681 resultaten.
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.
Als de vlinders komen steek ik de riek in de grond.
Als de krekels sjirpen blijf ik hele nachten buiten.
In de grijze herfst duw ik patronen in het geweer.
Eenmaal was er een vrouw.…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Maak een beeld, schep wat licht en een vlak.
Dan een huis, naast een dijk,
laag, onder korenblauwe luchten.
Het is etenstijd, onverbiddelijk heden.
Het volk trekt over de velden.
Honger vindt de kliek opgeschept.
Genoeg voor picknickdagen, maar te karig
voor de velden
van verschroeiend licht en stugge aren.…
De kleine tuinman
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 In mijn hofje voel ik me vrij
van tuinieren word ik blij
het is hobby voor iedere dag
ik wroet in de aarde met een lach
ik werk met schep en heggenschaar
snoei een takje hier, een twijgje daar
net als mijn opa vroeger deed
die kon het goed, als je dat maar weet
ik hou zoveel van bloem en plant
ik graaf met mijn handen in het zand
en soms…
Eenzaam en wanhopig
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Als in de zeventiende eeuw
De schepen naar de Oost vertrokken Werden de zeelui geitenbokken
Die paren wilden en hun schreeuw
Werd half gesmoord tegen de borst
Van haar, de 'Dame de Voyage'
Een stoffen pop, zij was een rage
Die heel wat lieden heeft getorst
Pygmalion had één van hout
Parijs had rubberexemplaren
Daarmee was het geweldig…
Gnosis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 begin
en aan het einde staat;
Je ziet glashelder in
dat nog meer inzichten,
initiaties, rituelen, graden,
je niet nog meer verlichten;
Dat hoeveel studies
je ook nog weet af te ronden,
je het grote geheim
niet dieper zult doorgronden;
En dan
heb je de Boeddha gedood;
In het eeuwige wonder
worden geen antwoorden gegeven,
die schep…
Orkaanwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De zee brult op d’kusten aan,
Golven doen de schepen beven,
Vissen blijven rustig beneden,
Kijken het geweld kalmpjes aan.
Jan van Genten en ook albatrossen
Vliegen zwevend af en aan,
Walvissen en dolfijnen zoeken
Rustiger wateren om heen te gaan.…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 Boven dampen van gaslicht
uit stomende schepen
gemeerd aan de gelderse kade
staat in het uur van de wolf
het alziend oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt…
Dertienhuizen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Hier Gebouwd
zegt de oude gevelsteen
wel beschouwd
nog een huis toegevoegd
het veen afgegraven
omgeploegd
de veenkolonie was een feit
vooruitgang en een nieuwe tijd
Dertienhuizen groeit
wordt Stadskanaal
als een kraal
schuift de plaats
met het gegraven kanaal
mee omlaag
wordt groot van de turf
door die kaarsrechte slurf
varen de schepen…
Zeeuws sprookje
snelsonnet
3.9 met 17 stemmen
800 In het zuidwesten van ons fraaie landje
Omringd door stoere Zeeuwen en de zee
Stond eens een pas gekozen comité
gereed voor de ontvangst van slappe Jantje
Maar deze ligt in Gelderland te rusten
en denkt: ‘Wat moet ik op die vreemde kusten?’…
Israël
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.925 Wie met één ogenblik het eeuwig heeft gegrepen,
Dit Heilig Land van Berseba tot Dan,
Zijn bergen, zijn steden, hier, de Jordaan,
De zonnezee, met zwarte en witte schepen,
Misleide God, als God misleiden kan.
Dit is een vreugd, die wanhoop zal weerstaan.…
Den Bosch en passant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige
huizen voorbij drie
sluizen of zo
einde van een bedevaart
zuidwillemsvaart
in de avond kwamen
alleen de zenuwachtige
fluitsignalen
en de obligate tamtams
van voorbijgaande schepen…
Den Bosch en passant
gedicht
2.8 met 13 stemmen
9.312 louterende grensformaliteit
inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige
huizen voorbij drie
sluizen of zo
einde van een bedevaart
zuidwillemsvaart
in de avond kwamen
alleen de zenuwachtige
fluitsignalen
en de obligate tamtams
van voorbijgaande schepen…
Klem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
686 zeg laten we gedachtenbergen zijn
die openspatten nu het koeler is
in dansend schuim vol blinkend lakvernis
en drijven op een aarden kruikje wijn
en laten we ook springen in de schijn
van schepen niets en nergens vrijdag vis
want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris
kom laten we een gat zijn in een brein
want denken sterft…
vrije gedachte
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.114 iedere nieuwe dag bouw ik zo een brug naar buiten
waar de natuur eigenzinnig haar wereld opent voor mij
simpel door het slot handmatig te ontsluiten
en ik langzaam in mijn eerste vrije gedachte glij
zelfs in het druilerige bij opkomend licht
strijken de wilde duiven gewillig neer
zij hebben weet van mij, zijn op mijn geste gericht
zo schep…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Eén antwoord is genoeg,
om scheep te gaan in
een wankel bootje,
om me naar de groene
overkant te wagen.…
Omdat je zo mooi bent
gedicht
2.2 met 105 stemmen
33.500 In de nasleep van jouw bekoring sta ik op
herschrijf de avondbries die jou omademd heeft
schep een monument voor de juweel van je mond
die elk woord verzilvert, iedere kus verguldt.
--------------------------------------------------------------------
uit: 'Wij zijn de laatste geliefden in de wereld', 2009.…
Weer noodweer
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
487 Ondiepe zeeën leken wel woestijnen
waar vele schepen geenszins varen konden.
Aan droogte leden ook de haringgronden,
geschikt geworden voor kampeerterreinen.
De bodem was bezaaid met zeebanket,
daar op de dorre grond een zee van vissen
helaas hun levenswater moesten missen.
Er werden haringtenten opgezet.…
verwachtingen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.017 ik schep verwachtingen
jij begraaft ze weer
ik zeg hoe mooi ik je vind
jij slaat je ogen neer
ik pak je hand en kijk je aan
jjj lacht terug
had ik dat maar niet gedaan
ik vraag of ik je nog eens zal zien
het enigste wat jij kan zeggen
is heel heel heel misschien
moet ik het daar dan nou mee doen?…
Overal slapen de mensen
gedicht
2.6 met 30 stemmen
10.708 Boven de aarde, onder warme dekens
onder stevige daken, op goed geluk in
elkaar gekropen, in zichzelf gedraaid
terwijl de wereld zich opent als een hand
terwijl vingers andere vingers zoeken
andere vingers andere vingers en de vissen
wiegen de zee tot rust en de schepen hun vracht
en de radio de vader en als een zachte doek
de vader de moeder…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.579 Jij vouwt de tover zachtjes
als een schelp om de windsels
van mijn zingend hart
en koestert de glinstering
van kabbelend water
als de woorden zich wikkelen
in een spel van warme handen
Het zilte water
schep ik uit weemoedige ogen
die als een zee over onze naaktheid spoelt
en zwoel trotseren wij het verleden
in een omarming voorbij de…
Rotterdam ontwaakt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
994 Lichten op de Zwaan en
langs de kade,
terwijl nu en dan schepen
voorbij gaan.
Rondom de Laurenskerk en daken
van huizen hangt een serene stilte.
Later weer aan het werk in kantoren
van beton en glas afgewisseld met
monumentale gebouwen.
Moderne architectuur en nostalgie.
En zie de havens met hun kranen en
Pernis als lichtstad.…
24 UURS VRACHT-VERVOERS-ECONOMIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
695 Aan de Maas in de nacht sta ik vaak in gedachten
en droom ik weg van een 24 uurs vervoers-economie
van boten en schepen met honderden vrachten
maar slechts rimpeloos Maaswater is wat ik zie!…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 Het water wil ons wijze lessen leren,
van storm en vloed, van gaan en wederkeren,
maar is er iemand die dit echt wel wil verstaan
of moeten eerst nog duizend schepen er vergaan?…
ANTWERPEN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.087 is mooi van kleur en alleen om de motieven is ’t de moeite
waard;
langs de kaaien is het echt,
de schepen als hoofdzaak
met water en lucht,
een fijn grijs,
en in ’t algemeen vind ik het wel waar wat men van Antwerpen zegt,
dat de vrouwen er mooi zijn:
lichtere tonen in het vlees,
lila tonen in de kleren –
alsof ik tien jaar…
De danser op de kade
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.425 Dagelijks denk ik aan de man
hier in de buurt die als de brug geopend was
wild begon te dansen
langs de Kosterverlorenvaart
en met zijn dans de schepen begeleidde
die zand naar IJburg brachten
hij sliep in een verloren hoekje
naast het skatepark en het hondenveld
in de beschutting van een elektriciteitshuisje
onder een struik en zijn matras…
Aan de kust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
546 Als een vuurtoren aan de oceaan
Gelijk 'n adembenemend imposante sirene
die mij telkens doet verstenen
vast in het heden, nooit vergaan
mijn schepen op de woeste zee
die het leven mij heeft gegeven
zolang ik haar, perfect in licht geschreven
of in levenden lijve van dichtbij mee
mag maken, een minuut of tien, een halve dag
gelukkig met…
Geschiedschrijving
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 De zeventiende eeuw had schaduwzijden
Naast meesters met penseel de heer met zweep
De slavenhandel was een gouden greep
‘Beschaafd’ maar ook barbaars waren die tijden
We maakten winst en werden onbescheiden
We gingen telkens vol begeerte scheep
En hielpen daardoor ‘goederen’ om zeep
We dreven mensenhandel, zaaiden lijden
Erken nu het voorvaderlijk…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
Een klein schietgebed
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
370 waar het verband
tussen oog en hand
nog fijntjes functioneert
blijft een bijna slachtoffer
gelukkig ongedeerd
wat losgeslagen
aangedane
bloremen heb
ik voor het oog weer
keurig in gelid gezet
omgewoelde aarde
met de schep weer
scheppingbereid
wat licht en luchtig
zaaiklaar neergelegd
ik goochel
met woorden
van hand tot…
Kwikzilver
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.841 Kwikzilver noem je mij
grijze haren spreken een
andere taal en dansend
ren ik voor jou uit
hoofdschuddend vraag je
wanneer ik volwassen word
onmiddellijk weerspreken
twee stralende ogen deze zin
lachend spring ik van de hak
op de tak over paaltjes op die
ene kade waar schepen liggen te
wachten op aankomend vertrek
met beide armen…