5388 resultaten.
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood
het water kabbelt al in grijs
de lucht weerspiegelt laag
het zweemt al naar schemer
schaduwen…
De Oude Danser
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
647 ik ken nog lang niet de geheimen
die je voor jezelf
verzwijgt
maar voel ze inktzwart
als een schaduw dreigen
een kracht die alles overstijgt
ze zullen niet verdwijnen
zomaar in het niet
ze blijven aan je kleven
tot je ze werkelijk ziet
en je jezélf kunt vergeven
en dan gaan ze, eerder niet.…
Antilope ( over een diepe liefde )
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 lief
wat
zeg ou ervan
mijn schat
myn klos kom
snel
als een antilope
tussen zon en maan
licht
als de wind
die valt
naar het zuiden
en
geen keer meer vindt
nat als de regen
die alles vervroegt
vurig
als de zon
die – oh liefde –
de schoonheid bezingt
en
roept om ou
mysterieus
als de maan
in
bleke schemering
haar schaduw…
de ochtenden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
616 Ze heeft gelijk, ik wil haar volgen,
mee verstoppertje spelen achter de wolken,
op mijn schaduw neerkijken.
Een pantomime met een mobiel.
Daar beneden in mijn tuin.
Vandaag blijf ik boven.
Morgen krijg ik nog een dag.
Met een veelbelovend begin.…
De knecht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 de roem is als de dauw en zal niet hechten
jij sluit het hek of zeult met een bidon
je levensweg (kasseien en beton)
valt slechts met onderdanigheid te slechten
om kruimels mag je in de schaduw vechten
de goden vangen stralen van de zon
de wielerwetten kennen geen pardon
een rode gloed onthult verbleekte knechten
de laagsten mogen nooit…
Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.751 Zon op jouw warm lijf
met een schaduw van verdriet
verenigt, verbindt.…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Weer terug in het
schaarse licht van vroege dagen,
in de schaduw van de
schelle schijn.
In aanwezigheid
van herinnering
lijkt alles kleiner te zijn.
De stroom heeft
de kiezels meegevoerd.
Rond en vlak zijn ze geworden,
ontdaan van breukvlakken
en doorklievende randen
van gespleten aard.…
Eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Alles soms sepia
en stilte; deze kleur
werpt schaduw van wel-
eer.
De eerste woorden en
eerste kus; aanraking.
Gevolg: intimiteit.
Er is een eerste keer
voor alles; lachen
praten, fietsen en val-
len.
Op straat niet op
je mond. Voor werkelijk
echt alles is een eerste
keer.…
oude schermutselingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 ik snipper een sjalotje
een steelpan vol tranen
branden achter mijn ogen
oude schermutselingen smelten
als hete stroop
boven mezelf stijg ik uit en
geniet met smaak van het gerecht
dat ik zojuist heb bereid
de niet gevallen regen
de ijle mist
ik snijd plakjes van de wolken
en bewaar ze in een kluis
in de schemer hoor ik de schaduw…
dans, dans! voor Pina.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 tedere lijf gestrekt
tot het uiterste botst ze
- net niet -
tegen de raamloze wanden
het weerbarstige koord remt haar
behoedend bijna, af
het verliest enkel zijn tegendraadsheid
als ze stil liggend
zittend of staand het midden kiest
de zon zendt haar warme licht
door de openstaande deur
iemand plant een boom
op de kale vloer valt de schaduw…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken
En laat mijne ziel zo achter
Innig verstoord
Schouders, zoals ik die zie
Wiegend op en neer
Mijn ogen wagenwijd openend
In blinde lust
Zij maken mij sprakeloos en veel meer
Ach, schenk mij even niet het ware licht
Dat ook op uw schaduw…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij knoopt de doodsdrift aan mijn Ik
met een schrikdraad van macht
in een snijdende omarming
Jij stroopt de tranen van mijn ogen
- twee werelden die elkaar nooit zien -
en vreet hun staar kapot
Een schouderklop valt als een hamer
op totale duisternis
wanneer jouw schaduw me opslokt
De meerpaal droomt de drenkeling
maar de sterren…
Amulet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
495 Ik lees haar silhouet,
duivels spel in avontuur,
hierin werd ik overklast,
recht door zee en puur
in mijn zaligheid gekrast,
schaduwen kleuren mijn
graven wit, licht komt helder
dichterbij, ze boetseert mijn
de ruimte op een bont pallet
van onschendbare eerbaarheid.…
Heldere kijk op de zandbak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
716 werken
In de zandbak - zijn domein, zijn wereld,
Niet te groot, niet te wijd,
Overzichtelijke wereld
Binnen redelijke grenzen -
In zichzelf iets mompelend
Van vakman of zoiets,
Schept hij uit het zand
Zijn eigen gebouw, zijn
Eigen schepping zoals
Alleen schepping maar
Maar zijn kan - tot er
In het overvloedige zonlicht
De schaduw…
Ze bewoont de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Geen geluid kwam
over haar lippen en
en uit haar gesloten
mond, slechts verlichte
woorden die ik verstond
uit het spel van beide
ogen en die ik begreep;
“ Als ik in het licht van
van de sterren woon
is er geen schaduw en
geluid meer nodig om de
leegte te verwarmen,
daar binnen heerst
geen kilte, alleen een
zon en maan in harmonie…
HET NAAKTE MEISJE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.407 Stil, als een bloem in schaduwen ontwaakt
Wier broosheid zelfs het zonnelicht zou deren,
Bloeit haar lichaam: mild-rose voor de tere
En diepe grond die somberkleurig vlaakt.…
Dagpassering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 Ik zeg mijn schaduw gedag, we moeten voort.…
Moment en haar momenten
gedicht
4.0 met 4 stemmen
9.988 Moraal:
Ook al moet je nog zo klein,
je schaduw mag best langer zijn.
(Forth Worth, 21 juni 2011)
---------------------------
uit: 'DW B', juni 2012.…
Windrijm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
506 Het zwijgt, maakt stil, de duisternis wordt diffuse en is mij kwijt
ik zie de schaduw die met zijn ego vecht, ik leg de huid
af maar ik ben een vreemde voor mijzelf, een onwillig en
onbeschreven blad in het uur van de uil die naar de maan vliegt.…
Rijp
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.646 In schaduw van de doornenheg hangt, laag
Er tegen aan, in 't windje wuivend, rag,
Dat door ijspluimpjes dik omsponnen werd.…
Waar de narcissen zich laven...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 Een nieuwe horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
duizend schaduwen een
groene toekomst uit.
Het doel, mijn ongeduld zo
van de dromenwagen getild.
Gedeeld door beide lippen,
vanaf een tere huid, op handen
gedragen naar het gereserveerde
plekje in het landschap.…
Je weet maar nooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 dichtgewaaid spoor
de ijzers uit het vuur van licht
en schaduw…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Door de witte schaduw
op mijn rug
besta je en ik niet, al
was het maar heel even
les je de zilte dorst
uit jezelf, voortgestuwd,
aangevuld met ander leven
ben je mijn vriendin,
zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat…
Wat witte wolken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 wolken in oplossende vlucht
zon zee en strand spelender hand
maar ben het intense genieten vergeten
gehurkt in het zand
tong uit het bekkie speelt hij
met de wereld op zijn eigen stekkie
water en schelpen in een stralende zon
wind door de krullen hij maalt er niet om
als klokken het heetst van de dagen luiden
vogels het zinderen in schaduw…
Van heel ver...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 Voor vreugde is het nooit te laat, al zal die
vanaf nu gekleurd zijn door een schaduw van
verlies, van storm soms ook, van bitterheid of
heimwee naar de tijd die nu voorgoed is
afgesloten. Maar langzaam zullen wonden helen.
Dit lijden delen we met zo ontelbaar velen.…
Om steeds weer uit te vinden.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 In het vruchtvlees van verwachting
licht een boodschap verankerd
een harde kern die achterblijft
bevestigd in half versleten
pitten van herinneringen, als
de eerste geur of zoen van vrouwen
waarvan ik de naam ben vergeten
de ontmoeting uit de schaduw
die wortel heeft geschoten, uit
de spiegel vertakt het zich,
komt tot ontluiking…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Maar in de schaduw
van dat pad
bloeide iets blauws
zo vol van leven
dat zelfs een naam
gekregen had,
die anders deed vermoeden
daar barstten rotsen open
zodat de wereld
nieuw gestart
gewoon weer door kan lopen.…
Fluwelen contract?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 mistige verten, verstomde
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden
in het dualisme van gedachten,
schaduwen van ons
maar verder tot elkaar
de maskerade van de maan
z’n kuisheid vermomd
neemt ons de maat,
verstoort de contouren
en mijn contract
voor een fluwelen toekomst.…
Kijken naar zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Bij hen passen ze volmaakt,
ook bij hun schaduw.
Bij prinsessen enkel figuurlijk,
een ingekorte versie.
Op de oever staat hij, misschien een zij,
die hen in het vizier houdt,
maar ook het meer overschouwt, het zwanenmeer.
Ik hoor alreeds de muziek,
zie de dans,
de wervelende witte tule.
De zwanen laat het onbewogen.…
Kwetsbaar instrument?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
484 eigen muze in huis gehaald
bijna geruisloos en met virtuositeit bespeeld
een natuurlijkheid om wars van alles de
klarinet te behagen in de animositeit van de fluit,
zonder de snaren te harsen, geduid
in de gaten van de eenzaamheid
stroomt oprechtheid van puur geluid
de perfectie van de universele toon verspreidt,
tegenstelling in de schaduw…