6607 resultaten.
Verzegeld
hartenkreet
3.3 met 43 stemmen
7.079 Je claimde mijn liefde
Staakte mijn zoektocht
Bestormde mijn leven
Vanaf dat moment
Is elk ogenblik
Iedere seconde
Aan jou gegeven
Voor mijn gevoel
Heb ik niets anders gekend
Je stokte mijn adem
Beinvloedt mijn dromen
Bepaalt mijn gedachten
Verdeelt mijn geluk
Tijdens het werken
Of als ik thuis ben
Je hoeft nooit te wachten
Je…
Alles is gezegd
hartenkreet
2.3 met 13 stemmen
2.011 gebracht
Verdriet en onzekerheden
Hebben we altijd samen verzacht
Na een tijd lang getwijfeld te hebben
Aan elkaars loyaliteit
Beschouw ik het achteraf
Als een formaliteit
Ik wist vanaf het begin
Dat het goed zat
Ik wist dat jij
Mijn andere helft in je had
Nu geniet ik elke dag
Dat jij mijn leven beheerst
Van het tintelende gevoel…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak en
smeltend weer gevoel…
je werk was slopend
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
852 je hebt hardhandig
stenen verbrijzeld
ons pad weer geëffend
beseffend dat we anders
niet door konden gaan
we gingen voor maan
de zon en plukten
de sterren die voor
ons schenen van verre
stenen blokkeerden de weg
je hebt het gezegd
zij kenden gevoel
hielden gedachten gegijzeld
we waren vertwijfeld
jij bereikte ons doel…
goud vertrouwt geen vijgenblad
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
742 wat moet ik
met een handvol vingers
die friemelen aan me vel
het onderhuids gepeuter
en irritant geleuter
over zonde en de hel
je trekt gevoel
in kippenvel en
streelt mijn koude rilling
je brengt hitte in het spel
kust zo heerlijk fel
kleding is verspilling
groen wordt
roder in het paradijs
de appel is gebeten
de slang sist snerpend…
Je laatste saluut
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.845 nooit kwamen er soldaten maar
toen we jou naar je graf leiden
juist toen ons gevoel bij jou
moeder en onszelf was
waren ze daar jou ter ere
veranderden hun pas
in op de plaats saluut
hand aan de pet
nooit sprak je met ons
over jouw soldatentijd
al brak toen wel je been
ontroerend hoe je
heel even nog
door jonge maten
werd begroet…
Opname
gedicht
4.2 met 160 stemmen
55.236 '
Iets minder vaak, maar ook niet mis
vertrokken we op ons gevoel.
Elkaar goed vast en koffie mee,
de wijde wereld als ons doel.
Maar deze tocht naar etherland,
met felle lamp en witte jas,
maak ik straks met alleen mijzelf
een eenzaamheid als pas.
Er zal geen foto zijn, geen kaart
of sterk verhaal dat ons verbindt.…
Broos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.493 Van veilig gevoel tot tehuiszorgplicht,
daartussen ligt een mensenleven.
In de groeven van mijn vaders gezicht
staat het verdriet om mijn moeder te lezen.
Wat zou ik, om zijn lijden te stillen,
graag zijn broze lijf in mijn armen tillen.…
Verkeerd begrepen....?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.660 Ik doorzocht
het labyrinth
van mijn gevoel
waar jouw hobby`s
en werkzaamheden
met spijkerzolen
doorheen marcheerden
Ik wist dat
dubbelspoor al lang
enkelspoor niet
beveiligde overweg
was geworden
Had ik iets niet
goed begrepen?…
Barrevoets
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.101 Het woud van associaties, wordt
getransformeerd tot toverbos
onder het dak waarin bladeren
zich herkenen, pompt vuur door
nerven, niets geleerd en niets verteerd,
te denken dat ik straks niet ben,
blijft zo vaag, licht gevoel in de maag,
een kwaal van dogma’s die ik ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen,
om te zwerven onder de…
denk maar niet....
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.449 ik hoorde van enige lieve mensen die ik ken
dat ik niet de enige ben
ik ben niet de enige met dit gevoel
sommige mensen die dit lezen begrijpen wat ik bedoel
alleen is zo alleen
waarom?…
Wij van de vogelbescherming
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.254 Mijn grootvader zijn tijd vooruit
brak in Maarheeze met gevoel een lans
voor de bij de pomp dansende gans
die bleef gakken bij vals gefluit
Mijn vader pinkte steeds een traan
bij het idee dat men gevleugelden slacht
met kerst werd het van hemzelf verwacht
moeder wilde een vette haan
Op weg toen naar het hoenderhok
halste hij al bij het…
De edelsteen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 hij de edelsteen
hij was een kenner tenminste
dat beweerde iedereen
het afval dat hij onderzocht
bleek van een bekende
hij zag haar jong en niet verwend
alsof iets haar voor hem bestemde
ze leerden van elkaar de zon
de wind en ook verdriet waarderen
in het houden van vandaag
verlangden ze ook morgen te proberen
ze vereeuwigden gevoel…
Het kind in glas
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.482 Soms zijn de dagen korter
dan de stappen die je wilt zetten
en moegedragen woorden je beletten
om te spreken
over vroeger dat niet meer telt
doch wel het gevoel dat de rode sintels
van het pas aangelegd terras doet schreien
en nood zich aan liefde hecht
die verstoort in een
couveuse ligt te ademen
waar brengt mijn religie mij
wanneer…
Zweem van bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 het licht verflauwt
ijle stemmen doven
toonladders gedachten
stom schreeuwen
roestige filmrolblikken
beelden verpulveren
geuren walmen verdampen
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterend niets
het gevoel slijt
de tijd ebt weg
wist monumenten
de ruimte dijt uit
het heelal draait door
dwaas…
De oude man.
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.309 In een kleine kamer,
Voorzien van een bed en een stoel,
Woont een oude zieke man
Met maar weinig gevoel.
Gevoelens zijn er wel,
De gevoelens van pijn en verdriet.
De oude man woont er,
Gaat gebukt onder verdriet.
Verdriet vanwege alles
Wat zo snel was gebeurd.
Iedereen is weg,
Alles zwart gekleurd.…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef
Waardoor ik niet kan genieten
Zo jammer dat ik het elke keer vind
Zo mooi dat ze ook ooit waren
Geeft mij een zwart gevoel…
wees echt
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
710 Juist die openheid
ontroerd,
voelt echt,
en dat gevoel doet "goed".
2002
gedicht ooit uitgegeven in een lesbrief door het oranjefonds
als aanzet tot dichten voor kinderen
op basisscholen in heel nederland in 2005…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 schepen liggen
geboeid te luisteren
aan armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee…
Op de rede,
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
550 Wrakhout
van de onmacht drijft mee
naar open zee, waar de
ervaring leert dat gevoel en
wijsheid zich niet onder een
net laten scharen. Vanuit
die visie meer tolerantie
doet vergaren in een nieuw
refrein, het hoofd en hart op
het kussen van de nieuwe rede
zal rusten, gebotteld in een
fles, gevonden op de waterlijn.…
Sneeuwvlokken fluisteren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
731 de hemel
schudt men kleine witte veertjes
die als donzige sneeuwvlokken
ons begroeten
op onze snoet
een blije glimlach
in de brievenbus
papieren bezoekjes
een groet een wens
met de post gebracht
wat kun je je dan blij voelen
er is aan je gedacht
ook in je mailbox
zo veel goede wensen
zou het maar altijd er zijn
dat speciale gevoel…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 Verstand heerst en voorkomt
dat ‘t gevoel escaleert, maar
soms staat hun ziel in brand
gaan gevoelens - sterker als
de leer - in hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens…
Gevonden.
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.359 Ik kwam hem zomaar tegen
op een warme zomerdag
Ik was meteen verloren
toen ik die blik in zijn ogen zag
Ik vond hem bij de liefde en de rust
die ik gevonden had
Ik voel nog de kracht die hij me gaf
en het gelukkige gevoel dat ik bezat
Wat ik toen had gevonden
ben ik allang weer kwijt
Ik heb een harde les geleerd
maar weet nu dat alles…
Jij bent het...
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.572 zo onverwacht,
en ineens was je daar
je verblindde me met je lach
nog nooit zo iemand ontmoet
ik heb een vriendje
niet meer wetend waarom
voel me opgesloten
telkens als jij verschijnt
ik vind het leuk met je te praten
leuk bij je te zijn
kan het gevoel niet negeren
dat ik steeds aan je denk
ik heb het zo moeilijk met jou
je bent…
Puur genot
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
979 kwam ik je gisteren toch weer tegen
Zo onweerstaanbaar als je lonkte
en met je opvallende jasje pronkte
moest ik wel zwichten, de verleiding te groot,
dat ik je een plek in mijn huis aanbood
Trots dat ik je nog een dag kon weerstaan
ben ik nu toch te zwak en laat me dus gaan
Kopje thee erbij, melange geurt zacht,
ik ontkleed je met een gevoel…
JE NAASTE
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.057 Bekijk je naaste eens een keer
je hebt hem ook gemaakt
zijn deugden hebben afgehaakt
jij hebt gezegevierd
bekijk je naaste eens een keer
is het een man, een vrouw
wordt die vernedering verdiend
streelt het je eergevoel
bekijk je naaste eens een keer
alleen een snelle blik
doorvoel de ergernis, die in hem/haar is
bespreek het met gevoel…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt
een zwarte vogel
het beklemmend gevoel…
Verdriet van binnen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
677 Het gevoel van niets waard.
Buiten schijnt de zon, terwijl het van binnen maar niet opklaart.
Er zijn zoveel dingen waar ik naar verlang.
Als die dingen niet kunnen, maakt me dat verdrietig en soms bang.
Wensen die zich niet vervullen, zo veel vragen die ik niet kan onthullen.…
Fictief?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
538 Onafhankelijkheid
ingebed en gewend
aan ruimtelijke
vrede, verlaat me
op de dictie van
de rede,wordt een
beoogde zekerheid
een louter relatief
begrip, één door angst
gevangen fictie,ver
van het beoogde doel
van zelfvertrouwen,geeft
een misplaatst gevoel
van verworvenheid in een
begrensde duurzaamheid.…