schemer

zo valt de herfst in de schemer
van tollende bladeren en wijkt
het leven af van licht en spel

schaduwen dolen met hun
lichtbrekers en laten zich
als vluchtige gedaantes
mennen door windvlagen

door de paden van de
reeds gekapseisde seizoenen

iets mistroostig placht dan toch
in dit weemoedig najaar het nut
te ervaren waarom het komen
en gaan altijd hand in hand gaan

na een volmondig en gewetensvol jaar

en wie de vergankelijkheid niet langer
als een vijand beschouwt, ontdekt
dat het leven niet ondanks, maar
mede dankzij zijn eindigheid
betekenis draagt

laat de stilte deze
woorden dragen
en de duisternis zal het
omarmen want ook zonder
licht kan een leven schitteren

Schrijver: elze, 17 oktober 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

herfst komen gaan

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 18