41633 resultaten.
Herinnering
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
307 Die herinnering zingt in mijn zijn,
Die verlaat mij nooit,
Deez symfonie overstemt de pijn,
Een melodie van louter liefde,
Begeleidend tot mijn eind,
Nadat haar eind mijn zijn kliefde.…
Herinneren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 De laatste blik
De laatste knipoog
De laatste lach
Het laatste gesprek
De laatste maaltijd
De laatste kerst
Die laatste vakantie
Het laatste rapport
Het eerste kleuterklasje…
Herinnering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
269 Zelfs in dromen is de smaak niet meer
zoals die was, mij herinner van eer.
Herinnering zonder vreugde, slechts
verlangen naar wat ik zo deerlijk mis.…
Ik herinner mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
208 Als ik niet meer ben dan herinnering,
een almaar meer vervagende herinnering,
een stipje wit verwaaiend in de wind,
dan vraag ik dat je mij bewaart
in een onbeschreven blad waar ik
op schrijven kan dat ik zoveel van,
toen ik er nog was en elke dag erna,
wat ik zo weinig heb gezegd, maar zo
vaak heb gedacht, tot ik niet meer was
en niet meer…
Zonder herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
169 herinner
bepaalt wat in mij bleef,
ik ben als water
dat beweegt, ook
als het zijn bron
niet weet.…
Herinnering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
106 Het heden van hier en nu
Komt in de herinnering
In de toekomst weer terug.
Zo blijft alles toen en nu
Levend in d’herinneringen.…
Herinneringen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.263 Herinneringen vervagen met de tijd,
Raak je stukje bij beetje kwijt.
Sommige verdwijnen heel erg snel,
Andere onthoud je soms wel.
Ze zeggen, tijd heelt alle wonden,
Maar rouw heelt niet in de tijd,
Velen leren ermee leven mettertijd,
Zo goed en zo kwaad ze konden.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Een vreemdeling zonder realistisch spiegelbeeld
ging over de stoffige wegen van het beruchte moerasland,
zoekend naar de warmte van de late middag
en de koele aanraking
van wit linnen op de naakte huid.
Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.
Ik stelde me voor dat hij in…
over herinneringen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
73 nu de grofgebekte kraai
de roerdomp overstemt
de zwarte nacht in harten
binnensluipt
verdwijnen vergeten wezens
in laatste korrelige beelden
wordt de pijn zorgvuldig
in kooien vastgezet
als menselijke zangvogels
opdat
geen herinnering ontsnapt
en zich zonder spiegelen
vastzet in de ziel
als een gruizige afdruk
ijle lamentaties…
Gezondheid
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.377 Zouden er mensen zijn
Die leven zonder pijn
Mensen die zomaar door het leven rollen
Zonder hindernissen zomaar wat ronddollen
Heel soms vraag ik me dat af
Gewoon omdat ik wil dat geluk ook mij omgaf
Dan ben ik jaloers op die mensen
Die alles lijken te hebben wat ik me zou wensen
Toch twijfel ik aan hun bestaan
Iedereen moet zich door een…
Laatste uren
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.039 De wind ruikt naar oude twijfels
en bevestigt de gapende rand
in mijn donkere achterland.…
Geurige wijn
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
596 Bewustzijn
Maakte plaats voor vergetelheid
Zij zijn het waard te vergeten
Een diep-weggezakte herinnering
Tientallen meters.…
Verloren woorden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Twijfel glijdt naar binnen
als beproefde woorden
zich verschuilen
bij gehoorde aarzeling.
Wat ooit werd gedeeld
verloor zijn betekenis,
slechts een herinnering
reist mee in de tijd.
Door de kieren van zijn onmacht
ziet hij kleine stralen zon
spelend op de bast van de boom
voelt de warmte op zijn huid.…
De lucht was geel als gele chrysanthemen
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.018 Een gouden licht ter wereld, gouden twijfel,
overal, overal, koninklijk twijfel,
twijfelend goud, gouden vertwijfeling.
Troonden onz' harten in het gouden duister,
in 't goud onz' ogen als kristallen kronen.…
De Paashaas
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 Als wij het woordje Pasen horen,
weten wij, dat de Paashaas ons hartje komt bekoren.
Hij brengt veel lekkernijen, zoals snoep en chocolade eieren.
Dat is zo zoet en smelt in onze mond, we eten onze buikjes rond.
Voor één keer mogen we snoepen,
spijtig niet lang, want Haas wordt terug geroepen.
Wij maken van eieren popjes met wc rolletjes, lapjes…
Woorden duren maar even
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
906 Woorden duren maar even,
herinneringen wat langer
en liefde voor altijd.
Soms toch, want sommige woorden
duren een leven lang,
nog langer dan
de herinnering,
maar nooit zo lang
als liefde.
Liefde is eeuwig,
ook al schijnt ze
zo kort
omdat je elkaar
ooit los moet laten.…
Diep in mijn ziel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Steeds wanneer ik twijfel,
aan de zin van mijn bestaan,
is in de diepten van mijn ziel,
het twijfelen al vergaan.…
parel in mijn hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.292 kan jij leven met mijn fouten
de wereld met mij aan
zal jij blijven van mij houden
wordt jij mijn bestaan
leef ik in een droom
of droom ik in mijn leven
vragen flitsen door mij heen
hart door sluiers omgeven
sluiers van twijfel
rillingen in mijn hart
is de liefde sterk genoeg
verlicht ze het duister gevoel
zal ze wensen vervullen…
De schaduwen van het leven
hartenkreet
2.5 met 20 stemmen
2.456 hoop nog lang te genieten
van je warmte die me beschermt
tegen de schaduwen van het leven.…
een gesmeed juweel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.491 ik laat ze door
mijn handen glijden
de stenen en de keien
die ik heb geraapt
een levenlang
voel de scherpte
van vele kanten
het glas dat brak
als ik ze wegsmeet
de splinter die me stak
jij was geen steen
maar een gesmeed juweel
de diamant nog ruw
een stalen setting deed
je glanzen als fluweel
ik polijstte je
het zicht werd zachter…
Thuisreis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.067 Het zijn niet alleen dromen
die het gebrokene helen
in je gedachten gestrand:
vlucht weg uit die nevels
en reik me je hand
Er is een binnenkomen
in dit teder strelen
een fluisterende wind:
je bent weer thuis
herinner een spelend kind
Er is nog aarde
in dit zwijgend dal
dus luister nog even
binnen is het warm
hier huist nog leven…
Voor altijd
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.570 Mijn vingers schrijven
op het beslagen raam
de woorden uit het leven
in gedachten eindeloos geschreven
voor altijd onuitgewist je naam…
Vragen(v)uur
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
1.472 Heeft dat eenzame vuurtje dank zij mij
al het leven met honderd jaar verlengd,
de tijdgeest tijd'lijk van taak ontheven:
vroeger en nu voor even vermengd?…
gestapeld tot een graf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.576 hij is niet dood
maar leven
doet hij
ook niet meer
gewurgd door ideeën
met boeken als de strop
vergiftigd door de politiek
dat kostte hem zijn kop
zijn woorden zijn gestenigd
gestapeld tot een graf
hij is niet omgebracht
maar met de dood verenigd
zijn teksten zijn verdwenen
gedachten slechts herinnering
ze hebben…
een hand als duizenden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
944 ik keek je aan
voelde de klink
je opende een hand
als duizenden en liet me
zonder drempel binnen gaan
de ruimte was sacraal
in vleugjes wierook
droomden heiligen
hun beelden in een
eeuwenoud patriarchaal
ik zag de doopvont
waar mijn moeder stond
een priester om de kinderen
in te schrijven goot heilig water
over generaties jonge…
mijn etalage zet ik buiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
810 ik heb een etalage
met gezichten die niet leven
ogen staren en hun monden
doen niet van zich spreken
ik ken ze uit hun
woorden op papier
tranen en verdriet
zie je in hun trekken niet
als ik hen lees
beginnen ze te leven
ze weven dan herinnering
in het antwoord dat ze geven
ik wil ze handen schenken
een lijf dat kan omarmen
verbazing…
Het kan zomaar gedaan zijn
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.034 De dagen zijn te kort
om van te leven
de dagen zijn te kort
om van te geven.
Dagenlang denk je eraan
wat te doen met dit bestaan
maar denken is zonde van de tijd
want je bent het leven zo maar kwijt.
Leven is een gave
genieten is een "must"
Leven is zo heerlijk
het moet voelen als een lust.…
Ontspiegelt mij
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
674 zoek ik je ogen om mezelf te zien
je hand om eigen warmte te voelen
vind ik in jou wat er niet is misschien
regen heeft me weggewassen
ontspiegelt mij in dunne plassen
zonlicht heeft mij anoniem verdampt
wind verslijt gestaag mijn weerstand
erodeert de jaren tot herinnering
verstuift mijn leven door versnippering
ja ademt dagen langs…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…