1203 resultaten.
waar sterren doven
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.380 gedachten gaan verloren
als schaduw in de nacht
waar sterren zachtjes doven
mijn droom niet langer wacht
in het sterfelijk dwalen
reik jij mij de hand
hoopvol, zachtjes leidend
tot waar het duister breekt
en twee stralende ogen
mij vol liefde beloven
dat waar sterren doven
jij steeds op mij wacht…
Dans met me
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
777 je bloesemt je ogen
heel even open
wanneer de lente
zich in je slaap beroert
met een wolkjeszucht
van onvoltooid verlangen
kom ik tot jou
en denk aan morgen
want waar, mijn lief
ga ik nog dromen vinden
die mij als symfonieën tillen
naar het zomerlicht
blijf nog even liggen
en stil mijn pijn
want waar
mijn lief
kan ik nog dwalen…
Denemarken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
793 Geen lange romantische verhalen,
maar sprookjes van Andersen
waar nachtegalen en kikkers dwalen
en mensen elkaar 'morgen' wensen,
koe, varken, ezel en paard samen
lopen in de wei.…
jij bent mooi
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.689 jij ontbloot het baken waar ik naar zoek
ofschoon mijn blikken steeds weer dwalen
naar je string die ik duidelijk
kan zien, je beha en de contouren van je tepels
doch is er in mij geen begeerte verlangen
of een gekriebel in de buik en kan ik
rustig rechtop blijven staan zonder
dat jij bij me een erectie ontwaart
jij bent mooi, mooier…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
Klaar-over
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.064 Geen auto,
noch bromfiets,
dwalen daar nog in het duister.
Eenzame familie
blijft verdwaalt
daar
tussen groen en rood stoplicht.
“Beweeg me”,
hoort moeder vader zeggen.
Haar ogen links, dan rechts, gericht.
“Beweeg me,
en draag me
op jouw zoete adem
naar de overkant.”…
Meer details zijn niet nodig
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 het motregent af en toe
de regenflow bottelt het klimaat
lyrisch op de bodem
mild en zacht
als een echoaansluiting
strelen de regendruppels je gezicht
net als de wind
die je oor een beetje aait
op een melodie
van denken en van houden
dit denkbeeld heb je geaccepteerd
zoals het is
meer details zijn niet nodig
regendruppels dwalen…
slak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Een slak, die niet de vlugste was,
die moest de trein nog halen,
geraakte van het rechte pad,
begon wat rond te dwalen.
Ze kroop gestaag van kroeg naar kroeg,
dat duurde toch wel even,
en is daar door na sluitingstijd
al in de kroeg gebleven.…
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Haar ogen dwalen af over de
woeste golven.
Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.
Wie weet wordt zij ooit nog eens
een zeemeermin.
Alles is voor haar een mysterie
voor nu en voor later.…
Hiërarchie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
783 niet in ieder mens schuilt een dichter
niet in iedere dichter schuilt een mens
er dwalen wolven rond
een roedel gericht
op een mens
die het heel gewoon vinden
om collectief te raken
kapot te maken
wat de ander lieft
zij verschuilen zich
achter elkaar
maar tref je er een alleen
en leg je hem het vuur
aan zijn schenen
dan vertrekt…
Hemelse zaken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 ik kan het niet laten
nog droom ik alles dicht in
mijn chaotisch leven vol gaten
dwaal in de realiteit
zoek naar hemelse zaken op
een aarde waar onkruid gedijt
kan de vleugels van
engelen raken maar het
klapperen is geen paradijs
als zij ontvouwen kijk ik
vol vertrouwen naar hun
gracieuze vlucht zonder lucht
ja ik wil mee maar…
ordinarium
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 zodra luchten klaren, wolken
in ruimte tuimelen
wij over eilanden dwalen
liefste, bewaak mijn dijken
onze bladstille getijden; in
leidzaam wederhoor, zo sereen
weidse wijdte; streel het
ogenblik, de stilstand van tijd
het strijken over huidse haren
schenk ons genade
tem de eindeloze zuchtrivier
dona nobis pacem…
Irreëel of niet ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
419 Choreografie in het fundament van
angst, het falen een trein net niet
gehaald, mand vol lege eierschalen
uitgegleden op de medeklinkers,
gevlucht voor zinnelijke verhalen,
door de stroperigheid van een droom
te dwalen in het slijk, voor een
spoorboom die nooit open gaat,
verbeeldende ideologieën van de
straat, talrijk de als klinkers…
Onderduik
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
462 Diep in de kinderborst
dwalen zeven huizen
woelen verzwegen namen.
In de schaduw achter het
gefluister van grote mensen
gaan bange geheimen schuil.
Het daglicht botst tegen bemoste
groene blinden de wollen bal
in de kleine hand geklemd.…
Tot in de eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
170 Zijn vingers dwalen over haar huid,
Zonder dat 'n woord wordt geuit.
De lichtheid van het bestaan,
Komt eens een einde aan.
Stilte die om hen is neergedaald,
Is oorverdovend,
Wordt door het einde ingehaald,
Zonder toekomst belovend.…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Dwaallcihtjes in Amsterdam kerstavond 19 december 2018
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Ik speel geen sinterklaas meer
laat staan zwarte piet
ik speel ook geen kerstman meer
van dat 'yoh yoh' heb ik genoeg
ik speel ook geen Paashaas meer
laat ook alle Pinsterbloemen staan
ik speel voortaan en uitsluitend mezelf
zonder verkleedvormen, gewoon wat je ziet
maar 19 december a.s. dan nog niet
dan loop ik achteraan als laatste…
zoeken naar toekomst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.210 loop met mij
naar het eind der tijden
dwalen we samen
om het verborgene heen
op zoek naar het boek
vol toekomst geheimen
gedreven door het lot
leest ieder zijn deel
eens eraan begonnen
wil je steeds meer
onbeschreven dromen
vertellen hun verhaal
als droom zonder eind
waar toekomst wenkt
elk verhaal is uniek
je leest het…
Een syndroom van de Vitebskij prospect
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.399 Zoals een lichaamsloze geest
Zo dwaal ik door de nacht
En hoor muziek van het Wiener Wald.
De muziek past zich aan
Aan het ritme van mijn passen.
Ach, wat een verdriet en wat een genade is het,
Dat mijn hart niet van pluche is
Het wordt nooit speelgoed,
noch voor jou, noch voor iemand anders.…
Het verleden erkennen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 Ik dwaal door een lege gang
Beplakt met afbladerend behang
De vloer kraakt zacht onder mijn voeten
Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten
Gelige schilderijen in een hoek
Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek
Verdwenen beelden van weleer
Ik herinner me niet alles meer
Oude schriften en een sportschoen
Ruiken nog altijd een beetje…
Onze profielen verschillen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
708 de stiltebloemen spreken zwijgend
in een taal die wij slechts verstaan
en in de luwte van jouw profiel
huis ik zonder besef van tijd
en teken ik muizenpootjes
die dribbelend jouw beekje
oversteken
doch legt deze ranke nacht
weer een strop om mijn
besef van tijd en dwaal ik
in de gitzwarte duisternis
in holen waar ik me stoot
aan…
Voor het zondagskind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 mag ik in je
landschap dwalen
waar langs zachte heuvels
holle wegen dalen
beukenhagen om
rechtschapenheid vragen
het grint geharkt wordt
voor het zondagskind
waar wind het
klokgelui langs wei en
gaarden draagt de boer
tot rust en eten maant
mag ik bij je zijn
mijn monument van stilte
en natuurlijke geluiden
weg van alle stress…
winterwarm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
575 winterwarm
de droomvlucht was perfect
hun eerste kus liet sterren dwalen
tussen wondermanen en het sprookje
van die dag
stralend lichtten witte vlinders
in haar onbevangen lach
hij vervoerde zacht zijn trotse man-zijn
rond haar lieve schouders
innig was de wetenschap, dat samen
één betekent en de blije ogen van
hun trotse ouders…
Boomgaard
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
696 perenwijn
op een dag zo mooi als vroeger
zal het ooit weer kunnen zijn
in de boomgaard met die dromen
en het uitzicht over de rivier
maar mijn gedachten
snoeien bomen
slechts de fruitschaal
is nog hier
met oude foto's
van jouw glimlach
zie ik terug mijn vergeten dag
in de luwte van oude perenbomen
bij de rivier met onze dromen
dwalen…
Slecht nieuws
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
640 Mijn gedachten blijven steeds maar dwalen
dit niet vergeten en dat nog even doen,
om toch vooral maar niet te denken
aan dat, waar’k niets van weten wil.
Ik blijf de hele tijd bewegen
sta op, zit neer en ga weer lopen,
loop ervan weg, kom dichterbij
maar draai er toch vooral omheen.…
Kleur kiezen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
505 hoe kan ik dwalen
als iedereen me
altijd komt halen
mij de weg en
paden wijst waar
de grote groep verblijft
ik wil weg uit
de gelijkvormigheid van
het zoemend samen denken
dat nooit meer
verrassende elementen
zal kunnen schenken
waar zij elkaar steunen
met dezelfde mantra’s
in geestdodende dreunen
wil snel ontsnappen uit…
Jij zoekt mijn ogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Een vleierij over verandering
doen mijn gedachten dwalen.
Ik zoek naar een herinnering
en herkenning in jouw verhalen.
Jij zoekt mijn ogen en vertelt
ons verhaal van lang geleden.
Ik doe mijn best en vind en vertaal
mijn gevoel van vroeger naar het heden
Mijn vroeger bevat momenten
van geluk als voldongen feit.…
Nachtvlindervriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Er zat zoveel tedere liefde
tussen de momenten van lust
dat ik me afvroeg
waarom je niet was gebleven
in het bed van de nacht
nachtvlindervriend
stille dromer van genot
en nu er niets anders
dan droeve stilte is
tussen onze ontmoeting
en het naderende heden
voel ik de tranen van mijn intieme hartstocht
dwalen naar de door de mens verlaten…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.428 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…
en altijd is er liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.478 wanneer alle woorden gesproken zijn
vult zich de leegte met die bijzondere klank
treurzang van een afscheid
diep sluierend beweven spinnen het ruwe stucwerk
dat vervalt tot stof en vuil
heeft een aparte geur
in luchten vol verlangen
dwaal ik door kale kamers
ik smeek en bedel, vlucht mezelf
en ruik de geur van liefde
die mij - te zelden…