5616 resultaten.
REUS
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.550 langs gouden snaren, als tinkend kristal,
de bronzen, diepe stem van de oerreus,
als vlas golft zijn haar in de wind,
met sterke handen klopt hij op de berg,
luistert verwondert naar de echo's,
hoort de bliksem donderrollen langs
elke ruige helling, tot diepe stilte,
zacht en schoorvoetend ruisend,
uit water van de eerste bron,
vol blauwe…
Schemering in 't woud
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.536 een matte lach uit droeve wolkenbrauwen
doet flauw de teed're nevel blauwen
in 't gélend woud. -
Ik zie de bleke stervenswenk.
Ik voel het doffe duister in mij dringen
en verre stemmen hoor ik zingen
al wat ik denk. -
Waar zijt ge, Dood?…
Overbewolking
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
551 Een schapenwolkje dreef alleen
aan 't blauwe firmament,
toen plots een rammenwolk verscheen.
Ze dacht: 'Een leuke vent!'
Ze merkte, dat-ie haar meteen
z'n liefde ging vertolken.
Ze voelden zich tesamen één
en waren in de wolken.
Je kan verwachten, wat er kwam,
nadat er was bemind.
Welja: het was een wollig lam.…
Nu baant zich 't nat
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.341 Het loofgewemel,
Het bonte zwerk,
De blauwe hemel,
Ziet statig neer
Op 't effen meer.
-------------------------------
uit: Gedichten (1836)…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen…
het zondag meisje
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.062 Ze heeft krullen, en is gek op jou
Ze kijkt je aan... tranen in haar ogen
Haar ogen groen blauw
Ze wil met je dansen
Je strelen
En altijd bij je zijn
Maar dat kan niet
Ze is immers een zondag meisje
En dat zal ze altijd zijn
Ze denkt de week voorbij
Verheugt zich op dat moment
En het zondag meisje is weer blij
Omdat je er dan weer…
zwart wit getoetst
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.834 Bekijk mijn handen
Strijk glad die kreukels
Voel de ruwe huid
Betast de blauwe aders
Dat afgestompte duimpje
Die korte vingers
De afgekloven nagels
Het knokige geheel
Niks rank en slank
Wel kort en krom
Nooit glanzend gelakt
Altijd mat antiek gevlekt
Ben je teleurgesteld?
Zijn dat pianohanden?
Wees eerlijk.. ongeloof?…
En de nacht gaat verder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.184 Mijn lichaam laat ik zakken
in de wurggreep van de nacht,
de afstand tot mijn blauwe lippen
is door het scheuren van mijn tong verzwakt.
Stukgebeten door elke ademtocht,
in de traagheid van mijn slapen,
vullen onzichtbare kwelgeesten mijn ziel,
ik kan het licht niet meer bewaren.…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 De wind kleedt mij
luchtig blauw met
zorgeloze woorden,
verlegen kleur ik
de wereld open.
Ik wandel met het licht,
blaas een zoen naar
paardebloemen, oude
dromen gaan weer
zachtjes bloeien.
Ik strik mijn armen om de dag,
speelse handen fladderen
zonder vleugels op het
ritme van mijn lach.…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 ontmoeten zo elkaar
al spetterend vertellen ze spontaan
van waar ze ooit gescheiden zijn
van warme zon en oceaan
ze rollen dollend in een meer
rust keert weer in onderduiken
de wind speelt rimpels tot
de kant en langzaamaan
verliest het water zijn verband
ze vervloeien tot de lucht en
trachten te ontsnappen aan elkaar
ze willen naar het blauw…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 Ze hielden mij zo stevig in de greep,
dat in mijn ziel de sporen van hun kneep
als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.
Onzeker zwalk ik door een leeg bestaan,
de vrijheid is een crime voor al de braven
met huisje, boompje, beestje … vaste baan.
Er ligt een tijdbom onder ons begraven,
die vroeg of laat, doch zeker, af zal gaan.…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom stolt gekoelde schrik is blauw…
Voorjaarsmiddag
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.062 Een gele zon-verheugde ketel,
Een rode alp bij dovenetel,
Een appel, die te berste bloeit
In 't licht, dat met het windje stoeit
Een fladdert in het glanzig veld
En van iets vriendelijks vertelt;
Een beetje stilte en zonnigheid,
Een klein beetje tevredenheid,
En overal die blauwe hemel
Met tintel-ver dat blond gewemel -
Een veertje, dat er…
opgewonden vrouw in papendal
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.408 een dame zwierf door heel belgenland
schreiend in haar auto over stuur
sprak mijn leven zit vol apenzuur
sinds gister is mijn hart nu overmand
het is een nieuw lief waar ik voor val
een hollander blauwe ogen rosse kuif
belooft mij daag'lijks vrij en fuif
zegt duifje ik haal je uit je papendal
u moet weten ik ben reeds getrouwd
met een…
Iron lady
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.279 Steeds feller wordt d'r blauwe kleur.
Ze wordt het doelwit ven terreur
en zoekt dan zelf asiel.…
Lekker luchten
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
2.429 speel even mee
langs snaren
van onze blauwe wind
we dansen dan
totdat jij je in het ronde
tollen bevindt en ik
touw laat vieren
of laten wij dollen in
een genoeglijk rijmende
ritmiek die jij
van nature zo bemint
draai, draai toch
terwijl je haar,
in vlechten geknoopt,
zwiert langs de duinen
van mijn verlangen
waar mijn handen…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een pyroop - vernietigend
als pyro'ticum
het gras verdort - de akkers verschroeit - en
we
met open handen opzien
naar de gesloten hemel
onze tranen als zegenbrengende
regens
de aarde bevochtigen tot
leven wekken
nieuw zaad laat ontkiemen
ontwaak ik
geinspireerd in blauw…
BRUSSEL
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.820 Grote Markt
Gul en kunstzinnig is het volk geweest,
Statig van bouw en prachtig blauw van ogen,
Die gretig-wijd het gouden zonlicht zogen,
Geestig van zin en zinnelijk van geest
Hun huizen zijn als vrouwen op een feest,
Voornaam en moe, iets tot elkaar gebogen,
Met rag van kanten beeldhouwwerk omtogen,
En blank verguld, de burgerlijkste…
Beeldende Tuin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar dauw de aarde voedt
de zon nevelgordijnen opent
en zicht geeft op
dit met blauw zwerk
beschutte oord
waar warmte je omhult
met een deken van
rondzoemende zomerse verrukking
en loomheid lokt tot liggen
in ruig geurig gras
waar machtige wolken zich ontladen
op warme aarde
druppels regenbogen vatten
en versmelten tot een
verdampend…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 De blauwe nacht op mijn rug
en haar zilveren naam
op mijn gescheurde hart gedrukt.
Morgen Sancho.
Nu wil ik rusten
en met stille ogen zien
hoe de padden
uit het water kruipen.
Voor Lucian Blaga…
Moeder natuur
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
860 Staande op een wolk
van licht blauw metaal
krijste zij getergd naar beneden
wat voor de bliksem is dat nu allemaal
Reeds twee eeuwen lang
het maakt haar vreselijk bang
genegeerd men hoorde haar niet
al stortte zij kokende tranen van verdriet
Duizenden gematigde eeuwen lang
in tijd verhalend de uitgestippelde gang
schreed het voort in…
PLANTAGE JOHANNESBURG
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
552 Deze grond van Commewijne
bewaart mijn navelstreng
al meer dan een halve eeuw
Droomdronken
leun ik liggend tegen
de tijdgeknaagde amandelboom
voor de statige plantagesluis
even antiek als die van
Maasstroom en Rust en Werk
Zachte fluitmuziek van Pak Rebo
- de gamelansmid in mijn jeugd -
vult de dalen der wolkenparade
aan het puur blauwe…
naïef
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.055 vrede
niet van kwaad wilde horen
dat de mens schijnt aangeboren
het kind is dood
het preekt niet meer
ik wurgde het zelf in mijn schoot
om zo zijn naïviteit te smoren
het zijn gróte kleren die ik draag
en op mijn schouders zwaar het weten
van het kwaad dat alom woedt
met wortels diep ingevreten
xxxxx
een opening in de blauwe…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 rust trekt
witte strepen
in het blauw
de horizon verdrinkt
verrimpelend in de verte
roerloos liggen passagiers
warme golven
strelen loom en sloom
een spiegelgladde zee
stilte spreekt zich uit
in blikken naar elkaar
de lading groeit.…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik…
Nederland O Nederland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 sta achter je
Dat heb ik al zo vaak gezegd
En ik zal weer stemmen
Ik doe mijn best te hopen op betere dagen
Van voor af aan
Maar niet echt opnieuw
Geen schone lei maar een om te poetsen
Durf je mij weer te vragen
De eerste man van het land
Zie maar dat ik je vertrouw
Oranje is de koningin van stand
Het volk is rood wit blauw…
Mommespel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
394 Zij spreekt de taal van twee gezichten
fluistert woorden als ontbijt en beschuit
danst en huppelt met oude gewrichten
zwierig een wals, haar lippen getuit
zij luistert niet naar aardse zinnen
draait haar rondje iedere dag weer
weet van vroeger hoe te beminnen
hunkert naar mannen keer op keer
laat blauwe ogen rollen en draaien
geeft donkere…