6020 resultaten.
Een mens lijdt het meest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.269 Een kamer met acht stoelen
Een klok aan de muur
Tikt de seconden weg
Ik bekijk de deur schuin tegenover mij
Hopend dat hij gesloten blijft
En dat ik de lange gang uitloop
De vrijheid tegemoet
Maar de woorden
Die ik niet wilde horen
Ze dringen binnen in mijn oren
En de angst voor het onbekende
Wordt nu de werkelijkheid
Een kamer met…
In het wildkleurige
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 de uren zijn feest
weggedoken in de
anonimiteit vierde hij
bevrijdingsdagen
geen verantwoording
en vragen als hij weer
opdook met hoe het
was of elders is geweest
hij wist zich jager
op groot wild in donkere
wouden van herinnering
selecteerde prooi op mooi
kende het uitdagend
bewegen de vragende
blikken het schikken en
ontsnappen…
Het einde
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.584 God heeft met ons gedaan wat hij doen wilde.
---------------------------------
uit: Nieuwe gedichten (1934)…
Ollie (+30-4-2018)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ben je vachtje blijven strelen
Zag je hartje stoppen
Het was klaar
Liet mijn tranen rijkelijk stromen
Voor al jouw trouw en liefde
Al die tijd, 12 jaar
Maar Ollie
Het is beter
Jouw lijfje wou niet meer
Ook al wilde jij nog wel
Het verzuimde
Keer op keer
Elke dag werd je iets minder
Dat te zien
Deed vreselijk pijn
Het kwam steeds dichter…
Vertrapt hart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
839 Mijn hart had niets door, totdat het daar
openlijk onder te bloeden lag en er akelige
fantomen uit jaloerse, haatdragende en wrede
achterbuurtkrochten opdoemden, die mijn ziel
wilden vermorzelen, alsof die al niet genoeg
geleden had.…
Torens bouwen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 we bouwden ons een toren van Babel
om over de wereld uit te kunnen zien
toen hij klaar was en we elkaar
wilden vertellen wat we zagen
verstonden we elkaar niet meer
zoals voordien
toen bouwden we een toren van vuur
om uit te kunnen zien – zelfs in het donker
toen hij klaar was vertelden we elkaar
wat we zagen
alleen zagen we elkaar niet…
fataal verliefd op Callantsoog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 volg ik het pad over de duinen
om daar de zee zien op te doemen
en door het rulle strand te struinen
hoe zoet smaakt de herinnering
aan de jaren van mijn jeugd
de beelden die ik toen ontving
doen mij nog altijd deugd
bejegend door een felle wind
die het zeezand doet verstuiven
onschuldig speels mijn zicht verblindt
en het helmgras wild…
Vroeg of laat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
717 Wat als ze wilden kussen?
Het eerste teken dat mijn lichaam gaf
van eindbestemming kist en graf
heeft reeds wat metgezellen.
Ik weet niet wat me straks te wachten staat,
maar merk het vast wel vroeg of laat.
Dan zal ik even bellen.…
Passievlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Ik zei het kan geen weemoed zijn
Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht,
Nee, die melancholie is lang verloren
Die pijn van terugkeer, nostalgie:
Voorbije scènes d'une folie,
Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren
Een wild fantoom stijgt op, muziek
Uit lang vervlogen erotiek
Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren
31 maart…
En de duisternis heeft het niet begrepen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 Dag zusje, jij bent de mooiste
niemand zal ooit mooier zijn
je houdt je groot
en laat ons de tranen
Dag broer, ik ben geen hogepriester meer
sinds vader de goden afschafte
en nu hij vermoord is
rust de hemel
helemaal op jou, zoals hij het wilde
word jij de koning van de Rivier
je laat de Zon stralen, zoals ik
hem zal laten stralen aan…
Paddendrama
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
597 Daar lig je dan, totaal kapot gereden
Je ingewanden rood en rauw ernaast
Door dikke rubberbanden niet vermeden
Het grote motormonster had weer haast
Vaak heeft hij vier maar soms ook maar twee wielen
Met weinig oog voor een klein dier als jij
Geen stopborden voor lieve paddenzielen
Geen zebrapad voor padden wild en vrij
Jij zat daar…
Mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 niet katholiek
ik was gereformeerd protestant
de schuldbelijdenis in de kerk
was een hele grote opgave
en nooit na de vergiffenis
voelde ik mij echt bevrijd
en dan denderde het ook door mijn hoofd
dat is ook mijn schuld, mijn grote schuld
daar zal je voor boeten
maar noch mijn geboorte
noch mijn baby zijn die niet
aan moeders borst wilde…
Synthese?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Uit de aardse kleur van je ogen
lees ik de geaardheid van je ziel
elke gespannen vezel wilde het waarop
mijn ongetemde genot kan bogen,
uit lichamelijkheid ontdaan
van iedere willekeur, uit
het wiel van overgave, niet
door vanzelfsprekendheid
uit de mond en over lippen
inhaleer ik je uitnodiging, stil
zwijgend zonder voorkennis,…
Bij het nachtelijk vuur van de volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Bij het nachtelijk uur, bij streken wild en puur
wordt een hart niet voor de ochtend getemd.
Bij het nachtelijk uur
komen de wolven uit hun holen.
Bij het nachtelijk vuur van de volle maan
ziet men hen naar buitengaan.
Een man, een wolf, een wolvenman,
niet voor het daglicht aanbevolen.…
Memoires
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 Je wilde graag een ieder believen een soort "verwennen",
een nobel streven,totdat jijzelf het uiteindelijk begeeft.
Je humor en mens zijn,
je bereidheid voor Jan en alleman.
Het gaf jou een gevoel van welzijn,
ik herken het,maar heb ook geleerd daarvan.…
verpleegster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het was eerlijk spel
dat klein en kind
ik zo graag speelde
tot later ik ontdekte
dat meer dan droom
het mijn roeping was
als anderen al sliepen
tot in laatste uurtjes
studeerde ik het vak
in mijn hoofd en hart
omdat ik zorgen wilde
voor de mens die lijdt
de tragedies die ik zie
zijn van klein tot groot
als er iemand wegglipt
stemt…
Mijn donzen bed?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
433 Nachten lag ik stil te luisteren
hoorde mijn hart en de
klokken niet meer slaan, de
dood had mij dus uitverkoren,
ik heb mijn goed maar ook de pijn
en streken onderweg verloren
in een fluweelzwarte kamer, ik wilde
dat ik op kon staan uit een veren bed.
Maar waarom mijn vrienden storen over
risico’s waarop ik met hen had ingezet?…
NATUURLIJKE MONUMENTEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 monumenten
natuurlijk geen beginnen aan
- er zullen te veel van komen
en daarom maakt iedereen
voor zijn moeder een
monument in zijn hoofd
naar eigen wens
dat staat niemand in de weg
en blijft altijd staan
bomen vallen om –
als ze goed ziek zijn
of slecht geworteld –
door de wind
leggen zich neer – alleen door
bekenden in het wilde…
Heinrich Heine
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Daar schrok de edel-Pruis wel van
en stiekem wilde hij je dood.
(We weten waartoe dat leiden kan.)
Je hield van spot, satire, grap.
Moest vluchten met goed en have.
Je leefde lang in ballingschap;
op Père-Lachaise begraven.
Dichten mag niet begrensd worden,
dat was de les die jij ons gaf.…
Als enige homo in groot christelijk gezin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
632 Mijn zijn was niet verzekerd
in het gezin waarin ik geboren werd
er was wel direct een
verzekering voor overlijden
maar geen voor mijn leidende
lijden in mijn ganse leven
ik koos niet voor Gods verzekering
wilde daarvoor geen premie betalen
zodoende ben ik uitgesloten
van alle pracht en praal van Hem
niet zozeer in het tijdelijke…
NEGENDE SYMFONIE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Volslagen doof
schrijft Beethoven zijn meesterwerk
de pen schuift hortend dubbend
dan stotend over het papier
de noten springen wild dooreen
spreken van een ruig woud
dat doorschoten wordt
door felle bliksemstralen
waar donder boven buldert
houthakkers stappen moeizaam voort
dragen stammetjes op hun rug
hierin ziet de kunstenaar
al het…
Verlies en winst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Werden we in bezit genomen,
door de lust van onze vader,
die wild haar vlam ontstak?
Wanneer we onszelf verliezen,
wat winnen we dan precies?
Worden we dan opnieuw,
maar nu voor goed,
herboren?
Wanneer we onszelf herwinnen,
begint ons leven dan opnieuw?…
ZWERVEND JONG EN OUD
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
473 Het kind wil zich na het wilde spelen
toeleggen op wat de toekomst uitbroedt,
leert een handwerk, verlangt wijze bevelen.…
Lieve Valentijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
738 Eigenlijk wilde ik je zeggen dat ik
zo verliefd op je was, maar dat
kon niet meer.
Je was al in de gate en toen
dacht ik: "daar gaat mijn lieve
Valentijn."
Ineens werd er op mijn rug
getikt,
daar stond mijn Valentijn.
Verliefd was ze ook op mij, zei
ze, en ze kon niet weggaan
zonder mij.…
zelfs op onbekende paden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.826 zelfs op onbekende paden – hier vol vergeelde bladeren willekeurig
voor mij uitgespreid
zoek ik de weg naar het vertrouwde dat mij verbindt met een niet meer
in te halen tijd
het verbond van zomereik en winterlinde (wild het woud) vol oude
volksnamen als lichtminnend sterrenmuur in tuilen bloeiend hemelsleutels
boterbloem verguld
waar ik als…
NOORSE REISKLANK
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Het verleden wilde ruig bestaan vergen.
Dagen der arbeid waren lang en zwaar.
Avondspraak maakte ruw leven draagbaar
met verhalen van trollen en dwergen.
Het geliefde fjorden- en woudenland
heeft veel kunst, uit huislijke vlijt geboren:
hout en wol, betoverd door rustige hand,
mogen heel de wereld blijven bekoren.…
Dorst naar gerechtigheid
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
683 Het licht dooft uit in een totale duisternis
voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is
die zich door iedereen nu voelt verlaten
ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen
zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt
uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt
" Waarom God hebt gij mij verlaten?"…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Wilde bijen zoemen lustig, keuren
bloemen, bovenal de aarden lavendelwand,
waar de waterlelie rood en geel brandt:
vijver vol libelles liefdesgebeuren.
Het alom kleine krioelende leven
geeft zang aan oude en jonge graven,
die verstilde geschiedenis omgeven.…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Je liep daar in gedachten weer compleet recht
ik wilde wel op dit stuk strand voortaan wonen.
Het zal nog wel een tijd duren eer ik dit gevecht
van loslaten kan verwerken in ons eigen onderkomen.…
Spelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 steiger te staan
wachten zonder noodzaak
om iets anders te doen
dan wapperend in de zon
te genieten, terwijl ik
inmiddels voor me zie
hoe het allemaal verder gaat
Mijn verliefdheid en het kind
dat mijn been omarmt
datzelfde kind naast me
met haar eigen kind
op de arm, onze voeten
in de branding, één liefde
ademend, drie vrouwen
met wilde…