Alle inzendingen over ontroering

438 resultaten.

Sorteren op:

Krijgsheer

netgedicht
4.3 met 60 stemmen aantal keer bekeken 1.165
terwijl jij droomt en slaapt en ademt niet in staat het te bevatten en Ik van ontroering huil je helm weerschijnt het laatste licht en in de schaduw weet Ik geen gezicht…
Jalf Flach23 februari 2007Lees meer >

Mijn thuis

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.075
een wit marmeren schouw De keuken met een oud en groot fornuis De slaapkamer met in het midden een hemelbed Plotseling en onverwachts heb ik een nieuw thuis De grote zolder vol met oude soms half vergane spulletjes De tuinen zijn verwaarloosd vogels vliegen rond Liefdesbrieven van wel honderd jaar geleden geel verschoten Ik lees ze vol ontroering…
car28 juli 2004Lees meer >

Maannacht

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Ons voeten stootten donkre vormen Als vreemd gedierte op witte grond, En angst-ontroering kwam bestormen Ons hart dat nergens uitweg vond. Opeens een poort van 't woud, en heide Lag vredig wijd... geen dampen grauw: Helstralend maan en sterren spreidden Hun schijnslen door het glanzend blauw.…

Echte vrienden

hartenkreet
3.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.867
getekend Getekend door het leed Maar die tekening is niet grauw meer Hij is door kleuren ingekleed Je weet je wilt weer verder Maar weet ook dat de kou Weer diep binnen kan dringen En dat je dan weer anders denken zou Eén verschil is er echter Je weet je kan ergens heen Naar vrienden die om je geven Je bent niet meer alleen Diepe ontroering…

1975

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.275
Ach sla ons om de oren dat we wakker worden dat niet onze ontroering in klein geblaat verloren gaat dat we weer ons bed opnemen en zwerven met de bedeljongen met de bedelmeid. ----------------------- uit: de Revisor (1975)…
Remco Campert31 december 2016Lees meer >

Vincent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
tubes leeg En zijn paletten worden balletten Van kleur en smeur En hij mest wat in hem wringt En ontspringt En in een wild begin Waar het roze kleurt, Van paars naar zwart odeurt, Omdat de werkelijkheid verwart En start met streken Uit niets geboren, Het zit tussen zijn oren bevroren, En langzaam verschijnen contouren En laat hij zich ontroeren…
ad nouwens14 oktober 2020Lees meer >

Het dal

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.808
"Pâle étoile du soir, messagère lontaine," zo zingt ons zwellend hart de grote zanger na; is 't mooglijk dat uw oog van reine ontroering wene, daar ik u, bevend, smeke om liefde en om gena?…

Restanten

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.383
De tijd dat Orelio ons kon ontroeren, En Bouwmeesters kunstenaarsbloed. Nu vindt men de Sweethearts met tandborstelknevels, De kwijnende juffrouwtjes beter. De hypermoderne confectieartiesten, De kunst van een dollar de meter. De wereld is een warenhuis, Restanten, restanten. Griet Garbo krijgt een half miljoen.…
Louis Davids18 februari 2016Lees meer >

De tocht naar de ster

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.275
Roep het alarm in 't hart dat verzwakte, Of laf zich in wanhoop verschanst, - In uw oog sta de vlam van uw schone ontroering. Tot de lucht met het vuur uwer hete vervoering Uw rustige morgenster kranst: - Tot haar licht in lichter dag vergaat, Tot gij staat in de dageraad - Voort! voort!…

(on)gewoon gedicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 655
Taal kan mij raken en ontroeren. Poëzie kan mij ontvoeren naar een wereld zonder zorgen, héél ver weg en diep verborgen voor het leed dat soms “de toekomst” heet of “morgen”. Taal blijft altijd een machtig ding. Een prachtige verzameling van letters, woorden, zinnen.…
Zeni12 februari 2013Lees meer >

Tien JaNu- Ari(A)

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 663
Kraaiende Hanen " mensen" in vraag stellen Nachtelijk doorwinterd ontwaken Twijgen van planten die hun eerste stappen zetten De zes donkere weken die verlopen in het verleden Sluimerende zaden die willen kiemen Geduldig in hun tijd dat wacht Lentevogels die de winter doorprikken Sneeuwklokjes die spreken van Viooltjes Dieren die het ijs ontroeren…
arensoog10 januari 2024Lees meer >

DE REGEL

poëzie
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Want de wind van mijn ontroering Die zijn flonkringen ontrolde Als van parelen de ontsnoering, Legt zich en als koude kralen Die zijn hartklop niet doen haasten Telt de kenner van veel talen Woorden die hij zich wil naasten.…
Albert Verwey1 september 2011Lees meer >

De Mengelberg concerten

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.869
Alle vrijsters, vol vervoering, hebben hoofdpijn van ontroering Als de zaal wist wat ze dachten, wedden dat 'ie blosend lachte D'ene zit zich af te vragen, of 'ie wel secuur Jaeger ondergoed zal dragen Of 'ie 't naar vindt als 'ie dood is, of met een nietje uitgeloot is D'andere zal wel willen weten, of 'ie graag gehakt zou eten Tot een…

Brieven aan N.

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.993
denk soms aan je hoe je daar woont in dat kleine vervallen huis met je kind dat je kind niet is maar dat moeke zegt en aandacht vraagt met de man die wel jouw man is die geen aandacht vraagt maar stilte die jou alleen laat met je warme lichaam bij de kolenkachel terwijl je kind speelt en geen lawaai mag maken, want de man schrijft zulke ontroerende…

zaterdagavondnostalgie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Eindeloos zoek ik nu woorden, luttele lettergrepen om je toch nog even te ontroeren maar wat ik onzelfzeker dicht klinkt muf, en ruikt naar doffe onmacht, verschaald talent verteerd door natte schimmel.…

waar liefde partner is

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 717
als soms toch het leven somberend verdrieten wil door met geluk te breken dansend is de liefde als een gedraaide pirouette jouw de arm pijnlijk brekend toch nog in het ziekenhuis de cadeaus van sint bezorgt huldigend is de liefde die na lastige examens het diploma sieren doet met naast aanwezigheid een fleurig bosje bloemen ontroerend…

WANNEER IK STERVEN ZAL

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.328
Gij zult, in nieuw ontroere', het boek ter zijde laten; een zoet gepeinzen wekt een nieuwe tederheid; en gij zult voelen hoe mijn doem tot niets kon baten, omdat gij toch mijn vróuwe zijt; gij zult het weten, en een tomeloze liefde zal zwellen in uw borst en kroppen in uw keel, en uit wat meest u kwelde en u het innigst griefde wordt u het…

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Bevangt de lucht ontroering? Komt er thuis Een rij van visschers, wat is dat gedruisch Als van een bui zeeschuim? Ik hoor gekras Als van een vogel als er storrem was En er een lijk ligt op de grijze kust. Wat is er, wat verstoort de stille rust Van Mei, die de oogen opent en daar zit Staroogend, als een kranke vrouw in 't wit?…