9375 resultaten.
oplage: 150
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
953 een dichter mag niet lachen, niet bekoren
hij zal z’n pen in gal en alsem dopen
dan gaat een bovenwereld voor hem open
daar wordt de warme ziel door hem bevroren
hij waant zich heer in een ivoren toren
ver boven het gepeupel op de grond
hij kijkt met haviksogen in het rond
en smijt met nevelige metaforen
naar hen die hem niet lezen en niet…
aankijken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.476 verbaasd, verdwaasd compleet tot
een standbeeld verstard
sta ik in uw aangezicht te kijken
kleine golfjes hoop stralen
van mijn erts de hemel in
nu aangewakkerde hoop het lood
smeltenswarm geworden is
jouw ogen openen me een boek
waarin onbekende tekens
over zijden bladen dansen
de grote boten moed drijven
me in kleine stukjes gehakt…
Onderonsje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 Dag lui, en welkom bij Commissie Stiekem
Ik open heel bewust wat amicaal:
We zijn vandaag nog steelser dan normaal
De kwestie is aldus (althans, zo zie 'k 'm):
We zijn hier onder ons, ga vrij tekeer,
Bij al ons bomen zien wij Bos niet meer!…
Levensvrucht
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.222 Nog even,
dan is het zover,
dan open jij je oogjes,
de geboorte van een ster....
Negen maanden lang,
is er over je gefantaseerd,
heb je je bestaansrecht verworven,
een plaatsje
in ons hart gereserveerd...
Het wil nog niet echt vlotten,
maar kom nu toch maar gauw,
we zitten vol spanning te wachten,
lieverd...we houden van jou!…
kleurt je mond een rode lach
netgedicht
3.2 met 43 stemmen
6.941 je ligt in wit
gesluierd kant
je vingers in een knuisje
je adem wolkt
vlak langs je hand met
kleine rimpels in je huidje
ik zie je dromen
onder wimpers komen
ze schieten razendsnel voorbij
ik hoor je zuchten
zie spanning vluchten als je
je keert op de andere zij
langzaam gaan
je handjes open
kleurt je mond een rode lach
ik…
Lentegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.086 Als een schaduw uit het verleden
Huisde je in verre herinneringen
Als de vergeten geest in een fles
Huisde je er tot de eerste lentenacht
Als zachte regen op het malse gras
Ontwakende jonge bloesems
De eerste bloempjes nog schuchter
Langzaam openend tot hun volste glorie
Verre herinneringen brachten jou
Na een bittere winter ontluikende…
op eigen benen
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
3.852 In mijn hoofd ga ik razendsnel
Langs alle spullen uit het verleden
Straks moet alles worden verdeeld
Het lijkt nog zo kort geleden
Dat wij met heel veel plezier
Al deze spullen vergaarden
De pijn in mijn hart is ondraaglijk
Maar ik moet het toch aanvaarden
Want jij gaat nu opeens
Je eigen leven leiden
Keuzes maken voor jezelf
En mij misschien…
Lentekind
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.051 te doen ontwaken
Helder als een klokje
klinken kan
zuiver als een
sneeuwwit laken
zingt haar stem
een lied over leven
om de natuur het
ontluiken te geven
Als dan de aarde
aarzelend scheurt
en alle knoppen
op barsten staan
verdwijnt het lieflijk
kleine kind
en heeft de Lente
haar ogen open…
Pijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.223 staat nu alleen aan de waterkant
waar weinig woorden worden gezegd
De pijn is in haar ogen te lezen
de schuld nog niet bewezen
Haar lippen trillen bij de gedachte
nooit meer bij hem te zijn
Wat heeft ze verkeerd gedaan
de slapeloze nachten
precies wetend, de contouren van de maan
Ik zie haar staan voor een glazen deur
zoekend naar een opening…
Door vreemden aangeraakt
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
823 Zo plotseling, opeens,
bekom je ooit nog van de schrik?…
Dementie part ?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.740 Als jou in een vlaag van helderheid opeens weer
wat te binnen schiet,
dan gaat het niet over jou toch en is er niks met
je aan de hand.
Goed, je wordt wat vergeetachtig maar da's toch
niet erg want:
wat zei je ook alweer,
ik weet het niet meer,
hoe bedoel je,
dementeer?…
samen
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
2.940 zou zien
er zijn nog zoveel bruggen om te bouwen
je kunt je ogen sluiten
aan de zijlijn blijven staan
maar we kunnen ook besluiten
samen doen we er iets aan
want wie iets wil bereiken
die moet er tegen aan
je mag niet op een wonder blijven hopen
met vriendschap en met liefde
kun je de wereld aan
als we samen gaan
breekt de hemel open…
Je bent lief
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
4.480 de intens diep warme gloed
bracht me door het dal van wanen
de zachte streling deed me goed
haalde me terug uit mijn tranen
ogen braken open in hun vorm
klaarden de helderheid in zijn zicht
brachten eerst een hevige storm
werden door een lieve bries verlicht
ik kan de dag nu weer aanschouwen
geen paard dat me dat nog verbiedt
nu kan…
niets
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.221 jullie half hoorden
over heel de aarde
zijn gerend
voor ik het weet
hebben muren oren
voor ik het weet
luistert heel de wereld mee
zal men steeds opnieuw
mijn rust verstoren
heeft men van de waarde
geen idee
voor ik het weet
geeft iedereen z'n waarheid
voor ik het weet
heb ik geen leven meer
dus zeg ik niets
geef geen openbaarheid…
Ik ging wandelen
gedicht
3.2 met 31 stemmen
13.500 Met mijn verzorgde uiterlijk
stonden
vele deuren voor mij open.
Maar ik wandelde.
Ik was mijzelf genoeg.
Vele straten verder stokte
mijn adem.
Mijn prettige voorkomen
vertrok
van angst.
Wat ging mij nu gebeuren?
Ik wist het niet.
En eens ging ik uit
wandelen.
Er heerste volslagen duisternis.…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Lucht verwisselt van grijs naar blauw,
bloemen openen in oranje en geel.
Licht wordt gezeefd door bladergroen.
Liefde, rood, harteklop van de wereld.…
verlicht de opgesloten pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
896 je tast mijn huid
heel langzaam af
in willoos reageren
voelt hoe het bezeerde
hunkert naar contact
je raakt en leidt
de energie in banen
om te helen streelt
de plaatsen die ik
het minst kan delen
je krast
de wonden open
laat het vocht naar
buiten lopen en verlicht
de opgesloten pijn
ik zal nooit
meer gesloten zijn
jij brak…
vlindervrij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.114 en zing dan waarom sluiers
om zonnestralen zijn
waarom zou ik je snoeien
je bloemt wild als de wind
jouw regenboog die bloesemt
mijn hart licht als een kind
je lach om kleine dingen
je korenkleurige haar
je warmte voor de kinderen
laat mij mijn mijmeren maar
ben ik bars als een boeman
die wolk trekt ook wel weg
dus hou je handen open…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Eenvoud en schoonheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.010 Er kruipt langzaam hoop naar binnen
een klein pareltje met nieuw leven
de wens om opnieuw te beginnen
wordt heel voorzichtig ingeweven
Waar ooit onherstelbaar letsel zat
ontstaat nu een geborgen gevoel
alle wanhoop die ik destijds had
treft niet langer open doel
Mijn denkwijze wordt opgefrist
door jouw eenvoud en schoonheid
mijn hart is…
zonder woorden
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.268 zoveel liefde voor je voelen
als je 's morgens naast me ligt
ogen dicht en ademhaling
regelmatig, mond die even opent
dan weer dicht
haren warrig op je kussen
engelengezicht
kan me nauwelijks bedwingen
met m'n ogen langs je lippen
voel jij dat ik naar je kijk
lieve ogen lachend open
blijven hangen in mijn hart
en we weten zonder woorden…
LIJKEN in de kast
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
3.347 Het kersverse bestuur oriënteert
zich, probeert de gesloten kasten
te openen. Een deur begeeft het
plotsklaps, duidelijk te zwaar belast.
De aanwezigen verstarren, kijken
naar mij, een van de vallende lijken.…
de echo vraagt
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.785 waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar fluister stukjes leven
met open…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.015 In de kleine stad van mijn hart
woonde jij zo veilig
en gaf jij deze stad warmte en
gezelligheid
Het leek een schrijn
die vol met jou liefde was
Opeens verdween jij
Naar overal en nergens
de stad begon te vergaan
en de lust verging me om te leven
het is nu een lege stad
Ze verdwaasde om zich heen
zo vervaarlijk
de schrijn…
Verzwolgen weelde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 wat moeten ze toch weer
naar welke zon, naar welke zee
die betrouwbaar is
zucht naar bruine huid
niet zwemmen tegen golven in
maar optimaal genieten
bezeten en verzwolgen door hun
zonnegod, zijn zij de Tsunami
allang alweer vergeten
alleen de Noordkaap staat nog open
ijzig zoeken zij voorbij getroffen volk
naar nieuw vakantieland…
Kalender girl
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.996 Lonkend naar het geheel
Zoekende naar waar
Sla ik jou open
Tastend is mijn oog
Adem beroert jouw haar
Geen catwalk zal je dragen
Mijn intens Rubens vrouw
Vol en wulps zijn jouw lijnen
Warm klam als pan en duin
Waar eb en vloed deinen
Geniet ik tot aan horizon
Gezicht in struikgewas
Smeltend in ademnood
Bemin ik jouw zinlijke massa…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
Er zal altijd Licht zijn
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.167 De kaars die brandt in het duister
zaait vrede overal waar jij gaat
doe je oren maar open en luister
naar iemand die naast je staat.
Er brandt een kaars in het duister
het vlammetje is kwetsbaar en klein
God geeft Zijn Licht aan het duister
door Hem zal er altijd liefde zijn.…
de laatste strofe
netgedicht
3.5 met 31 stemmen
1.156 een laatste strofe
draagt het gewicht
van bovenstaande
vaak een open eind
of er wordt, tenslotte,
iets van de sluier opgelicht
maar als het doek
gaandeweg gesloten blijft
dan wel de tekst niet beklijft
ziet u dan uit naar de laatste zin
en geraakt u met de verwachting
in een onvermijdelijke onmin
bij mijn eerste woorden had u
eigenlijk…