9768 resultaten.
grondtaal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
575 onder de oude olmen
staan ze stil doen een
stapje terug uit het landschap
in de verte blaft een
getergde kettinghond
zwermen kraaien spatten op
hardhandige westenwind
beukt door de bomen
door de weerloze lijven
op deze verloren plek het
stillen met zachte woorden
een rite in grondtaal
ze gaan het landschap in
kraaien zwermen…
alles wat was
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
432 het is het lege nest op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
het is de verdwenen zandweg
de oude afgepelde verflaag op een deur
de dag van nevel en dauw
het stuurse zwijgen
het is de beklemmende namiddag
het dorp dat nooit het mijne werd
de korst…
Nu ben ik je kwijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Je neusde in mijn telefoon
maar hebt geen schaamte ontdekt
geen blote ontboezemingen
je zocht vergeefs
naar een dubbelleven
opwindende intimiteiten
een lijk in de kast, geheimen
tussen de regels
In die oude statussen
heb ik geademd, voor jou
zijn ze leeg, saaie kamers
verstoft en vol spinrag
Houd ze maar als herinnering
Het deert…
Makke schapen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 Ik denk aan denkers
die van de oude verhalen
en de nieuwe praatjes
andere kanten beschrijven
die als nieuw observeren
wat er is en iets anders
opmerken dan gangbaar is en
dat in de werkelijkheid leggen
Precies dat reageren
op wat er al is
is oorspronkelijkheid
of de illusie ervan
In een eerdere tijd
zou ik zo'n denker zijn geweest…
Bodemzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Toen de heldere dag
jouw lucide droom aanvaarde
waren witte zeilschepen
al onderweg op zee
naar een andere droom
hier op aarde
in een speelfilm
over oude tijden
stevige mannen
bolle zeilen
geen glimp
van regenwolken
of heldere glans
van zonneschijn
alles grijs
en laag hangend
in dronkenschap
op volle zee
te laat…
Vallende engelen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
647 het zijn vallende engelen
ze dansen op het hellend vlak
als lieve oude wolven
het feest is nu voorbij
mijn hart verliest aan slagkracht
het huilt om godsgeschenken
je neemt me bij de hand
de jaarringen worden geteld
maar bomen zwijgen zich stil
ze vangen westenwinden
ze vrezen de letterzetter
er blijft een diepe angst
voor vallende…
Lief lijfhuis [3]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 De lange weg terug
naar oude drempelwaarden
van mijn huid, het alarm
vervangen door een melding
zonder crisisoverleg
en meer
dan de sensatie
van geuren en smaken
en meer
dan de voldoening
van kracht en moeheid
en meer
dan lachspieren om te voelen
dat ik contact heb
tussen het denken door
Veel op afstand plaatsen
om dichtbij ruimte…
Verhaal uit het bos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 Iemand vertelt een oud verhaal
over twee eiken die te dichtbij
stonden - elkaar het licht wel
gunden - maar rug tegen rug
verder moesten. Tot eens een
herfststorm die nooit voorbij
leek te gaan, plaats maakte. Takken
begonnen naar elkaar te groeien.
Als een late omarming.…
WE STERVEN NIET
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.276 mijn as zal de
aarde bevruchten
mijn rook zal zorgen
voor een regenbui
mijn resten zullen ooit
nieuw leven bekoren
zoals oud wordt vervangen
door nieuw beschaven
een nieuwe morgen
zal dagen na mijn
onvermijdelijk sterven
echt we zullen zeker eens
tot het verleden behoren
maar sterven – echt sterven
dat doen we dus nooit
we vervagen…
Dwingelderveld VIII
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
653 Losgescheurd van de oude aarde.…
uit de verte
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
933 uit de verte lijken wij te kijken
naar wat daarbuiten gaande is
oude ruggen tegen de muur
smeulende as rouwend vuur
het boze oog loert door een gat in
het keukenraam van het lege huis
het verliest telkenmale van
de schitterende lente
als iemand de ogen sluit
steelt een ander een kus van de dood
uit de verte lijken zij te kijken…
METAMORFOSE
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
545 In mij gaat iets ontpoppen
Mijn bakermat gaat scheuren
En als dat gaat gebeuren
Dan is dat niet te stoppen
Ik krijg nieuwe organen
Dat komt door de hormonen
Straks mag ik mij bewonen
Een ander wezen wanen
Ergens in mijn geheugen
Liggen dan wat restanten
Van, nare, oude kanten
Van zelfbedrog en leugen
Dan, na mijn transformeren
Ga…
De zevende dagen die nooit voorbijgaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
189 De kinderen vermaken zich
Ze rennen om het hardst rondom het
ven, proberen ondertussen slim
de tijd te vangen in de rust-
dag, als eeuwige helden
en in de bomen bouwen ze hutten
die heerlijke geuren dragen
Nooit vergaat dit aardse paradijs
voor jong en oud, van samen
bij de weken stilstaan om op weg te
gaan met ogen vol verwondering…
Kantoortuin en slachthuis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
376 Bijna vergeten:
vandaag is er ook nog
ik was weer eens verdwaald
tussen krakende bomen
waartussen geen bos
was te zien
daarna een oude koe
uit de sloot getrokken
samen staarden we
met Mick Jagger ogen
naar de einder.…
Operatie #Herfstblad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De dakgoten druppen
in de bezette stad
Na een nacht wakker liggen
van onrecht en doden
gaan we naar buiten en laten
we onze geleefde levens zien
Kijk, zo moet het, oud worden
met rimpels en huidvlekken
Onze stille tocht ritselt
en zucht een beetje
zwermt soms even samen
op muziek uit onze jeugd…
Spel en brood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
202 Natuurlijk klinkt de oerdrum door het doolhof
In stadion en tussen vierkante schermen
Muren
De spelen van het volk
Geef men brood en juwelen
Goud
We zijn blind van plezier
En inmiddels heel oud
De mens is niet van nature slecht
We zijn die bewonderen
Zijn de sterren
Wel echt
De koning van Spanje heb ik altijd geëerd
De bal is…
Woeste whisky en kleine vandalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
423 in het woekeren van het alleen zijn
met het recht van de allerzwakste
in de dwaze regionen van het verraad
heb ik eenzaamheid moeten erkennen
in dagen vol onverbloemde weemoed
zeldzame empathie en corrupte politiek
heb ik regionen lokaal weten te verkennen
waar de raaf een groene kikker eet
door al dat familiebloed verdronken
in de oude…
voorrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
105 en we noemen haar maan
-nieuwe maan
ter onderscheid
van de oude maan
om verwarring te voorkomen
in een voorburgerlijke tijd
moet alles nog blijken
is niemand doof
of in de wind geslagen
toch blijven onze
roepnamen ongehoord
de vlucht naar ‘t heden
slaat een bres
waar precies
waarschuwen we voor
een dode maan in
ongelezen nawoord…
Big City Blues (Sarah en de oude man 2)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
912 Sarah en de oude man, ik heb ze gekend,
ik zag ze beiden slenteren door de stad.
Waar de straten lang zijn en jij onbekend,
waar een junk nooit genoeg heeft gehad.…
De liefdes van je leven
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.154 Hij draagt mijn tas, is niet te oud, we gaan samen naar zijn moeder, beheren samen ons geld, hij is evenveel waard als ik!
Mijn eigen man!…
Zomer
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.309 En 's avonds keek ik
Zo stil en stom -
Ach, toen geleek ik
Een oude blom!
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
God zag me, en zei me:
'Wat doe jij daar?'
'Och' zei 'k 'kom bij me
En pluk me maar!'
-------------------------------------
uit: Eenzame liedjes (1906)…
wild geraas
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.160 kop
ze doen het toch maar weer
rozen gooi ik naar kinderen
en roep naar jonge meiden
hee, zien jullie mij nog
deze grijze duif
deze oude heer…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 Een paar scherven blauwe eierschaal
hier en daar
aan de voet van de rooilijn
en de beukenschraag
herinneren me eraan
de dood
het treft me diep
weet ik dat ik
altijd een kind zal blijven
ingezwachteld ben ik
tot op de oppervlakte van mijn gezichtsveld
mensenkind
de boze natuur
met haar gruwelijke bedoelingen
waarom geen nest oude…
Het Luciferische
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Grimmig weersta ik zijn oude, vertrouwde blik
die mij doorzindert met duister, onaards geweld.
Welk bloed kan deze vlammengloed doorstaan
die niet door koudvuur is geveld?…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Aan heimwee toegegeven ben ik voor even in m’n oude dorp,
loop langs het bruine water over het jaagpad naar de dreven,
zie nog m’n oom hangend in z‘n zeel op ‘t oude pad en tante
die aan de helmstok staat; mijn god wat voor leven was dat.…
Impressie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
694 Ik leg
mijn gerimpelde hand op een scherf van de oude
klok. Ik heb geen verstand van klokken, moet
hem helaas aan zijn lot overlaten. Hij woedend.
De Lange Jan beeft onder mijn zware voeten,
stampend van de afkeer. De nieuwe stenen willen
niet echt aarden.…
Eenvoudige bluestopper
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
624 Ondertussen
stond de boerderijschuur te trillen van
jullie puurheid, zo simpel kan het zijn,
zo groots kun je daardoor opstijgen,
je zweerde bij de helende werking van de
blues en als oude man overpeinsde je nog
vaak de roekeloze wegen die je ooit ging
maar je miste die outlaw als geen ander.…
De zanger
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.305 De vedel aan de zijde,
Het lied in ziel en mond
Zo zwierf de zanger rond,
Al in de oude tijde.
En riep hem stem- en schalenklang
Te midden leutig feestgedrang,
Daar deed hij ’t snaartuig ronken
Vol toverend' harmonie,
En zong de zielen dronken
Vol klank en poëzie.…
Op zoek
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
497 Boven de oude boogpoort staat nog
steeds Willem-Lodewijkgymnasium,
maar het interieur is door de
architectonische vandalen flink
verpest.
De oude, stenen trap is vervangen
door lelijke, ijzeren trappen en
het gebouw doet nu dienst als een
soort jongerenontmoetingsplek.
In een nog wel aardig intact
gebleven ruimte zit nu een café.…
De krekels en de wandelaar
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.110 De dag ging heen, zonk eenzaam achter
Een oude wijze vlier,
De meiliedjes werden al zachter,
De wei lag vol getier -
De kleine krekels riepen:
Kom hier! kom hier! kom hier!…