8758 resultaten.
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Het lijdt geen twijfel dat ik aan
mijn slaande trom en
al te schel trompetteren
tenslotte stil zal ondergaan
Tot dan nog zal het zijn dat ik
gebruik maak van de letteren.…
Koude kille honger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.117 Kartonnen dozen,
Gestapeld tegen mijn muur
Één vlammetje voldoende voor
een hemelreikend vuur
Geelblauwe vlammen
kropen stil omhoog
Glimlachend keek ik naar
hoe het staal verboog
Zwart rode resten,
vallend om mij heen
Mijn glimlach is verdwenen
omdat ik zachtjes ween
Het skelet slechts bleef overeind,
mijn wereld is verlaten
Waar…
Over het spoor....
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
4.183 Als ik heel stil ben,
kan ik je zelfs horen zuchten.
Maar zelfs dit laatste geluid sterft af...
omdat ik mijn hart niet bij je kan luchten!
Je woont aan de overkant van het spoor,
je bent iedere dag zo dichtbij....
En toch voelt dat kleine stukje,
als een wereld van verschil voor mij!…
Gevangen in een droom
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.053 Ik wil dat de klok stil blijft staan,
Zodat het uren en uren door kan gaan.
Maar dan ineens uit het niets,
Gebeurd er iets.
Ik begin te ontwaken,
Waardoor ik mijn droom moet staken.
Met een glimlach loop ik die dag rond,
Terwijl mijn tong speelt in mijn mond.…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 door vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid
Bevrijd zal ik pas zijn
Wanneer de schaduw
Mij in zachtheid bedekt,
Stil…
Herkenningsteken
gedicht
3.4 met 47 stemmen
18.015 Doch wie de dichter kennen wil
Moet raden wat verborgen pijn
Hem zo geduldig en zo stil
Doet buigen voor de vreemde gril
Der woorden, die zijn dienaars zijn,
Geen rijmkracht en geen beeldenschat,
Geen onophoudlijk taalgevijl
Onthullen wat zijn hart bevat.…
Zonder woorden
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.630 Er valt een stil onbehagen,
omdat de een voor de ander niet wijkt.
Soms lijkt het bijna,
of wij elkaar niet verstaan.
Allebei een andere taal spreken,
wij alleen door zullen gaan.
Dan is er toch die kleine vonk,
het verlangen naar elkaar.
Is er zonder het vergeven,
zijn wij weer een liefdespaar.…
Onze handen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.152 Jouw handen willen vangen
verscheuren geleefde tijd
zij vlechten stil verlangen
vingers verstrengeld in strijd
Mijn handen gebaren zacht
raken jou heel even aan
jij schrikt terug, onverwacht
verkrampt door herleefde waan
Onze handen vouwen verward
ontsluiten nog te leven tijd
vereelt geraakt tot in het hart
verzachten gestreden strijd…
Eeuwige liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.328 Ik wil jou in mijn armen nemen
en jou daar zachtjes verdrinken
confronterend met extremen
van gevoelens die nooit zinken
Ik wil jou in de nacht ontvoeren
liefhebben tot de maan ons verlaat
eerlijke passie op volle toeren
alsof de wereld heel even stil staat
Ik wil jou koesteren als mens
en jou voor altijd stiekem bewaren
in mijn hart…
Babel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.822 Ik stapel gedichten op elkaar
tot zware poëziepilaren
als stompe torens staan ze daar
onmondig voor zich uit te staren
Ze spreken stil in toegedekte klanken
preken, verwijten of bedanken
verduisteren, versluieren of verlichten
vergane luister en oranje vergezichten
In regels liefde en relaties
staan tedere letters, zwoele spaties
verwarrende…
de tijd is uitgemeten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
765 blij
en wijst in uren aan
hoe ver het is
in vrolijk jou en mij
de tijd is uitgemeten
maar de wijzers
weten niet hoe ze
ons gaan stoppen in
het dansend liefdeslied
een koster in zijn
zomers korte broek
bengelt traag wat
donkere slagen in
een late avondgroet
jij bent lente daar
waar winter vriest in kou
de klok staat stil…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 vertwijfeld in schaduw zijde
overpeins ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik…
KINDJE
poëzie
4.1 met 7 stemmen
4.226 'k weet niet of ik U zal vinden,
'k weet niet waar, ik weet niet hoe,
Goede God, in 't stil-beminde
kindje leeft Gij, af en toe . . .
Kleine,
reine,
'k ben zo moe . . .
Help mij die maar denk en doe . . .…
In vogelvlucht verdwaald
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.947 als ik over jou vertel
zit ik vaak op mezelf te wachten
stil starend
naar de richting van de wind
jij
die het eenzame raakt
door de woorden van morgen
ligt uitgestrekt
in verre gedachten
ongekend in handen
van gisteren en vandaag
als ik je tederheid ontvouw
in kleine druppels regen
zie ik jou
mijn glimlach vragen
jij
die…
heb de parel zien glanzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 ik heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
het was eens mijn gift
de hoop voor ons samen
woorden zijn stil
zinnen gebroken
de magie is vandaag
uit mijn teksten vervlogen
neem maar mijn handen
de hardheid verloren
ze vergaten jouw diepte
in oppervlakkig bekoren
heb de parel zien glanzen
nat van je tranen
ik geef je weer zon…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 ondergrondse geluid
waar de zelfgeslagen letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog voor het uur dat de avond stil…
Ochtendgrond
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
887 Jij was mijn ochtenstond
geopenbaard in blond
gesmeed leven in elkaar
gekruld versiert verbond
van boven met al wat
het recht van rond
met al wat zacht is
onder mij,gevat in
water, diepe grond
en stil gevaar.
Je lachte als mijn
verwondering.Ik lag
te wachten of
de tijd zou vergaan.…
Anne
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.210 Niemand wou het weten
welke kant het op zou gaan
in al die bange dagen
dat jij stil daar hebt gezeten
Ze gingen langs de straten
met hun zwarte hemden aan
en schopten tegen deuren
met een goddeloos geweten
Ach - kon je nog een keertje maar
een zomer openslaan
en hinken op die stoep
waar jij je schoenen hebt versleten
Je keek nog naar…
Mag ik je wat vragen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.811 Mag ik je wat vragen,
staat de tijd soms ook voor je stil,
mag ik kijken diep in je ogen,
ook al draag je een aartslelijke bril;
mag ik naar je staren,
ook al kijk je niet naar mij,
kan ik je ook aanraken,
of is de grens daarmee bereikt;
wil je met mij iets gaan drinken,
de laatste trein is nu toch voorbij,
zal ik je daarna vervoeren,…
Tijd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
835 Nu, en vele jaren later, loop ik zelf
vermoeid en stil
weer langs dezelfde oude laan
en zie
opnieuw een jongen van amper zeven staan.…
Mooi hartje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
851 Voorzichtig
staat hij op,
loopt stil
het tuinpad af.
Drie peuters
lopen geruisloos
het tuinpad op,
hurken
voor het tulpje,
het vingertje,
eerst voor zijn mondje
wijst nu
het tulpje in,
verwachtingsvol
kijkt hij zijn
vriendjes in de ogen
en fluistert:
Mooi hartje he?…
Woorden wegen om te zeggen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
559 Hoe verlangen schuilt in droeve ogen,
hoe een flonkering van licht verschijnt
in een glimlach die plots te zien is,
hoe de nevel stil de dagen dempt.
Moeten we dan zwijgen omdat nooit
en nergens alles te vangen is,
te temmen, te plannen?…
Illusionaire tocht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
707 vandaag ligt weemoed aan de voet
van mijn diepst verstopte bergkam
mijmer ik langs de ontstane rivieren
die de rug in alle koelte verlieten
nu leiden ze naar een warmtebron
waarin ijsbloemen zeepbellen zijn
doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen
die mijn verstand en hart verscheurden
geen denkraam verstond het tikken
geen glas maakte…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 Lig nu stil. Langzaam laat ik het water
lopen. De kruik kleedt je uit
in het helderste wit. Je hals van email,
je schouder die schatert van licht.
Sluit je de ogen, je haar wordt een wier.
Vind ik een vorm voor water dat loopt?
Het wuift en wacht, een onweer op zee,
je oogleden blijven gesloten.…
Vervagende beelden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
809 zij tuurde gisteren
naar het trieste grijze weer
de koude bleef stil in de lucht hangen
in voorwaartse vlucht
zij steunde op haar armen
verzucht door weemoedige gevoelens
zucht o zucht
ergens binnenin was zij weer kind
ziet zij zichzelf als klein meisje zitten
in vervagende beelden
over oud en nieuwjaar
ging zij terug in de tijd…
Terwijl de wind scheen
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.734 Terwijl de wind scheen en de bij bromde,
’n stil ogenblikje van geluk gevonden.
Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in de dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en ’t heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw’ and’re, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheen.…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 hij is er steeds bij kwijnend licht
naast dichte schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak…
Ons gesprek
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.405 Wat is het hier stil
waar alleen Jij en Ik zijn.
En dan te bedenken
dat dit eeuwig kan duren.
Wij hebben ons gesprek...
A.U.B praat weer tegen me...
want in jouw stem
klinkt de geheime muziek
die ik zo graag wilde horen.
De stilte heeft
lang genoeg geduurd,en ik
doe mee aan dit gesprek
met Jou...
Jij spreekt...…
Beelddragers
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
676 We dragen beelden met ons mee
soms in een fel laaiend vuur
of juist een rustig kalme zee
die beelden ze blijven op den duur
Verbeelding wat je graag wil
kan heel lang blijven hangen
of beelden waarnaar je stil
met liefde blijft verlangen
Die beelden, foto's van ons leven
met schaduwkanten of overbelicht
koester dit geschenk want het gegeven…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…