787 resultaten.
Carpe diem
hartenkreet
4.6 met 43 stemmen
1.997 pluk de dag,
doe wat je niet laten kunt,
heb lak aan goede raad,
pis tegen de wind in,
spreid je armen en vlieg van de berg,
leg zout op alle slakken,
stoot je voor de zoveelste keer
aan dezelfde steen,
grijp die kans,
vlieg tegen de lamp,
zoek een kluitje en loop het riet in,
spring over de maan,
knijp alle katjes in het donker,
schreeuw…
lezer hou vast
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
668 mijn pen
schrijf lezer
nu mijn vers
mijn denken is geschift
dek toe en kies de titel
plaats voetnoten
daar waar ik eigenlijk moet gaan
schraap woorden in context
laat spelen in spellen
pluk letters uit de tuin der muze
en rijg woorden in monologen
ladingen komen voorbij
jouw hulp heeft zin
want er gloort weer inspiratie…
Opnieuw..
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.357 hoog in de lucht
Intense gevoelens in vogelvlucht
Compleet is het leven, leeg is de dood
Het leek fantastisch, maar voelt idioot
Treuren is zonde
Er is weinig tijd
Nooit meer samen; eenzaamheid
Iemand verliezen, een traan op de wang
Snel weer doorgaan, het maakt mij bang
Groot is mijn dank, voor wat jij mij gaf
Aanvang nieuw leven, ik pluk…
sprookje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 alsof ik door spinrag kruipen moet
in diepe ravijnen springen
door het donker lopen
over onbekende wegen
de storm trotseren in je stem
(zo is de weg naar jou)
met naakte armen de honing
uit de korf van bijen stelen
handen vol edelweiss plukken
en uit de hoogste takken
het gaafste fruit meebrengen
(opdat je mij opmerken zou)
maar…
Versieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.617 Hoeveel tranen moeten er verdampen
voordat jij mijn zondes vergeeft
om te zien dat ons leven samen
nog wel degelijk een kleur heeft
Iedereen leert van gemaakte fouten
en niemand zal ooit perfect zijn
maar we zullen heel veel missen
als ik uit jouw leven verdwijn
Alsjeblieft, pluk mij weer als een bloem
en laat onze liefde zegevieren…
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Ik pluk je,
voorzichtig,
maar zonder aarzelen,
en proef en ruik je geheimen
van zich openend paradijs.…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
Weet je, lieve sint
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.758 Geen speelgoed,
geen snoep
of klatergoud
maar…
Pluk zo’n sterretje
uit het firmament
voor mij,
asjeblief
Ik zal het bewaren
in mijn hart,
het koesteren
en laten schitteren,
om onze koude wereld
wat te verwarmen,
om haar
wat licht,
wat liefde te schenken…
rozenpad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
812 je leeft stil
in jouw stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven
mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan
kom mijn lieve
zie toch ons…
Het leven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 koester de zachtheid mijn klein kind
zoals de lentewind
de kersenbloesem streelt
de roos zachtmoedig
geur afgeeft en teer
zich steeds laat plukken
de broze bloemen fijn en zoet
zich ruiken laten
en voorzichtig tasten
zoals voor jou mijn huid en haar
opnieuw ontdekking zijn
als het aaien van de poes
het volgen van de vogel
naar waar…
Pinksterbloemen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
906 ik reed de weg van Zwolle naar het zuiden
en zag de pinksterbloemen staan
zo luchtig en zo vluchtig
met zo veel zijdezachte schoonheid
tussen de vlakke groene wei
als dat wat nog spontaan wil opengaan
en ik zag mezelf als kind
met blote benen in diezelfde wei
zo opgetogen, blij
dat ik ze toch weer wilde plukken
veel liever nog en meer…
VUUR
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.019 Dit kersverse, prille leven, bevalt me best en het is reuze
Pluk de dag en laat alle emoties toe... mijn huidige leuze.…
De gemiste Vogel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
903 Ik droomde van een gouden vogel
bezet met edelstenen en vleugels van satijn
Zij nam mij mee naar de hoogste sferen
om te plukten diamanten smaragden en robijn
doch mijn mandje had geen bodem
toch bleef ik plukken aards als ik was
tot ik vermoeid van onder haar vleugels glipte
en naakt terug plofte op mijn harde matras
Waarom…
Zeepziedster met Parkinson
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
655 Bij het plukken van de hazelnoten
bleef jij vastgevroren staan
schoof op handen, knieën en voeten
zelfs toen, kon jij niet verder gaan
Het was moeilijk te geloven, dat jij
voelde dat ik nog steeds van je hield
Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen
hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn
Ik op twee benen en jij…
13 augustus
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.264 vandaag loopt er een kind aan mijn hand
eerstgeboren voelt hij kleiner dan hij is,
want missen spreekt het grootste woord
en buiten,
in dat verre land van bruggen bouwen
speelt vertrouwen met mijn pop
ze draagt wat krullen rond haar ogen
maar ze ziet de mijne niet
ik pluk mijn witte bloemen uit een
tijdloos dood gebaar
daar samen…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Kwaad waar geen kruid
Tegen gewassen
Door rode schedel kieren
Naar binnen gedrongen
Om moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden…
Fantasia.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 de sterren zijn mijn gidsen
door een donker zwart heelal,
zij zullen eeuwig voor jou stralen
omdat ik als eeuwig licht voor jou
diezelfde sterren plukken zal
dus wees niet bevreesd
het licht van de zon blijft je
verwarmen,
de sterren blijven stralen
zodat ik met veel liefde
de zon eens
naar beneden zal
halen…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 Blind gehandschoeid om deze
herhaald te plukken, mededogen
verstikt in het avondrood van
nectar en ambrozijn, maar als
slechts die ene bloem zijn ogen sluit,
is dan het hele aanzien van het
perk gedoemd te mislukken?
Wordt de wijn gedegradeerd tot azijn
in een simpele beweging en met het
stinkend bloemwater weggegooid?…
TEER MAAR DAPPER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
593 Papaver bloeit op ruw terrein
Langs spoorbanen en duinen
Ook vind je haar in tuinen
Breekbaar als porselein
Haar rode vlaggetjes, ragfijn
Willen steeds rondbazuinen
De oorlog kost fortuinen
Kleurt velden karmozijn
Hier spreekt een pronte pionier
Staand op verstoorde gronden
Schenkt ze aan honingbijen vocht
Pluk je die kleine krijgsbanier…
Transplantatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Ze kijkt beduusd rond
bukt en strekt haar hand
ze wil plukken
maar het lukt haar niet
een onzichtbare macht
verlamt haar hand
de adem vertraagt
en stokt in stuifmeel
ze hoort een gedempte stem
kleurrijk ruisen
de onuitgesproken mare
verbloemt niets
het open veld juicht
lenig vleit ze haar frêle lijf
tussen paradijselijke tinten…
Schrijn.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 Hij kan haar beter niet plukken.
Ze verliest haar bloei zo vlug. Wat nog maar pas ontplooit,
verwelkt al na de middag. Ze blijft gebrekkig overleven.
Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten.
Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds
balsemt hij en bouwt haar mausoleum. Hier mag hij traag
ademen.…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Stukjes samen
netgedicht
5.0 met 97 stemmen
431 langzaam
zie ik jouw
schaduw verbleken
alsof het contrast
wordt aangetast
door tijd en
onzekerheid
nog sprankelt
je lach en
lichten je ogen
plaatst je teint
haar vitaliteit vol
leven en spirit
in een jeugdig geheel
in een fraaie
acte de préséance
pluk je weer
even de sterren
die je vroeger
hebt gegeven
van het firmament…
de moderne tijd
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.009 De appels al enkele dagen rijp,
tijd om geplukt te worden vandaag,
dacht de oude lurkend aan zijn pijp,
Maar ware het niet dat hij in de toekomst leefde,
en zijn hand niet meer hoefde te plukken
zijn rug niet meer hoefde te bukken
en hij niet meer vloekte omdat hij beefde
De machinerie stond nu voor hem klaar.…
wiedeweer
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.544 wakker
na het zaaien zal ik maaien
wat ik heb geoogst
tere bloemen snijd ik dierbaar
droog ze leg ze naast mijn bed
maar van wat ik ook geplant had
is een kostbaar deel geplet
ruk de wortel van het onkruid
niet in wilde woede weg
nagels breken tranen wreken
delf en delg de oorsprong uit
treur vandaag nog in dit slijk
volgend jaar pluk…
Kus van samenstromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
663 loopt vanachter je bureau
het raam trekt roze uit de diepte
een glimlach en steeds opnieuw
de stroom vanuit de bron
vult elke vorm van nabootsing
ook ik wacht op het uur
morgen waarin wij smelten
in een kus van het samenstromen
een vederblad zachte kringen
blaast over elke gedachte
onnodig blijkt het moment
vergaan als nooit gekanteld
pluk…
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig steeds begroeten
heb je bevrucht in volle liefde
samen nog de zomer door
om in de herfst van jouw
pluk…
Valentijns snoepje
netgedicht
2.9 met 1958 stemmen
135.426 een rode doos met
kers in chocolade
ma cherie
bonbon bon ton
zoals jouw hartje bonkt
en mijn kater ronkt
in zijn trage droom
over zachte handen
die loom
het strelen
nooit verleren
dan pluk ik
rode kussen
van je mond
die ik beroeren wil
en nooit vergeten
dan ben ik
de chocolade-kers
die van je lippen snoept…
Witte waterlelie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.211 drijven
dus legt zij zich tevreden
als tere bloesem neer
Met open ogen staart ze
tot de ondergaande zon
lokkend op haar wacht
ze vouwt devoot haar
blad’ren toe
"het daglicht maakte
mij zo moe"
klinkt ijl nog in de nacht
Aan de stille waterkant
in het schijnsel van de maan
strekken handen zich vertwijfeld uit
om de schone bloem te plukken…
In de ballerinatuin
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
597 leven dat
ik iedere dag een beetje los mag laten
niet dat ik mijn dood voorspoedig
maar de lessen die ik krijg
zijn schoner dan de rozenprinsessen
in de ballerinatuin, ‘k zou met ze willen
dansen ofschoon ik in het verleden
doornen in haar kleed had geweven
het weten klautert langs de maan omhoog
om het antwoord van de sterren
te mogen plukken…