438 resultaten.
Krijgsheer
netgedicht
4.3 met 60 stemmen
1.165 terwijl jij droomt en slaapt
en ademt
niet in staat het te bevatten
en Ik van ontroering huil
je helm weerschijnt het laatste licht
en in de schaduw weet Ik
geen gezicht…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.075 een wit marmeren schouw
De keuken met een oud en groot fornuis
De slaapkamer met in het midden een hemelbed
Plotseling en onverwachts heb ik een nieuw thuis
De grote zolder vol met oude soms half vergane spulletjes
De tuinen zijn verwaarloosd vogels vliegen rond
Liefdesbrieven van wel honderd jaar geleden geel verschoten
Ik lees ze vol ontroering…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 Ons voeten stootten donkre vormen
Als vreemd gedierte op witte grond,
En angst-ontroering kwam bestormen
Ons hart dat nergens uitweg vond.
Opeens een poort van 't woud, en heide
Lag vredig wijd... geen dampen grauw:
Helstralend maan en sterren spreidden
Hun schijnslen door het glanzend blauw.…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 getekend
Getekend door het leed
Maar die tekening is niet grauw meer
Hij is door kleuren ingekleed
Je weet je wilt weer verder
Maar weet ook dat de kou
Weer diep binnen kan dringen
En dat je dan weer anders denken zou
Eén verschil is er echter
Je weet je kan ergens heen
Naar vrienden die om je geven
Je bent niet meer alleen
Diepe ontroering…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Ach
sla ons om de oren
dat we wakker worden
dat niet onze ontroering
in klein geblaat verloren gaat
dat we weer ons bed opnemen
en zwerven met de bedeljongen
met de bedelmeid.
-----------------------
uit: de Revisor (1975)…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 tubes leeg
En zijn paletten worden balletten
Van kleur en smeur
En hij mest wat in hem wringt
En ontspringt
En in een wild begin
Waar het roze kleurt,
Van paars naar zwart odeurt,
Omdat de werkelijkheid verwart
En start met streken
Uit niets geboren,
Het zit tussen zijn oren bevroren,
En langzaam verschijnen contouren
En laat hij zich ontroeren…
Het dal
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.808 "Pâle étoile du soir, messagère lontaine,"
zo zingt ons zwellend hart de grote zanger na;
is 't mooglijk dat uw oog van reine ontroering wene,
daar ik u, bevend, smeke om liefde en om gena?…
Restanten
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.383 De tijd dat Orelio ons kon ontroeren,
En Bouwmeesters kunstenaarsbloed.
Nu vindt men de Sweethearts met tandborstelknevels,
De kwijnende juffrouwtjes beter.
De hypermoderne confectieartiesten,
De kunst van een dollar de meter.
De wereld is een warenhuis,
Restanten, restanten.
Griet Garbo krijgt een half miljoen.…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 Roep het alarm in 't hart dat verzwakte,
Of laf zich in wanhoop verschanst, -
In uw oog sta de vlam van uw schone ontroering.
Tot de lucht met het vuur uwer hete vervoering
Uw rustige morgenster kranst: -
Tot haar licht in lichter dag vergaat,
Tot gij staat in de dageraad -
Voort! voort!…
(on)gewoon gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Taal kan mij raken en ontroeren.
Poëzie kan mij ontvoeren
naar een wereld zonder zorgen,
héél ver weg en diep verborgen
voor het leed dat soms “de toekomst” heet
of “morgen”.
Taal blijft altijd een machtig ding.
Een prachtige verzameling
van letters, woorden, zinnen.…
Tien JaNu- Ari(A)
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
663 Kraaiende Hanen " mensen" in vraag stellen
Nachtelijk doorwinterd ontwaken
Twijgen van planten die hun eerste stappen zetten
De zes donkere weken die verlopen in het verleden
Sluimerende zaden die willen kiemen
Geduldig in hun tijd dat wacht
Lentevogels die de winter doorprikken
Sneeuwklokjes die spreken van Viooltjes
Dieren die het ijs ontroeren…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 Want de wind van mijn ontroering
Die zijn flonkringen ontrolde
Als van parelen de ontsnoering,
Legt zich en als koude kralen
Die zijn hartklop niet doen haasten
Telt de kenner van veel talen
Woorden die hij zich wil naasten.…
De Mengelberg concerten
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.869 Alle vrijsters, vol vervoering, hebben hoofdpijn van ontroering
Als de zaal wist wat ze dachten, wedden dat 'ie blosend lachte
D'ene zit zich af te vragen, of 'ie wel secuur Jaeger ondergoed zal dragen
Of 'ie 't naar vindt als 'ie dood is, of met een nietje uitgeloot is
D'andere zal wel willen weten, of 'ie graag gehakt zou eten
Tot een…
Brieven aan N.
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.993 denk soms aan je
hoe je daar woont in dat kleine vervallen huis
met je kind dat je kind niet is
maar dat moeke zegt en aandacht vraagt
met de man die wel jouw man is
die geen aandacht vraagt maar stilte
die jou alleen laat met je warme lichaam
bij de kolenkachel terwijl je kind speelt
en geen lawaai mag maken, want de man
schrijft zulke ontroerende…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 Eindeloos zoek ik nu woorden,
luttele lettergrepen
om je toch nog even te ontroeren
maar wat ik onzelfzeker dicht
klinkt muf, en ruikt naar doffe onmacht,
verschaald talent verteerd door natte schimmel.…
waar liefde partner is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 als soms toch het leven
somberend verdrieten wil
door met geluk te breken
dansend is de liefde
als een gedraaide pirouette
jouw de arm pijnlijk brekend
toch nog in het ziekenhuis
de cadeaus van sint bezorgt
huldigend is de liefde
die na lastige examens
het diploma sieren doet
met naast aanwezigheid
een fleurig bosje bloemen
ontroerend…
WANNEER IK STERVEN ZAL
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.328 Gij zult, in nieuw ontroere', het boek ter zijde laten;
een zoet gepeinzen wekt een nieuwe tederheid;
en gij zult voelen hoe mijn doem tot niets kon baten,
omdat gij toch mijn vróuwe zijt;
gij zult het weten, en een tomeloze liefde
zal zwellen in uw borst en kroppen in uw keel,
en uit wat meest u kwelde en u het innigst griefde
wordt u het…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Bevangt de lucht ontroering? Komt er thuis
Een rij van visschers, wat is dat gedruisch
Als van een bui zeeschuim? Ik hoor gekras
Als van een vogel als er storrem was
En er een lijk ligt op de grijze kust.
Wat is er, wat verstoort de stille rust
Van Mei, die de oogen opent en daar zit
Staroogend, als een kranke vrouw in 't wit?…