5388 resultaten.
Geen toeschouwer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
225 Je bent hier niet gebracht
om als toeschouwer in de schaduw te staan,
om de adem van een ander te herhalen
of te zwijgen als de muren praten.
Er is een breuklijn in de tijd
die precies door jouw geboorte loopt.
Het is geen keuze, maar een opdracht
om het weefsel van deze wereld
te herschrijven waar het wringt.…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 ze zijn de voetstukken die mijn
bestaan een schaduw geven, een
schaar om het ellenlange lint
van een gevlochten leven
door te halen, mijn zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte…
De onzin van de waan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
649 Lege uren druipen langs de muren
de zon veegt de schaduwen bij elkaar
kinderen spelen met de regen
en stampen in waterplassen
Het maakt de slak niet uit welk
huis hij draagt als het maar past
een vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder…
schemer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
63 zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel
schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen
door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen
iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen…
Morgen
gedicht
3.9 met 27 stemmen
14.007 Morgen moet gij zeker komen:
Morgen wordt een dag der dagen,
Morgen worden duizend vragen,
Schijn en schaduw weggenomen;
Morgen moet gij zeker komen!
----------------------------------------
uit: 'Vergeten liedjes' (1909)…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 Mijn katje speelt in de schaduwen
der gordijnen, met ritslende klauwen.
Zie, bloemen en gras op mijn kleed, mijn boek,
een meidoorn bloeit in den kamer-hoek,
zie, bleekroode rozen omringen
mij rings, en dichte seringen...…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 hevig werd extreem, en toen ging het te
snel
De weg naar het einde was nog te lang
Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang
Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren
En ik was te ver heen om nog te redeneren
Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan
Het lot voor je dragen, vechten voor je bestaan
In je schaduw…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 Vanuit de donkere warme zee gegleden
Twee diepen zuchten naar beneden
Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen…
Ik wist dat je er was
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.080 Ik wist dat je er was
Een schaduw op de achtergrond
Ik kon je zien vanuit mijn ooghoeken
Maar toen ik mijn blik op je wilde richten
Leek je nergens te zijn
Ik wist dat je er was
Een rimpel in het water
Ik kon je horen toen je zachtjes tegen de kant aanstreek
Maar toen ik mijn oren spitste
Leek je niet te bestaan
Ik wist dat je er was…
Ze zitten er warmpjes bij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.445 We zitten in de schaduw op een bank.
't Is zondag. Met m'n dochter observeer
ik heel ontspannen auto's in 't verkeer.
We hebben nét geen hinder van de stank.
't Is druk. Ze zitten maar voorbij te zoeven
in Golfen, Smarts en sleeën, niet relaxt,
integendeel, ze lijken we behekst.
Wat zijn we beiden blij, dat wij niet hoeven.…
Air
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.467 D' Arme mens vergaapt zijn tijd,
Aan het schoon der ijdelheid,
Maar een schaduw die hem vlijt;
Droevig! wie kan 't weren?…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
De bult
gedicht
3.6 met 267 stemmen
48.306 aan niets had ik schuld, want: niemand zag
die bult op de weg, hij lag volstrekt verhuld
in de schaduw en toch: je hebt me ontzettend gekuld:
als ’n bezetene kwam je uit je karretje gevlogen,
je hebt me geranseld, bespuugd, bespogen!…
Gisteren
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.045 Wanneer ik dan beland
in de schaduw van het heden,
is de dag van gisteren nog niet vergeten.
Steeds komt er een andere vergeten muur
die ik onrustig moet trotseren.
Maar ‘k wil even blijven stilstaan
om te rouwen bij die oude treurwilg,
‘k wil niet altijd blijven voortgaan.…
Gezinsfoto
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
4.911 Hier een vergeelde foto van ons gezin
Voor de fotograaf met een stralende lach
In vrede naast elkaar staan zonder beklag
Herinneringen vervaagden tot grote onzin
Leven in de valse schaduw van goed gedrag
Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen
Uit angst voor de waarheid weg te rennen
Iedere keer voor de schone schijn overstag
Schrille…
Nadat je wegging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.556 (Golvende roes vermengt het zicht)
Laat haar even niet ademen
stop functies
ontsnapping naar boven
hoger suist enkel emotie
schaduw in alfa
kennis in bèta
Laat achter de mijmering
hunkering
naar het volgende gestolen moment.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
846 Als een rookgordijn wordt opgeworpen
Om aftakeling te verhullen
Als takken verder spelen in mineur
Kaal en troosteloos in de wind
Als de schrale zon een schaduw wordt
Een schim van lang vergane glorie
Wanneer gure regen mijn gezicht teistert
Bergen blaren de weg onzichtbaar maken
Wanneer fluitende wind in mijn oren blaast
me influistert dat…
levensspiegel
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.567 in de uren van vermoeidheid
zakt het leven even in
zijn gedachten stroop en plaksel
weinig plussen, veel meer min
in de dagen van het duister
lijkt de zon voor altijd zwart
zoek je schaduw voor je angsten
demp je ’t schreeuwen van je hart
in de rusteloze nachten
brengt de dag een nieuwe strijd
tegen onbegrepen woede
met als bron “verleden…
Uit uw hemel zonder grenzen
gedicht
3.5 met 113 stemmen
36.403 Als een kind zijt Gij gekomen
als een schaduw die verblindt
onnaspeurbaar als de wind
die voorbijgaat in de bomen.
Als een vuur zijt Gij verschenen
als een ster gaat Gij ons voor
in den vreemde wijst uw spoor
in de dood zijt Gij verdwenen.
Als een bron zijt Gij begraven
als een mens in de woestijn.…
BEKENTENIS
gedicht
3.7 met 62 stemmen
24.168 Slechts een herinnering is mij behouden:
Hoe op het plein, bij 't honinglied der linden
Vanuit de schaduw over witte straten
Je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden
Sloegen de zijde van je lichte gele kleed
Tegen het ranke lichaam, en je ogen
Waren van heimwee raadselig verwijd.
Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen...…
Numquam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.024 Schaduwen bewegen
In een kamer zonder licht
Hoe moet ik in godsnaam
Met al deze dingen in de kamer
Me in rechte lijnen wringen
En iemand een mes op de tong leggen
Als ik de spreukentegels in mijn hoofd
Niet meer kan lezen
Opgesloten in mezelf
Zoek ik naar de muren van vrijheid
Om zonder een woord te zeggen
Te vluchten voor haat en ergernis…
Het gedicht is eenzaam
gedicht
3.4 met 32 stemmen
12.132 en getrakteerd op dorst
ik val langzaam uit mijn gedichten
zoals mijn lichaam zijn woorden afscheidt
er komt geen goud bij te pas
in zulke termen ben ik ondeugdelijk
voor de firma
onkoopbaar, onomkoopbaar
van weinig waarde
het vliegtuig dat opstijgt met een weemoedige
inhoud aan vernietiging
stort neer en mijn stilstaande witte schaduw…
foto's
gedicht
4.2 met 96 stemmen
33.426 gekust
heb ik mijzelf laten gaan en
zocht ik naar een plek van rust
maar vond kringen van mijn tranen
als door herinnering verzwegen
hoorde ik stemmen in mijn hoofd
heb ik daar heel lang gelegen
luisterend en van alle tijd beroofd
als door herinnering verdreven
deed ik de deur achter mij dicht
ging ik verder met mijn leven
met in mijn schaduw…
zo had ik het niet verwacht .....
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
4.813 dwalend
droom ik jou
al tegemoet
zacht oranje
avondlicht
jij vroege bode
van een late nacht
warm geel
tijdloos stralend
voel ik even
samengaan
strelend wit
omarm je
als vanouds
mij zoals ik jou
weer voorbij
zo vlug verlaten
eenzaam dolend
langs de hemelboog
koel en kleurloos
schijn jij nu
op grote afstand
deelt de schaduw…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 Wij zijn er
We vangen je op
Blauwe lichten
Maken rare schaduwen
Spoed
Je blijft
Gaat niet weg
Einde
Een nieuw begin…
Wintergepeinzen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.209 .
------------------------------
uit: Schaduw (1929)…
Verlegen bij dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.318 fijnkorrelige klei
Die niet drogen wil
Een bloedstroom spoelt de dagen en de vragen weg
De vrieswind glipt door de dunste kier naar binnen
De voorgevel met het winters penseel gewit
De kroost dringt dieper in het nest
Liever luister ik naar de ruis
Dan dat een droom mijn lens ontglipt
Doorheen het netvlies flakkert de kaars
Die bevende schaduwen…
zelfs jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.195 ook jij kunt niet in alle spiegels lezen
omdat slechts één het ware beeld je toont
laat zien wat is en komt zelfs wat ooit is geweest
en 't altijd maar veranderen vrezen
’licht’ tot het duister zeggen moet - al trekt het
onberoerd in eigen verten weg
te wachten tot jij ook jouw schaduw bent
en van je houden durft omdat jij eindelijk kent…
Omfloerst struweel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
860 waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met rasse spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
terwijl het pad vaag onheilvoorspellend wordt
een donderwolk razendsnel het licht verkort
en de hele omgeving laat ruiken naar onraad
vanaf hier lijkt elke stap er één teveel
om te verdwalen in de grillige schaduwen…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg om hen te lijmen tot één blad
een kalender die onbekende dagen telt
Ze hadden de nul al voorontdekt
het jaar van de zon uiterst juist ingeschat
de eibaan van planeten geschetst op klad
de schaduw…