7923 resultaten.
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Meer dan duizend sterren
in de donkere avond kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen…
familie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.371 snel omhoog- omlaag
en soms vertrokken traag wat waterdragers uit de lucht)
er werd een glimlach om me heen gelegd
heel zacht uit ogen neergedaald verwarmde
het mijn haar
ik voelde klein, onzeker ook, maar niet bij jou
je droeg me door het bos
in zusterhanden, broederhart, zo zeker
als de bomen
levend over bladgroen spraken
uit het kleuren…
Zonsopgang
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
583 Onderhevig aan talrijke kleuren,
permanent of 'n enkele keer.
Gelijk de wisselvalligheid van 'n schepsel
als je 't vergelijkt met z'n eigen sfeer.
Nochtans zonder ons te verlaten,
gaande z'n eigen weg verlegen of ongeremd.…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Het was eindelijk weer
het jaar van de cicade
zoemzingend in loklicht
en bewegend in priemgetallen
bovenkomen en verwekken
als kunstvorm
de aarde als dekmantel
kleur als kapsel
paladijn terzijde
een kort manifest
terug naar het onderaardse
onzichtbaar geduldig wachten
op het onverwachte
diep in mij klopt vandaag
het hart van de…
Het tweede leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 in het landschap
dat je zelf geschapen hebt
tot hoog geschoond
van alle wilde takken
die het leven gaf
een volle bladerkroon
nog stevig in de wind
die lachend langs je zingt
maar aan de stam
ontspruit nog ongewild
een nieuwe loot
draagt bladeren
van verliefde jeugd
voorbij de harten op de bast
in afscheid zullen
oude kleuren…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…
Engelen in het oosterhout
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
654 oosterhout
Zij worden op doeken gedragen
Herken ik dan de eenvoud
Van enkel zwijgende vrouwen
Uit mijn verbeeldende lagen
Zij omarmen mij zonder te raken
Verwarmen met open ogen
In licht waarvan de dichter
Woorden wil maken
Zij spreekt
Oorspronkelijk
In galmen van gewelven
Ik luister en droom
Overbrug haar adem
Naar mijn hart
Om kleuren…
Een zijden draadje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ooit heb ik
alle eindjes
aan elkaar geknoopt
mezelf beloofd
die draden
nooit meer op te nemen
ik vlocht er
alle kleuren mee
verfraaide mijn verhalen
gooide ze in zee
om golven te bedaren
maar kon die klus nooit klaren
breide toen mijn
netwerken in recht maar
averechts liet steken vallen
er knapte iets
toen alles aan…
BOOTVLUCHTELING (1)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 zwaargewond
Zijn ziel heeft alles ingelijst
Hij voelt zich moe, vies en verreisd
In zijn valies een zakje grond
Een vaag portret van een verbond
Dat zich naïef gelukkig prijst
Geschrokken zet hij voet aan wal
De havenkade heeft geen geur
Het kleinkind dat hij heeft gered
Tot aan zijn dood beschermen zal
Krijgt op haar wangetjes wat kleur…
sleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
966 een gevoel niks meer leuk te vinden
altijd maar weer binnen door dezelfde deur
slapend in bed waar we elkaar ooit beminden
werken, eten en slapen daar blijft het bij
af en toe een ruzie opgelost met weg te lopen
de enorme drang laat me los ik wil vrij
op geluk en plezier hopen
een rotwoord dat sleur
alles donker en leeg totaal meer geen kleur…
De fijnste kamermuziek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 ik heb de bloemen
van lente en zomer geplukt
alle kleuren verzameld
maar wit bracht geen geluk
de vruchten van herfst geraapt
een sprankelende drank gemaakt
maar door de gist
deelden wij kater en vlagende mist
harde noten gekraakt
tot de fijnste kamermuziek
maar in de wind verwaaide
de melodie slechts tot flarden
heb in mijn leven…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
565 Spinnen met tekens
Een vlinder vol kleuren
Bloemen in elke vorm
vol gevoel en geuren
Voor ieder een lust
De zee een zoute traan
De nacht de zon en maan
Een zwoele wind of een orkaan
De natuur geeft alles aan
de liefde de moed
Ze doet kwaad ze doet goed
De mens die de natuur ruimt
en haar niet ziet
Is de natuur vol van geduld
Zij die…
Kringen in kalmte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Zonder kleur is licht een plichtpleging
en is duisternis alles wat ik zie.
Het lijkt een pulsar in omvangrijk groot,
of op het bezeilen van andermans land.
Wellicht geen zaak van leven en dood,
een blauwe kever in de kleine hand.
Ik weet niet wat er nou eigenlijk toe doet,
of wat ik zie ook werkelijk bestaat.…
De bloemen die zij nooit kreeg
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
880 kleuren bij haar
van nummer negen
zo leuk bij het behang
het getik van hoge hakken
en geile gilletjes
passen perfect bij zo’n madam
nee, zij is niet blond
maar wel strak in de verf
gezet, daar houdt hij van
tegenwoordig dan, hij drinkt
nu rode wijn, draagt een pullover
en zij pinkt pluisjes uit kasjmierwol
de uitslover, weg met…
liedje over de liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.229 de liefde de liefde
als een ansicht in kleur
het odeur van verlangen
en een zonnig humeur
de liefde de liefde
doet je steeds goed
een blos op de wangen
en een tintel in't bloed
de liefde de liefde
hoort eeuwig te zijn
met superlatieven
en veel rode wijn..…
Een briljante setting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 ooit heb jij jezelf bekeken
uit niets is gebleken
dat jij bijzonder bent
gewikt en gewogen
alle maten van boven
beneden oké
ik zag je op het pad
wist meteen hoe jij was
want je straalde
kaatste licht
in warme kleuren
als een edelsteen
gevat in een
briljante setting van
joviale jeugd en overmoed
jij bent mijn diamant
eindelijk…
Dansende
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
976 Volksdans traditioneel op volksmuziek
Een dans met vele kleuren
Flamenco Spaans ritme
Gracieuze handen en zigeuner geuren
De wals, romantisch langzaam draaien
Het hoogtepunt tel twee
Soepel zwierend golft mijn lichaam mee
Levendig, snel en sensueel
dat moet de tango zijn....…
Het dansen is voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
580 verlaten
kleuren straten
drabbig rood
nog smeulen
vreugdevuren maar
dat zal niet lang meer duren
de regen klatert
en verzamelt zich als
smerig water in de goot
het dansen is voorbij
uit huizen komen katers
alleen de hond blaft vrij
moeizaam komt de stad tot leven
onuitgeslapen en wat bevend
zoekt men koffie en elkaar
zo…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.360 We zijn machteloos en stil, geen
kleur of lied kan ons bereiken,
geen warmte die doorgloeit
de kou die ons gevangen houdt.
Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 Zie hoe de dwaas zijn vertrouwen verwerpt
in kleuren pimpelpaars naast erwten in een vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk…
Schering en inslag (haika)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Op alle kleuren bloed,
ligt de zon uit te rijpen,
om je te verbijten.
Geloof in zomers,
elders valt weer de winter in
die we niet kennen.
Ongewis prikkeldraad
kleverig van angsten
verkort verlangen.…
Zonder tegenzin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
668 Denkend aan slechts jou
zie ik wijsheid en liefde
Tijd van toen, nog steeds
tijd van nu
Wij denken zonder
tegenzin nooit te sterven
Sleutel van de Poort
ligt aan het eind van
die enorme regenboog
Palet van kleuren
Zompige aarde
zinkt zonder bederven
't licht van de zon
Daarentegen ben,
hoe je het ook wendt of keert,
jij zeer scherp…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Ze sieren, kleuren de stenen,
vullen het vlakke met diepte.
Vrij fladdert
een vlinder erdoor.
Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat alsmaar bewegen
en elkaar aanraken laat.…
De weg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
708 verklaren is soms
een vruchteloos verpozen
in het ongekende
immense heelal
ik ontkom dan niet
aan het erkennen
dat ik me doorgaans
gedragen voel;
deze weg niet zelf
heb gekozen
vaak hoef ik ook
niet meer te zeggen
wat ik eigenlijk bedoel
om me heen immers
herhaalt zich alles in wezen
weliswaar regelmatig in een
kleur…
Het zondoorstoofde land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 de tekenen liegen niet
uitbundig klinkt het zomerlied
maar in refreinen worden
dartels van vlinders al kleiner
vervangt de kleur van vrucht
het fraai lokkend bloemblad
in zijn zucht tot rijping
door de nog warme lucht
licht buigend wuift de oogst
haar groene zwaai
wordt geler door de wind die
drogend minder weerstand vindt
het zondoorstoofde…