5005 resultaten.
Bijten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
401 Ik vecht, ik huil, ik verlang —
maar alles verdwijnt in een koude plas.
Ik bijt op het leven, ik kijk, ik zwijg,
ik dans met de pijn, ik lach terwijl ik huil.
Noem het mijn lot, mijn stille verdriet —
tussen hoop en gemis,
daar ben ik,
die alles verliet.…
GIULIA MIJN DOCHTER, IN HAAR BEPERKING ZO ONBEPERKT!
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
492 Het regent leuke momenten
in mijn moeizaam mantelzorgleven
zeker ook en vooral leuke mensen
op afspraak of spontaan
ik mag niet klagen, heb geen klagen
ik ontmoet ze in alle lagen
van jong tot oud
warm en koud
beperkt en onbeperkt
geestig en geestelijk
en ook een beetje gek
maar dat is niet gek
ben zelf ook een beetje anders:…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 Morgenstond die zich vergist
in de warmte
een adem die nog nacht draagt
in haar mond
koude handen liggen los
naast mij
alsof ze niet weten
van wie ze zijn
de hondenriem staat op
rekt zich uit
en besluit te vertrekken
zonder mij langs het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare…
Het eenzame wintervogeltje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
711 De wagons glijden als donkere schaduwen,
warm licht achter beslagen ramen,
mensen die praten of lezen
zonder te weten dat hier een hartje klopt
zo klein, zo koud, zo alleen.…
De onzichtbare censor
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
195 Wie niet in het vaste stramien past,
wordt koud uit de community geweerd.
Met subtiele snerpen belast,
tot de rust en de moed is gekeerd.
Zo sterft de poezie in de schaduw,
weggepest door de waan van de dag.
Een platform dat lafhartig toekijkt,
terwijl het de creativiteit begroef.…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
100 Het werpt een koud schijnsel op een leeg gezicht,
terwijl de tederheid nu langzaam vervliegt.
Zilte vleugels slaan de woorden nu weg,
ze raken de rand van je kussen weer aan.
Waar ik net nog de stilte met zinnen bevocht,
is nu ook de laatste herinnering gegaan.…
Doorheen Seizoenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 Herfst je bent voor mij als een lieflijk schilderij
dat ik graag in mijn atelier op zou willen hangen
overrompeld door de milde zon als was het mei
trachtend om je schone kleurenpracht te vangen
In het doek voordat alles weldra zal versterven
seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt
door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven…
Rouw om het jaar
poëzie
3.4 met 38 stemmen
8.093 Het jaar is een koud, dood man in huis,
En ik wil het begraven met zang en geruis
Van vallende bloemen...
Het jaar, ach 't jaar is dood!...
Blijde maanden van 't dode jaar,
Volgt zachter achter de baar
Dan toen gij volgde na elkaar,
Armvollen dragend van blijde bloemen...…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 Gloort steeds heller uwe toortse,
in het hoofd werpt gij de koortse,
't harte maakt gij koud en lijdend.
Ach! waarom moet elke stap
die het brein vooruitholt, op
't harte botsen als een schop,
koude Wetenschap?…
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
406 Het leven wordt koud, het leven wordt koud,
het verwelkt, het vergaat.
De momenten van geluk spelen in mijn hart
als een theater.
Kaartspelen, je mag raden.
Is de spiegel achter me te dichtbij?
Kan je daardoor mijn kaarten zien?
Het is niet erg, ik had een Harten Vier.…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 het koele water
de brandende zon op mijn huid
mijn handen in het kriebelende gras
bedenk ik al luisterend naar de wind
en kijkend naar de wolken
dit is mijn plaats dit is mijn besluit
de zon verdwijnt het water wordt zwart
de wolken onthullen de nacht
kille wind zo scherp als dolken
grote natte druppels vallen op mijn lijf
het is koud…
Zweven ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
868 , twee zielen
verbrijzelen we steen voor steen
al is het pad soms slingerend
raken wij elkaar wel eens kwijt
boven aan het duin is het end
vinden we elkaar in tijd
onder hemelsblauwe luchten
verborgen in zacht helmgras
klinkt verleden in zachte zuchten
herinnert ademloos aan hoe het was
lachend gevangen in jouw armen
verdwijnt de koude…
De nacht
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
2.095 ‘s Avonds als ze wakker ligt
In lange stille nachten
De echte wereld achter zich
Verzonken in gedachten
‘s Avonds als ze slapen wil
De rust maar niet kan vinden
Donker, koud en ijzig stil
Zoekt zij naar haar beminde
‘s Avonds in haar warme rust
Droomt zij van ware liefde
De minnaar die haar teder kust
De prins die zij verdiende…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 Gebroken loopt zij door de straten
kijkt heel angstig om zich heen
voelt de eenzaamheid, het haten
is van binnen koud als steen
nog voelt zij harde mokerslagen
blauwe plekken tekenden haar huid
kan zij die loodzware last wel dragen
onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen…
Zwervenszat
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.927 't Meest in nachten als de maan haar stralen
Koud en lusteloos door 't ruim laat dalen,
Ben ik radeloos, denk: ik zal maar ergens
Zwak en zwervens-
Moe mij laten vallen in het zand,
Plompverloren en mij wat bedekken
En dan blijven liggen tot mij een komt wekken,
Deernis koestrend op komt rapen
En zo niet, dan blijf ik slapen.…
Buitenproportioneel
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.286 Zondagavond, stil station
He daar komt een trein
Jammer maar helaas
De andere kant op van waar ik had moeten zijn
Ondertussen mis ik Studio Sport
De zon is onder, het wordt nu koud
Ik wacht nog steeds op mijn trein naar huis
Maar de speaker meldt nog steeds oponthoud…
liefde dwaalt in wisselstroom
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.413 ik wil dansen voor je
zingen dat ik van je houd
maar op dit scherm kleuren
woorden veel te koud
de muziek is blikkerig
weemoed maakt je slikkerig
kom kijken naar de rode maan
laat je tranen rustig gaan
ik mail je en jij smst
liefde dwaalt in wisselstroom
in mooie letters komt de droom
die niemand meer verpest
maar als het donker…
Margariette's Soldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.197 De vage inktvlek verbergt
zijn sinds lang gesneuvelde traan
daarbij het raam
ver boven het oorlogslawaai
lees je, Margariette
je werd wakker, samen met
de koude, blauwe ochtendglorie
nooit meer
vergetend hoe het voelt
eindelijk herinnering te zijn
die goeie oude tijd
binnen grenzen van waanzinnigheid…
Wat is de reden?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.046 Het is zomers buiten
zonnestralen verlichten de lucht
toch zo koud van binnen
diep in mij
en slaak een zucht
wat is de reden
dat jij bent weggegaan
naar het dal van de doden
of juist de tunnel des lichts
zo ver weg bij mij vandaan
misschien was het je tijd wel
zoals je zelf zei
maar ik heb je nooit gelooft
enkel de kou die jij hier…
een moeder met pijn
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
2.759 Was het teveel, te weinig, te warm of te koud..
Alleen God weet hoeveel ik van je houd.
Hij heeft dit besluit niet genomen,
Deze gedachten zijn bij jouzelf opgekomen.
Waar wacht ik nog op?
De band die ik had..
Het is allemaal weg, meer dan ik voor ogen had.
De voor beiden zo moeilijke weg,
zeker die band die je zo hecht.…
beneveld
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.887 in een droom te voelen
waarvan ik
het recept niet ken
wakker
en met spijt weer nuchter
snijdt de afdaling dwars door mij
waarbij de remmen
niet meer op mijn vingers
kunnen rekenen
een beetje honger
maar vooral de kou,
versterkt heeft me nu beet
het landschap trekt zich terug
ik moet mijn eigen weg
naar warm en droog
al is het koud…
maagdenmirakels I
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.918 Ik ben de krab, de heremiet, de mythische huizendief
Doorheen alle denkbare droefenis blijf ik zoeken
Om één woord, een enkel hiëratisch gebaar van haar,
Licht schuift van de heuvels af, overspoelt de koude tuinen
Het buitensporige geduld der dingen treft me,
Zij zal aan mij verschijnen, zij zal komen…
Na het feest
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
4.681 te zelfbewust
stralende onschuld in een strakke spijkerbroek
Ik ben niet jouw koning, slechts een joker
Je glimlacht afstandelijk naar mijn serieuze zinnen
vervormd in de benevelde wereld
Ik deed dwaze dranktrucjes
it’s my party, iedereen lachte
jouw lippen zwegen medelijden
Nu, ploeterend tegen de wind
mijn wangen zijn vochtig en koud…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!…
De ontzetting soms, ver, uit de diepste schacht
poëzie
4.0 met 13 stemmen
2.437 Tussen bladgetril
In koude wind glimt blauw een fosferstraal:
Herlevend, wat 't verleden van mijn stam
Joeg naar de grot, vol licht van veil'ge vlam,
Vlucht, vlucht naar huis mijn angst primordiaal.
---------------------------------
Brahman, deel I, p. 61…
De olifant in het enge bos
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.543 Wat een enorme pech,
want tjonge wat is het koud zeg!
en waar zit nou die splinter?
O ja, in zijn rechterpootje.
Stap stap stap
Daar loopt een grote olifant
in een heel eng bos.
Hij draagt een geel majootje
Ineens: wat een geluk!
Niemand zit te jokken,
want de grote olifant
heeft met zijn lange lange slurf.....…
spot en spel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.485 Voor die koude grillen zou ik liever schuilen
Op een droge, warme zolder
Dan had ik liever mijn dwergparkiet bemind
Je oog spuwt schichten
Ik kaats de donder terug
Je wil mijn weekste vlek belichten
Ik wil enkel jouw kaakbeen ontwrichten
En sla verstrooid
Als naar een drinkende mug.…
De blinde bedelaar
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.822 Op de koude grond zat hij
Met zijn rug tegen een muur
In weer en wind en regen
Iedere dag, uur na uur
Een zwarte zonnebril op
Vuile vegen op z'n toet
Versleten, oude kleren aan
Op de grond een vieze hoed
*Blind* stond er op 'n plank
Hij zat daar als bedelaar
Als mensen wat geld gaven
Zei hij:'k ben u dankbaar
Als het donker ging…
vakidioot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.365 begreep
Toen hij nog lag te woelen
In zijn wieg van watten
Nu is hij heer en meester
Over oerknal en zwaartekracht
Reikt hij naar de rand
Van zwarte gaten
Speelt hij met e=mc²
Ergens vermoedt hij
Dat onder de zeebodem
Onder die knarsende platen
Een oeroude sidderaal ligt te loeren
En hem wekt en koortsig
Door de nacht laat draven
Met koude…
noorse luister
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
674 Lom en Luster
daartussen
de smalle weg hoog op
de kille ongenaakbaarheid
in de breekbare ademlucht
van de koude bergen
zomer en herfst
daartussen
witte kleden op hun rug
gehuld in frêle sluiers
en afhangend kant van vallend water
staan onwrikbaar de hoge bergen
de weg krult zich
intussen
vergenoegd met aan zijn zij
het…