9746 resultaten.
Nebula
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 schimmen
flitsen aan het oog voorbij
gaan voor zon
noch schaduw opzij
- als de mist, die licht doorlaat
maar niet helemaal
- als de bomen van het bos
en het schijnsel van een plek
open en kaal
- als een geheugen
dat herinnert en vergeet
zoals een bekend gezicht
waarvan je de naam niet weet
- als een zonnescherm
dat filtert en afwendt…
vogelvrij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 Laat me vliegen in vrijheid
open de kooi waarin ik kwijnen moet
geef me ruimte wijd en zijd
waar ik blauwe lucht begroet.
Zingen wil ik in bomen
bij het krieken van de dag
zangen uit nachtelijke dromen
genieten van elke vleugelslag.…
Jong blijven
poëzie
1.0 met 1 stemmen
3.022 Het hart blijft jong en wordt niet oud,
Wanneer 't zich fris en open houdt,
Om al wat menslijk is te voelen;
Te voelen wat een kind verblijdt,
En wat er door de geest moet woelen
Eens jonglings, in zijn schoonste tijd.…
SCHEIDEN DOET LIJDEN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.113 Blijf vooral daarop alert
in maximaal open respect
naar jezelf en je omgevingen
in de wetenschap
dat veranderingen
van alle tijden zijn.…
Heel de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
678 Heel de wereld
ligt open en bloot voor me.
Heel de wereld
ademt in mijn adem.
En ik adem uit.
Heel de wereld
leeft voor mij,
zoals ik leef
voor en met haar.
Heel de wereld is mijn kerk.
Overal staan kerken: er wordt
gebeden, in het hart
van ieder mens.
Heel de wereld is
en blijft mijn wens!…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 bronstig steigeren
aanstormende golven
in mannelijke overmoed:
hun rollende charge
spat open in bruisend geweld
om voor haar voeten uit te deinen
en te verdwijnen,
weggezogen in het hete droge zand.…
Zwarte auto’s
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 De zwarte auto’s in het groene land
Ik zal het nooit vergeten
op mijn netvlies staat het gebrand
honderden mensen aan de kant
Een lichte trots vervult mijn hart
thuiskomen in een land van vrede
de realiteit is bikkelhard
geen toekomst meer, alleen verleden
Door herinneringen
voor altijd verbonden
‘t is balsem op een open wond
Zij gaan…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 Half in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense…
Kastanje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
646 Zo mooi
Zo rond
Zo glimmend
Zo puik
Je ruwe bolster
Je prikkelige schaal
Daaruit
Een pracht
Een praal
Dieprood
Weerspiegelt
De kracht
Van een zaad
Ooit word je
Een boom
Die jaren oud
Zo sterk
Zo groot
Groeit
Tot bloei
Van ruwe bolsters
Met kastanjes
In schaal
Ze vallen
Breken open
Tot een nieuw
Verhaal
Oh kastanje
De mooiste…
Franco, James
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 Daartussen openen zich deuren,
onttrekt de werkelijkheid zich aan anonimiteit.
Een dappere nieuwe wereld eigenlijk.
En als de deuren der waarneming werden gereinigd,
zou alles zich aan de mens openbaren zoals het is;
oneindig.
Want we hebben ons te lang in bescheidenheid opgesloten.
Aldus Blake,
of Aldous Huxley?
What's in a name.…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Ik ben de streling van de wind,
De open ogen van een kind.
Ik ben de sprankel in je vreugd,
Ik ben de overmoed van jeugd.
Ik ben het krieken van de dag,
Ik ben de parel in je lach.
Ik ben zonlicht op het graan,
Regendruppels op het raam.
Ik ben de lippen die je kust,
Ik ben de stilte in de rust.…
Glijdende schaal
gedicht
5.0 met 3 stemmen
17.252 Het nieuw
infuus, de ogen gesloten, de ogen open.
Hij mompelt dat hij even niets meer zegt.
Elk moment lijkt definitief. Misschien
blijft hij, blijven wij, voor altijd hier.
Is hij er nog? Hij ademt uit, is stil
en ademt dan weer in. Hij is er nog.…
IK ZAL ER ZIJN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.152 niet
eenzaam of verlaten
weet dat het mij
altijd zal raken
uit zal maken
waar je ook gaat
weet
voel en herinner je
ik zal er zijn
liefste mijn
je laten lachen
om en naar
de wolken
die de hemel bevolken
ik zal er zijn
liefste mijn
wat je ook doet wanhopen
weet dat alles voorbij gaat
en morgen misschien
een nieuwe deur open…
Jij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.056 Jij legde woorden
op mijn ogen
blinddoekte mijn ziel
in zaligheid
wij lieten ons gaan
en waar de zee zich terugtrok
omarmden wij
de welving van de nacht
lepeltje lepeltje
jouw armen gevouwen
om de mijne
speelde je mijn vingers
een voor een
open en weer dicht
één sloop
waarin twee kussens
er was werkelijk
geen speld
tussen…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
Mens achter gezichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 Een ieder kent vele gezichten
Vrolijk, hard, of zacht
Misschien ook donker, of wel open
Of juist één die altijd lacht
Al leerden wij te kijken
Niet alleen naar het gezicht misschien
Maar in die verschillende ogen
Die toch wat meer weerspiegelen misschien
Dan zagen wij elkaar in het wandelen
De route van het hart
Verdween een stukje van…
hersenkramp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
751 onbedoeld en pijnlijk
trok haar denken samen
verduisterde het namen
die zij niet vergeten mocht
ongevraagd en vrijelijk
liet zij woorden open
die ongewenst verzopen
In klotsend hersenvocht
klauwend naar houvast
in heldere ogenblikken
wat tijd niet kon verwrikken
en haar geen soelaas bood
werd zij een vreemde gast
in haar ouder wordend…
virtueel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 vertrouwd, teder, zachtaardig
beantwoordt hij mijn vragen
zonder verbazing; terughoudend
voorzichtig met zijn poëzie
kleedt hij mij in zijden georgette
wikkelt mijn verlangen in een jas
van zacht soepele kasjmier
hier is alleen het mooiste goed
geen moeite om mij mee te
delen dat het goed is wat ik doe
ik ben zijn open boek
hij prijst…
de Wolk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Opeens
net als mensen die plotseling
ineens, niet meer kunnen geloven
in een Hogere Macht, misschien een Heer
Roekeloos springt het leven om met het belang
niet slechts met waarde, ook met tijd
als memorie op grondvesten trilt
zuigt haar herinnering mij weer binnen...…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Dan bersten de donkere erinringen open
als hagelwolken, op mij;
dan loop ik zo haastig mooglijk schuilen
in de herberg daar naastbij.…
Om er even te wonen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 ik heb stenen
letters gebakken
woorden gemetseld
tot zinnen en met
strofen muren en dak
mijn gedicht lijkt af
niet iedereen weet
plaats en bestemming
het pad naar de deur
die altijd open staat
voor allen die komen
om er even te wonen
in het huis bepaalt
ieder zijn kleuren
richt kamers in naar
voorkeur en smaak
mijn thuis is dit…
Nieuwe start
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
732 De ochtend zal beter kleuren
om mijn zintuigen te openen
met de zuivere verlichting
bij deze vernieuwde start.…
opa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
782 het regent weer
en ik vraag me af
wanneer en op welk moment
een paar woorden en zinnen
poezie worden zo opeens
een blik uit het raam
er is niet eens veel
te zien een paar moeders
met wat kinderen die
alleen maar voor die moeders
bestaan, maar dan zie jij ze
onder een donkere hemel en
alle zorgen van de opa
die weet wat er fout…
Violide
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Voor velen zal de hemel open gaan
Voor sommigen de hel.…
Verborgen uitstraling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Openheid door een ringetje te halen
gereserveerd met een goud randje
een uitstraling die de nacht verlicht
ongekend als de laatste zonnestraal.
Melodieus in eigen schulp beschermd
als toon met een knipoog van de dag
erkent de zekerheid duizeling in sterren
vanuit de euforie als een nachtegaal.…
Bitterheid
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.573 Het fluisterzachte woord,
Waarop ik eenmaal pleiten wilde,
Staande aan 's Hemels poort -
Die Grote Naam, zal ik niet noemen,
Die grendels open schoof,
Vraagt God de grond, waarop ik roeme?
'Heer, op mijn ongeloof.'…
Momenten van stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Wanneer de vogelgezangen
ons opnieuw de oren open
doen gaan.
Momenten van stilte om
een gebrek aan tijd.
Om het dictaat van de
klok dat niet aan weemoed
lijdt.
Momenten van verlangen
om het anders te gaan doen.
Wanneer het hart eens rust
krijgt tussen het lommerrijk
groen.…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel van de dood
draag ik die gedachten
als een stromende rivier
naar open…
Een goede morgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
576 Een open deur
met een blij gezicht.
Die glimlach niet
verborgen.
Een zonnetje dat straalt
in het volle licht.
Iedere morgen brengt
iets nieuws en wil
goed doen aan iedere
mens. Goede morgen
aan wie wij die wensen.
Een blij gemoed kent
geen enkele grens.…
Aan de meisjes
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.476 Leer eerst hun deugden kennen;
Zie steeds hun liefde groeien:
En open dan uw harte!
Dan blijft uw liefde bloeiend!…