8235 resultaten.
OP MIJN SCHILDERIJ
poëzie
3.4 met 8 stemmen
5.857 En nog ontvonkt mijn hart in lust tot poëzij,
terwijl ik Lucifer zijn treurrol leer volspelen
en met de bliksem sla op hemelse tonelen,
ten schrik en spiegel van de staatzucht en de nijd.
Wat is mijn ouderdom? Een rook, een damp, geen tijd.…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Het dorre gras, de verse bomen,
Wolken torenhoog in een
Hemel van belofte.
Zover het oog reikt, de blik intens
Naar verder, naar meer, maar
Tenietgedaan door de droom, het
Vergeten.
Het even verdwenen door wat
Je zei, niet meer gelooft, niet
Meer ziet.
Is het niet anders, een impuls, nog
Net niet handelen.…
Dromen bestaan
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
2.682 Je vult mijn hart met passie
gumt de loden soberheid
uit m'n gedichten
steelt sterren van de hemel
laat ze m'n zinnen verlichten
Je staat dicht voor me
dwingt mijn hartslag
hartstochtelijk tot verhogen
houdt me stevig vast
en kijkt diep in m'n ogen
Met ongekend veel warmte
vult jouw liefde mijn ziel aan
ik heb altijd gedacht
dat…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 De hemel is grijs
ontkent het licht
waarmee je mij
trots gedragen hebt.
Nu ben je te zwaar
lood in mijn armen
een bodem van zink
een ei van zwavel.
Kon ik maar stromen
in het bloed dat
mij heeft gevoed.
Kon ik maar lopen
met de armen die
mij hebben opgetild.
Je bent altijd geweest.
De toekomst sterft jou.…
hongergeleiding
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.126 een beker water op tafel
op een rond stukje vilt
met een bord vol dampen
recht naar de hemel van
de verfijnde veelvraat
het vriest glimmende keien
onder twee versleten voeten
tussen de ramen bloemen
een ongepoetste walm
en aanvriezend kwijl
houdt hem op zijn plaats
binnen wordt getafeld
naar verheven tradities
met het beste van het…
het sterven beminnen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
868 als het jaar zijn einde nadert
verblijf ik wat dieper vanbinnen
de hemel duikt dan
ongevraagd in mijn ziel
alsof ik het sterven,
haast gedwongen
moet leren beminnen
het hangend grijs
dringt zich door mijn huid
om de maakbaarheid te vertragen
en de winterslaap te verkiezen
tot mijn allerlaatste bruid
als hoop verder reikt dan het…
De achterkant van Rome
gedicht
2.3 met 22 stemmen
8.653 Vanuit de kamers
is de hemel dicht; pas als je
uit het raam buigt, kiert hij
licht. Beelden van Huisraad,
Golfplaat, Afvoerbuis: een tempel
van god Onooglijkheid.
----------------------------------
uit: 'Een bittere navel', 1997.…
een winterlang
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.215 Donkere handen strelen
door krullende haren
voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan de hemel…
Eén ster in de nacht
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
3.343 die je wou
Omgeven van liefde
De warmte om mij heen
De vrolijkheid in mijn ogen
Je weet wat ik hebben zou
Als een engel, zo lief, zo lief
Kijkend naar mij
Steel je mijn hart
Dat open stond
Voor deze fantastische vrouw
Kijkend in de lucht, zo zwart, zo zwart
Trillend op mijn benen
Gedachten laten gaan
Er is maar één ster aan de hemel…
Nachtgedicht
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.248 Als dit gedicht een schilderij was
dan zag je een hemel zo blauw
waarvan de wolken zouden zeggen:
ik hou alleen maar van jou.
Als dit gedicht een schilderij was
zag je bloemen bloeien in een veld,
en dit schilderij zou zeggen:
alleen ware liefde die telt.…
in vlindersvleugelpracht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.736 ben jij de koningin
in vlindersvleugelpracht
die ik alle kleuren
van de hemel bracht
in paradijselijke nachten
nu zit je op de troon in
vervagend wonderschoon
en spreekt je negatieve
oordeel uit over dieren
met een andere huid
je toont rechtschapen
maar ook jouw lusten
kon je niet bewaken
eindeloze vluchten
lieten ons aan liefde…
Oorden
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
869 zoekend naar de mooiste akkoorden
dwaalden ogen over lightvers woorden
niet wetend wie de rust verstoorden
toen de engelen het hart doorboorden
vlogen vleugels naar andere oorden
met beelden die opzeker bekoorden
daar stralen aan de hemel gloorden
niemand de plaatjes kon vermoorden
raak geschoten met folterkoorden
toen hij ze letterlijk…
Familieband
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.684 Haar navelstreng wordt doorgesneden
het heeft nu al lang genoeg geduurd
Leven is een pijp kaneel, een ieder
krijgt een vrolijk en een droevig deel
Na Lourdes wacht nog het Vagevuur
Slechts door loutering kan een mens
de hemelen betreden
De pomp die levensfuncties overnam
wordt stilgezet met vaste hand
haar laatste zucht klinkt door de kamer…
waarin je leven slijt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
975 soms lijkt het of
de dag van gisteren
niet is geweest
niet heeft geleefd
als beest, maar
weggegleden is
tussen vingers
die niets wilden
als zand beland
in de vergetelheid
van zomers strand
hezelfde ruis
stuurt trage uren
in het huis waarin
je leven slijt in het
nutteloze hemel turen
dan is er spijt
breekt morgen al
op voorhand…
Geluk
poëzie
4.0 met 18 stemmen
4.246 eigen dag, dan overnacht;
De vreugde die groeit in dromen onbedacht
En, voor de zon de witte morgen vuurt,
Om roereloze slaper wacht
In al der aardedingen donkere pracht;
Dit is de vreugde die zich niet meer bezint:
O onverwonderd wonder, heilige macht
Van 't dagelijks herboren kind
Dat vreugde om vreugde alleen bemint
En de aarde tot in de hemel…
Mijn Moeder
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.938 Mijn moeder is een lichtje,
wat iedereen kan zien en
bij een heldere hemel, kun
je dat lichtje vast wel zien.
Maar soms denk ik,
ik wil geen sterretje, die
zijn er al genoeg, ik zou zo
graag mijn Moeder zien gewoon
hier beneden op de grond en
haar willen vragen wat of ze
van haar dochter vond?…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme wind
me mee laat voeren tot er weer helderheid heerst.…
Echt waar gelogen
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.979 snuivend omhoog, omhoog
vederlicht, de hemel wacht.…
lieve opa
hartenkreet
4.6 met 34 stemmen
3.709 Ik heb vannacht een ster uitgezocht
voor mijn opa die moest gaan
Een ster voor iemand zó bijzonder
dat hij eigenlijk alleen moest staan
Nu kijk ik naar de sterren
en huil ik naar de maan
Dan straalt daar weer die éne ster
dus is mijn opa eigenlijk nooit weggegaan
Hoog in de hemel straalt die éne ster
het lijkt dichtbij maar toch te ver…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
de smaak van passie
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.649 alpha naar de omega
geen plaats om te verdwijnen
daar waar het leven snijdt
zijn cirkelgang vermijdt
zal ons bestaan gaan botsen
het kruisen hoekt met
schaduwen van pijn, wie
laat de ander meerdere zijn
je cirkelt in mijn mond
je zachtheid is nog rond
maar donkert snel, verhardt
de smaak van passie
maakt ons fel, overgaaf
is hemel…
je naaktheid was niet bloot
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.506 niet bloot
je droeg onschuldig roze- rood
ik zocht je ziel
verwoord in ronde lijnen
ik voelde kwetsbaarheid
in zachte strelingen verdwijnen
mijn handen raakten je
met diep en warm verlangen
je lippen openden maar
stilte kon je woorden vangen
we bewogen op muziek
vloeiden samen tot nieuw leven
van die ene nacht met jou
is mij de hemel…
GOLGOTHA
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
910 Duister is dieper dan de dood,
hier komen alle eeuwen samen,
Gods kind'ren krijgen nieuwe namen
in helder wit uit vloeiend rood,
de hemel geeft het levend brood
na duister dieper dan de dood.…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Wiegeliedje
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.429 Droom maar,... droom maar,... droom,
Dat je aan hemels zoom
Zelf als schaapje danste, en speelde
Met de Herder, die je streelde.
'k Zie 't en zeg, deemoedig trots:
Agnus Dei, klein lam Gods.
-----------------------------------------
uit: Nalezing IX (1933 - 1936)…
Ons Lieve Heer op Solder
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.024 Ach - U kent het denk ik wel
dat lieve kerkje in de stad
waar de Amsterdamse mensen
dicht bijeen waren gekropen
Om te zingen van de Heer
die daar zijn Huis genomen had
op een zolder waar de duivel
nog niet binnen was geslopen
En zo zochten zij elkaar
die jaren daar - terwijl men bad
dat de tijden zouden keren
en de hemel brak weer open…
Voix céleste
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.179 het kloppend hart
drijft lucht
door buizen
die wind omzetten
in klinkende lagen
opdat in gewelven
het met wierook
opgestegen lief en leed
aan het hemelse
wordt opgedragen
eikenhouten pilaren
dragen het bejaarde lijf
door eeuwen heen
waar de mens zelve
zomaar even in de tijd
met handen en voeten
zijn toetsen mag raken
en…
Jij hebt mijn diepte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
749 zadel geholpen
dravend in vergeten
maar de zon sprong
op een eiland
had een maangesprek
en scheen onze rug
een zomer
we ademden sprakeloos
gaven ons over aan vakantie
een zomer lang, verlegen
liep ik naar de afgrond
jij zei, het spijt me niet
ik sprong in droom der dalen
jij bent mijn diepte
ik klim omhoog
in bomen van de hemel…
Mensenzoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.054 Kerstklokjes klinken
zo helder
in de nacht
wijzen mij de weg
naar het kind
dat op mij wacht
Daar ligt hij
reine onschuld
met gouden kroon
ik word heel stil
van deze
mensenzoon
Zijn ogen stralend
als een ster
ik zie de hemel
en weet
de liefde
is niet ver
Hij kijkt naar mij
en schenkt me
zijn lach
ik warm zijn voetjes
in goddelijk…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…