1175 resultaten.
de horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
849 geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden
mulle indrukken
die gewatergolfd wegspoelen
naar de vergetelheid
van ongeschreven regels
de vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en weet de as…
De horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
647 geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en weet de as…
De horizonner
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door ontelbare mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en weet de as…
Vertrouwen in Newton
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 De vloer is een tol
draait rond een as
die ik niet grijpen kan
niet stil kan smeken.
Ik probeer mijn voeten
te wortelen in aarde
de valluiken ten spijt
die dieptes dubbelen.
Een molen van sterren
wiekt rond mijn hoofd
een duivelse tovenaar
zaait kiemen in mijn ziel.…
los van leven
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.604 alles begint nu van je los te raken
je gewaad, je bed, de kamer en je stede
elk moment moet je opnieuw bijkomen
in nieuwe verwarring worden afgemat
je wilt de samenhang hervinden
die je gisteren nog had
maar de dingen die je liefhad
zijn voorgoed vervluchtigd vervlogen tot as
je wordt buiten jezelf gedreven
los als de adem van een kind…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
581 Naar dit veld leiden de wegen
die wij lijdzaam moeten gaan
aan het einde wacht de zegen
voor ons kommervol bestaan
Heel ons leven kruist de degen
met de dood als Partizaan
wil mijn as tot molshoop vegen
als ik voorgoed heb afgedaan
Blind van woede zal ik sneven
waar de liefde is vergaan
Doof mijn sintels in de regen
verstrooide ziel,…
Cycli
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
620 Aarde in een grijze jas,
bomen in het rijp, met
witte adem geschoren,
seizoenen die in de tijd
gemetseld zijn met de
specie van de leegte,
de takken van de wind
zijn dood, in een laatste
kreun verloren, ontbloot
aangepast het zicht, as van
verjaarde bladeren steunt
nieuw perspectief onaangetast
in opkomend licht, vergaan
door te…
Dans van Donkere Maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 Vonkjes schieten op uit de as,
als feniksen
stijgen ze op,
vliegen
naar elkaar,
om elkaar
heen,
dansend
in de nacht
van donkere maan.…
Gerommel in de marge
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
391 Het jeukt in mijn hoofd
de wereld draait en buitelt
om de marges
van aanzien en wetten
en bekende kunstenaars
dansen mee
ze willen iets
maken voor duizenden
jaren, voor iedereen
een as van eeuwige waarheid
en schoonheid, beschermd
tegen…
Ze Willen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
801 Wat zij van mij vragen is dwaas en bijna onmogelijk hoopvol
En toch
Ik voel
De droom die zij dromen
Is ook de mijne
We reiken naar enige samelijk tol
Het vuur dat nog smeult in het as van de heer
't Is genoeg
Is genoeg.…
Harde taal
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.697 Zacht trekt ze de woorden uit me weg
die haar schoonheid volkomen missen
maar naar waardering blijft ze vissen
nadat ik mijn diepste heb gezegd
ze laat me draaien om mijn as
verliest belang in mijn aanwezen
zodat ik alweer begin te vrezen
ik ben de domste van haar klas
ze leert mij de fijne kneepjes
lest mijn dorst maar taalt zelf niet…
Dronken sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 De avond wankelde om mij heen
ik praatte en liep uiteen
viel om mijn eigen as
en wist hoe ver het was
Blauw en groen waren de kleuren
ik ging door kamers en deuren
plots zag ik mij voor een spiegel staan
rechtlopend ben ik weggegaan
Zo kwam ik tot bedaren
er was een trap
zelfs de laatste stap
Lukte en ik ging voorbij
pilaren die nuchter…
(onder) indruk van IJsland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.010 enorme bergen
als slapende reuzen
in zwarte woestenij
van as en lava
verwrongen gesteente
uitgespuwd door vurige monden
vertellen verhalen
uit een onrustig verleden
grimmige wolken
hangen boven een dessolaat landschap
felle stukken groen
omringd door een muur van ijs
rijdend tussen
beeldhouwwerken van moeder natuur
bekruipt mij…
Nectar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.017 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die,
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
Rust
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.297 Dwarrelend als een verdord blad in de wind
Is dit het moment dat ik mij zelf terug vind
Lig ik kleurloos droog op mijn oude matras
Reeds afgestorven alsof ik er nimmer was
Laat mij de rust het enige wat ik u vraag
Laat mij verteerd liggen door insecten belaagd
Zo ik rottend verdroogd tot as ben wedergekeerd
Heb ik niets maar dan ook niets…
Iets van vrede...
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
724 Er komt iets van vrede aangewaaid,
al weet ik dat dit niet zal duren,
al is enkel as waar eens vuren
van hartstocht en tederheid brandden.
Hoe vaak zal ons hart nog stranden?
De eb en de vloed zijn het ritme
van 't leven dat wentelt en keert,
dat zo moeilijk de lessen hier leert...…
Ritueel
gedicht
2.6 met 37 stemmen
15.589 Zij hebben ons hart ingepikt,
Onze groei, onze poppen genekt,
Onze tuin op de trein gezet,
Ons verblind met hun lichtende as.
Zij hebben de zwarte zak
Van hun afwezigheid strak
Over ons heengetrokken
En toen onze oren verpest
Met de ruis van hun hemelse spraak.…
Troost
hartenkreet
2.2 met 35 stemmen
6.924 ik wil er zo graag voor je zijn
maar ik weet niet wat ik doen moet,
want jouw pijn is ook mijn pijn,
misschien zeg ik niet de juiste woorden
maar ik bedoel het goed,
waarom heb ik niet alle antwoorden,
ik wou dat ik een troost voor je was
maar dat is nu te laat,
als ik je zo zie, vergaan al mijn woorden tot as,
waarom weet ik voor jou geen…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…
Liedje
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.874 's Nachts droom ik van vogels en laaiend vuur
En hoor verward gekras,
Maar een lied rijst in het morgenuur
Als een feniks uit as.
En van de liefde verbleekt het rood
Tot de smetteloosheid van het kind —
Er is een zuiverheid van de dood
Die reeds in het leven begint.…
Zich laven aan het licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
681 Wie kan de klamme kou verwarmen tot
er weer vreugde gloeit onder de as?
Weemoed schrijft met loden letters
maar onvermoeibaar groeit verstaan.
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
Groetje aan Maarten
netgedicht
1.1 met 8 stemmen
445 Die Ň van ESPAÑOL was mij bekend, mijn beste Maarten,
maar of de site die ook
as such herkent
dat was de vraag, maar wat ik weet:
hij haat die slangenstaarten
Maar reageer nu eens
op wat ik zei
Dat Spaans is toch geen infantiele klankenbrabbelij?…
Een Nieuwe Muur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
474 In Brussel, het tehuis van de EU
Gegroeid uit EEG, EGKS
Atomium, van slechts een land of zes
Staat Polyglot het Monster in het NU
Omheind door muur en wal van prikkeldraad
In Lampedusa, Frontex aan de kust
Oost-Polen, Litouwen en Belarus
Een hek dat geen migranten binnenlaat
Pandora zaaide onmacht in het kwaad
Besluiteloosheid over eigen…
Home Sweet Home
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.610 deze stenen stulp
waar het tikken van de klok
de stilte uitschreeuwt
Thuis ligt in jouw ziel
bij de open haard van je hart
turend naar de golven
in jouw ogen
zoekende vingertoppen
strelen er zacht als sneeuwvlokken
een tapijt tederheid
over jouw huid
hier strooi ik mij uit
over het glooiende landschap
van jouw gloeiend lijf -
als as…
Windmolen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.196 Drie bladen wentelen rond de as
gelijkmatig zuigen ze wind
in de gestroomlijnde koker
door een kluwen van kabels
verbonden met fijne mazen
het net dat verdeelt
Groene stroom is verwekt
in vallei of poldervlakte
De baron die zich wentelt in blauw bloed
zeurt over de vervuiling van de horizon
de meeuw die zijn vleugels zou schenden
Hij…
hij robot
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.224 als vrije radicaal
cirkelt hij rond
de kern zijn bestaan
dat zelf blijft draaien
en cirkelen en zoeken
naar de eigen kleine as
legt hij soms verband
tussen wat dromen zijn die
anderen voor realiteit nemen
en terwijl hij blijft groeien
neemt het besef hand over atoom toe
dat zijn ziel dichterbij is dan ooit
hij is een vonk
kleine sprankel…
De wieken...
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.449 Met zijn grote houten armen
draait de reus om zijn as
Als de wind speelt met de wieken
is de molen in zijn sas
Het krakende geraamte draait
en wiekt op de spelende wind
Strak is het gebonden zeildoek
wat zich tegen de latten vastbindt
Langs de uitgestrekte horizon
staat de houten reus majestueus te zijn
In het spel van de opkomende wind…