27219 resultaten.
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Iedereen is hier een enkeling
en de toekomst komt er nooit.
Een gevonden steen uit verveling
in het koude water gegooid.
Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.
Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
in het donker mag ik eten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
642 er hing iets in de lucht
het moest wel feest zijn, blij
misschien zelfs kleurige slingers
tot daar de zon haar schaduw wierp
jij mij woorden speelde die ik
niet vangen kon
ik wist het niet, hoe kon ik weten
toen was er enkel zwijgen nog
en een verlangen naar leven
naar mogen zijn
voor mij geen polonaise meer
want zulk een dans…
Vluchtheuvel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
581 zelfs gewenning loert
het hoofd vol maar vullen niet
de lege kamers van boven en hoger
niet omdat de vorige een schaduw achterliet
mijn wortels mogen hier niet aarden
worden nog eens naar elders vervoerd
ach, draag ik ze niet al jaren
hebben ze ooit vaste grond gekend
zo dichter bij het eind
probeer ik het opnieuw
of blijft het toch enkel…
de kapster
gedicht
3.6 met 11 stemmen
5.429 ‘je haar wil wel’
zegt ze
ze knipt het in laagjes
krul, krul, kastanje-
rood is mooi bij
je groengrijze ogen
ben ik haar kunstwerk
ik hoor bijna Brahms
zoals in ‘the great dictator’
met Chaplin als kapper
met Chaplin als dictator
ik zie er enkel oud uit
in vergelijking met haar
op het moment dat wij
samen in de spiegel
zijn.…
Alles rustig aan het front
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
743 Muren ter scheiding
Bergen in huis
Geen enkele tijding
In de keuken incluis.
Deuren gesloten
Ook van ons hart
Woorden gesproken
Maar niet over smart.
Oorlog in stilte
Stommetje spelen
Steeds sterker de kilte
Wat kan het schelen.…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
591 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Grafbloem voor Leopold
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.258 De orchidee, de enkeling,
de schrikse fantasie der lijnen
een opensperren - en dit kwijnen
o nauw geredde drenkeling;
een tengerheid, zacht neergelegd
door vriendenhand die wou bewaren
herinnering aan zielsgevaren -
en al het schuwe, ongezegd.
-----------------------------------------------
noot van de redactie:
Frederik Schmidt-Degener…
VUmc
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 .
----------------------------------
Ik heb het enkel als VU gekend,
Nu blijkt het dan VUmc te heten.
Daar werkt een handvol medische proleten,
Dat vecht elkaar al jaren uit de tent.
Als ik dat hoor en zie bekruipt me nu
Weemoedig een gevoel van déjà VU.…
Naar apotheose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Spiraal van leven en denken
lijnen van enkel gevoel
wegen over bergen en door dalen
lopen door zon en kou
stormen weerstaan en hitte trotseren
de angst overwonnen en
strijden tot het bitter einde
tegen eeuwige onrust en pijn
gaan die weg door ’t leven
niet onderwerpen aan somberheid
maar ’t hoofd geheven
als overwinnaar in de strijd.…
De kleine oorlog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Oorlog en vrede, liefde en
haat vervagen tussen slierten
van mist en nevel
een mens ervaart snel wrevel
wanneer liefde wordt
aangevallen en beschadigd
resten alleen nog enkel
onbegrip en pijn...
Het is zwaar en moeilijk
om oorlog om te zetten
in vergeven,
het is zwaar
om een middelpunt te zijn
van blijdschap leven.…
SCHOOLPLEIN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.205 En in de zomer, het was om te stikken,
geen enkele kennis bereikte mijn brein,
vlinders vlogen laag over het schoolplein.
Toch zou ik weleens willen weten,
hoe het zou zijn nog eens te gaan, naar het plein
waar sneeuwvlokken vlinders kunnen zijn.…
droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 er waren daar slechts deuren
die toegang gaven tot ander deuren
doch geen enkel vertrek
was werkelijk een echt vertrek
goddank had ik nog één escape...
namelijk het ontwaken…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.508 luisteren is een ding
waar ook ik de mist mee in ging
vroeger dan wel te verstaan
is me later beter af gegaan
maar niet voor mijn kind
begrijp ik nu
daar baal ik van
hoe ook zo enorm cru
ik hou van haar
met heel mijn hart
maar ben nu ook verward
weet het even niet meer
kan niet helpen nu
kan enkel zeggen
lieve schat
ik hou van je
had…
Veilige thuishaven.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Daar hoort zij de deur die in het
slot valt en hoe een enkele tree
van de trap vertrouwelijk kraakt.
Dan komt hij de kamer binnen, terwijl
zij een zucht van verlichting slaakt.…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Brieven voor jou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 over kalfjes en koetjes in de wei
de boer die zijn vrouw berijdt
Zie het allemaal voor me
het complete festijn
een prentenboek ga ik er van maken
al slaat het niet aan op de universiteit
Moet het dan gaan over de evolutie
het breken van een ei
liever zie ik de mensen
zich vergapen aan een schilderij
Ik heb zoveel woorden
al passen enkele…
Houdt stand
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
474 Het kraakt en piept
enkel en alleen
het ritme van
ons leven,
voor wie luistert en
wil weten,
hoe stormen te verduren
die wanhoop waaien,
mettertijd,
en hoe te bestaan
achterstevoren.
Hier drupt alleen hoop
en vang ik fonkeling,
welke ik plant
in ogen,
die hun flikkering
verloren.…
Hun zonnewindenwaai
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 ik kijk naar je
voel ontoereikendheid
in aards communiceren
zie planeten en
verre melkwegen op
hun zonnewindenwaai
jij in je
laatste zwaai
van vurig licht
tot het zwarte gat
je dicht in
enkel energie
ik kan niet zijn
waar jij nu bent
voor mij ongekend
wentelen kosmisch
uit elkaar ieder
in zijn eigen draai
op zoek naar…
Een daad van Liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
699 De eerste baby is naar de Beschermde Wieg gebracht
de moeder, hoogst waarschijnlijk helemaal ten einde raad
Wie weet wat haar is overkomen, thuis of op de straat
Zag ze geen uitweg, heeft ze enkel aan haar kind gedacht
Het kindje af te moeten staan is hartverscheurend zwaar
Niks mee te maken zegt de wet barbaars, we pakken haar…
Bittere ernst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 mijn lot
was onbeschreven
geen vel papier
enkel wat gegevens
van mijn ouders hier
een wereld
die eerst lachte
maar later werd
het bittere ernst in
veel te veel verwachten
ik heb de jaren
zien verslijten
in een drukke baan
een voor een gingen zo
ambities naar de maan
nu heb ik mijn lot
in eigen hand genomen
beschreven wat er is…
Vroegere decors
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 ik verwater
er klinken
geen klaterende
spitsvondigheden meer
kleuren roepen
tevergeefs om het
dansante gaan
ik blijf gewoon staan
in het kijken
kan ik nog
enkel vergelijken
met vroegere decors
de innoverende
details ontgaan mij
raken niet meer
aan mijn vitaliteit
waar ik eerder de
werkelijkheid beleefde
in speelse dromen…
huid - na huid - na huid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.175 jouw hongerige ogen
raken welvingen
beroeren plooien
zij heuvelen en dalen
in jouw ogen zal ik
meegaan van eb naar vloed
en omgekeerd
elke beweging zal ik volgen
samenvallen
met al wat er is
aanzwellen zal ik met jou
tot bliksem en vuur
hartstochtelijk zal de nacht zijn
huid na huid wegrukken
huid - na huid - na huid
tot enkel…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
803 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
Nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als we daar samen liggen
In het vertrouwde duister van ons thuis
De dekens als vrienden om ons heen geslagen
De rest enkel zachte ruis
Dan begin jij waar ik eindig
En ik begin waar jij mij raakt
En als ik niets zeg en jij zwijgt
Praten onze lichamen welbespraakt
Een taal onbekend maar zo vertrouwd
De magie van de nacht die zich ontvouwt…
Orchideeën
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 Enkel één zou
ik graag bezitten. Maar die
te plukken is ongevoelig;
is een blind gaan van een mens
met een hart van steen.
Laat haar staan op haar plek
op de aarde. Als die zeldzame
orchidee. Haar waarde puttend
uit haar kleuren schoonheid.
mijn hart zegt ja, mijn verstand
zegt nee.…
gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 van nabij
waar ogen zich
naar mij wenden
geen moment
is zij bij mij
noch wil ze maar
iets verzenden
ze woont in haar blik
aan de rand van het bestaan
schouwt eerder naar binnen;
hetgeen wij, bij leven,
nimmer zullen verstaan
het is de sterfelijkheid
die haar steeds roept
al vertoevend in een
broze waardigheid
waarin een enkele…
November, herdenken, gedenken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 De jaarlijkse maand van het herdenken
aan zij die heen zijn gegaan
zijn overleden, dood zijn gegaan
maar niet (nooit) in mijn herinnering
want je bent pas echt heel erg dood
als er niet meer aan je gedacht wordt
de maand in feite voor mij alle maanden
gedenken aan zij , hun, hen die leven
maar geen (enkele) rol meer spelen
in jouw of die…