557 resultaten.
Het zonnespel
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.471 Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker,
In vlammend opgaand en weer uitgeblust,
Zich tot dit spel van schaduw en geflonker
Alle gewillig lenen, onbewust.
Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven,
Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon,
En vond hem, waar de zomerwolken dreven
In stille stoeten langs dat schild: de zon.…
Sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.931 Nu ligt ge als droeg een zachte stroom uw leen,
Met witte vree van bloemen om u heen.
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.011 't Aardoppervlak zie 'k als een schedelhuid:
Zweetstralen, sijp'len stinkende rivieren,
Waarlangs vuil-groenig roos en schimmel tieren;
Gebergten schurft steken er boven uit;
Mens-luizen, in hun nesten meest op buit
Rondkrauw'lend, zie 'k land'lijke blijdschap vieren,
Verpletterd soms, als 't trekken van wat spieren
De rotsen…
Als een wachter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 De heem'len meet hij als met een span,
zo zonder woord of taal.
Zij loven hem in stilte,
door de schoonheid van hun scheppingskracht.
Ik wil mijn stem verheffen.
Hem eren voor al zijn goedheid en zijn macht.
Zijn grootste blijk van liefde,
dat gaf hij aan de mens.…
twee druppels water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 Jij weet als geen ander
Mijn dromen verraden
Duizenden buien van donker gemoed
Sterk is jouw baken
Ik voel je me aarden
Jij komt het verlichten en alles is goed
Leen mij nu je krachtig verstand als een wapen
Ik strijd door het donkere gat in mijn hart
Beïnvloed mijn wezen met helende handen
Bescherm tegen schaduw omdat het me tart
Ik…
Rob Jetten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 Rob Jetten gaat nu verder zonder bril
Want mét zou hij misschien kunnen verliezen
Als zijn partij een lijsttrekker gaat kiezen
En dat is wat Rob Jetten niet graag wil
Gelaserd of in ieder oog een lens
Rob Jetten is meteen een ander mens
Rob Jetten gaat nu verder zonder bril
Misschien stopt hij nu ook met propageren
Dat elke boer zijn kudde…
Zhaoqin Peng
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Ga a.u.b. g1 huilie-huilie doen:
Sla 8 op Peng, de schaakgrootmeesteres,
zij slaat genadeloos 4-kant u lens
D8 u te winnen van de kampioen?
Uw trots kwam voor de val, dat is de les,
ja, deze waarheid geldt dus ook voor ú mens…
Zwerversvallei
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
671 veelbelovende dwazen
wijn en schuldgevoelens ankeren
onder het schip van het geweten
het onderbewustzijn ijverig
zoekt naar de kurk
maar vindt geen fles
de laatste stappen voor de ochtenddauw
in pril priemend licht van de opkomende zon
omdat alle zondaars zwijgen in het tegenlicht
ik heb de hik zeg je en je vraagt me
een broek te leen…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen,
laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.
Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.
Laat ons geloven in wat er gaat komen,
wat de toekomst voor ons in petto heeft.…
Poses
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
191 Aan ideeën om elk op
de gevoelige plaat
vast te leggen
object geen gebrek
Ieder subject
al dan niet fotogeniek
dat zich bevindt voor
zijn lens en statief
in poses van rust
uiterlijk onbewogen
oogt soms ongedurig
soms wat hypocriet
daar het zich van a
tot z geregisseerd
onder zijn supervisie
vereeuwigen liet
Daarmee…
Waarom Ik Schrijf
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
1.809 Zoveel mensen, evenveel gedichten
Schrijven om hun leed te verlichten
Of anderen te laten zwichten
Voor de liefde die ze op hen richten
Zoveel dingen om over te schrijven
Haat, verlies, geluk, liefde bedrijven
Zou graag willen meedoen met diegenen
Als ik die gevoelens maar even kon lenen
Heb die gevoelens niet gevoeld
Ervaringen niet meegemaakt…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Storm strijkt de flanken glad
Wist de hoefsporen van de steenbok
Die vlucht in de sparren
Voor de hefschroef
Een piloot in ademnood
De lens van 'National Geographic'
We verdwalen in geruchten.
De maalstroom van straten.…
Oorlog?
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.105 Z'n rechterhandje
voorzien van een heus,
echt pistool,
wreef hij langs zijn wang,keek
met glinsterende ogen in
de lens van de camera.
Wat dacht hij,
kom me niet nader?
Hoe verziekt is deze
maatschappij, dat kinderen
niets anders te
spelen hebben
dan oorlog,
net als hun broers, ooms en vader?…
PAPEGAAIENDEUNTJEN (1840)
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.240 Ik ken wel mijns gelijken,
Die wand'len over straat,
Die met een degen prijken,
Die zitten in den raad;
Zij kregen 't beste hapjen,
Door krek te doen als Papjen:
Een Lorretje,
Kaporretje,
Kapoe,kapoe,kapoe,
Waar past die al niet toe?…
Avondlaan
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.685 Koel-ruiz'lig schuif'len siddert door de blaân,
Waar wind zijn lichte tenten heeft gebouwd;
En sterrelend doorblinkt de hemelblauwt'
Der hoge kruinen langgestrekte paân.
De zon is dalend; rustig-rode gloor
Glijdt sober-pralend langs de stammen door,
En doopt in vreemde gloed het avondwoud.…
vondelingskens
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.390 In 't vertellen van wat wind...,
't Rits'len van de hagen...,
In de kijkers van een kind...,
't Scheem'ren van de dagen...
'k Vond z'in 't eigen stil gedacht...,
In wat bloemen-zegen...;
'k Vond ze,spelend langs de gracht
Van verlaten wegen...
...
Zoudt ge weelde vragen toch
Van die schaam'le dingskens...?…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 "
terwijl zij knipt en rijgt en stukt
zoekt kinderstem de juiste toon
dan klinkt het zuiver, zonder schroom
hoe moedertje te sprokk'len bukt
de sfeer van warme huislijkheid
het water zingend op het vuur
de schemer van het vroege uur
het zingen van de kleine meid
nog weet ontroering licht en klaar
het werken van haar rappe hand
haar…
moerbezie
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
689 poëzie
en een vlaag van buiten, een vraag
verdwijnt in glans
verandert het korte lot; zacht
in dromerij
leen mij de stilte
ver weg van het gevloek, krabbend
aan mijn wang
hard en kort
door nachten geslagen
want jij
en alles in deze cirkel
verzen, het woord, mijn ziel
staan stil
voltrekking, voltooiing
verklaard…
Schomm'lend weegschaaltje
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.506 Het knappen van een waterbel
Klinkt als een paukenslag dwars door de bas
Van 't kevertje, dat rondzwerft over 't gras
Bij 't ijl tink'len van 't blauwe klokkenspel:
Opzwirt hij, tuimelt, zwenkt en rijst en daalt;
't Lijkt of aan 't spargroen een levende naald
Het zonnespinsel hecht met blauwe lussen;
Daar staat hij zwevend in 't neerklett…
Doolhof
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 IJverig speurend naar
de juiste code
geheimschrift voor 'n oplossing
slechts betreffende
vele mondiale problemen
vaak vastgelegd door lens
Hij was juist in 't verleden
actief met de ontcijfering
helaas en jammer
echter zonder resultaat
hoewel een aantal
keer, het hemd is nader dan de rok
gesignaleerd' tendens
Hij naasten informeerde…
Allen die mij voorgingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
482 Ik observeer mijn zon en maan
in hun beste pak op alle dagen
en nachten dat het hun schikt, ik
zoek een woord dat zich lenen laat
voor alles wat mijn verbeelding
overslaat, de werkelijkheid ten spijt.…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 Je bewoont het waar je het beschrijft,
een gekuiste hemel kon niet zwaarder zijn,
statief van een mentaal proces wat je voortdrijft
legt je het met een breder diafragma vast
de naakte lens raakt haarscherp het werkelijke…
'K zit, wachtend heerser, in mijn vleugelwagen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.805 Ik weet: bestand tegen de hardste vlagen
Zijn de twee grote vlakken, mijn kwatrijnen,
En mijn terzinen zullen, de twee kleinen,
'T evenwicht, als 't schomm'len mocht, veilig schragen.…
Ver, ver - in droom - Ik hoor mijn jagerskreet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.111 Door lange grottengang van eeuw na eeuw
Hoor ik in droom van droom fladd'ren mijn schreeuw,
Als 'k vecht met tand en klauw, wie 't machtigst is;
'K hoor, hoe door struiken sluipt mijn sluwe vrees,
Als 'k nachtlijk jaag op bloed en levend vlees,
Bij 't dreigend rits'len van de wildernis.
----------------------------------------------…
De niet-flexibele mens
hartenkreet
2.5 met 23 stemmen
2.170 De niet-flexibele mens
beziet de wereld toch wat anders
wel zo ongeveer als wij
maar dan door een andere lens
niet in de kern maar van opzij
Hij denkt zoals de rails van een spoor
die gaan
opdat de trein kan blijven rijden
rustig voort
tot aan het vastgestelde oord
zo leeft hij zijn bestaan
Maar omdat ze toch vaak komen
waar ze moeten…
EEN BEETJE DOOF
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
972 Zijn gehoor was bijna verdwenen
soms hoorde hij nog een flard,
hij wil soms wat geluid willen lenen
maar hij krijgt alleen zijn part.
Als ik hem op het bankje zie zitten
ziet hij er niet alleen of eenzaam uit
zijn ogen hebben mij niet gehoord
het heeft geen zin als ik fluit.…
valschermsprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.040 na de duik uit de stalen romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing…
valschermsprong
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.149 na de duik uit de stalen romp
val ik steil en vrij door het veld
een makke pion van de zwaartekracht
huid knelt in het malse harnas
lucht perst mijn buik
ruimte over en horizon rondom
toch ben ik hier niet meer dan een klomp
peillood in een glazen liftschacht
de lens volgt de tuimelaar
achterwaartse salto met schroef
uitgestelde landing…
Het Woord.
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
672 Kom aan nu, leen mij toch Uw oren.
Wij mensen,
wij leven,
Heel kort hier op aard.
Verbonden met eeuwige banden.
Een leven dat komt,
en een leven dat gaat.
dus toe, reik elkaar nu de handen.
En luister,
naar woorden,
Uit heel oude tijd,
waar mensen nú daaglijks om vragen.
Ze zijn dan wel oud...
ze beloven veel goeds...…
NOODLOT
poëzie
3.1 met 10 stemmen
6.328 Gelukkig die d' oorzaken van de dingen
Verstaat: en hoe zij vast zijn onderlingen
Geschakeld zulks dat gene levendheên,
(God uitgezegd) ooit iets van zelven deên
Of leen, maar al door ander oorzaaks dringen.
Door oorzaaks kracht men al wat schiedt ziet drijven.
Waar’ die te flauw, geen werking zou beklijven,
En oorzaak zijn geen oorzaak.…