8214 resultaten.
Rozenkrans
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.855 Zonder je licht
blijf ik duister
bid ik de dood
voorbij aan mij
voel ik me geknot
in uitbundig lijden
steken de doornen
sterk in mijn vlees.
In je weerschijn
veer ik echter op
keer ik terug
in volle bloei
vlechten onze lijven
een rozenkrans
slaan we het kruis
dat ons bestuift.…
Blootvoetsgewijs
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
624 jouw dromen
blijft de wind waaien
is het niet hier, dan wel daar
soms, heel even maar
blootvoetsgewijs
liepen mijn voeten door het water
deed mij afkoelen
zó lekker fris
ik voel mij dan blij verrast
vanwege jouw gloed, die mij aanraakt
droeg jij mij er doorheen
is het oké
gaat mijn dans
door de branding van het leven
de stilte voorbij…
't Woord gekooid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
2.526 Liggend in je vormen
Jij in die van mij
Voorbij zijn de stormen
Genezen de wonden
Geslagen door het woord
Sprakeloos de monden
Woord en weerwoord uitgeput
Eindelijk van rede vrij
’t Woord gekooid, de zinnen los
Vreeën we de hoofden leeg
Hijgend, nu van daden
Tot we niet meer konden
Ondanks alle bomen
Zien we weer het bos
Laat ’t woord…
Aan iemand
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.263 Wat kwam ging
zonder drukte
voorbij aan je hart
dat steeds maar weer zocht
maar niets zag,
bedekt door materie en geroezemoes.…
Tijd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
835 Een winterochtend lang geleden
liep ik, nog net geen zeven jaar
voorbij die oude hazelaar
en zag
voorzien van stok en hoed
schuifelend langs de oude gracht
een oude man van zeker zeventig jaar.
Nu, en vele jaren later, loop ik zelf
vermoeid en stil
weer langs dezelfde oude laan
en zie
opnieuw een jongen van amper zeven staan.…
Zag ik jou niet lopen?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.409 Zag ik jou niet eerder,
kwam je me niet voorbij
zo-even
zag ik jou niet lopen net?
Zag ik jou niet staan,
keek je me niet in de ogen,
of was ’t dan een ander
die het net als jij deed?
Zag ik jou dan
voor een ander aan,
is het daarom dat
ik je niet zag staan?…
Vasthouden
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.446 van de
hoge peppel schijnt
die éne middag
wanneer alles in een
grote harmonie passeert
de zon, de bootjes door de Vliet
voor het Archief van de Gemeente langs
de kat die als een sfinx
blijft zitten op een steen
de hond, die schaduw zoekt
en ik, in schommelstoel met plaid,
die warmte toelaat, indrink,
opslurp, allemachtig vrij
het gaat voorbij…
Rode wangetjes
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.734 De dagen gaan zo voorbij
maar het weekend altijd te snel
ik hoef je dat niet te zeggen
want dat weet je ook zelf wel.
De eerste dag van de week
zit jij voortdurend in mijn gedachten
omdat ik nu weer zolang
op gewoon een lief kusje moet wachten...…
het regende
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.660 pad
met wilde bramen
het was al lang geleden
dat wij hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg
als het ware vergat
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde mee over mijn heide
zag de edelherten voorbij…
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bomen fluisteren bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen…
Liaison
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
4.873 sterren aan het firmament
branden gaten in het kaal
krullen heel ons al massaal
schijnen blijkbaar permanent
traag verveling in het stieren
kijkers die uitsluitend tollen
draaien sferen zonder dollen
prooi van eender kuddedieren
manen blijven tijden hangen
sloffen afgemat haar weiland
stuiven lang niet meer voorbij
want zij hoeven niet…
Wie onder tranen zaaien
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
879 Ik weet: er is ook veel ellende,
de schepping is in barensnood -
maar toch is er voor hoop een reden
want liefde gaat voorbij de dood
en wat we hier in tranen zaaien
wordt straks geoogst bij morgenrood.…
Rotterdam-Centrum
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.235 Heb me nog nooit zo verloren gevoeld
Tussen al deze mensen, tussen alle etalages
Weerspiegel ik honderdmaal, maar toch alleen
Grauw middaglicht in de stad
Een verre klok slaat zwaarwichtig de tijd voorbij
De stad kraakt en zucht, vervuild sluit zij zich
Blinden rollen ratelend dicht
Verkoopstertjes kwebbelen de tram in
De avond valt in…
Sneeuw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
483 Zo af en toe een vlokje
waaide mijn raam voorbij
’t was net Vrouw Holle
met haar bedgerei
Zo af en toe een vlokje
kwam van haar geklop
af en toe zo’n vlokje
daar teert een mens toch op?
Een dik pak zou
’t mooiste wezen,
maar dat ’s net
iets teveel.…
verbrand verleden
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 Ik ren weg van mijn verleden
Maar het verleden haalt me in
De toekomst nog ver voor me
Ik ren er tussenin
Durf niet meer achterom te kijken
Wat geweest is, is voorbij
Maar het blijft me achtervolgen
Het houdt zich vast aan mij
Ik zet elke dag de stap
Mijn verleden te laten gaan
Maar het verleden biedt mij veiligheid
Want waar…
op het randje van evenwicht
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 dichters pureren bestaansredenen
tot vingerwonden
en
daar de wereld in
zien
het knopen van gedachten
zij zenden een web
van substraat
en synchroniteiten
op de kleinste voorschoot
ligt een diepe
wereldhaven
nucleaire onderzeeërs
gedijen er in wulpse weelde
Ik leef in een frigozakje
het licht van buiten voorbij
stralen naar…
Vallende ster
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
619 En steeds weer
verlangde ik
naar het licht
de rivier van kristal
de roep
van de ochtendvogel
de dans
van de windvlinder
de geur van de roos
die bloeide
voorbij de schaduwen
van eenzaamheid
Daarom, menslief
Gedenk niet mij
maar alleen mijn woorden…
de droom die erin schuilt...
een vallende ster
schitterend...
heel even...…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
Nat-Blad
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
884 Geelgroen en bruin
bezaaid over straat
Regen ,wind, mist
waar je gaat of staat
Bomen laten los
elk blad haar verhaal
Groeven diep gesleten
hun voeder bijna kaal
Ruilen van seizoen
de warmte nu voorbij
Bijna onopgemerkt
in het nieuwe jaargetij
Ik snuif de lucht op
van nat blad en kou
De geur die mij beroerd
herfst ik hou van jou…
Knip
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
703 Wat heerlijk, de recessie is voorbij
Veel eerder dan ik ooit had durven hopen
Weer afgeladen door de koopgoot lopen
U bent toch zeker ook van de partij ?…
Stemmen in de herfst
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
957 Want mijn schaduw blijft rusteloos en dwaalt mijn dromen
voorbij wanneer ik mijn herinneringen steeds verlies
en de tijd en de wind alles bespelen en verdelen
over eenzame gestalten en verloren gedachten
die alleen in het bange daglicht nog hun
stem vinden.…
Everzwijnen in januari
gedicht
4.5 met 497 stemmen
17.012 een pad in het ongewisse
bij elke bocht keek je om, waar
je was, je gooide een steen
en het stoof in de struiken:
vijf kleine gestreepte coureurs
en hun moeder renden als gekken
je blikveld uit
je stelde je voor hoe je 's avonds
zou bellen om hun te vragen
hoe het ze verder die dag was vergaan
om hen gerust te stellen, de jacht
was voorbij…
In een oceaan van voldoening
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.203 O liefje, de nacht is nog maar net voorbij en
de nieuwe dag kust ons
met zijn zonnestraaltjes
op de wangen.
Zeg me, heb je zalig geslapen
want dan pas heb ik rust in mijn hart.
O liefje, ik ben een ontdekkingsreiziger
naar mijn hart en
jij bent mijn reisleidster.…
gesmolten sneeuw
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
830 De sneeuw is gesmolten
de aarde heeft haar oorspronkelijke kleur
en stoepen vegen hoeft niet meer
voor onze deur
maar wat was die witte wereld fotogeniek
waarvan we de mooiste foto's maakten zo uniek
en hebben genoten
van het schaatsen
op bevroren sloten
nu is het voorbij
de sneeuw is gesmolten
en wachten we op de lente
met haar ontluikend…
WINTERSLAAP
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
868 leven kraakt
een halve dood je raakt
voel je dan gerust alleen
met d'winter om je heen
denk maar niet aan d'lente
doorgaans kort van lengte
denk maar niet aan d'zomer
die maar niet wil komen
denk maar niet aan d'herfst
die 't beetje zomer bederft
denk maar niet aan denken
laat slaap uitkomst schenken
beleef je eigen winterslaap
die voorbij…
Je mond een rode lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
689 je ligt in wit
gesluierd kant
je vingers in een knuistje
je adem wolkt
vlak langs je hand met
kleine rimpels in je huidje
ik zie je dromen
onder wimpers komen
ze schieten razendsnel voorbij
hoor je zuchten
zie spanning vluchten als je
je keert op de andere zij
langzaam gaan
je handjes open
kleurt je mond een rode lach
ik zie…
Verbloemde waarheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
536 de verraderlijkheid van water
is onzichtbaar voor velen
als briljantjes dansen de
kabbelende kopjes voorbij
gracieus lonkt het, daagt 't uit
als de zon hoog aan de hemel
de aantrekkingskracht doet
verheerlijken
zelfs als het kwik gedaald is
doet het menig hart sneller kloppen
om de ijzers onder te binden
met die wonderschone blik…
inscriptie
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
585 zwijgzaam
-er zijn er zoveel voorgegaan-
sta ik in de rij van dromen
dagen gaan voorbij
ik verzin mijn slaap op schrift
maar glijd niet verder dan de steen
die elke kleur ontkent, elk teken
hoekig en eindgebonden
de wind bijt, het museum sluit
wegens zekerheden en onbeweeglijkheid in deze wereld
later, na de regen
denk ik
waarom…
eenzelfde gedicht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
517 Dezelfde mensen op dezelfde plekken
op dezelfde tijden rijden aan ons voorbij
op vaste ritten op vaste dagen op vaste punten
passeren we elkaar met gelijke blikken in gelijke
ochtendogen kijken we gelijk weer voor ons uit
niet wetend wie de ander is noch waarheen en waarom -
misschien hebben zij dezelfde vragen dezelfde gevoelens
maken zij…
Binnenwaard
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
608 de vaart vliet aan mijn oog voorbij
met aan de overzij het vee
uitgelaten in een bonte wei
en tussen hier en daar d’oude stee
hoge bomen schuiven in een rij
langs het dravend boerenpaard
dat ’t voorjaar ruikt in natte klei
en merries van de binnenwaard
waar reigers scharrelen in ’t riet
houden kieviten de wacht
zingt de karekiet zijn…