7704 resultaten.
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen
vanuit de maan als het desolate wit,
naast ook diepten zo zwart als git
wat maakt me daarvoor uitverkoren.…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter wolken blijft lang licht.…
Charon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 het was een zwarte droom
toen de wind verstomde
en achter de witte ijle
berken een hand naar
me leek te wenken een
vlucht van duiven tuimelde
omlaag in kalme tred liep
ik naar de rivier de storm
in mij ging liggen
het verre tussen hem en
mij verdween toen ik de
wenkende hand van de oude
vermoeide veerman naderde
mijn gedachten…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
LAIS CLXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Als een baken boven zwarte meren
staat in zijn oogwenk pal de scheve klok
die geen stonde nog de hel wil weren
uit de krappe vrede van zijn dichtershok.
Die elke schreeuw van pijn verguist tot tok,
die maalt met tijd de leugens van zijn vrouw
en breekt en braakt en voert zijn eed van trouw.…
LAIS CCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Het hoefde niets want niets was het bekend,
maar in het zwart verscheen fataal de lach.
De hemel van zijn nachten was ’t gewend,
het nieuwste nu is tel en hel en dag.…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
Grijze Liefdes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Grijze liefdes kleuren wit,
dan zwart.
In vijftig tinten speculeer ik,
hoe en wat,
waar en wanneer,
waarom en hoewel.
Grijze liefdes zijn grenzeloze liefdes.
Voor geen huwelijk,
geen gelofte,
geen gemeenschap halten zij.
Grijze liefdes gaan ver,
en vergaan
bij de dood.…
Winterse ritmiek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
439 ik zag
dat zij lachte
maar haar
ogen ijsden
het landschap
met een strakke
noordoostenwind
zacht zong
het riet
langs de oevers
het verdriet
over zomer en
zon in een
winterse ritmiek
weer glijden
krassend de
gebogen lijven
in de luwte
van de kant
hand op de rug
de ander even rust
in onpeilbaar
zwart komt de
schaatser zich…
Hadjar Ul Aswad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 Na de verbouwing van de Kaäba
Toen de zwarte steen werd teruggezet
Ontstond er een handgemeen in Mecca
Tactvol beslecht door Mohammed
Elk stamhoofd wilde het grote voorrecht
Om het te mogen plaatsen op het altaar
In de kubus, wat ontaardde in een gevecht
Dus sussend spreidde de wijze leraar
Zijn mantel voorbeeldig uit in het zand
Vroeg…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 sterren scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar…
Zeven Zegels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Zacht is doodgaan zelden, maar
er is niemand die dat navertelt
Spieren denken niet, maar doen
zo hun best het vege lijf
te redden, dat je juist vergaat
van een helse folterpijn
omdat de tijd ineens vertraagt
tot een eeuwigheid terwijl
op de slagen van het laatste
uur de hemel sterrenloos
zwart wordt van een nieuwe zon
die aanzwelt…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 Je zag de sterren, in de zwarte lucht.
En je beefde, overweldigd als je was.
Toen het leek of je hallucineerde
Zag je dat boek, zonder kaft, verregend,
Dat in het bos lag.
En er was daar die fiets, weggeroest,
Een speelbal voor de wind.
Er lag die bril, op de donkere tafel, in de stille kamer,
in het stille huis.…
Rode regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 ik schreef
liefde in de lucht
op mijn vlucht
die in rode
regen eindigde
vlaag gewijs
klapwiekte zwarte
neerslag op
mijn hartenklop
voorbij weg van mij
nog zag ik
mijn letters
in het blauw
verrafelen door
opkruipende kou
er klonk geen
hemelse muziek
koud zweet en
hysterische paniek
dekte mij toe
hoorde druk
menselijk gestamel…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 jouw stilte
gaf licht op
je gezicht waar
de contrasten
voorzichtig eerste
woorden spraken
in het spel
tussen zwart
en wit begonnen
gevoelige tonen
langzaam kleur te
krijgen in melodie
nog waren er
geen akkoorden
in de wat droeve
communicatie
waar gevoelens
als emotie rijpten
speels begon
harmonie de
sfeer te klaren
met liefdevolle…
De god van negen levens
gedicht
4.0 met 260 stemmen
3.333 Laten we het eens hebben over
die ongenode kostganger, die gast
in zijn zwarte pij met zijn capuchon
en zijn oeroude bosmaaier. Die
uitblinker in hinderlijk volgen met
zijn salpeter en zijn klapperende
tanden, zijn oogschaduw, zijn
holle kassen en zijn voetafdruk
die nooit wordt gevuld.…
Geen weg terug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ik woonde niet eens aan een rivier
toch staar ik weer in de verte
naar niets, naar het water
dat ook niet kiezen kan
waar het terechtkomt
over welke giftige gronden
en stekelige verwachtingen
verdund, bevroren of aangevreten
door duizend kilometer zon
Aan mijn schouders groeien
zwarte vleugels van heimwee
maar ik weet me gedekt
door…
Begrafenis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Wandelend, wenend met kop en staart
De hoofden in treurnis gebogen
Gaan allen, zo stond het op de kaart
In kleurloos zwart; de dood is opgetogen.
Aan het einde: het is toneel
Lachen, grienen, een traan een stem
De geest mengt zich als een minstreel
Van duivel tot Jeruzalem.…
laatste woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
471 op papier is alles helder
het water, de rivier
opgeschreven, eerste druk
tussendoor tastbaar met handen en voeten
iedereen is een woord, verzameld
in enkelingen
niet plaatsbepalend maar definitief
zoekend
ter hoogte van zwarte bossen, op het
scheiden van geest
vangt voortbestaan aan
en nemen woorden een wending
zodat betekenis lijkt…
Schepper Set
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Zijn naam is zwart gemaakt
dus moesten de kleinkinderen
hem wel loochenen, nee
hun grootvader was Set
de enige echte
zoon van Adam en Eva
die kanaaltjes groef
en ledikanten maakte
die schiep wat hij bedacht…
Nachtelijke echo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Hier in de wildernis van de stad
is er niemand die rijk wordt
door de muziek van jouw hart
gecomponeerd in nachten
zo duister als het zwarte goud.…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
502 samen hebben
wij als wachters
de schaduwen
geflankeerd
van de nu al
zwarte zon
omdat haar
universumplaats
sinds de schepping
nooit is vergeven
is zij geen donker
gat gebleven
zij werpt nu
haar schaduwen
in een apocalyptisch
alles verwoestend
scenario dat uit de
verte in aantocht is
nog voedt de
lucht ons met
restanten zuurstof…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand
alsof een omgekeerde trek
door het zwarte…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Zwarte kraaien
vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een…
Haiku's muziek
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
739 Hij was een grote man
gekleed in het zwart
'I walk the line'.
De stofzuiger-
gisteren deed hij het het nog en zong:
'I want to break free'.
De wind
zingt zoet zijn gebed
'My special prayer'.
Hij was een prins
met een stem en gitaar
'Purple rain'.
Als de muzikant
stopt met zingen en spelen
begint de blues.…
LAIS CCLVIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal:
er hoeft dan niet per woord gedacht. Is taal
de vriend niet die verraadt, en god vertaalt
tot rot dat met zijn woord begon? Zo kaal
klinkt ook de code die het hier vermaalt.…
Scheve schaets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 _____________________________
Mijn ik was in de ban van
haer fysiek
de zachtheid van haer macht
en haer bekoring
zij wilde mij beheersen
zonder storing
maer 't grote misverstand
maekte mij ziek
Haer scheve schaets leek
een imperatief
zij danste om mij heen
diagonael
haer lach gleed in een wak horizontael
toch had ik haer zwart…
hels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 denkbaar zie
een oneindig
zwart diep
dal
nee dit
is verre
van mal
daar waar
nooit het
licht zal
schijnen
luister niemand
op aarde
kan jou
ooit bevrijden
het lot
is eeuwig
verdwijnen
Jezus waarschuwde
ons al
eeuwen geleden
lees het
allemaal maar
na
jij staat
straks voor
Zijn heilige
troon ja
in alle
hemelse panden…
Wintertijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Ik verlang naar het duister,
kale bomen, zwarte luchten,
naar de bijtende kou die je dwingt
naar binnen te vluchten;
Ik verlang naar het duister
van lange, donkere nachten
waar je in elke schaduw de dood
of boze geesten kunt verwachten;
Ik verlang naar het duister,
het schenkt de schoot van huis en haard
extra licht en luister;
Ik verlang…