966 resultaten.
Wynedaham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Wynedaham
woord van
oeroude stam
weggesleten
in de Dollard
maalstroom van
eb en vloed
vergeten
door de wind
de wiede leegte
maar waarachtig
op Hoofdweg 89
Nieuw Beerta
1830 ongeveer
toch weer
een wierde
opgegraven
stenen fundamenten
beenderen staven
dat er een kerkhof was
een sarcofaag
het blijft vaag
dorp is verloren
ergens hier…
Fletum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 buigt 'm
om
de Eems was vroeger
krom
het dorp lag
aan deze zijde
noordoostelijk van
de Punt van Reide
net als het Nesserland
de Eems liep langs de rand
van de stad Emden
na de inbraak van de Dollard
werd ze recht
dat bekwam Fletum slecht
in de stroomgeul van de Eems
kwam het terecht
en Nesserland
ligt nu
aan de overkant
is het voorland…
Noordparadijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Er zijn geen logeerkamers
want het land is te vol
voor een paradijselijk bestaan
De dorpen wapenen zich
tegen nieuwkomers
ze zijn niet nodig
Ze moeten verder, naar de harde grond
van de bergen, aan de rand
van het Noordparadijs
of in een bocht terug
naar het zuiden, nergens
welkom, nergens is er genoeg
melk en honing, genoeg plaats…
Schemerige kamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik loop door het dorp
De zon schijnt, de wind waait
een beetje door mijn haren
De luiken zijn gesloten
met kieren dun als naalden
met lange smalle ogen
Mijn schaduw valt nergens
binnen, er zijn er geen
in de schemerige kamers
waar het licht grauw
verdoezelt wat er gaande is
en wat de consequenties zijn
van ieders doen en laten
De…
Festijn in december
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
Festijn in december
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 Dat het zo feeëriek kan zijn
Zo stil na vijven, een dunne mist
Versterkt de sfeer, ik wrijf een
Warm stroompje van mijn wang
Bij de bushalte daarstraks -
Verlichte wezens, ik hoef niet bang
Te zijn, het is beslist nog niet mijn tijd
De geur van dennengroen
Hangt in de lucht, ik bevind me in de
Feestelijk verlichte straat van een dorp…
DE RIT SCHENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De wijze voerder
van de kleine boemeltrein
rijdt elke dag hetzelfde eind
tussen twee steden
langs enige dorpen
een boszoom en wat weiden
maar
maakt steeds and're reizen
kijkt naar het spel des levens
dat zich dagelijks vertoont
in stille of drukke straten
op wijde groene vlaktes
bij mensen en dieren
altijd zorgt voor
verrassende…
Het leven van een kluizenaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
489 turbulent leven
Waarin je zoveel moest overleven en geven
Zoveel mensen om je heen
Dingen meegemaakt en gezien
Als arrogant macho en patser beschreven
Maar als er één zijn eigen weg ging
Altijd zichzelf is gebleven
En zijn carrière zelf heeft opgebouwd
Dan was het wel Danny van Strien
Het leven van een kluizenaar
Door vele steden en dorpen…
Ome Toon
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.682 Ome Toon was - wat ze noemden
echt een wereldvreemde vogel
die zijn hele lange leven
steeds de wereld had gevreesd
tot hij zelf op een dag zag
dat hij verder wilde komen
dan de randen van zijn dorp
waar hij nooit was weggeweest
En zo zat hij even later
in het maatpak van zijn vader
op de vangrail van de snelweg
met een koffer op zijn schoot…
Reis door Israël (eerste deel)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Romeinse zuilen
staan boven Filistijnse
en Joodse dorpen;
vergane vijandschap ligt
hier zwijgend, en nodend.
(wordt vervolgd)…
Alles hangt onontkoombaar samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Onbewust nog van wie ik was
En waar ik woonde, welk dorp
In welk land was mij allemaal gelijk -
Feit was dat ik een fietsje had
Waarmee ik door mijn eigen kleine wereld
Reisde weg van de wolken
Op naar de zon die in het westen
Uitbundig onderging;
Wolken die me volgden
Al weet ik niet waarom,
Misschien wel omdat de grote jongens…
Kartonnen bedden
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
914 Als jonge meid heb ik gevolleybald;
ik vond het echt de allerleukste sport.
Dus leef ik mee nu het* zo spannend wordt:
Oranje wint of wordt eruit geknald.
De meisjes moeten Tokyo gaan redden,
al was het maar om die kartonnen bedden.…
Dit ritselt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 zij er niet eens
aren knikken heftig ja
het geluid van werken
betrapt me
wielen raderen door het witte
ritselland
een kladblokje wappert
op de weg naar Jelsum
een klein jacht
jakkert door de aarde
als was zij er niet eens
in de verte zindert Britsums wit
en het rood en wit van de dames op leeftijd
schuift op
naar het eerste dorp…
Favela, kunda en Shalimar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
915 Helse pijn
In bedwang, maar
Weldra
Afgelegen dorp
Chittagong. Bangladesh
Kliniek
Een kunda
Grensschermutselingen
India. Pakistan
Shalimar woont
Hier
Berggebied. Ontzettend
Veel wapens
Halve eeuw hel, in dat
Mooie Kasjmir…
De jongste
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.042 leeft, hij ademt
maar verder is er niets
dan gekerm in duisternis
Twee of alle vijf, aan jou de keus
vier paar ogen, naar hem, de jongste
twee of allemaal, de keus aan jou
En hij wees, hij moest, hij wees
hij wees naar twee, naar twee uit vijf
hun blik op hem, na hem de grond
De kogels vlogen, door hem de dood
zijn eigen bloed, het dorp…
No rising of the sun in the East
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 Steden en dorpen, ze lijken verlaten,
zoveel onschuldigen zijn op de vlucht.
Dekking zoekend voor de kogelregen,
jammerend om degene die ze verloren.
Regeringen, ze willen het niet horen,
en niemand, niemand houdt ze tegen.
Hun soldaten, wachtend om de hoek,
met geweren klaar om te gebruiken,
zien de mensen angstig weg duiken.…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 er is geen wind
in dit oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren…
Inval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
590 door
De buren die achteraf toch
Niet te vertrouwen waren -
Heb ik zo maar ineens een
Inval, zo maar een gedachte
Die bij me opkomt en die mij
Op nieuwe gedachten brengt -
Niet meer haten, niet langer
Nadragen van zoveel narigheid -
Zij verloren ook hun jongens,
Hun zoons, zwagers, ooms
En andere familie en vrienden
Uit eigen dorp…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
Aangenaam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
544 waar warmte zich mengt
met geur en smaak
daar voelt het als thuis
schaduw draagt het licht
tilt het de morgen in
de dag maakt een start
schrijft weer verhalen
over het levende dorp
naar de daverende stad
-
de fiets staat klaar
nog een borstelstreek
door het koppige haar
ik peddel langs
een verpozende beuk
rood vlamt zijn…
Ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Het geluid van klankschalen vanuit het dorp
doet de stilte van de ochtend verbloemen
om de dag te duiden voor de eerste gebeden.
Met half geopende ogen ontvang ik die melodie
en accepteer ik de ochtendmist in mijn hoofd
om de geïnhaleerde energie te besteden.…
leeuwin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 waar als kinderen blij
in het dorp de mensen
aapjes papegaaiend kijken
stapt de habitat ontnomen
loerend stappend driftig
een getergde leeuwin
dromend van de vrijheid
die prachtig en drachtig
de jagers van haar namen
omdat toch het circus hier
haar wel bevallen wilde
met groot geëerd publiek
ontslagen uit die poppenkast
moet zij nu…
koudbloedig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 De geruchten over uitverkochte vis
in het dorp spoorden ons aan.
Laat schaarsheid mensen hard lopen?
We zeggen van niet, we lopen harder.
Nog gretiger grijpen we de vis.…
Zoekend naar idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 De zon, de witte landerijen,
De eindeloze horizon
Dat is het land waar ik ben geboren
Mijn prille leven eens begon
De ruime velden bekleed in wit tenue
Waar, als straks de seizoenen wisselen,
Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt
Mijn hart ligt daar in kleine dorpen
Ergens verspreid over het vlakke land
Niet opgesloten tussen vele muren…
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Eerste liefde, het bloed bruiste in mijn aders,
wat was ze lieflijk, zo zonder pracht en praal
Wij raakten stilaan los van onze vaders,
Ik kwam van de stad, haar dorp was pastoraal.
Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen,
en wat stond dat blauwe hemd me goed.…
Klokken
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
725 's avonds
het dorp valt stil
hoor ik de tijd
het klokje dat
waakt.
Prediker die zei
alles heeft zijn tijd.
Stil slaat het klokje
monotoon
bij afscheid.
Zondagsklokken
die blij wezen.
Bruiloftsklokken
opspringende vreugde.
De Westminsterklok
in ons huis
geeft niet altijd
tikkend
juiste ge-tijden.…
HERFST 2024
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Dit najaar huilen alle bomen
Hun takken wijzen naar skeletten
Naar steden onder vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De machthebbers een web toewensen
Waaruit ze niet kunnen…
HERFST 2024
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
590 Dit najaar huilen alle bomen
Hun takken wijzen naar skeletten
Naar steden onder vuur genomen
Op stappen niet naar vrede zetten
Hun bladverlies staat voor die vielen
In dorpen en belaagde kampen
Gevolg- humanitaire rampen
Soldatenlijken, burgerzielen
Dit najaar hoor je bomen kreunen
De machthebbers een web toewensen
Waaruit ze niet ontkomen…
Ringslang
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
466 op een dwaalspoor door het labyrint
van de stad die onthoofd is, verzengd
in de gloed van een fata morgana
als ogen met zwarte mascara
weerspiegeld in glazen van wijken in tinten die op elkaar lijken
het dorp van de Os en Nieuw sloten
de bomen als eendere loten
aan takken ontwricht van hun stam...
Wat een puinhoop, die Ring Amsterdam!…
HILLEGERSBERG RUIKT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
298 reusachtige platanen
die opgewekt hun geur blazen
over de huizen
van Rotterdams weeldebuurt
tot ze terug gestuwd wordt
door vochtige vrijheidszuchten
van de grote Bergse Plassen
lover- en wateradem
zorgen voor verlicht toeven
en gezonde levenslust
binnen lanen en singels
van wereldstads Noorderkruin
met de woelige aard
waarin dorpse…