6607 resultaten.
Opzichtig blazen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 ,
Zeg maar, niet echt
Je ding is, begin je
Te pas maar vooral
Te onpas opzichtig
Te blazen als een
In het nauw gedreven kat,
Je rug nog net niet gekromd,
Je haren nog net niet overeind,
Al scheelt het niet echt veel -
Je hebt in ieder geval bereikt
Dat je gehoord wordt, al ergeren
Anderen zich aan je redeloze
Geblaas wel groen…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag stuift meel en wuiven pollen,
we veren op uit onze wintervacht,
het frisse groen ontspruit uit tulpenbollen,
Gods lentelicht schept opwekkracht!…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Door de groene drassige weiden,
glijd je daverend vooruit.
Met een buik vol lentevlinders,
en je hoofd tegen de ruit.
Er groeien gele paardenbloemen,
en druiven voor de zoete wijn.
Vliegen die onrustig zoemen,
in een veel te volle dichte trein.…
Het mystieke
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 Bos
het bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg, op zoek naar het wonder
zie ik het bos zie ik mezelf,
ik ben de boom het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de
echte mystiek, ik adem met wat de kosmos mij geeft
aureool van…
VERSCHOLEN.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Groen dat
niet afwacht
niet schuchter,eerder brutaal
Dat de molen
het schuilen niet
met opzet doet
is buiten kijf
ze moet immers
juist wind vangen
in haar bruine
of witte zeilen
op de wieken gespannen
Je ziet
al van verre
minstens twee sterke mannen
die de molen
naar de wind
zetten
Tanig hun huid
door zon met wind…
De Hoge en Verhevene
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
510 Hij is niet met hen die zich vergrepen aan de kinderen,
hitsig en zonder schroom hen doodden,
in donkere holen JA…”ONDER ALLEN GROENEN BOOM “!
Hij zal ze troosten de treurende kinderen
wier levens compléét zijn verward-
wier onschuld verwoest werd door de goddelozen,
de móórders van een kinderhart!…
De kern (1)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Haar kern is kenmerkend
vanwege een onbeperkt onverwacht bevrijdend gevoel
door een groen landschap van heuvels en valleien in de nacht
met het geluid van een stromend beekje
begeef ik mij door geuren van lavendel en mandarijn
naar de kern die tastbaar voelt en fluweel zacht.…
Kleiner
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
698 doe mij maar een onderonsje
met een Juffertje-in-'t-groen.
ooit zei een wijs man:
'het mooie aan kleine vrouwen
is dat alle leuke dingetjes
zo dicht bij elkaar liggen'.
is toch een waarheid als een kalfje?
zoals voor elk klein verdriet
ergens een zalfje.…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 ik heb je gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading…
lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 Lentezon heeft winter verdreven, nieuw groen en bloemenpracht ontwaakt.
Geuren, kleuren, hernieuwende energie, ziel door indrukken geraakt.
Lichte bries streelt jeugd van het jaar in bomen en over velden zacht.
Nieuw leven dartelt in weides, vogel zit op haar kostbaarste bezit en wacht.…
Toevallige incidenten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
601 ervaren dat
denken niet meer zijn
hand reikt aan onze zinnen
wij de wereld
gaan beleven als
toevallige incidenten
waarbij oorzaak
en gevolg bestaat uit
niet gekoppelde momenten
in blokkeren
proberen we de flow weer
op het goede spoor te krijgen
rangeren zal
nog moeilijk blijven
omdat overzicht ontbreekt
lichten gaan pas
op groen…
Paringsdrang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.136 leven verstikt
zoals de marsepeinen deken
die de ingewanden
van een bruidstaart bedekt
Depressie is zonovergoten
en door de goden gebracht
Zij versieren alles met gouden sluiers
zelfs het stiefzoontje
dat wordt verkracht
Ik meng het morgenrood
met mijn koffie
terwijl een wilde mannetjeseend
onhandig over de vijver scheert
Zijn groene…
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 zompig waren de hectaren
zomers groen en winters kaal
waar stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste…
bevlogen acryl op papier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 Een lijn uitgesmeerd
de zon brandt strepen geel
in de plasjes tussen het gras
een lijn in figuur ijle zwaan
getrokken er bovenop
met vegen van Pruisisch blauw
het vermoeden van diep water
in een grote cirkel eromheen
v- vinkjes in omber met paletmes
een sperwer duikt plots mijn blad binnen
veegt het omber door het groen van ’t gras
een…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 het onbekende van dit woelig akkerland,
met zijn groene hemel en donker blauwe grond,
lieten mij plots nemen, de nevelbrug die mij verbond
naar het mystieke... aan die eindeloze andere kant!…
Dartel ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 van straatlantaarn
tot straatlantaarn
dartel ik
onderweg vallend
in zwarte gaten
het verkeerslicht
biedt geen uitkomst
het groen slaat
regelmatig op hol
aan beide zijden
ontwaar ik
de gloed van
snelweg
ondertussen
vlot ik
op het pad
de linkerkant
plat getreden
de rechterkant
overgroeid
beide leidend
naar het zelfde punt…
Hun erfgoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 wij zijn gezien
en herkend
niemand vroeg
ons naar een
legitimatie of
ander document
wij horen hoe
bomen een zacht
welkom ruizelen
bladeren ritselen
snel paadjes vrij
blij ons te zien
in groene
doorkijkjes tonen
kleine bosrijkjes
hun erfgoed
in een pluizig
stralende zon
wij voelen ons
voor het eerst deel
van dit tafereel…
De godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 het heerlijkste gevoel
en liefste geluid
is het ritselen van
zomerbladeren op
mijn warme huid
waar statigheid
nog lange takken
lover genereert
heb ik mij neergelegd
ja tegen wind gezegd
zonder op te spelen
hoorde ik al de groene
melodie van velen
pas ontloken en nu al in
het zonnig koor gekropen
in warme vlagen
weten zij de…
samenvloeiing
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 op de wand golft
het verstrijken van de tijd
in een weerspiegelend
waterlandschap
verf rolt van boven
naar onder als het
eerste licht rimpelig
geel oranje reflecteert
het panorama groeit
naar de morgen die
meedeint in blauw
groene tinten
het landschap danst en
pronkt met schitteringen
in wit als de zon hoog
aan de hemel staat…
Een kapotte balans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 jouw handen
wezen bloemen
de weg om te bloeien
vele kleuren groen
boden zich aan om aan
de basis te mogen staan
van de unieke vorm en
geur waar bevruchtingen
vanzelfsprekend gaan
ook in conclaaf van
wind vliegen en bijen
aan wie nu de eer om als
stuifmeeldrager
nog te echten na
talloze nectargevechten
zacht zingt
je lach…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
Smelt Zeng Tril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wat wij in de bosjes doen
kijk maar, als je hier voorbijkomt
we ontkennen alles wat je denkt
We ontsteken een laaiend vuur
voet voor voet, hand voor hand
wat de draaischijf aangeeft
een stap op mijn blauwe broek
een hand op het gele zand
het uitstel is spannend
als de eerste keer, nu de andere
hand op het groene gras
een been op de…
Eenzame gronden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 Zie hoe hij de groene levensboom omhelst
waar hij vroeger ingeklommen
dacht dat hij kon vliegen
teruggekeerd naar eenzame gronden
heimwee naar de natuur van zijn jeugd
verleden uit een verborgen wereld
naar een schuilplek achter de horizon
luister hoe hij tegen de vogels praat
verhalen vertelt aan dwalende wolken
teruggekeerd naar eenzame…
De zachte dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zag het zonlicht
valer worden
wind schraalde in
een al veel te droog
seizoen aarde verloor
haar bloeiend groen
kleuren verdoften
hun glans in
een tekort aan
pigmenten zelfs ziel
kreeg geen kans
om even te gloeien
de smidse van
schepping loeide niet
vlamde amper in
zuurstoftekort voor
het blauwe segment
dat echte hitte…
Zomerse dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik zag het hek
al openstaan
gescheurd in
zijn scharnieren
nog een stukje
draai te gaan
de tijd heeft
stilgestaan in
twee ondiepe
karresporen
de berm is in
groen verloren
noord-hollands
karakteristiek
wat weggestopt
tussen hoge bomen
warm genietend
van zomerse dromen
maar in de keuken
rommelt drukte
van belang het
schapenvlees…
Sierlijkheid
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
485 je smalle voeten
veerden op het gras
dat opkwam na
het raken om zonder
dauw jouw kunst in
een lichtere variant
groen na te laten
jij schreef vrijheid
in gebondenheid
van het gazon
wij lazen uit jouw
prints hoe sierlijkheid
zich met jouw motoriek
op subtiele wijze verstond
jij sloot af waar je
begonnen bent met
een heerlijke lach…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Al zal ons leven krimpen
tot een koekblik of een krant
of, laten we het hopen,
tot een stevig ledikant,
ik plant er rozen, maak een tuin
met mossig, groen gazon
vol vlinders, vogelzang.
Daarboven schijnt de zon.
Zoals een trage tuinslak
die spoorloos verder glijdt,
verdwijnen onze dagen,
stil, langzaam in de tijd.…
Een Paasbericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.
Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei
zal ergens nog te vinden zijn,
maar enkel vrede, dieper dan de zee.…
Tiger Plastic
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Vroeg men mij lang geleden
om papieren
Een paspoort voor een buitenlandse reis
Een geldig groen verzekeringsbewijs
Gestempeld en formeel geaccordeerd
Voor wielvoertuigen op minstens
twee assen
Strak in de lak en gemotoriseerd
Dan was ik God in Frankrijk,
niets ontbeert
Thans laat ik mij als volgt legitimeren
Toon ten bewijze…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Het is bijna of je de groene bomen
hebt leren praten, door te luisteren
zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift
waar vlinders ademen in de wind
en ik luister naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig…