8103 resultaten.
Alles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 raak ik je aan, vouw je
in mijn handen en dan
neem ik je mee
we wekken de kinderen
ontbijten, kussen en zwaaien
kijken ze helemaal na
Met een vriendin weeg ik
ons leven met iedereen
proef wat zoet en zuur is
tussen de woorden door
hebben we elkaar altijd meer
dan een week te vertellen
de kinderen groeien
het gaat allemaal voorbij…
Tweede pinksterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 er gaat een paard voorbij,
eerder de prinses die haar berijdt
het roept iets magisch op, net als
maxima van willem
maar die wordt voor mij hoog
door de lucht geleid
herken je de sfeer van het moment
en dat je even uitstijgt boven de dag
dat je uit andere gedachten rent
en een liefelijke aanblik zorgt voor een lach
het is mijn kind, dat…
Plukten bloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 plukten
bloemen zo uit
het onbekende
menden
dieren van een
uitheems ras
hoorden
talen die woord en
zang vermengden
op een manier
die wij totaal
niet kenden
het is vreemd
om hier te zijn en
niets te hebben
het mijn en dijn
is geen structuur
in waar zij zijn
eigenheid en het
onderlinge onderscheid
gaan aan hen voorbij…
Hooi parfumde
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
438 zij bergde
als plattelandse
de wolken voorbij
verschoof met
de wind het
uitzicht naar vrij
runde in blauw
de zeven mijlen
door stralende kou
wist van de sloten
met het duiken
als ultieme stunt
waar zomers
hooi parfumde
warmde mest
de stallen werden
zo slagers hun
speklap gegund
is zij de boerin
met de stadse blik
die het…
De zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
439 De zon ging prachtig onder,
schepen voeren bijna
geruisloos voorbij.
Als je dat ziet denk je "er
is niets aan de hand".
De zon scheen onverminderd
fraai over de zee.
Meeuwen vlogen over en weer.
Het was koud, zeer koud,
maar ik wilde een glimp
opvangen van de zon,
want ik had het nodig.…
Nog even....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Je voelt het, want een moeilijke
periode lijkt voorbij.
Op afstand dichter bij elkaar komen,
mooi dat het waarheid mag worden.
De tranen,
zullen ze wegvloeien als je elkaar
weer van dichtbij mag zien?
Het omhelzen en het knuffelen
moet nog steeds op
zich laten wachten.…
Mededragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Ruimte die je nu ervaren mag,
tot voorbij onze horizon.
Voor de priesterlijke vriendschap,
die je altijd hebt geschonken,
dank ik je van harte.
Namens alle kostbare mensen,
die je in al hun kwetsbaarheid,
trouw hebt bijgestaan.
Mijn moeder en mijn vader,
en ook mij.
Jouw cirkel is nu getekend.
Zo komt en gaat ons leven.…
Dag mam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
547 Ik zag je in het grote ledikant
Een teer schijnsel kroop voorzichtig binnen
Gezonden licht van hemels tinne
Halverwege de kamer gestrand
In de fronsen van het beddengoed
Zocht ik naarstig jouw gezicht
Je scheen zo bleek en ook zo licht
Doorschijnend haast, voorbij de gloed
Dan plotser nog, het dagen van de zon
Zeilen schaduwen door dromen…
verboden toegang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
523 hoort hem niet in
de loopgraven onder
de begane grond
gestaag en ongezien
druppelt het gif naar
binnen om in de
kinderziel de donkerte
te bundelen
een oorlog is nooit
voorbij hij woekert
en plundert door
tot de dood hem
doet verdwijnen…
Hun dodelijke trommen
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
695 dat krioelde vol
bewegen onder
een uitspansel
dat alle energie
gaf aan dit leven
wij bloeiden niet
maakten geen vrucht
maar kleurden de
hemel waaronder
de schepping door
de mens was gevlucht
hun vurige vraatzucht
was de dood voor
het woud in een kaalslag
die de mens is begonnen
hun dodelijke trommen
zijn de kraamkamers voorbij…
LAIS CCXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Haar schater klonk in schichtigheid van hert
(een godheid glijdt er af, teloor, voorbij).
Het ziet haar lijf, de ziel kan er niet bij.
Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar
waar handen ijlen naar zijn handen maar
het komt niet aan. Een hese klacht vertakt
zich in de snedigheid van zijn gebaar.
Bliksemschicht. Weelde.…
Existentiële pijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
564 ik zag je wieken
op vleugels van hoop
langs de fundamenten
van geloof en liefde scherend
op weg naar de droom
het waren de drie
oefeningen uit een
vaag verleden die ooit
aan het bestaan de nodige
spiritualiteit wisten te geven
hun spirit en glamour
zijn verdwenen in de
oppervlakkigheden van de
voorbije eeuwen de droom
blijft…
Een Ongelogen Leugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 kijk
even in
de spiegel
en zie hem staan
maar ben hem niet
voel me een ander
we liegen elkaar voor
hij is oud heeft korter te gaan
trouwens voel mij
veel te jong om hem te kunnen zijn
elk draaft in zijn gekozen richting door
we lopen zo lang niet meer zij aan zij
verloren elkaar uit het oog
op de flow van de tijd
liepen we elkaar voorbij…
Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De droom valt in slaap
en geeft alle ruimte aan leven
voorbij het doen,
er is niets anders dan dit
zijn,
dit ontwaken
in wie ik ben:
ten diepste
ongrijpbaar in de nevel
het uitspansel,
in de tijd
mijn lichaam,
buiten alles,
boven alles
zelf in de zon
dat licht neem ik mee
terug naar de droom,
waaruit ik meer en meer
ontwaak…
Zoekend naar vrijheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
491 Een droom, een leven
flitst voorbij in een vogelvlucht.
Met ogen gesloten voel ik mezelf
voor een moment weg zweven.…
Rode regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 ik schreef
liefde in de lucht
op mijn vlucht
die in rode
regen eindigde
vlaag gewijs
klapwiekte zwarte
neerslag op
mijn hartenklop
voorbij weg van mij
nog zag ik
mijn letters
in het blauw
verrafelen door
opkruipende kou
er klonk geen
hemelse muziek
koud zweet en
hysterische paniek
dekte mij toe
hoorde druk
menselijk gestamel…
thuisreis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 vóóruit
roei ik
harder en harder
wind van alle kanten
in golvend water
om achter te laten
vóóruit
cross ik
sneller en sneller
tegen de wind
door opgewaaid zand
om los te laten
vóóruit
fiets ik
harder en sneller
wind mee
over geplaveide stenen
om door te gaan
voorbij gisteren
op weg naar morgen
bewegen in het nu
van eigen…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Zwarte kraaien
vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een…
Haastig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Sluitingstijd, het afscheid
bijna voorbij, de stoelen vrij
de tafel vol, de glazen leeg
Ik moet gaan, ik ga weg
Kijk mij niet zo aan, jullie
oude zangers in oude lijsten
Het is stil op straat, ik ga
De maan schijnt, we draaien
al terug naar de zon
De honden blijven staan
De geur van onze liefde
is vervlogen
De lakens zijn koud
Leg…
Rijmelaars ei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 Hier volgt een mening
voor jou en voor mij
't is mij om het even
of een bloednieuw leven
een lucas - een hij -
of marieke - een zij -
een nazaat van rij
neveld wordt,
't hoort erbij
Ach, iets te voorspelbaar
dit rijmelaars ei
was 't maar vast juni,
dan was 't weer voorbij
Gelukkig zijn wij
weer een paar dagen vrij
als Hemelvaart…
Heb omgekeken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ik deed
de stap
heb omgekeken
dat moment
van nog niet
echt weten zal
ik nooit vergeten
jeugd en
onschuld
zijn voorbij
daarvoor in
de plaats het
grote vraagteken
ook wij of
willen wij
het wel weten
of kunnen
wij er nog
niet mee leven
dat zoiets ook
ons overkomt
het is even
opmerkelijk
stil geweest zelfs
het trillen van de…
keerpunt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
546 laat je los, ga voorbij net als eerder
weet te overzien, gemak jezelf
keer om en deel alle twijfel
laat je bevloeien met twinkelend water
laat je verwaaien
om lichter te zijn dan lucht en wolken
keer terug naar de handpalm van het kind
reis door een vergeelde atlas
of herken hen die niemand meer kent
ontleed de som der delen
maar wacht…
Aan het meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 ik kijk naar de weerspiegeling
van de bomen in het water
in de verte hoor ik eenden
met hun vrolijk gesnater
er gleden net twee zwanen
statig en sierlijk voorbij
ik groette ze hoffelijk
ze keken even naar mij
in het water zie ik
stukjes blauwe lucht
en soms een rimpeling
als de wind eventjes zucht
ik voel me vredig
en kom helemaal…
Loslaat Haiku
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
713 Onzekerheden
Ze horen bij het leven
Tegen wil en dank
Ze komen voorbij
En soms ook even binnen
Tegen dank en wil
Een knoop in je maag
Tranen die blijven stromen
Tegen de stroom in
Want niets is zeker
Het moment dat we hebben
Is al wat er is
Daarom is het ook
Belangrijk om te leven
In het hier en nu
Want het is…
Jaren overdenken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 Langzaam zak ik weg in dromen
op mijn leeftijd toegestaan
laat jonge jaren nog terug komen
levend in waan van tijd die ons is voorbij gegaan.…
Verder hogerop
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
377 krult
je lach tegen de
oevers van de beek
waar golfjes plezier
murmelen
in schuimend
omslaan vertellen ze
je tenen van de
chaos en woestheid
verder hogerop
waar modder het
water ondoorzichtig
maakt met zijn
vernielende niets
ontziende kracht
hier is het kolken
bedaard en drijven
restanten uit de
puinhopen in hoge
gevaartes voorbij…
Reikhalzen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
650 een kloppend schrijvershart
dwaalt met bitterzoet
verlangen door het vergezicht
van weidse polders
heimwee en hoop het kan
even duren tot lichtvoetige
bladgroene takjes uitgroeien
tot een reikhalzende boom
in de loop van onvervulde woorden
boven mits-maar-en-bezwaar
voorbij de lange smalle sloten
denkt de dichter poëzie
hij…
Wat telt...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Het gaat voorbij, zoals alles voorbijgaat,
alleen de liefde blijft, het steeds opnieuw
de anderen zien staan, horen en begrijpen.…
Sterrenfiets
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
520 Voorbij planeten, groot en klein,
de sterren twinkelen, ’t is fijn.
Een droomreis, zo oneindig klaar,
een kind op de fiets, wonderbaar.
Geen verdriet hier, enkel lach,
fietsend door de sterrenpracht.
Zo klein op aarde, nu zo vrij,
sterrenkindje, jij en ik.…
Tussen ons zijn ik en jij
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
809 Een papegaai spreekt over waarheid
de snavel moe door eigen retoriek
vanaf het moment dat je inziet
dat ik iemand anders ben dan jij
tussen depressies en droeve wanen
nabij zoete dromen en wild verlangen
vanaf het ogenblik dat je begrijpt
dat jij iemand anders bent dan ik
voorbij alles nabij het tegenlicht
ben ik echt met mijn vedergewicht…