15208 resultaten.
Toonsetting,
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
489 gewacht,het waard vond dit
te beschrijven, verdwijnt
als onvoltooid, gebroken
en verwaaid, met rijp getooid
in een composiet, waarin het
slotakkoord een nieuwe toonsoort
werd aangeboord, een lichte
klank wordt sterfelijk,
versteven in en door de
kou tot staan gebracht,
de tijd heeft de juiste
toon nog niet aangehoord,
waarin de oude…
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
TRIJNS BIECHT
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.236 Gij zijt een oude gek, zei Trijn, zo g’ ernstig vraagt,
Alsof gij ’t niet en wist, wat dat een jonge maagd
Met een mooi knechtje doen, tezaam in ’t hooi gelegen.
uit: Gedichten (1671)…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
Het volk van het Noorden.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
606 Samen moeten we er uit
zien te komen, ik vertrouw er gewoon op
Ondertussen kunnen
oude kwalen langzaam genezen
Nu nog woon ik
bij het volk van het noorden
en kan ik Uw terrein zien liggen,
Het is niet half zo lang als mijn verlangen
Zonder vrees zullen we
bruggen over moeten gaan
Ik zal me wel eerst moeten onthaasten
en U zeggen wat…
Lastig portret
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
523 het museum is spiegeldicht
ik zie niks dan alles
te veel licht
teveel spotlights
ik sta in de witte ruimte
een hoofd staart me aan,
hij tweehonderd jaar oud,
maar maakt een frisse indruk,
ik wil bukken en bidden
als de heilige die hij is,
en slurp de beker met een rietje,
alles is teveel, het koele overzicht
vergeten, staar…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Gedane arbeid
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.540 Gelukkig diegene die bedaren,
als oude schors van bomen wordt
geraakt, waarmee echo’s smoren
in hun medeklinkers, gloort de
kruisgang van de wind. Nu in
ouderdom genieten wat glans gaf
aan de jeugd, een rinse smaak van
de komende tijd, regen kleurt
zich in de geur van krijt.…
voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 hoe kwetsbaar blijken oude wonden
bedrieglijk beschut door flinterdun vel
dat bij de eerste messteek scheurt
bloedt en ettert jaren heling en herstel
slechts een handvol woorden
en de twijfel groeit en smaadt
wat is waar en wat is leugen
monddood wachten tot het gaat
vechten tegen dode dromen
schimmen uit voorbije tijd
langs de letsels…
WINTERSE INVALLEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Aan de jachthaven
bloeit, hoekig - in spiegelbeeld,
een oud-franse tuin.
Kaal, stram bos glanst verwarmend
vol oranje lichtkransen.
Japanse bloempjes
hangen doods over een koud
lieveheersbeestje.
Milde winterdag:
een hommel ligt roerloos - bromt,
kruipt traag in de struik.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
Half September
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 De dagen van jagen en veranderen
zijn stap voor stap voorbijgegaan
zo aangedaan ben ik en aangerijpt
en tanend als de maand september
dat vruchten van de bomen slaan
en herfst de eerste kleur bekent
waar zomer zich heeft afgewend
en straks naar oud verleden geurt
en al wat ik heb afgekeurd
zal levend zijn en waar gebeurd
en soms geschikt…
- De Klank van Drijven -
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
653 Lijk een geluksridder, gedoemd
voelde ik de oude verschrikkingen drijven
zag op gouden bergen twijfels rijzen
leeftijd en avontuur volbracht
beloofden echo’s van goud, afgunst
hoogsteigen zon maakt zeer ongelukkig,
weggestuurd, voelden tranen
zeldzame ontmoetingen van angst
op mijn wangen niet.…
Dansje zo broos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
511 Ik zie de flonkering in de gracht
een licht dat luistert
als overwinning op het duister
de reling van de brug
buigt licht voorover
onder het gewicht van de nacht
er ligt een glanzende oude stuiver
in het koperen vallende blad
de vis geeuwt
zijn kus aan het oppervlak
plast dan rustig verder in zijn koude vacht
ik geef geen cent voor…
Dankdag?
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
793 *En nog meer over het oude testament, overvloed,
en het buikje rond hebben.
Ik vind:
Dankdag?
Zou
er een God bestaan,
ik zou
het willen hopen
wij zouden dan
voor arme mensen
heel geen voedsel
hoeven kopen.…
Advent
gedicht
2.4 met 12 stemmen
7.527 Die stem ben je zelf
je zingt een oud lied van vrede.
Welke vrede. Je buigt het hoofd
knielt eerlijke woorden fietst
naar huis geen engel te zien.
Prijs dan de uren, als niet de jaren
hangt straks in de kerstboom
een bescheiden bazuin.
-----------------------------
uit: 'Zeehond graag', 2000.…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
809 Oud en vertrokken,
vanaf die tijd gedoofd in mij,
haar zwavelstokken.
Houten speelratels
kleppen kinderdromen
tot madeliefjes.
“ Wie een kind door het duister stuurt
staat in eigen schaduw “
G.B.Shaw
Http:/www.Pamapoems.nl…
Wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 De winterzon van gisteren
is heden nog altijd dezelfde
verspreidt nu stralen van licht
in een andere hoek
over onze zachte ronding
Alle sneeuw is verwaterd
van maagdelijk naar transparant
dwars door alle seizoenen
ligt het landschap er onveranderlijk
in oplopende graden van warmte
Vandaag zwaait de jonge lente
de oude winter vaarwel…
meer bitterheid dan zoet
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
609 waar eens het stil verlangen woonde
huist thans de kilte van weleer
dromen waar ik toen van droomde
gaf ik elders in beheer
nooit bleef alles bij het oude
altijd was men in de weer
het hechten aan het zó vertrouwde
deed mij later toch nog zeer
van alle regels op de hoogte
weet ik hoe het verder moet
ik zal me vast nog eens bedenken…
Ja, ik mis hem
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
882 Ik mis mijn goede, oude schoolmeester, die
niet alleen mijn woorden, maar ook mijn
tranen heeft doen vloeien...…
Gerecycled?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop de
smid met zijn hamer
en de zegen rust en
de tijd verslaat op het
hete aanbeeld van de
waan, daar gloeit in de
nachten de blaasbalg
van het nieuws weer aan.…
Zomaar een glimlach
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
565 Zomaar een glimlach
naar het oude vrouwtje op de straat
dat moeizaam loopt,
naar de zware roker die het niet kan laten,
naar het kind dat verwonderd is om de regen,
naar de bloemen die dankbaar zijn
om eindelijk wat water,
naar de lindebomen die weldra
weer hun geur verspreiden en me
doen terugdenken aan mijn kinderjaren,
naar de zon die…
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 Wat doe ik hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen…
IJSSELMEER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Hoog en droog
op houten jukken
ligt aan de voet
van d'oude zeedijk
Markerwaard -
in vergeten drift -
Ijsselmeer , onbegrensde onderstroom
van Midslander schippers
hun onvergeten droom
van brekende zeeën
vliegend schuim
de mast teneêr
nog brandt het licht
in roekeloos weer
geen teken van leven
in kolkende golven
nu later lig jij daar…
Het tweede leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 pronken
in het landschap
dat je zelf geschapen hebt
tot hoog geschoond
van alle wilde takken
die het leven gaf
een volle bladerkroon
nog stevig in de wind
die lachend langs je zingt
maar aan de stam
ontspruit nog ongewild
een nieuwe loot
draagt bladeren
van verliefde jeugd
voorbij de harten op de bast
in afscheid zullen
oude…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…
Toornig
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
897 Ze schuiven een stoel
voor het spreekgebaar
verfijnt is de streling
van wegwerpgevoelens
in de kleerkast hangen
hangen zij mijn onderhuid te drogen
zo ver is het land
moeizaam en oud
uitgerekend vandaag
een dag als duizend Zondagen
bindend de gedachten
voor iedere eerste dag
het gewroet van de zon
in mijn weekse jasje
heeft de dag dan…
Zelfportret
gedicht
2.2 met 9 stemmen
4.157 Ik die de nasmaak van loslippigheid
geproefd heb, en zij is te jong
en praat mijn mond voorbij en bijt
als peper op mijn tong;
ik die de vreemde kriebel van het woord
gevoeld heb als het witte blad
en zit te schrijven als vermoord
ik het, al dat wit zat;
ik die de ren van kippen zonder kop
gezien heb, en hoe oud was ik
die de…
De derde eenzaamheid
gedicht
2.5 met 47 stemmen
9.995 In mijn aren hangt hun tijd te drogen,
Op kousenvoeten te vergaan van geduld,
Want mijn lijf van graan en gras is oud
En verschraald van zovele jaren
Grazen op mijn blakende naam.
---------------------------------------
uit: Meisje dat ik nog moet, 2010…
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein. Kijk hoe het kronkelt!…