7678 resultaten.
Ritornellen I
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.953 En vraagt gij nu: ‘Wie leerde u rijmen, dichten?’ -
Ik laat niet lang u op het antwoord wachten....
Uw ogen zijn het, die mijn geest verlichtten!
Toen ik voor d'eerste keer u, lief, ontmoette,
- een blauwe meidag was het, 's morgens vroege -
weet gij nog, hoe 'k u toen op rijm begroette?…
het landschap kwam na alarm echt zeeuws weer tot bedaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
617 En ik zag beneên, dicht bij bruin verpulverde blaren
getij bedaren, gentianen en ’n drieteenstrandloper.
’t Is ook al stiller, later in ’t seizoen,
een hazenkoppel onder braamstruiken bij wilgen grijsgroen.…
- Strelende handen -
hartenkreet
3.8 met 42 stemmen
4.429 Strelende handen vol natuurlijke menselijkheid
voelen zo vertrouwd aan als van jou,
langzaam samensmeltend, in elkaar dicht
van mijn doorwoeld gemoed naar mijn gezicht
strelende handen die wel willen,
onbehendigheid bekorend weten te omtrekken,
melodisch imponerend en heel zacht,
als was er goddelijke liefdeskracht
verdriet verkleind de…
Hemelpoort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Waar je gewoon opnieuw begint dicht bij Mij.
Want alles wat je bezig hield,
Je zorgen en verdriet.
Alles wat je nodig hebt, ben Ik.
Laat het stormen laat het waaien.
Ik hou je echt wel stevig vast.
Je bent hier veilig dicht bij Mij.
Al het verdriet wat je bezwaarde
Zou toch verdwijnen met de tijd.
Dat wat overblijft ben Ik.…
gek gedicht foppe
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
931 GEDICHTEN FOPPE IN DE NACHT VAN NOVEMBER 2012
DADA GEDICHT
heden is het n8
ik ben wakker
en een arme stakker
de maan schijnt als een grapefruit
en het is nog mistig ook
ik kan niet slapen
en luister naar de radio
gezellig met een gekleurd lampje aan
ook een gele als een banaan
ik verdrijf de tijd met dichten
en muziek op you tube
laat…
Voor Ietje overleden op 18/9 2015
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.005 Daar lig je dan,
terwijl er nog zoveel plannen waren,
daar rust je dan,
terwijl je geen rust wilde,
daar ben je,
met je ogen dicht,
ze sprankelen niet meer,
verdwenen is het licht.…
LEVEN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.004 Lacht ons een heuvel tegen,
Met welig groen beplant, -
Wij vinden steile wegen,
En distels in het zand;
En lokt het dal beneden
Ook door zijn dicht gewas,-
Dáár smoren onze treden
In loos bedekt moeras;
En als met minzaam vleien
Der bergen top ons trekt, -
Wij vinden woestenijen
Met dichte sneeuw…
Als de winter komt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
660 nog altijd dicht naast elkaar
en heel innig verbonden
met grijs en dun geworden haar
in hun broosheid, met veel zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
de ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen…
De Meerkoning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 loop niet zo dicht bij het water..
wacht even..
Waarom zeggen ze niet...
kijk hoe mooi het water is..
zie je de zon die spiegelt...
hoor je de vogeltjes roepen..
kijk maar hoe klein de steentjes..
doe maar met rust..
luister naar de wind..
wat hij vertelt.…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 De poort gaat bijna dicht.
De bewaker rammelt met de sleutels.
April is nog een eeuwigheid weg.…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De sloten voorzien van onbetrouwbaar ijs
lijken afwerend, de ree naar de boerderij
glad nog, onbepekeld, nors inviterend,
ziet Jan en Alleman aan zich voorbij gaan.
De pseudowinter beheerst de omgeving
plagend, weet niet van wanten noch oor-
kleppen. Elfstedentocht een opgewarmd
gebeuren waarover oudgedienden reppen.…
DODE KAT
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.448 De dode kat ligt onder in de wal
van de sloot, roerloos, kop half
in het water, voorafgegaan door
gierende remmen. De chauffeur
stapt uit, dropt de dode kat vlot
aan de slootkant, gaat er vandoor
in zijn terreinwagen.…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 gegleden
Twee diepen zuchten naar beneden
Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen
verruilde voor pijn
de ogen sloot…
Wilgendood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
880 wankelen op je stam
die stukgereten steunt van binnen
op je wortels, maar je kan
die woeste windvlaag niet verdragen
die je gierend in de haren vliegt
en niet meer lost, je snakt naar adem
verdrinkt en alles ziet wazig
het breekt, je hoort je knoken kraken
je levensdraad knapt middendoor
en doods
lig je dan, godverlaten, aan de oever van die sloot…
Doorgebrand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.155 De gordijnen waren
tot diep in de plooien doorgebrand
en er vielen gaten in
toen mijn moeder ze
tenslotte
sloot.
Een buurman moest begraven worden.
Slechte stof, schold zij,
mijn moeder en zocht
wat lakens bij elkaar,
mijn vader zou de spijkers slaan.…
dag huisje
hartenkreet
3.4 met 26 stemmen
8.863 Ben alleen in de kamer
Ga zitten op de grond
Tranen branden, sluit mijn ogen
Voel een trilling rond mijn mond
Haal je sleutel te voorschijn
Steek hem straks nog eenmaal in het slot
Aan al het goede komt een einde
Maar wat komt dit einde vlot
Dag lief huisje, ik zal je missen
Ik moet nu ergens anders heen
Een andere stad een ander huisje…
Weet je nog
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.409 Weet je nog
jij en ik in de regen,
de wind vertelde
hand in hand
wat wij speels verzwegen
we sloten de wereld af
elke voetstap verafgelegen
weet je nog
jij en ik tussen
slapen en ontwaken,
we schuilden in elkaar,
een bron van tedere liefdesdaden
we ontvouwden onze stem
duizend woorden achterlatend
weet je nog
in de hoek van…
Vliegend geweld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 Het leven sloopt de geschiedenis van een polder
en bouwt zichzelf een slaapplaats
een sprinter passeert
onderbroken grijs De Wadden
een half affe verzameling woonblokken
waarvan zelfs de voegen rood zijn gekleurd
op de grens van vertier
liggen sloten aan de erfgrens
straks achter elke woning een boot
heet wonen aan het water
als…
DANKBAARHEID.
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.249 Nog even het late journaal
en de sloten controleren
dan heerlijk gaan slapen
onder een donsdek van veren.
De dag is weer voorbij
en de nacht begint
nog even samen kijken
naar het lief slapend kind.
Dankbaarheid voor deze dag
wat U ons hebt gegeven
vouwen wij onze handen Heer
voor dit mooie jonge leven.…
Het dorp is niet meer...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
843 overalls en
wangen met rode konen
De melkboer en de slager
kwamen nog aan de deur
En ook de warme bakker
Met zijn opgewekt humeur
Op straat werd gegroet
Want je kende iedereen
Dat oude dorp had iets
Daar kon je niet omheen
Nu zoveel jaren later
Is het een flinke stad
En moet je oppassen
dat men je fiets niet jat
En dat je deur op slot…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
DEKADENT ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
3.9 met 10 stemmen
4.365 siel, aan lyf, oral rondom jou
regoor die wêreld is rooiligareas besig
om geld, uit beursies van Sodom te tap
vir geldmakers is daar bittermin slaap
waar beeldskone poppe in glaskaste
eksplisiete kuisheid in hul liggaamspassie
verleidelike oë, heup en beenswaaie sit
versoeking vir wêreldreisigers is groot
tot selfs predikante val in hierdie sloot…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt mij voort,
Grijpt bij de keel me en steelt mijn levensmoed.…
in het spel van de maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
749 een ruimte met gaten
welkom met drempel en slot
ruiten mijn breekbare kijk
op de wereld naar buiten
vertrouwen verankerd in muren
vrijheden binnen buiten de buren
rekwisieten genoeg voor toneel
zonlicht verpakt in kleuren van wolken
gordijnen van regen en mist
buien met wind weerlicht en donder
in het spel van de maan gaat de zon
nooit…
Wat zat gij daar te staren
netgedicht
2.6 met 541 stemmen
59.925 Och ware ik in hun plaatse, ik
liet u naad'ren, en ik sloot
zo seffens al uw werk, al
dat verzuchtte in onzen schoot,
en 'k...: "Rap, van mijnen weg en
uit mijn zunne, die parodie:
houdt op en laat mijn werken,
laat mijn blommen en laat mijn bie."…
Opklaring
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.885 Bedwelmend geurt de ronde maankopdoos;
’t Kind gaat er langs en denkt: de doos is ronder;
De sloot is zwarter, groener is het kroos,
De tarw’ goudgeler, en de rogge blonder,
De koornbloem blauwer, roder is de roos,
En alles mooier, al wat leeft gezonder.…
Zwarte feesten witten tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 weer heeft de zon
zijn rood de sloot een
laatste rimpeling gegeven
de dag is dood
maar in de nacht
ontwaakt het tweede leven
de schaduwen van licht
gaan dan hun feesten geven
de maan schijnt zonder zicht
stilte jaagt de angsten aan
donker kruipt uit holen
vals sluipt onguur naderbij
witte ogen zijn partij
ze roeren zich en woelen…
in de hof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 eieren gingen aan struif
geel tegen de muur
witvis uit de sloot bakten we
op sprokkelhout en proefden we
weggekropen onder de rabarber
rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen
we braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg
miss blanche lachte lief
naar roy rogers in het nachthutje
achter in de komkommerhof
en daar…
De Wisselwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.693 hun pracht
verloren waren in een nacht
toen dromen van de Lorelei
gezogen werden door de klei
en gedempt door brute kracht
verdronken in de Slapersgracht
Zonder maanlicht dreef in tij
die nacht nog een boot voorbij
van Astaroth van nummer acht
die zijn droom had opgebracht
en met ogen rood en blij
zich haastte door de waterbrij
om tot slot…
Vooraf & Daarna
gedicht
2.3 met 110 stemmen
30.383 de eerste kus
met liefde weinig
tot niets van doen
kreeg ik van 'la fleur'
frans voor 'de bloem'
die zulks genoemd
om zijn geloken oogopslag
maar vooral ook
omdat hij nauwelijks
tot niet sprak
en bij de minste aanraking
zijn kelk geschrokken sloot.…