661 resultaten.
De Lindeboom...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
937 Ik zat daar bij zijn oude stam
Te mijmeren over het verleden
Hoe mooi die tijd toch was geweest
in die omstandigheden...…
Wind
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
3.032 Zonder enig voorbehoud
vullen mijmerende muren
koude ruimtes,
met een warme, zachte eenvoud.
Jij gaat met mij een eindje verder,
de wind blaast met ons mee,
weggereten dromen
worden weer fantasie.
Ik vertrouw op jou
in een volmaakte harmonie.…
In het Gedicht
gedicht
3.1 met 364 stemmen
68.080 Er zijn momenten waarop ik eeuwenlang
mijmerend volmaakt gelukkig ben:
wanneer ik mijn handen op de aarde leg
zijn het kleine handen.
-----------------------------------------
uit Verzamelde gedichten (1981)…
Een dwaas verlangen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.472 In het avondlicht
laat ik dit
stil mijmeren
zachtjes voortbestaan
en doe mijn ogen dicht.
Ik hoop dat de tijd
nooit wil slapengaan
want in deze verhalen
zie ik jouw
verlangend gezicht.…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.868 Aan het ontbijt zat ik te mijmeren
Verlangen schoof zachtjes aan
En ik wilde toen spontaan eens vragen: wat ben je?…
Eenmalig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 O, mijmer ik soms, was ik maar een
koe die stom in de wei z'n leven lang gras eet.
Wat is daar mis mee? Geen haat geen oorlog,
geen liefdesverdriet, geen ernstig gemis en voor-
al geen zinloosheid in je donder, ja, soms wou ik.
En met die wetenschap kun je gedichten schrijven-…
vrouwelijk schoon
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
637 Mijmerend staart ze voor zich uit
glimlacht in zichzelf.
Onschuldig zoals ze daar zit
zo ondeugend is haar blik.
Haar ogen boren zich
als pijlen door je hart.
Zij vertrekt geen spier
blijft onbewogen
in alle eenvoud.
Ze verzinkt in haar boek
de woorden doen haar
blozen.
Ze kijkt op en vuurt
de vlammen op jou af.…
VERWERKINGSVORMEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.493 Je verdomd alleen voelen
eindeloos mijmeren
niet uit bed komen
niet op gang komen
Uiteindelijk leiden
houwen en rouwen
naar een gemiddelde
versteviging
van ons als mensen
die winnen en verliezen
komen en gaan
vasthouden en loslaten
Dat noemen we leven
en het leven gaat immer door!…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Verlaten mens, treedt
uit de schaduw van je nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood, er zijn
spelen hier,loop niet
dood in een levensspoor,
de dogma’s achterna
verlangens versleten
in een schrander dier.…
Mijn vriend Sam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 Wanneer ik daar door dat laantje loop
stil mijmerend over de vergane dag
met zachte stap,
dat bergje oploop,
steeds nader dichterbij...
dan denk ik aan jou mijn liefste dier,
slapend in het zilte gras,
slaap rustig, slaap zacht,
onze herinneringen blijven
daar waar geen mens weet
hoeveel jij voor me was...…
Ze is twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ze is twee, bijna drie
voor haar geen pretlichtjes dansend op een vensterbank
geen troetelbeer die mijmerend naast haar schommelt
geen vlokjes tellen in de lucht
de sneeuw die kraakt wat heeft ze daar nu aan
ze is het kwetsbare kind
op de dool in een land van horen zeggen
haar blik is ijzig koud
angst cirkelt knarsetandend om haar heen…
Vlammenzee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 Broeierige juliavond
De dag is rond
De klus van weer
Een schooljaar geklaard
Rij naar huis, voldaan
Dat ik mijn bijdrage
Kon leveren aan weer
Een generatie die
De school verlaat
Mijmerend over
Het voorbije werkjaar
Zie ik aan de donkere
Hemel vlakbij een vlammenzee -
Een passerende auto
Heeft vlam gevat
De bestuurder…
Balans van vandaag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
648 Ik ben hier mijmerend neergestreken.
Hier, aan deze tafel, onder een oude beuk,
maak ik de balans op van de dag.
De toekomst wil ik hier vergeten.
Het verleden heeft al afgedaan.
Wat bleef zijn mijn sigaren,
een glas met koffie en Keizer.
Een vogel zingt een laatste lied.…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op een zonnige plek
Mijmeren…
Verloren in stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 in stilte fluistert de wind
dartel vogeltjes gefluit
melodieën kwetterend
bloesem bloeit
lente vandaag
ingeluid
in 't eindloos ik
geniet van zonneschijn
vragende gedachten
mijmering
kleine preveling
stralend zonnelicht
onzekere, donkere nachten
onzekerheid op het nu gericht
houdt de crisis mij op afstand
vrijheden ingekaderd
ieders…
De dag...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
564 Een moment van stille mijmering.
Waterdruppels glinsteren nog op mijn venster.
Maar de zon kleurt de schoongewassen wolken rood.
De wind houdt nog zijn adem in.
Opnieuw een nieuwe dag,
hij stelt zich vrolijk aan mij voor.
Verwijdert nare dromen en duistere gedachten.
Bijzonder dat licht zoiets kan doen.
Wat zal de dag mij brengen.…
Joni Mitchell
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Tegen al het heersend macho
Masculien gitaargeweld
Waar haalde zij de tijd vandaan
Voor al wat zij had meegemaakt
Schetsen autobiografisch
Scènes van haar reisnotities
Vast te leggen in haar dagboek
Neer te pennen in haar schrift
Zittend achter haar piano
Tokkelend op haar gitaar
Woorden dartelend in zinnen Associaties mijmeringen…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 De avond ademt zwoelte tot dampen
krekels smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van…
Schitterende scherven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
868 Ik mijmer en ik denk aan de tijd die niet
Omkijkt, aan de liefde die zo zuiver
Is dat ik alleen nog leef om met jou te leven.
Ik leef alleen om mij geheel aan jou te geven.
Wij zijn een symfonie van schitterende scherven.
Kon ik de sleutel van je toegangsdeur maar verwerven.
Want jij bent als de zon en bron van al mijn leven.…
Jouw puurheid
hartenkreet
4.4 met 95 stemmen
6.340 Soms lijkt het of je er altijd al was
Alsof ik je een leven lang al ken
De lach om je mond je woorden
Jij neemt me gewoon zoals ik ben
Samen mijmeren we over emoties
Die momenten zijn mij zo dierbaar
Geen verplichtingen geen poses
Maar oprechtheid siert elk gebaar
Ik voel me zo goed dicht bij jou
Je bent lief en nog zoveel meer
Ook al…
Mijn Achterliggende Boodschap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.186 Mijmerende woorden, gedachtespinsels
Vaag geschreven, nooit exact beschreven
Schetsen van scherven en doornen
en resten van een overbelastte gum
Onderstreepte gevoelens
en een overschat verlangen.…
Zee
hartenkreet
4.5 met 49 stemmen
2.374 Op een verlaten strand,
zittend in het witte zand,
sla ik jou mijmerend gade
en aanschouw je eindeloze parade
van golvende patronen
waarin je geheimen wonen.
Bij jou kan ik in vertrouwen
mijn diepste gedachten ontvouwen.…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen
die zo onderdanig kleine tronen boden
ze bleef maar dwalen
haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd
geurig
langs kleuren en de schaduwen van vogels
vloog ze, als een ademtocht vol leven
en heel even
gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze,
als een mijmering…
duizendmaal duizendblad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 elk gevouwen bloempje draagt een zomerdag
de blaadjes torsen reeds de koelte van het najaar
mijmerend rond september
frisser zelfs,
nu vogels kelen smeren met zongerijpte bessen
een delirium vol zoet geluk, dronken vreugde
en zot
door dwarrelwind
in waaibomenhout, heen en weer
geworpen door een nawee die nog voorjaar weet
de bermen…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs versteende gletsjers, om
uiteindelijk op het gladde ijs en
door het doolhof van mijmeringen…
De kade
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Mijmerend op een zomeravond
met als decor een oranje gloed
en mijn muze als geestverwant.
Nergens anders is zij daar weer
op het toneel in het blauwe uur
als een oprecht mens in dit theater.
Geen pleziervaartuig aan de kade
om de gebroken stilte te accentueren
dat geen enkel jacht hier is gestrand.…
Mookerhei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 ‘k Loop mijmerend wat voor me heen te praten
tegen de sterren en een sikkel maan;
de Melkweg is de hemel aan ‘t bestraten
en Venus heeft haar bruidstoiletje aan.
Het Universum lijkt wel stil te staan,
maar let ik op, verandert er toch iets:
Zo af en toe zie ik een kunstmaan gaan;
hij komt uit ‘t donker en verdwijnt in ‘t niets.…
Volle Maan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Wanneer mensen mijmeren over
Het menselijk bestaan, ontstaat een
Nieuw denken met een eigen gezicht.
Volle maan, zijn volle omvang trekt
Aan de aarde met volle kracht.
Wanneer de wolven huilen en de
Uilen onderwijzen, wordt de mens met
Ontzag tot het mens zijn teruggebracht.…
IN ALLES ZIT LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 in
de deining van de zee
de geuren van de lucht
de warmte van de zomer
de geborgenheid van een gehucht
de mijmeringen van een dromer
in
een gesprek van vader tot zoon
die van een baas tot z’n knecht
het alledaagse zo niks bijzonders gewoon
de genegenheid tussen mens en dier
wat onwerkelijk lijkt maar toch zo echt
in
jouw bemoedigende…
eindeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
816 ‘t kind mijmerend over vage verten
daar achter de rode zonsondergang
het einde van zijn eigen wereld
die draait in een beperkt heelal
kennis maakt de einder onbereikbaar
lichtjaren reizen door ’t universum
door sterrenstelsels zwarte gaten
oneindigheid door ons geschapen
ik droomde over mijn geliefde doden
visioenen in hemels licht en…