678 resultaten.
Wat zou ik graag....
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.178 Wat zou ik graag de vlinder zijn,
waarnaar jij met je handen reikt.
Wat zou ik graag het water zijn,
waar jij vrolijk in rondplast...
Wat ben ik blij dat ik mezelf ben,
want je grijpt mijn hand vast.…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooide wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanten,
Asters en gladiolen.
Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren
Van naakte voetjes luideloze tred:
Leden omsluierd overgloren
Het sneeuwen statiebed.…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel tot aan de poort
lieflijk alleen voor dovemansoren,
de ketenen reikten…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 Regen kennen we, het wast
de ogen open, het reikt
naar de hals en hoofd voor
de rimpels zijn verschenen
het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich…
Torens van babel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 hebben geen
buren genaast
wel haast
om elkaar
te ontwijken
nooit mocht er
iets van enige
warmte blijken
er waren
slechts blikken
uit donkere ogen
die een schuw
contactvermogen
lieten zien
talen zongen
hun eigen lied
met lach en
nog vaker verdriet
in een melodie
vol stille emoties
soms was er
even de hand
die warmte reikte…
Knooppunten
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
502 brekend
toont aarde
zijn innerlijke
kracht waar macht
dat snel heeft
toegedekt met
monumentaal
de plek zendt
golven uit die
verbindingen
vormen met
een geometrisch
netwerk dat reikt
over de wereld
communiceert
met energetische
symbolen en tekens
knooppunten werden
steden met centrums
van belangrijke zaken
in de maatschappij…
Ik heb alleen de woorden, gij de geest
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.281 En voor mijn woorden reikt gij me uwe lof,
Als een gekruide drank van rijpe wijn,
Die mij bedwelmt, schoon ik begeer naar meer; -
Want van uw lof gedrenkt denk ik niet eer
Te rusten voor deez' koninklijke stof
Eén roemrijk boek vol grote geest zal zijn.…
Sprookje
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.795 Soms denkt men dat de wereld van de kinderen
nauw omlijnd is, niet verder reikt dan de horizon
van de dagelijkse hemel. Maar die wereld is even ruim
en wijd als die der volwassenen: een afstand voor het kind
is niet gelijk aan de onze. Mijlen zijn nog ongeteld.…
zo vonden wij elkaar na duizend jaar
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.324 elkaar
het hoge duin, de zon
een zwarte bui verdronken
in de geur van hennahaar
onder het hemeldak
een bank met uitzicht op de
rand van regen, de zee blauwt
branding aan de koele kant
we liepen onze jaren terug
terwijl konijnen speelden
de duinen zich verveelden
en vluchtten voor de wind
de zee kwam verder
met een vloed die reikte…
Drijfzand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
1.173 Mijn ogen regenen bitterzoete tranen
Lippen trillen maar kunnen niet praten
Alsof ik onzichtbaar ben geworden
Draden tussen ons nooit hebben bestaan
Een stem die langzaam wegebt in de ruimte
En voorgoed de duisternis is ingegaan
Ik voel me zo gekwetst en bedrogen
Drijfzand trekt me verder naar beneden
Geen houvast meer, geen hand die reikt…
aan de grond genageld zat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
927 ik trok de steen weg
waar je op leunde
reikte je mijn hand
maar woordeloos
verpulverde de wand
zij steunde rotsen
in hun breekbaarheid
jouw rug kende
geen achterkant
de eerste steen
lawiende kleine keien
ze rolden mee
stof verborg het zicht
massa deed zijn plicht
bestormde de obstakels
verwoestte dat
wat niet stevig aan
de…
Hart en Ziel
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
4.324 oprecht gebaar
Jij hebt mij steeds laten voelen
Dat ik mooi ben en heel speciaal
Tranen vol verdriet opgevangen
Stil luisterend naar mijn verhaal
Jij hebt mij jouw warmte gegeven
Glimlachend met engelengeduld
Mij geknuffeld stevig vastgehouden
Onzekerheid met vertrouwen gevuld
Jij hebt bij mij iets los weten te maken
Dat veel hoger reikt…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 Ja
hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter,
reikten postbodes aan in de sneeuw. Eeuwig
stormden klokken aan in de lucht, schijnsel
viel uit kerkjes. Zoete landschappen ademden
geur van vanille uit. In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak.…
Een dankbaar hart
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.898 En toch reikte je gevoelige Hart
deze verder aan Jouw Moeder,...
Geboeid stond ik hier bij stil
en dacht diep na.......…
Waar is de trouw
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.181 Liefde reikt niet meer tot safe thuis
de vrijer die open en vol vertrouwen
voor hun gerief hoofs klit aan vrouwen
schept zich de kat hij wordt een muis
Zie mij gestuurd door geweten
steeds in eerste aanleg bij elke stoot
vol liefde de rol van brave echtgenoot
eerlijk en oprecht aanmeten
Gister nog ‘s morgens zei zo’n dame
zoals jij…
?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
652 In die zin zijn er vragen noch antwoorden, is er
slechts een aangename berusting, zo van, mijn macht
reikt nu eenmaal niet verder dan de tipjes van de
sluier en eerlijk, daar heb ik vrede mee, ook al
heb ik dat soms niet, in grote lijnen, kalmeert
deze grondtoon mij bovenmate.…
Danslied
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.411 Gij reikte mij uw linkerhand,
Daarin gleed warm mijn rechterhand,
En velen volgden, tot een band
Van dansers slingerde over 't land.…
"Zaaien of maaien"?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
637 Mijn zaaier was zorgeloos
vertrokken, met ongebonden
handen, haren wuivend aan
weerszijden van de akkers,
strelend de goudgele aren,
verwaait het stuifmeel van
kleine rusteloze zielen
tot waar de wereld reikt,
en lijken te kiemen.…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Maar als hij dan, bij wijze van vaarwel,
Ultieme plicht, een laatste glas wil heffen,
Als de avondlucht, die teder word en hel,
Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen,
Als hij de lach bewondert van de meid,
Die hem het schuimend glas reikt, als de blanke
Huid van haar borst en arm een zaligheid
Belooft die groter is dan die der dranken…
De Clown
gedicht
2.0 met 2 stemmen
8.209 Die zo hoog reikt dat ze bijna het raadsel ontsluieren van de zon,
maar de muziek verstomt,
de opperspreekmeester kondigt een kleine clown aan.
----------------------------------
uit: 'Lilian Sugar Baby', 1990.…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 De twijfelzaaier was met
ongebonden handen vertrokken
met zorgeloze haren zwervend
over akkers, uitgewuifd door
goudgele aren, verwaait het
stuifmeel van het rusteloze
gedachtegoed, opgebonden tot
zover de wereld reikt maar
nergens schijnt te kiemen, het
spoor is niet meer wat het lijkt.…
Leed en geluk
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.177 En al uw warmgevoerde pracht
Van heerlijkheid haar toegedacht
Reikt niet het te overschaadwen of te dekken...
Toch, nachtegaal, zing voort!
Geluk is 't éne woord
Dat haar slaapwandlend hart vermag te raken...
Daar waakt het tot nieuw leven op:
Als roos die berst uit rozenknop,
Zwelt het al vreemde windselen te slaken...…
Reizigers langs dezelfde weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Langs dezelfde weg
Aan wie alle verre
Doelen zijn ontnomen
Door het kwaad
Dat aids genoemd wordt,
Vieren vakantie
Niet in de verte
Maar hier dichtbij
Ons zicht beperkt
Tot de twee-en-zestig
Parkeerplaatsen langs
De autoroute du soleil
Twee doen we er elke
Dag, twee, en niet meer
Wetend dat onze horizon
Niet verder reikt…
Het sterven van mijn ik.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 De stilte speelt een vioolconcert voor d'eenzaamheid,
terwijl 1000 bloemen dansen in mijn hart
en de mystiek van kosmische harmonie
reikt naar eeuwige verbondenheid.
Mijn handen liggen, naakt en leeg, open in mijn schoot
als een graal gevuld met liefdevolle onzichtbaarheid.…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot de wazige klippen ons keren
de rots van de beperking
reikt…
Erfenissen 1
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.020 En staande op het keukentrapje
reikt zij omhoog met nat en zwaar
papier vol roze veldboeketten.
Zij schuifelt naar de recreatie.
Zij krijgt penselen, waterverf
en donkerblauwe tekenvellen.…
Sonnet 4
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.672 Het gesprek reikt over duizend mijl naar het
zuiden, ik luister aan de hoorn en denk aan
de tonen, hoe ze vallen, van het spinet,
als hij het opent en de toetsen aanraakt.
Ik laat liever het verval zijn werk doen, aards.
------------------------------------
uit: 'Elektron, Muon, Tau', 2000.…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand
houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet
die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft
hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen
zijn winters en mijn slaap streelt de nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens…
Goud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
684 Jouw ervaring reikte wel wat verder,
je maakte daar geen misbruik van…
je leidde mij op het pad des levens.
Nooit kreeg ik spijt, je werd mijn man.
Zo begon ons avontuur,
voor mij een sprong in duisternis, onzekerheid.
Een reis die vijftig jaren duurde.
Een gouden tijd vol blijheid en tevredenheid.
Een tijd om op terug te kijken.…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk lak nagels
vriendschap
smult de momenten
door een camera vereeuwigt
als waterstraaltjes vormend
de een en de ander
lachend doucht
vriendschap
reikt…