Alle inzendingen over zichzelf ,sluiten

6196 resultaten.

Sorteren op:

Ballerina

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Het lichaam strak als uit hout gesneden het hoofd trots rustend op de slanke hals de armen elegant gebogen wacht de ballerina op de eerste klanken die haar gracieus tot leven brengen Sierlijk verheft de ballerina zich voor een sprong, bevallig draait zij een pirouette een eenheid vormend met de muziek Los van de aarde, los van zichzelf fragiele…
Ilse Steel8 augustus 2005Lees meer >

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Wie denkt niet bij zichzelf: Wonderlijk is 't, Dat alles dan gewoon zijn gang zal gaan, En het heelal 't de moeite van 't bestaan Nog waard zal vinden, als 't zijn luister mist?…

Bang en Reddeloos...

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Nu wordt zij, weliswaar gedwongen, opgenomen in een kliniek waar ze niet weg kan lopen Mijn God, wees bij haar, geef haar hoop en laat ze hopen dat ze voor zichzelf, niet weg meer hoeft te lopen...…

Zeespiegel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Tot zij op een dag in het water keek en zichzelf in de rimpeling aanschouwde. Een nieuwe koers ontstond alwaar zichtbaar geworden schoonheid ontvouwde. Zij werd de zon in haar eigen hart, haar sterren in het donker. Geen valse vrede of Lorelei verleidingen, alleen haar innerlijk blonk er.…
Maleen Hof15 september 2003Lees meer >

Vereeuwigde beelden

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.496
roodroze mond die steeds stralende glimlachen zond en niet bereid was om te mokken Haar ogen blikten vol vreugde en met vertrouwen in het leven dankbaar voor alles wat zij kreeg at zij zelfs braaf het bordje leeg als mam haar spruitjes had gegeven De beelden trekken sporen verdriet over haar moeders grauwbleek gezicht Het lijkt alsof zij zichzelf…

Verglijding

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.920
zich door eeuwige paden Kosmisch gezien het rijk alleen grenzeloos vlecht het zijn draden Waar de aarde tolt zijn eigen baan de zon schijnt jaargetijden Dag en nacht, zon en maan die ritmisch in elkaar over glijden Rustig stroomt het leven met de wind als een vloeiende beweging in elkaar De tijd glijdt verder en ontspint zichzelf…

Groteske kunstenmaker, opgestegen

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.596
Telkens in lege wanhoop neergezogen, Telkens opklout'rend, doet hij opgetogen Voor Haar en voor zichzelf, dubbel publiek; En telkens in vlijmende zelfkritiek Ziet hij zich slaaf van onopgeefbaar pogen, Op zelfverachting trots, van walging ziek.…

Ah ! Vous dirai-je, Maman

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Ze denken vast dat ik mij zwaar verveel, Sprak Wolfgang tot zichzelf - kijk ik naar buiten Dan zie ik enkel dartele kornuiten Terwijl ik urenlang etudes speel. Wanneer ik mijn geliefde toetsen streel Zie ik zo af en toe hun boerse snuiten Grimassen trekken voor mijn schone ruiten En erger ik mij dikwijls groen en geel.…

Als een touw

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.767
in de knoop, uit de knoop, in een lus gevoelens zinloos verwoorden van de vrouw van zijn leven een kus zou hij zichzelf bijna vermoorden maar alles is er om te blijven leven drie zoons een vrouw en een tuin het is lastig maar blijf nog even zo koud zonder haar op je kruin een versje blijven toch enkel woorden soms drukt het wat van binnen…

autonomie

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
om autonomie niet meer gevraagd, men kan naar wens zichzelf leven weliswaar nog liefdevol omgeven en door herinneringen geschraagd. leven met níeuw leven dat zo dierbaar en zo welkom is compenseert immers het gemis van hen die achterbleven.…

Épitaphe

poëzie
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.623
Vrouwen en vleiers zat, vrouw noch vriend Die hem vrijwillig verkoor; Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht Voor zichzelf, buiten elk gehoor. Waarvoor heeft dit woeste leven gediend? Rijk en roem gingen teloor. Voor de liedren? Ach neen, ook die zijn vergaan. Eén woord blijft, één woord slechts: waarvoor?…

verboden liefde 2

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Gevoel dat , dubbel in zichzelf Weemoedig maakt. Ik kan je niet meer geven dan Ik reeds gedaan heb en zal doen. Naast al dat beredeneerd verstand Het dubbele gevoel Blijft mijn verlangen naar Naar jou Ik heb je lief.…
jaco vd reest21 februari 2008Lees meer >

VoorJaar

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Zachte haren, bruin en wit Katjestakken ontluikend groen In zichzelf ruikend narcissenflirt Geur van nieuw, de geur van bloem Paars en geel, door opschietend gras Een lijstertriller begroet de opgaande zon Stil eendgekwaak op vlakspiegelend waterplas Ontwakend de distelvink, gekleed in goudgalon vijf uur 's morgens, geen geluid van achteloos…

dat wat niet kwam

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 911
vluchtig ontmoette ik een tere bloem wiegend op lentewinden die op weg door krimpend weideland een fris koele winter ontvoerden ze leek op een mens in doorbijtend streven vroegere tijden, drang naar lenteleven doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste terwijl ze naar elke nieuwe dag…
klaes14 april 2008Lees meer >

Haar kleur

netgedicht
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.361
verdwijnen in volkomen grijs tot aan de kruin bleef ze lang geconserveerd nu gaat het slijten extra snel spanningen, met kracht geweerd tekenen haar uiteindelijk wel ze kan nog kiezen voor schijnbare jeugd de haren verven in een warmere tint maar dat doet haar beslist geen deugd wanneer ze hem niet naast zich vindt het lijkt haar beter zichzelf…

Vaak niet te vatten

netgedicht
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.343
de slaap kan ik vaak wel vermoorden zo onhanteerbaar als een kip bij de slachter zonder kop vliegt ze op ploft blind op mijn zojuist bladvrijgemaakte schedeldak en gaat daar dan flink irriteren dat eigenwijze kreng strooit mijn hoofd vol late veren ontneemt mij de rust die het dus voor zichzelf niet zozeer ambieerde scharrel…

Nihilisme contra Jezus

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.142
onangst’ die me vergezelt in dit bestaan **** afkeer zetelt de schaker die momentloos zijn zet overdenkt en schoudert zij aan zij met de overwinning die hij voor ogen heeft telkens is zijn zet de voorloper die de hemel splijt en de aarde onbeschermd het lot laat zijn dat het vallend gruis in kraters laat flankeren totdat het spel zichzelf…
elze11 mei 2008Lees meer >

Dichtersvondeling

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.009
aantrekking op hem uitoefent vanwege voorbij zodra geschapen zoekt hij liever de eeuwigheid waar geen ontkenning mogelijk hem ooit terug doet keren van wat zo gul werd neergeschreven in de miskenning van zijn vrucht erkent hij zijn dagelijkse vlucht aan wat hij ziet als een klucht hoeveel werelden hij ook overbrugt star blijft hij zichzelf…

Gebloemde Bruid

hartenkreet
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.620
Zij was eens de liefste in zijn wereld Hij aanbad haar dag in dag uit En zij hield zielsveel van hem Zag zichzelf als de gebloemde bruid Zij was zo lief en vol vertrouwen Hij kon altijd van haar op aan Ze had haar hart aan hem verloren Een liefde die altijd zou bestaan Zij zocht nooit ruzie had altijd begrip Was geduldig en bewoog sensueel…
car3 januari 2007Lees meer >

Wandeling in het wilde Enderttal

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
Elke voetstap een genot, nooit geëvenaard, de Endertbach, het primitiefste, attractiefste wandelpad van regio Cochem Je reinste stilte, alleen, soms, onderbroken door een opspringende beekforel, die in dit rotsige, oeroude dal, als het ware, door zichzelf zwemt Doorzichtige, turkooizen libellen zweven, als stille getuigen…

De laatste sneeuw

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Gelijk een dode ligt ze daar De handen saam gevouwen op haar borst En op het kussen ligt het grijze haar Wat slordig om haar lieve hoofd gemorst Ze slaat haar ogen op en kijkt ons aan Met moeite vouwt een glimlach om haar mond Lijkt meer met ons dan met zichzelf begaan Want in en om dit huis stormt wanhoop rond Ze had het graag een laatste…

poëzie

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
als wolken zich verliezen in elkaar en fluisterende regenmuziek in plassen ritmisch ruist als brandend water onder rijzend maanlicht flikkert in zichzelf als glans je ogen bedekt en tranen opwellen in het donker als voeten je sporen volgen en straatstenen tijdloos treuzelend je vervoeren naar wie weet waarheen als iemand je lippen zoekt…

Poppetje

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 879
Ziet niemand dan hoe zij krampachtig -voor even is zij haar tranen machtig- onder haar lach tranen verschuilt en ’s nachts misschien om zichzelf huilt om het verdriet dat in haar leven gekomen is, om haar geluk dat zo onbereikbaar is. En misschien wel is haar grootste verdriet dat niemand door haar lach haar zorgen ziet.…
Chadia3 februari 2004Lees meer >

's avonds

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.376
‘s avonds hoeft zij niet meer lang te wachten nog even en de wereld is in rust als elkeen welterusten is gekust en toeft in dromen die de dag verzachten dan blijft zij hier alleen met haar gedachten haar wakker lichaam van zichzelf bewust de stem van het verstand die zachtjes sust en spreekt van hoop met haar verborgen krachten nog draalt…
klaasje6 februari 2004Lees meer >

kernklanken

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Het ranke riet ruist ‘n lieflijk lied vol tonen die zichzelf verwoorden sereen, waardoor de stilte zwijgt en de hemelboog eerbiedig nijgt diep getroffen door de akkoorden de melodie lokt zwaar van eufonie het sluim’ren dat in kern ontstaat wachtend tot ‘t ritme zacht beroert en pulserend naar bezieling voert waardoor de kiem ontluikt uit…

Waagstraat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.615
De eeuwig wisselende hemel welfde zich eeuwenlang boven dezelfde grond, waar altijd anders en altijd hetzelfde de stad zichzelf herkende en hervond; van wat hier door de jaren is verrezen is veel weer door de jaren neergehaald, maar altijd werd door deze plek het wezen van Gronings stad en ommeland bepaald, dat, steeds als men het nieuwe…

de landelijke gedichtendag

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 828
de regio Vondel deed nu het westen Slauerhoff het noorden Roemer Visscher het oosten Guido Gezelle het zuiden vrij invliegbare gastdichters waren Bredero Elsschot Kloos Luyken Paaltjens Klikspaan Poot Couperus Bralleput Potgieter Cats Vosmaer Tollens Bijns Maerlant weer niet genood Mariken van Nieumeghen wie weet heeft ze toch zichzelf…

het beloofde landschap

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 836
voetstappen horen uit het landschap van kinderen hen luidkeels het licht noemen doorheen muren van de ochtend, naast het park en de lindebomen ik zou mijn buik op houten planken kunnen leggen en het zachtjes laten waaien in de eik en in mijn armen wanneer het snel donker wordt ik zou jou kunnen beschrijven maar wie kent zichzelf…

Ik?

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.479
op een beter moment; er zijn zo van die dagen, maar ik heb er zoveel, niemand die me herkent, niemand die weet wie ik ben; ik ga wel eens op zoek, opzoek naar dat ene moment dat iemand me herkent en dan loop ik weer weg, ik ben een loper, ik ben op zoek, op zoek naar mezelf, op zoek naar iemand die net als ik op zoek is naar zichzelf…
Steven13 oktober 2008Lees meer >

Vernietigend

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.428
voorzichtige stappen, om het lot niet te tarten En toch, als het even kan, een zijstap maar nooit terug, nooit heel en altijd minder dan de vorige keer dromen najagend in de nacht, kleur bekennen overdag, lijdzaam Je mond in glimlach verstild de grootste onzekerheid kwam pas nu je ziekte een naam kreeg, twee letters je lichaam vecht, tegen zichzelf…
Renate22 juni 2006Lees meer >