste, ik heb mij niet verscholen
Maar zoek eens daar waar ik ben
Zolang reeds heb ik daar staan wachten
Eens als je me vindt zullen we feest vieren
Samen dansen…
Op een aal
snelsonnet
3.3 met 15 stemmen
808 Een blauwe aal van aanzien in Den Haag
gaf lachend antwoord op haast elke vraag
en won dolgraag bij twist en bij debat.
Maar o, die glibberd bleek wel héél erg glad:
hij loog en sjoemelde met taal. Een schande
waardoor zijn aanzien in een mum verzandde.
Ga nooit in zee, dat is hier de moraal,
met zo’n geslepen lepe leugenaal!…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik voel weer
de stilte van
vroeger toen
alle ogen zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor…
beter kijken
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
866 bij jezelf blijven
goed om je heen kijken en de
verwondering het werk laten doen
zoals dikwijls bij de dichter K.Schippers
het beter kijken een eigen
leven is gaan leiden
rest ons nog de leemte van
tussen zeggen en schrijven
die haar stempel drukt
op het ultieme vers dat ooit nog
geschreven moet worden
door wie blijft vooralsnog de vraag…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 kinderen uit het hart verdrongen
vluchten naar de avondstond
ze kruipen het liefst nog in de zandbak,
alsof het zand de wereld is
en je vragen kan onderscheppen…