Alle inzendingen over verlatene

4281 resultaten.

Sorteren op:

de pijn geriefelijk

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.475
mijn grip ik zie het einde naderen jij soms ook schat de tongval nog niet gevallen maar ontkomen doen we niet langer jij zoekt meer in het leven een uitdaging je bent tenslotte slechts twintig is jou argument kinderachtig twijfelachtig zoek je eigenlijk naar niks alleen een escape van dit ik snap niet waar jou pijn of moeite zit verlaat…

Rozenkrans

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.072
De onderwerpen zijn uitgeput en toch getuigen de gelaten, verraadt het mild geblaat, dat ze elkaar enkel in de slaap verlaten. Als zij met de koffie kliedert, een vork door de slagroom harkt, dan herkent hij het verzet in haar darmen.…
Wimper25 februari 2003Lees meer >

Voor altijd ..........

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.262
Stil en verlaten... Zit ik diep in gedachten Dat het allemaal niet mocht baten Een traan rolt over m'n wang.... Want heel diep in m'n hart ben ik bang Jij was de ware voor mij........ Jij maakte mij zo blij In de verte roept iemand mijn naam Maar ik hoor het niet.... Zit vol met intens verdriet Waarom moest alles zo gaan ?…
Marina Dames13 september 2002Lees meer >

De beukenhaag

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Maar in de stoppelen verward, In al haar kronkelhout verholen, Hangt, als een eenzaam donker hart, Nog een verlaten nest verscholen,- Daar zat een mooie lentedag Een liedje in, dat niemand zag.…

op weg naar Hernehim

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.186
regen een hemels degen houdt mensen van de straat ik voel me veilig onder de plu maar stap in een plas nonderdju was al verlaat en na een uur van verdwalen neem ik lijn veertien naar Zeeburg om toch nog op tijd ergens het begin te halen vraag me af of hij wel gaat veel trams passeren maar de zondag kent een ander ritme mijn lijn rijdt…

HET DAPPERE VOGELTJE

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.851
“Zo, dat is dat, dag kale kip”, lachend hij vloog heen haar verlatend met een leeg en warrig verstand en zonder veertjes, helemaal `vel over been' snikkend en tranend kroop ze door het vuile zand Ze was wanhopig...., en wilde niet meer verder leven niet sterk meer, maar zielig, klein en zwak “Ze groeien wel weer aan, dat duurt maar even”,…

interpretatie van het uitzicht

gedicht
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.609
Want al mijn vijvers liggen dicht, mijn paadjes raken zeer vertrapt, de schuwe schepselen hebben mijn struikgewas verlaten, mijn heerlijkheid ligt braak. O keer, keer welluidende wind, verliefde regen weer tot aan mijn haveloze heuvelen. --------------------------------- uit: 'Geachte muizenpoot', 1965.…

Lieve Daniël

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Je bent mijn kind ik wilde je niet verlaten. Toch mama en ik konden met elkaar niet zo goed meer praten. We waren te ongelukkig om samen te blijven. Één ding was het moeilijkst het deed mijn ziel verstijven. Jij kon niet met papa mee. Hoeveel pijn dat deed je hebt geen idee. Je weet hoeveel papa altijd met je deed.…

Elementen van het weer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
het even niet Soms hebben we wind mee, alles gaat goed alles is oké, we zweven mee met de wind, we zien wel waar het ons brengt in het leven Soms hebben we wind tegen, alles zit tegen, we komen moeilijk vooruit in het leven, het is een strijd om er doorheen te bewegen Soms hebben we regen, door pijn en verlies hebben we verdriet, tranen verlaten…

Een Utrechts sprookje

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 609
Er werd gefluisterd door de toren, zo zacht dat alleen hij kon horen, dat het tijd was de stad te verlaten. Hij draaide zich nog één keer om en zei: hier waar ik lang gelukkig leefde, keer ik ooit weer terug, want mijn hart slaat gelijk met de Dom. Rom bom, rom bom.…

WAT DOE JIJ MET KERST?, 't rondje rond de Westerkerk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 627
Ik legde mijn hoofd tegen de voordeur Hoorde ik het orgel of de predikant Ik hoorde niets, nada, helemaal niks Even voelde ik me zo verloren, zo verlaten Slepend brachten m’n slippers me op gang De Rozengracht op met haar verlichte etalages Een bilboard trok m’n aandacht en ik las “WAT DOE JIJ MET KERST” met ondertiteling Vind inspiratie in…

MINISTERIE VAN EMIGRATIE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
gewoon eens aantrekkelijk maken en ook senioren zonder leeftijdsgrens betrokken raken blijft arbeidsimmigratie nodig maar is niet meer zo opportuun Als we eens duidelijk aangeven voor welke Normen en waarden we staan en zullen staan Rechtstatelijk en met een rechte rug En als dat mensen niet aanstaat Dat die mogen emigreren, ons land verlaten…

Bassin aux nymphéas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
Daar, in dat door God verlaten dorp, schuurt de wind de schrale muren, waait hij over lege flessen heen, en met één geruisloze donderslag splijt Hij mijn hemel aan de einder. Als de schimmen van een feest blijven glazen achter zwijgend staan, vol van dronken stemmen die de lange tafel zacht bekleden met warme, kerszoete waan.…
P13 februari 2025Lees meer >

de ijs-oude vergetelheid (L.O.V.E.)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 412
Het zal wel weer zó moeten: vergoed ons met verlaat bloeden, de late boete voor de ongegronde zonde, tijdens de o zovele schrijfronden, van verwerpelijk (en vergeefs ;-) verwijderde vrijheid van creativiteit en vakmansgeest. Uitgedaagd (door een knuffelfeest?)…
R.E.N.S.14 augustus 2025Lees meer >

METAMORFOSE VAN JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS; opdracht Week van de Poëzie!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 275
vielen uit het heelal soms met 'Donner und Blitzen' het veranderde heel veel uiterlijk van jong naar ouder maar innerlijk bleef ik het kind, een kind van en bij mezelve een kind van de schrik, verbazing en ontzetting, maar ook van de liefste glimlach tot de meest gruwelijke afgrijselijke schreeuw "Mijn God, mijn God waarom heeft u mij verlaten…

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
't Oog, dat lustjes teelde, Vochtig eens van weelde, Zinkt verlaten neer. Of de beekjes stollen, Of haar golfjes rollen, Winter sneeuwt in 't hart. Bij de druk der jaren Rekken al de snaren Van de vreugde en smart. Alles, wat wij minden, Werd een spel der winden, Of omsluit een graf.…

Fietstocht II

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.871
M’n fiets dat is het kettingruisen; Dat is het vlieden van de rode huizen Om mij heen; dat is de landweg, gans verlaten In z’n witte maagdgewaden. Dat is het horizonnen-deinen En ’t jonge zonneschijnen, De bomen, die verdwijnen Achter mij, de grachten die verkwijnen.…

De grote keizer

poëzie
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.454
II Zij brachten hem naar het verre, Het verlaten eiland heen, En liet hij zulks geschieden? En is hij hier gans alleen? Eens ging hij zo vertrouwend Zijn sombre toekomst in. Wat is van zijn zoontje geworden, En wat van de keizerin?…

Waar heeft het me toe gebracht?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Wetend dat hij me nooit verlaat, Vanwaar dan dat pijnlijke gemis? Waar ben je Vader; riep Hij aan het kruis. Zonder God ben ik zonder huis! Wij begrepen elkaar toch eens zo goed Waarom heb ik dan nu niet deze oh zo belangrijke moed. Naar Hem terugkeren is een hele lange weg, De eerste meter als een marathon niet afgelegd.…
jessie vogels18 december 2010Lees meer >

Verloren wens.

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
Ik voelde mij tenslotte heersen over een zwak volk Dat zelfs verlaten was door God en Zijn kudde. Zelfs de duivel vond het niet de moeite waard Ons hierover te veroordelen of te prijzen. Het volk verzwakte erger onder mijn leiding, Het werd zelfs laf en lui ondanks mijn ambities.…
Mathe Lovaba15 december 2011Lees meer >

Tussen de Wallen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
Doe nog wat zwarte hasj boven in een café en verlaat Sodom en Gomorra via de nauwe steegjes vol magnetische goocheltrucdames. Stap ergens in de Kalverstraat een brave winkel binnen om te acclimatiseren. Koop met bevende handen een simpel T-shirt met een Amerikaanse print erop.…

1 november

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 883
Het kerkhof ligt er anders zo verlaten bij, zelfs in de mooiste maand mei. Je ziet hier en daar een enkeling, die oeverloos staart naar dat marmeren ding. Wordt wakker mensen, niet die ene dag kan je hen rust wensen. Laat je hart toe, het verlies te verwerken, gelijk hoe en wanneer, aub doe het niet die ene keer!…

Deel je dagelijkse brood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Ook wij kennen de dalen de open bladzijden treurigheid en uitgezet worden op een boot huis en vaderland te moeten verlaten angst gevoelens van ooit en opnieuw moeten beginnen. De lelijke gedachten en afgunst laat het buiten deel enkel vrede, eigen zielenkracht en liefde om vrijheid van zijn en denken door te geven.…

Het kamerlid en de kerstretraite

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
De eenheid kan alleen ontstaan als ik mijn ‘ik’ vernietig, dus als ik mijn gevoel van ‘zelf’ voor eenwording verlaat.” Inmiddels ging dit Kurt en Cor hun petten ver te boven. Maar babcia zei: “Dat is goed plan. Wat is dan jouw probleem?” “Ach babcia, ik zou zo graag in het eenheids-zijn geloven.…

Een vaste burcht, die ook vaak huilt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Ik ga, vertrek, het zit erop, het was mooi Zeker de alt, 'een vrouw met kloten' Ik breng haar die complimenten over Ik verlaat de kerk, het plenst van de regen Ik denk aan mijn familielid Mijn tranen vermengen zich Met die van God, die vaste Burcht Die zo vermoedt ik vaak huilt!…

Geknield bij Argos’ graf

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
Dat was dat moment, mijn trouwe ouwe Argos, dat jij jouw hondenleven verlaten kon.’…

Wie We Werkelijk Zijn

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 298
Ik verlaat daarom mijn angst dit keer, opdat ik weer kan leren om te staan, aan de vooravond van een nieuw begin. Authentiek door zelfbeschikking— soeverein zijn in de puurste vorm doet zelfs de sterren beven in mijn licht. Nu is de tijd om te gaan: de verwerping van mijn zelf, mijn ik—transcendentie.…

GESCHIEDSCHRIJVING

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 387
te drenzen 't Is eigen schuld en dikke bult, wie billen Gebrand heeft blèrt, maar moet op blaren zitten Niet desperaat aan eerdere redders klitten Erkennend dat de golf niet valt te stillen De mazen hebben veel te grote gaten Striktere regels in De Lage Landen Voor Kaaskop zelf en allen die er strandden Zijn nodig wil de waanzin ons verlaten…

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Rivieren, meren, zeeën lagen roerloos, Niets meer bewoog nog in hun stille diepten; Verlaten schepen rotten weg op zee, En een voor een vielen hun masten neer.…

De onderkoelde bode

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.268
Ze draagt een ster van chroom, Duiven vluchten loom, verlaten de dorre geul waar snelle snavels de kruimels ruimen. Wie verschuilt zich achter getint glas?…
Wimper10 maart 2003Lees meer >