43953 resultaten.
Vanuit nergens, met liefde
netgedicht
4.8 met 39 stemmen
1.312 naar een lichtheid
van dagen die wij
niet kennen
in het hier en nu
van later
moet je toch bekennen
dat ook daar
het licht vervaagd
wandelend door tuinen,
dor en verlaten
vallen er gaten
in een zwervend bestaan
vanuit nergens, schrijf jij
met liefde...naar huis
uit grenzeloos verlangen
in vrijheid gevangen
aan die overkant van…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
meisjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
629 De jongens zijn bang dat zij naar beneden vallen en zij zich pijn te doen.Daarom nemen zie gewoon de verotte appels.
Die niet lekker zijn maar makkelijk te krijgen
Dus de appels die boven hangen denken dat er mis met ze is.
Maar ze zijn eigenlijk fantastisch!…
het voelt zo aan
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
723 woorden vallen zacht in warme regen
dicht bij de dagelijksheid, gedateerd
en waarin ik me stil houd
waar stromen ze heen, waar zullen ze geven
zonder het ultieme
te verlaten
zal jij ze leren zingen, de tijd er uit verdringen
vermommen als herinneringen
verzen die ik uit mijn lichaam heb geschreven
met één grote beweging
van het hart…
Licht het al?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.372 "En de engel zeide tot hen: Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die heel het volk zal ten deel vallen:" (NBG 1951)…
Tranen geven me vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
582 Er zit nog veel verdriet in mij
in kleine stukjes komt het vrij
dan huil ik en ben ik blij
er is weer wat pijn voorbij
Lachen doe ik al zoveel
ook wel als ik me verveel
maar die kroppen in mijn keel
vallen me minder vaak ten deel
Kijk, een vogel op dit blad
vogels vliegen, is me wat
zomaar hop, omhoog en dat
met hun vleugels, da's hun…
Een brief aan de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Het is een gevoel als honderd sterren
die vallen in dromen.
Als gouden spetters zeewater, de lichtheid,
maar ook het overwinnen van goden(doden).
Ik wil je niet beledigen, ook van jou mis ik iets,
dat is mijn mond op de jouwe,
de eeuwige kus, waar woorden vervlogen.…
Ontwaken (3)
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
442 Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.
En met tijdloze blik sta ik ontroerd
naar het ochtendwaken te staren
gehuld in een blank, vochtig geworden kleed
gedompeld in duizend mistparels
voel ik mij de dag in gedragen.…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling ermee te snijden
de randjes, balancerend aan het geluk
op een afstand lijkt het klein, maar met
gesloten ogen is het onzichtbaar, terwijl
het vallen…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 Wekenlang gaat het vallen vanuit almaar
kalere kruinen achteloos door. En deze
vreemde droefheid: ook bij bomen hoort
ze blijkbaar bij de kleine dood want zo
kwistig wordt leven zelden rondgestrooid.
Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt
en knapt.…
Chaos en goden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
841 Wanneer de aarde langzaam zal verdrogen
en grote bomen bij bosjes vallen,
pas dan zal men bidden gelijk vazallen,
er de hemel smeken om mededogen
De donkere wolken zijn allang gezien,
uiteen gedreven boven de schapen
die lamlendig hun helling afschrapen
en zich niet houden aan paragraaf tien
van het wetboek -verboden te graven
in dijken…
Op de aftiteling
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 ik heb ze allemaal
een hand gegeven in
de rollen van hun leven
zag hun namen
op de aftiteling en wist ineens
waar het eigenlijk om ging
zij speelden mijn bestaan
waarin ik kon staan en gaan
waarheen ik wilde
nooit heeft iemand
het doek laten vallen
mij de echte wereld laten zien
ik was geen acteur
beleefde deze schijnvertoning…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Druppels vallen uiteen in achterlanden
van verdreven illusies, zij kennen geen
andere hoogten dan de slagschaduw
van het maaiveld dat verzandt door de
vertraagde stroming in lage luwten.…
Juist nu
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
543 Juist nu is er de herfst, het vallen van de
bladeren die toch zo kleurrijk zijn en
toch vergaan, om weer opnieuw te leven
in een andere vorm, een ander licht,
een niet te stelpen leven. Juist nu is
er de liefde, juist nu en altijd weer.…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
659 De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
In de stilte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 Mocht ik slechts dáár gaan staan, wat ik beoogde:
bogen zullen staan en vallen over mij, voor mij.
Er zal een punt komen, waarin stroomversnelling
velerlei dromen doet uitkomen, realiseren... .
De liefde van mijn geest, te groot voor het eigengereid
hart, ze duwt en duwt, totdat:
op één dag stormen zijn geluwd!…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Het is doodstil als men het hoort,
het vallen van het kroonblad op
onze contouren in het malse gras
wat zich op richt na de daad, die
intens stil en toch zo levend was.
Stilheid die mijn dorst zal stillen onder
de donzen pluizen op het koele marmer
heb ik het evenwicht met licht betaald, op
een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
Groepsportret
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.775 Valt het van tafels, zal het vallen.
Grond eindigt niet.
Zorg dat servetten vleugels zijn en boten
tot ze op schoten liggen voor het morsen.
Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan.…
Tijdbom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 (dapper)
Versteend tussen tijden
lange periodes van voorbij
ligt waarheid van ons
leven verborgen
Een ijs-traan stuitert op
ellenlange weg, om vervolgens
in de meest schitterende ijskristallen
uiteen te vallen
Tijd verdient alle aandacht
om maar niet verloren te gaan
Als een tijdbom
smelten die kappen gestaag; zeker
als een paal…
Op afstand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zij wil het laten zijn
de verf, het nat papier
In het besef dat
alleen door haar kijken
schoonheid ontstaat
zich vastzet in de hoofden
Zij stelt zich voor als
een schaduw, die zich
donker vallen laat
hoewel de kleuren
vrolijk sprekend zijn
een weinig verdoft
Het hoeft voor haar
niet te fijn, dat glipt
als zand door vingers heen
vormt…
Samenloop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 ik zwalk best vaak tussen kanalen,
zij snijden beangstigend rechthoekig
door fijnmazige hersenluwte
ik zie in de verte een soort begin
van een vaste wal aandrijven
maar zelden vallen begin en eind
in één ruk samen, ook weer niet
eindeloos, niet de vrije val van diepte,
de nietigheid van vingers in groeven
van weerbarstige steilranden,
niet…
appart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 familie, het lijkt zo heel gewoon
maar vele vallen uit de toon
zo ook helaas die van mij
al vroeg werden we van elkaar gescheiden
iets waar we nu nog onder lijden
een band is net als een ring
maar het smeden is een belangrijk ding
dat is ons helaas niet gegeven
vijf kinderen uit elkaar gedreven
dat hakt er in voor het leven
zo jong al zonder…
sapin manqué
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.006 kaarsen, lichtjes, ballen
oh ja, ook nog engelenhaar
dat laat ik over de takken
vallen
niet teveel, klein beeetje maar
dan nog
kransjes, koekjes of schuim
en een piek als een
pluim
mooi mooi, maar
mis ik iets?
het oog komt genoeg
aan bod
maar de neus...…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
609 De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
Handen af!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 ’t Is weer de tijd van de lichtblauwe brieven
ze vallen altijd zachtjes op de mat,
maar ja dat doen professionele dieven,
die gaan geruisloos op het roverspad.
Mijn handen vangen altijd aan te trillen
zodra ik zo’n couvertje openmaak
en wat ik lees doet mij vol walging rillen
terwijl ik diepe afschuwzuchten slaak.…
Tuinkruis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Zinken ze dieper,
vallen ze beter,
de jouwe,
die je erbij kocht
dit jaar,
dan de
zestien stuks
regulair
die ik de
vorige jaren
rondstrooide?
Je kocht er
nog drie bij
omdat het
de lading
niet dekte.
Zeg jij het maar;
welke zak
dieper daalt
op het ongewonnen graf.
Ik weet het niet.
Zij vraagt
een nieuw katje.…
Ik wens je meer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.163 Tegen je vallen en weer opstaan
Dat het niet met moeite gaat
Kracht waaruit je putten kan
Ook energie is er genoeg
Ik wens je meer...
Gezang, dat onvermoeibaar voor je klinkt
Er is niets wat het ontstemt
Muziek die hoorbaar voor je is
In welke vorm dan ook
Ik wens je meer...…
Niet mijn wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 Verleden jaren
In herinneringen gevat
De toekomst ligt open
Wachtend als een donker gat
Gevuld met onzekerheid en angst
Vallen en weer opstaan
Verdergaan om te overleven
Alle dagen, ook de nachten
Angstig zijn
Steeds verder weg
De onbevangenheid van toen
De onschuld van een kind
Puur en zonder zorgen
Zoekend naar balans
De samenleving…
Balans van vandaag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
648 De avond is vredig aan het vallen.
En ik? Ik ben hier mijmerend neergestreken.
Hier, aan deze tafel, onder een oude beuk,
maak ik de balans op van de dag.
De toekomst wil ik hier vergeten.
Het verleden heeft al afgedaan.
Wat bleef zijn mijn sigaren,
een glas met koffie en Keizer.
Een vogel zingt een laatste lied.…