5637 resultaten.
MARX
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.286 zijn toornen en zijn lach was even klaar,
hij was een wolk, en een orkaan bezat hij
van liefde en van kracht, als de natuur
ze 't zuiverst maakt, - zuiver als een vuur.
Hoe heeft hij de rijkaard in stuk gebroken,
hoe zacht is hij voor de werkman ontloken!…
Niet meer....
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.647 Mijn hart kan niet meer
Niet meer zonder jou
Niet meer genieten,
zweven in de wolken
of houden van
Ik moet stoppen met denken
Herinneringen ophalen,
aan jou....
Die mij teder kust,
streelt en omarmt
Mijn hart voelt leeg,
alleen en verward
Pas nu beseft het
dat je niet meer hoort,
hoort bij mij....…
Vogels
poëzie
3.8 met 39 stemmen
5.165 Ik heb slechts die tonen in ritmen te schikken,
Dit blinkende kwarts tot briljanten te bikken;
Maar ach, hij is stémloos die mij moet vertolken,
De sperwer, de sterke, die vonk in de wolken.…
En nooit meer zal ik drinken
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.603 Zo zalig is aanvankelijk de reis
Ik ben met een ballon de grond ontstegen
(Door volle glazen vliegensvlug te legen)
En even ruik ik aan het paradijs
Met doodsverachting klim ik op de rand
Het zicht is door een witte wolk verdreven
Dan galmt m’n strijdkreet: dichters kunnen zweven!…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 Het ingetogen plaatje steekt af tegen
het schrille contrast van de weidsheid
Hoog boven de wolken vliegt een vogel
nog net gespot tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt…
Moeder aller dansen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
802 Zij scheppen ons het licht, de wolken
en vormen de geest der volk’ren.
Brengen kleuren in ons hart
maar zijn ook vaak de bron van smart.
Doch, de dansers zijn de dansers niet
en wat je ziet dat is er niet.
Alles om ons heen is schijn,
kenbaar is ons slechts het 'zijn'.…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 Ik kan het niet verdelen
Liefde is niet zomaar iets
Overdonderd door je blonde verschijning
En aanwezigheid zomaar uit het niets
Verbijsterd door je zoete lippen
Ondeugend in je ogen
Ik waan me in de wolken
Op bergen, 10.000 meter hoge
Ik mag dit niet voelen
Alle realiteit verbiedt
Maar wat is deze wereld
Als je fantasie niet ziet…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger maakt zijn laatste landing
Jouw persoon door mij bemind
De zon gaat onder, de vuren aan
Ik kijk je aan en je lacht
De wolken…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
'Een momentopname'
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.161 De wind duwt wolken naar hun bestemming,
Want als het regent,
proef ik de sappen van de horizon,
bomen dansen,
schudden takken droog en gaan,
de wereld luistert
hoe vogels spreken
en smeken om verlichting
Het is zondag,
ik ben hier,
maar waar vandaan ?…
Van vrouw, en veld en vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.005 Zelfs de rook boven het vuur
verspreidt zicht slaperig over het veld
een gesluierde nachtkoelte omknelt
de stilte en verhult het naderend uur
van lichtfonteinen
van nieuwe wijnen
Een enkel woord drijft langzaam heen
over de schrale en kale landerijen
wolken omlijsten de schilderijen
scheef hangend aan verweerde steen
aan gebroken naaldhakken…
In jou
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
4.339 Het bevrijdende niets ervaren, is in jou zijn
waar het brandt vuurzee van verlangen
en de witte wolken van het kind ontstijgen uit zijn droom.
In jou zijn is het genot van duizenden lachen
reizen van eindeloos terug verlangen
naar de glooing van jouw duinen.…
Nachtvlucht
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.509 Geen reden meer
om nog te keren
onverwacht blijkt
de strijd beslist
opnieuw probeer je
de les te leren
wat was wordt
bitter uitgewist
Door wolken zwerf je
over dalen
rust aan een bron
waar je kracht opdoet
om weer te vliegen
de eerste stralen
van de morgen
tegemoet.…
Mijn woonstee is haar lach
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
11.417 Een grote vogel zag ik in de wolken
zich verwonden en de wonde was de zon
die bloedig rood al dalend ging vertolken
de afschuw die een kind bekruipen kon.
In het donker dwaal ik door de zalen
waar spiegels licht van dode sterren vangen
en hymnen slapend in 't gebinte hangen -
en nergens kan ik ook maar iets verhalen.…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Zij het wat valer dan de maand hiervoor,
Laag hangend, maar tussen de wolken vrij.
Wellicht is het de spiegeling die ik bekoor,
Reflecties van bomen, blad en natte klei,
Of de lange schaduw hier tegenover mij,
Typisch september, zeg ik zonder gehoor.…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 en verstild tekent het silhouet van
een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort
ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind, vertelt me dat
Rembrandt zijn gouden kleuren ontleende
aan die zuivere Hollandsche avondlucht,
dat hij genoot van het spel van licht en wolken…
Autopuber
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.137 In zijn zwarte Golf GTI
Zit hij onderuitgezakt
Achter de getinte ramen
Zijn billen trillen door het geronk
Van de dubbele uitlaat
Of komt het door de boxen
Die hem zo lekker laten stuiteren
In een wolk van geluid?…
Uit de as van feniks
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
925 nog altijd
zuigt de klei
terwijl mijn hoofd
in wolken steekt
ik de goden herbeleef
in griekse en
romeinse sagen
dacht losjes
de olympus te bestijgen
zeus in het voorbijgaan
even klein te krijgen
heb het niet gehaald
gefaald ben ik toen
woordloos afgedaald
wilde uit de as
van feniks nog herrijzen
tafelde in later
eeuwen met wat…
Onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
810 Er is geen houden
aan de vlucht van vele bliksemschichten
Zij striemen, geselen en verlichten
nog voor de woeste wolken bulderen
maar toch weer stiller worden na een tijd
als regen verzacht de zon heeft bevrijd…
Schoenen van beton
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
921 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
Schoenen van beton
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.318 de berg die ik moet beklimmen
kijkt mij dreigend aan
op schoenen van beton
en met een hoofd vol veren
een luid bonkend hart
dat bijkans bezwijkt
ga ik het toch proberen
ik spreek mijzelf moed in
maar ja, die schoenen
ze wegen me zo zwaar
toch kom ik worstelend boven
en zie daar klip en klaar
mijn woorden als schichten
aan de wolken hangen…
Verwelkte bloem
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
666 De wolken hebben zich
nu toch te saam gedreven
en uit de lucht
slaat bliksem op je neer
het vocht dat daarna valt
kan jou niet meer verkwikken
want bij een dode bloem
helpt zelfs geen regen meer.…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…
naar hier of in Hyderabad
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.599 in jagende wolken
zie ik je staan
in die luchtkaravaan
span ik mijn mooiste kameel
om jou te gaan dragen
we reizen langs
duizenden fata morgana's
drinken exquize elixers
pleisteren rust en proeven
van stilte in groene oases
ik splijt alle rotsen
voor het vloeiende goud
in juwelen laat ik je baden
wacht tot een huwbare nacht
als sluiers…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Als een wolk van zalige ogen,
Uit het land waar 't eeuwig zomert
Opgevangen in de teerheid
Van matzilvren spiegels, hangt het
Wonder van de goude middag
Over winterzee en -stranden,
Aureool van weinige uren
Om de lichtheid onzer ogen...…
Bij de kerk
poëzie
3.4 met 23 stemmen
5.874 Daarboven mij drijft een wolk
In de blauwe morgenlucht,
Beneê gaat het vlindervolk
In een wapperende vlucht,
De mensen zijn naar de kerk -
Wat is de morgen weer rijk!
Ik denk aan een heel mooi werk:
Een Maria van Van Eyck.
Wat was het toen innig rein,
Toen elk nog wat lieflijks deed -!…
stil maar schat
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.382 in de envelop
met randen donkergrijs
vind je nu mijn kaart
'hij is naar het paradijs'
mijn naam sierlijk gedrukt
nimmer zo aanwezig
ik kijk vanuit de wolken
ze zijn met mijn lichaam bezig
de doodgravers maken grappen
mijn stropdas zit te strak
het is dat ik al dood ben
ik zou stikken in dat pak
aangekleed moet ik ter aarde
in een…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 als wolken zich verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt…
Dromen geven mij inspiratie
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.210 Ik reis naar woorden in mijn dromen
en zeil met witte en grijze wolken mee.
Soms verlichten ze mijn hart,
soms stormen ze met heel wat kracht.
Windstil wordt het echter pas
wanneer ik huiswaarts keer.
Onbekommerd en geïnspireerd,
waar ik mijn dromen herbeleef.…
Lage druk, hoge druk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.560 treden kraken
tranend dalen door het dof gemis
Langs alle klokken en kalenders
glijdt radeloos de tijd in zee
gesloten luiken voor de vensters
de nacht valt en neemt alles mee
Maar ook stormen sterven in een zucht
het holle hoofd ontvlucht de graven
de dorre dood weer een ver gerucht
het nieuwe anker in een aanleghaven
Verscheurde wolken…