Alle inzendingen over voorbije

8103 resultaten.

Sorteren op:

Duisternis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Als de duisternis neigt in de vallen vergaap ik mij aan het laatste licht als een gulzig jeugdig jongetje wat de laatste restjes gretig verorbert 'T daglicht bevalt me het beste, goed maar de nacht zie ik niet als kwaad en wat het daglicht niet kan verdragen gaat met en aan mijn slaap voorbij Dan komt er weer een nieuwe dag de duisternis…

Scheuren worden schuren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Een droom Een droom Een droom komt voorbij Een droom waarbij Het licht bij bakken Naar binnen komt En de rotswand van het Donkerste donker van de nacht In stukken splijt - Openingen ontstaan, Grotten, holen, Scheuren worden schuren Waar het licht In schijnt, waar De zon warmte brengt Voor mensen op drift, En onderdak…

Nieuwe koers

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Schitterende ogen voorbij gevlogen door westenwind ingetogen. Bekomen van de schrik leef jij door net als ik door nieuwe koers in hemelse blik. Geluiden in de duinen die gevoelens uiten om met uitzicht op zee af te sluiten.…

Blind vertrouwen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Voorbij het zwart achter verre horizonnen, waar de tijd is in te halen en je weer hetzelfde zag, om vervolgens te beginnen aan een nieuwe zelfde dag. Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is alles maar ook niets, het is een verlangen galopperend in je hart, niet te temmen, teugelloos zich overgevend.…

Die Naam

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
God is van een andere orde ver voorbij aan wat bij ons is en zal bestaan wetende van eindigheid trekken we onze grenzen zinnig praten over God is vanuit je ervaring en als je die Naam noemt moet je weten dat jouw betekenis…

Een stukje magie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
jij was introduce ik nam je mee naar het bal der onbekenden je oogde naturel maar je verschijning oogstte wel een licht applaus waar we passeerden probeerden mensen een glimp van je op te vangen keken verrukt omdat in hun nabeeld een stukje magie bleef hangen het gezelschap ging totaal aan ons voorbij de avond was van jou en mij…

Onheilspellend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
donkere lucht rolde windstilte vooruit warmte klamt en laatste vogels zoeken schuw een veilig onderkomen onheilspellend is het wachten op de eerste klap in een vernietigend ontladen waar angst het luider spreken zichtbaar maakt staken de woorden bevrijdend knettert bliksem en hoost een fikse regenbui donder rommelt traag voorbij…

Reünie

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 820
Ik liep opzichtig voorbij en ik zei: 'Hai, Nina, hoe gaat het?'. Je zag meteen mijn kale kop en je lachte vanuit je mooie buik. 'Tja, de grasmaaier!', zei ik met een geacteerd, zuur gezicht en ik was allang blij met je glimlach, waarop ik weer weken kan teren.…

In de schaduw van de wind

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.308
De avondschemering is gevallen de lucht zo boterzacht in de schaduw van de wind zet ik me op het oude bankje overdenk of ik de dag zinvol heb doorgebracht er mag geen dag voorbij gaan waar ik met spijt op terug moet kijken want dan zal blijken dat ik iemand heb tekort gedaan met een bezoekje een vriendelijk woord of handgebaar maar…

Voor al

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Zonder pen of papier zal ik blijven schrijven woordeloos verloren herboren woorden in gebaren te geven gebleven leven geeft mij nieuwe woorden nog dagen niet voorbij de bladeren van mijn herfsttooi pracht bij vlagen op de grond rondgestrooid weer al een seizoen voltooid om paden te verzachten in duistere nachten…

soms is één leven niet genoeg

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
grijs waaien winden tochtig de dag onder zware wolken gaat de dood gebukt morgen - denkt zij morgen zoveel morgens trekken voorbij niets en toch... die hoop altijd weer die hoop er komt een dag waarop lente de lucht zal vullen met zachtheid maar op dit uur is het huis kaal staan ruiten gebroken in hoge lege kamers…

cirkels

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
hoe vaak de dag zich hechtte aan de nacht om samen in verstikkend zwart te wachten op wat werd verwacht en andersom de nacht op sleeptouw door de dag voorbij 't middaguur zijn krachten wist te putten uit een restant van licht waardoor de mens bij tijden wat verlicht zich schikken kon in levensvatbaarheid een jarenlange strijd van…

Silverbeck

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
let op Silverbeck de pronte uit Kluisbeke die wars van lust en gebrek de aarde proeft en nietsontziend opbouw,koppeling en onderdanigheid verwoest Kende je Silverbeck die eens het boek las over dingen die voor de dood uit maar blijven groeien en zij daar een van was de woekering, het ongeremde dat plots verstomde En nu, voorbij geen…

Liet zijn wereld los

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
leek een monoloog maar wie goed keek zag antwoorden in bewegen zij waren daar daagden uit in spel door vorm en verschijnen hij koesterde hen ontdekte hun plezier van bestaan in dubbelleven soms keek hij op liet zijn wereld los om alles opnieuw te bekijken lachte en was blij speelde intens verder hun uitdaging was nog niet voorbij…

retorisch?

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 712
wat is er vreemder dan een mens die de kleur van een boom met bloesems beladen onbegroet voorbij gaat zich vastklampt aan het knappen van takken, het kraken en dwalen van de stilte en halverwege de hoop verdrinkt in een vijver, net naast het lelieblad dat witter dan sneeuw wordt in een winters vers jij, antwoord je want jij trekt…

Oud en nieuw

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Steeds meer roekelozen en bozen sluipen door de donkere straten voorbij slapende in dozen. Wie zal niet blozen bij het zien van dit verval. Het erbarmen is voor de bozen die rechtvaardige willen lozen.…

naamloos met tijd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 685
De wereld en ik voorbij gegaan geen weg terug ik heb mijn eiland meegenomen daarachter op het vasteland mijn liefde achter gelaten fluister het koesteren volg mij tot in het sterke licht van de zon en laat me daar om elk zijn eigen weg te gaan niet het snijden maar het afgesneden zijn daarom laat ik een hand achter als licht spelend…

Voel me outcast

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
weinig geven ken de decors met hebzucht belicht applaudisserend publiek naamloos uit de kudde gevist bekende gezichten uit het glamour en societygebeuren liegen hun lach in valse kleuren ik zonder me af kan met de manipulaties in opvoeding en werken niet leven voel me outcast zij hebben het doek gesloten hun scenes gaan mij voorbij…

Rijzend naar het zenit

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Telkens opnieuw is dat punt er even, altijd voorbij het moment dat jij dacht.…
Ludy Bührs21 december 2017Lees meer >

Door de tijd

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
Wat houd ik van de prille morgen Enkel de vogeltjes die fluiten Alles rustig en stil Alleen dan voel ik me geborgen Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen Weer een donkere nacht voorbij En een zee van tijd voor mij Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag Ik kan opnieuw beginnen Zonder…

Hun zwepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
wind breekt uit jaagt schaduwen na door het gebarsten licht wankelend scherft realiteit uit eigen spiegelbeeld het is weer mooi geweest in vervlakking eist de top beloning hun zwepen hebben lang genoeg geslagen striemen tekenen de huid als aanklacht in de kleine letters van het leven zij zijn volledig uitgebuit het is voorbij…
wil melker1 februari 2018Lees meer >

dragen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
zuidwestenwind voelen voor je afdaalt praten we over het ijs dat de lichtstralen breekt en over luchtbellen die als kwik over het ijsplafond glijden en tasten we naar het flinterdunne bloemblad als je naar de overkant gaat draag ik je tot het einde met zoveel droeve liefde naar de kant waarvan je niet terug zult keren alsof het voorbij…
J.Bakx6 februari 2018Lees meer >

Blauw

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Een blauw gevoel van gelukkig te beleven dat voorbij is voor het kwijnt. Het blauw te lopen kent zijn voelen dat aan ademnood lijdt. Onmogelijk zijn de doelen tussen daad en drang in hun preferentie- strijd.…

staar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
de middagzon wikkelt zich af met een verholen lichtstreep alles er onder verkeert in een verdoken geheim alles buigt zich in de schaduw naar het vallende gras de noen heeft een middenrif dat afzakt naar de avond mijn handen als kleppen op hoogte van mijn wenkbrauwen zakken richting de knoop van het middenrif de staar is voorbij het begin naar…

maandagochtendgevoel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
de stad ruikt vreemd een beetje eenzaam zelfs ontheemd misschien er hangt een geur van– bijna fris alsof tijd maar net begonnen is het leven aan te maken van daar uit loopt haar rode draad tot aan de eerste ademteug die gaat vol levendig verkeer dan weer een fiets, de bus, een auto alles glijdt voorbij en op de stoep de vaste troep…
switi lobi20 december 2018Lees meer >

Vragend gebaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik schoof de wereld aan de kant maar uit de spiegelwand vroegen ogen om mededogen openden handen in een vragend gebaar zonder te eisen ik keerde me af voelde het dreigen door onmacht verhard zij waren met velen wilden graag delen maar moesten langs mij de scherven voorbij van een failliete en destructieve maatschappij…
wil melker21 december 2018Lees meer >

op zich

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
kuit strijkt ook verwachting tussentijds scherpe tongen, met een vlammend commentaar maken slechts onzekerheid waar ik buig en laat mijn haar in sluiers naar beneden vallen gelijk als het gestorven blad van stille herfstbomen en het lallen van een dronken tong een stofbad in te droge dagen gaan levenswegen met een grote sprong voorbij…
switi lobi27 januari 2019Lees meer >

Verse oude tranen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
naar de televisie die bijna de hele dag oorverdovend aanstaat ik ken haar nog van vroeger als een levendige vrouw spreek haar wel eens aan zonder reactie te krijgen soms staan er tranen in haar verweerde ogen waar zou ze aan denken wat houdt haar nu bezig ik weet niet welk verdriet zie slechts verse oude tranen en de dagen die voorbij…

dubbelportret

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
rustig ontwaakt, kinderen gewekt gevoed gedag gekust het afscheid is altijd voor korte tijd om het diepe zelf wat rust te gunnen een zwierige jas in een spiegelruit jonger: in één snelle oogopslag 'het kind de moeder van de vrouw' ongedurig rusteloos maar trouw zoals het bloed kruipt zo loopt het schaduwbeeld herinnering in tijd voorbij…

barst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
rode draad in volledig bewust aanwezig zijn het sust geen geweten vergeten daden vragen toch hun tol goedschiks of kwaad gedacht bij elkaar gebracht voelt alles als de diepte van een grove barst, traag en vol met voeten in aarde wars van wat je wilt gilt het gemoed in de waarde van dit korte bestaan dat je ook zomaar stil voorbij…