7678 resultaten.
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 in volheid van leegte
vormt een opgerekte schaduw
smalle strakke strepen over zand,
in uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand…
Wil ik u eens wat vertellen, meisje?
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.115 Uw hart is net een duivenkot:
Gij doet het deurke nooit in 't slot,
En niemand klopt een tweede reisje...
Maar even licht als 't zich voor elk ontsluit,
Zo laat het ook de rappe vogels weder uit!
Dat gij schoon zijt, wil ik mee belijden -
En waarom zou ik 't ook niet doen?
Doch welke waarde heeft uw zoen,
Zo andren u de mond ontwijden?…
Doodgewoon Arie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.167 Hij vond het fijn om te gaan varen
met zijn lieffie in de boot
op de vliet wat liggen dobberen
of vissen in een grote sloot
Hij had het niet op kou en regen
werd blijer van de zomerzon
van klussen thuis of bij de kinderen
en buiten eten als het kon
Hij vond het niets om stil te zitten
een mens geboren om te doen
geen geluier of niks nuttigs…
Verzadigd?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
551 Behoed mij voor verzadiging
door de ogen, oren en de mond
ze bleven in begeerten steken,
doe de emoties maar op het slot
hangend aan de verzen van de horizon
als volle rijpe kersen, parelend
op kinderlippen, in het einde ving
ik niet de weelde alleen het bot.…
Circuslicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.220 En ik begrijp, thans deftige meneer,
Hoe het geluk van de verloren jaren
Het enige is wat mij ten slotte rest.
---------------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1903-1964)…
LAMPEDUSA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
593 Ze stapten vol vertrouwen in de boot
Die hen naar het beloofde land zou varen
De moeders brachten kinderen tot bedaren
Tot vrijwel iedereen de ogen sloot
Het aantal vluchtelingen was vrij groot
De boot een speelbal van de woeste baren
De kapitein dacht dat hij het zou klaren
Er wachtte hem immers een zilvervloot
Er rustte niet veel zegen…
Onvoltooid?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Avonden vallen weer in het slot
ernstig novemberlicht waaruit de
rimpels tuimelen, versobert in het
raamwerk van het laatste gebod en
lijken hierdoor nog wijzer dan wij al zijn.…
Dit zijn de namen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Stoer vonden zij
Zichzelf - Reinder,
Berend, Flip en Jans,
Ouder en sterker ook
Vooral, als zij het
Iele joch dat zo veel
Jonger was en toch
Al beter kon leren
Fysiek en geestelijk
Pijn konden doen
Tot het dumpen in een
Sloot vol water aan toe,
Als een milieuzak illegaal
In de natuur gedonderd -
Waarmee ook meteen
De grens…
Spiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Nu wil zij gewoon vertellen,
over de zonneschijn, hoe groen het gras,
hoe fijn het is, het was,
zoals een kind zijn bellen blaast
met kleuren van de regenboog,
hoe licht ze zweven en hoe hoog
om niets, om alles, blij in mei
't vertellen van een vrijpartij,
de hemel blauw, de witte wolken in een sloot,
hoe de plevier al floot,
de spiegelende…
Met een ruitje van vijf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 Leeuweriken die hoog
Aan de hemel staan
Zingen hun hoogste lied
Dat mensen vertroost
Bij het harde werk
Op het land in blakerende zon;
Vader en moeder die zwijgend
Hun handwerk doen, de basis
Leggen voor de oogst
Van komend najaar
En ik die kind ben,
Spelend in de droge sloot
Naast de akker waar zij die
Mij kregen hun werk doen…
Onverteerbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Plastic colafles met
Afgerukte bodem vind ik
Vandaag als de sloot
Door de gemeente
Wordt uitgediept,
Van diep uit de modder vandaan
Word je naar boven gehaald,
Hoewel je vorm na vele jaren nog
Zeer herkenbaar is, heeft
De kunststof waarvan je
Gemaakt bent de kleur van
Modder, van pure derrie aangenomen -
En toch, ondanks alle…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 wanneer ik weer eens over akkers stap
door brede voren ga, zo diep bevroren
de kraaien zie daar op de torenkap
hun jassen zwart, ze lijken hier te horen
en winter weer zijn glazen offers schenkt
aan sloot en vaart waar reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek…
EEN REIS......
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Je wil op reis
je hebt je koffers
gepakt
de kleur grijs
is geen kleur
Je trekt de deur
achter je
in het slot
je wil immers
......op reis
Je steekt
je hand op
begroet de buurman
die je een goede reis
wenst
Je rijdt
naar het station
en wacht,wacht
op de sneltrein
je hebt immers:haast
Je kijkt verbaasd
naar het lege spoor…
het gaat door
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 korstig na schimmelt
op het vergeten bord, stemmen zijn doof
woorden zijn blind
alle geloftes vergelen als pentekeningen vol
van erotiek worden vermeden wanneer de voegen
tussen de hard gebakken stenen zich vullen
met gehaaste onwerkelijkheden
waar was jij toen ik stierf, raapte je mijn zaad
dat ik had verspild toen lust mij de ogen sloot…
Groter gegroeid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
706 Tot slot liep ik met moe nog even zacht
naar Derk. Hij sliep, en bij zijn brede schouders
hield een klein teddybeertje trouw de wacht.
(uit: Goed voor hart en bloedvaten)…
Over spiegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 De sloot 's morgens de nevel.
De pluimen van riet
zie je nog scherper
in 't water dan op 't land,
en een korreltje zand
spiegelt de zon.
De lak van een auto
spiegelt een tak of een gevel.
Maar jouw ogen, je lach,
jouw lijf, jouw verzinsels,
jouw ik van binnen
spiegelt mijn ik en mijn spinsels.…
Pil van Drion
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
535 Het is volbracht, ik ben voltooid en beste Here God, niet Uw wil geschiedde, maar vanavond de mijne en tot slot lieve (klein)dochter:
"Oh als ik dood zal dood zal zijn,
kom dan en fluister, fluister iets liefs"…
cadeautjes van het leven
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.531 haar mystiek
laat je zingen en dromen
van toekomst en gelukkig leven
ze is uniek in al haar vormen
en bestaat al duizend eeuwen
met de aarde onder ons voeten
hebben we steeds een steuntje
bomen, bloemen en planten
groeien en bloeien naar believen
onze ogen kunnen al dit moois
iedere dag met veel respect begroeten
tot slot…
Eenvoud
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
574 Je wilt niet weten wat voor handelingen
er allemaal nodig zijn voordat ik mijn
voordeur op slot kan draaien.
Bovendien pieker ik nadien nog lang
over de handelingen die ik heb verricht
en of ik het gas wel heb uitgedraaid.
Ooit verdronk ik de smeulende sjekkies
in mijn asbakken.…
libel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 als helder de hemel
zonovergoten de wereld
in blauw water spiegelt
tovert de libel een wonderland
elke warme zomerdag
scheert met gazen vleugels hij
gelijk een straaljager in formatie
over sloot beek en rivier
fonkelend als juwelen
saffier blauw of smaragd rood
is het acrobatentooi
waarin hij dansend gaat
als in formatie verbonden…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 ik weet van al het goede
doch deze reis laat ik de koffer
gesloten maar pluk het slot van het leder
om dan toch een doorbraak te durven forceren
helderheid behoeft geen troon, wellicht
een spoor van evangelie - de kracht is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik…
Engelen rond mijn schouders
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
682 Ik wil niet meer denken
Ik hoor de violisten de muziek binnensluipen
Een grote vermoeidheid overvalt mij
door lang terug te denken aan het verleden
transformeer ik vanzelf
ben in mijzelf vol herinneringen binnengedrongen
forceerde de sloten en verbrak de spinraggen
nu engelen rond mijn schouders
zij speelden een belangrijke rol in dit drama…
Zielespinsels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
673 Ben in mijn eigen herinneringen binnengedrongen
forceerde alle sloten en verbrak de spinraggen
ineens kwam er duidelijkheid in mijn leven
ik leefde eindelijk het leven, dat ik wilde leven
deze transformatie gaf geestvernieuwing
zeg maar rustig een enorme verruiming
blikvelden werden geopend, die ik niet kende
dit alles kwam door lang terug…
Voor Willem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De stad waar eens de fabrieken sloten
de plek waar het vuur uit spoot
juist in die woestijn groeiden nieuwe loten
het leven bleek er sterker dan de dood.…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 verweven
zwarte vleugels knippen in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen van de stilte, wit soms en met ijs
de polders met hun sloten…
zon zinvol is het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 die van ons als experiment wil leren
het beste is het zo simpel maar te zien
en als alles voorbij zal zijn
durf ik wel gerust te beweren
wordt het aan ons uitgelegd heel haarfijn
wat ze van ons gedrag hebben kunnen leren
en wie weet wat er dan gebeurt
met ons en dat gegeven
zo zinvol zo zinvol is ons leven
en dan dan heb ik tot slot…
Lichaamstalen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 veel liefde en
natuurlijk een happy end
waarbij het meisje
lief en hulpvaardig was
van gewone afkomst maar
toch iets koninklijks had
de jongen prees vooral
zijn domme kracht lachte
hard om de stomste grappen
op een slijmerige manier
de contrasten zijn al
neergezet en de spelers
trappen in de valkuil van
de goed gecamoufleerde sloot…
Zo vlak na de Eindstreep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 de eindstreep
als je hebt verloren of gewonnen
doet men een greep
naar de voor jou
klaar staande blommen
je hebt je tocht uitgelopen
en nu je hier staat in het heden
is de cirkel rond mag je hopen
komt het nu weer samen
met het verleden
en als je denkt O God
het was me wat
wat een tocht en wat mooi
die prachtige bos bloemen tot slot…
Oersoep
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
681 in de prut
en zo ontstond het leven
Wie er precies die lichtstraal smeet
dat is me om het even
De evolutie deed zijn werk
wat blind, op het gevoel,
de keuzen waren onbeperkt
het spel met genen zocht een doel
De een die vrat de ander op
en er werd wild gepaard
want ook al kost het soms een kop:
Het Leven is een heilige zaak
Ten slotte…
OVERVAL IN DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Er werd gestreden, dit met wapengekletter
schoten klonken door deze donkere nacht
De donker geklede gozer scheen een etter
die in donker de oude man had opgewacht
Het werd een knokpartij op leven en dood
dan leek de oudere aan de winnende hand
Daarna de slechterik, tot zelfs in een sloot
de ander duwde hem onder tot de overkant
Geen van…