8730 resultaten.
gerechtigheid
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.353 Nog onlangs sprak ik verre van een vriend
Die had naar veler idee de dood verdiend
Hij wilde dat beslist van mij niet weten
heeft toen met vaart mij het huis uit gesmeten
Ik heb hem dat beslist niet euvel geduid
Hij had gelijk de rekening moest nog uit
Na een merkwaardig ziekbed is hij dan nu dood
De kist is verzonken in kleurig glas in lood…
Mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
777 Nevel slingert zich om wilde heide
Zon zakt achter hoge bomen
Ik zoek je al zo lang
Muggen zoemen zacht een zomerlied
graspluimen waaien in mijn oor
Mijn wezen is op zoek naar jou
Nooit kan ik je meer vinden…
Het zenden van een vrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.338 Het zenden van een vrouw
is een risicovak
zij is een creatuur
van het wilde twijgen
in het braakland
dat zich tot jungle zal wassen
waar ze ook gaat
het talen wordt gedanst
het ritme voert het hoge woord
schamper vel belooft een ritueel
verbindingen worden gesmeed
ieder telraam slechts gewaardeerd
om zijn subtiele ronde vormen
Voodoo…
Mannetjes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 op elke hoek zijn Ampelmännchen
ze regelen het verkeer in Berlijn
de rode, met zijn hoedje, zegt: Ho
zijn groene broer vervolgens: Go
Ossies wilden ze na de Wende lozen
maar Wessies zorgden dat ze blijven
er zijn zelfs winkels, waar de heertjes
gedrukt staan op tig soorten souvenirs
thuis springt het licht op groen
als ik uit mijn nieuwe…
Tot het einde.
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.427 Altijd werd hij door de rest
Getreiterd en gepest
Geschopt en geslagen
Tot hij het niet meer kon verdragen
De klappen werden meer
Zo gingen ze tekeer
Zo gingen ze te werk
Want zo voelden zij zich 'sterk'
En ze wilde iedereen opsteken
Om de jongen te breken
En zijn leven te verzuren
Het zou niet lang meer duren
De jongen verdween…
Loon op zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
658 Hier, neem nu alles maar
dat je steeds stelen wilde
te moe is mijn gemoed
om nog wat terug te doen.
Mijn dagen zijn al lang
een stille dood gestorven
ik voel niet meer de pijn
van wat had kunnen zijn.…
Greensleeves
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
672 ontstemde terwijl wij passievol
de vluchtende vogels hadden geteld
jouw stem, de toets van de piano
die ik niet mocht aanraken, slechts
het terug stuiterende licht
ontfermde zich over mijn ziel
en nu, nu de tijd de kerst al
kleedt in gedaantes van
herinneringen die ik niet kan
vergeten, blijft jouw hart
de boekanier op mijn eens zo wilde…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
niet zoenen op het zebrapad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
584 wat waren ze jong
nog zo onbezonnen
hadden ooit wel de droom
van huisje boompje beestje
maar het wilde niet
er kwam die kink
en de kabel brak
herstel werk
kortsluiting
haar motto werd
eeuwig zal ik bij je blijven
maar tja eeuwig
is niet al te lang
ook hij zocht en vond voor even
na jaren alleen
toch weer die glimlach
op het zebrapad…
Zij, die Lente heet
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
869 nu winter de laatste niesbui heeft
z'n mantel uitgeveegd
zit lente op zijn schouders
jong en fris en groen
speelt zij met wilde haren
spint een draad van oude dagen
om te glijden naar benee
haar zoete adem zo licht en teer
bemind door vroege vogels
strijkt ontluikend neer
vooruitgesneld door faam
proeft en voelt
een ieder haar naam…
EX-LIEFDE
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
1.393 of wilde je niet?
ben ik het marmer?
ben ik aangetast?
je hebt me ontmoet, maar niet begrepen…
Roulette
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
730 ik wilde je nog vragen
welk spel je speelde
in al die verfomfaaide dagen
de visjes die we deelden
liggen op apegapen
een stapel kleurenblind
en het rad draait
door, ook zonder wind
de bank is blanco
facturen verbrand
jouw inzet een veeg
in mijn blote hand
de laatste champagne
grand cru van een parvenu
verpand aan de tollenaar
rien…
Als god van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 heb mijn schip opgetuigd
met zeewaardigheid
alle brevetten behaald
vooral onvermogen
heeft heel hoog gescoord
tijdens mijn verblijf aan boord
wilde de wereldzeeën bevaren
storm en passaat trotseren
maar het bleef bij proberen
kwam dwars op de golven
aan lager wal werd het schip
door wrakhout bedolven
ben gered maar als god
van…
Herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 De nacht stoot haar adem uit over het land
een mistig verlangen hangt in de lucht
de horizon glinstert in zwevend zilver
de dag druppelt binnen op het gras
in v verbinden zich de wilde ganzen
het seizoen toont zich in de vlucht
op het pad dansen vrije blaad’ren
in de armen van de vroege bries
overtuigend geluk maakt zich meester
in…
Jouw talent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 jij hebt
de snaren zelf gestemd
de eerste tonen gestreken
op de viool van het leven
onwennig vibrerend
maar vingervlug lerend
koos je de juiste akkoorden
wist wat men wilde horen
jij gaf niet aan
maar was consequent
ondergeschikt aan
het arrangement
jouw talent
heeft zich later gewroken
nadat jij hebt gebroken
speelt jouw leven…
Muziek vol hemelse klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 ik heb noten gezaaid
uit de losse hand
op het altijd vruchtbare land
zij groeiden
van halve tot heel
speelden in ritmisch verband
kleurden tot een wilde symfonie
in lange zomerse dagen
vroegen de wind hun zaden te dragen
in samenzang
rijpte de melodie
voor de diverse partijen
in de finale mochten wij
deze herfst weer danken…
Vrouwe lente
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 leen de woorden van de hemel
schrijf de wolken met de wind
wil weer heerlijk touwtje springen
als een onbekommerd kind
verf de bloemen op de heuvel
tel de mieren in het gras
lekker rollen naar beneden
brullen kikkers in de plas
zoemen bijen om de oren
vliegen wilde eenden op
worden vlinders weer geboren
vrouwe lente loopt voorop…
Vlakbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderdrukte hij zijn tranen
haar dood verbreekt voorgoed…
Vlakbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
808 het moet bij mijn geboorte al begonnen zijn
zo dacht hij soms
het zachte schreien en het gemis
om wat niet kon worden uitgesproken
vertrouwelijk en toch zo vreemd
in die kerker van onmacht dicht bij haar
in de magische sfeer van intimiteit
wilde iets in hem zich bevrijden
met moeite onderdrukte hij zijn tranen
haar dood verbreekt voorgoed…
bladeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 gele bladeren
dansen wild
over de straten
bomen
kreunen onder
de hevige wind
weer een nieuw seizoen
dat arriveert
ik kijk nu al uit naar
een windstille dag,
waarop de zon schijnt
in milde herfstglorie
bladeren
in geel, rood
oranje en bruin
kraken zachtjes
onder mijn voeten
witte lichtstralen
schijnen bescheiden
door de torenhoge…
Kom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
654 Sta daar niet te kwijnen
zo eenzaam in je vaas
laat je kleurige bloemen
liever heerlijk bloeien
in mijn geurige wilde tuin
Vlinder om je heen
geniet zolang we bloeien
kom in je tuin
en proef je
de zomer is zo kort
Pluk het rijpe fruit
met zachte vingers
en lik het zoete sap
kom in mijn tuin
en voel me
de winter is zo lang…
Baai van Rapello (naar Nietzsche)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 zomerlang heb ik gezongen
minnestreelde liefde als be-leven
woorden aan Zuiderwind gegeven
weemoed ver verdrongen
mijn longen vol gezogen
met bossen en wild geurende weide
de drang die me leidde
naar volmaakt vertogen
op mijn doelloos dolen
dingen gekoesterd en beluisterd
achter tonen van violen verscholen
duizend namen heb ik gefluisterd…
De afkoelende huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 zuiver als kristal
wilden wij ons
glazen universum blazen
in vuur draaide
waarheid tot transparantie
louterde liefde puur
we konden niet voorkomen
dat er belletjes met dromen
scherfden in brekend licht
kwetsbaar vloeiden we uit
spiegelden elkaars kleuren
op de afkoelende huid
nog spelen schaduwen
op het warme kristal
en danst…
Raapte het applaus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 ik raapte het applaus
dat nog opklonk tegen
de sluitende gordijnen
zag de glinsterende ogen
warme lach en bloemen
langzaam uit beeld verdwijnen
voelde het succes
maar kon er niets van vinden
in mijn chaotisch diep van binnen
wilde terug naar de zaal
om weer de flow te proeven
van mijn allerlaatste verhaal
nog één keer volmaakt gelukkig…
Droom of waak.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 nog van de ogen
die mij dwongen lief te hebben
droom ik nog van de natte lippen
die mij kusten en de
zachte vingertoppen
die mijn lichaam lieten
branden
en tot grote hitte
liet exploderen
tot een hemels genot
wat was het toch jammer dat ik
weer wakker werd
maar toch
blij dat ik het licht nog zie
op naar een volgende nacht
wilde…
Blikvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 dansend op het wild plaveisel
achter kleur en hoge hakken
verschijnt zij telkens weer
wapperende goudgele lokken
bedekken haar deinende borsten
scherpe blikken vanachter getinte
brillenglazen turen in het rond
haar rokje trilt in een
zonnig spectrum
zinderende mannelijke aandacht
overvalt haar keer op keer
langzaam verschijnt…
Uit de as die ik achterlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
479 ik wilde ooit
het magistrale in mezelf
naar boven halen
iets met sculpturen
fantasierijk en speels
maar ook cultureels
gedragen door zuilen
van grieks origine die
tijdloze schoonheid hebben gezien
schouwde integer het
fundament van mijn leven
ontvouwde mijn ziel
wist dat ik alles zou geven voor
het monument van mijn dromen
tot…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 ik heb
in mijn leven nooit
echte vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend…
Vlucht van de arend (psalm 121)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.542 Aarzelend
wild
benauwd,
reiken
zijn vleugels
omhoog;
happend naar
zuurstofrijke lucht;
verstikt
in
zijn voorbij
gevlogen vriend.
De zon bij dag,
de maan bij nacht,
wachten
dragen hem
het witte licht.
Hopen
op bescherming.
Werpt het
vogelvangersnet
zijn schaduw af.…
zonder woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 we liepen
al wisten we
het niet
in een fuik
we wilden
het wezen
van onze taal
uit de kindertijd
ontrafelen
het verlangen
lag in onze
vragen besloten
de weemoed
bleef vasthoudend
aan ons kleven
we hingen
vergeefs en verlamd
over de rand
van onze cirkels
verdwaalden in
de verloren
verdwenen kindertijd
een zachte landing…