801 resultaten.
Dageraad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Haar eerste licht is wonderschoon,
ze bloost en kijkt verlegen.
Zwart afgetekend staat een boom.
Haar takken strekken,
om het moois te pakken.
Wiegend in de zonnestralen,
ijzige pegeltjes lekken.
Het licht trekt vrolijk haar baan,
dwingt schaduw die moet gaan,
over tegeltjes ter plekke.…
enige houtopstanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 vooral op momenten
die tussen wal en schip
vallen en verdrinken
in koud havenwater, meestal
troebel zoals toegeschreven
aan uren zonder vaste verblijfplaats
maar ook aan alles wat tijdloos is
en binnen kaders relevant
koop nu een pond suiker
nog gauw even voor de winkel sluit
om dorst aan te lengen en later
niet om zoete thee verlegen…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Na de verlichting
naakt en verlegen zijn ze
ineens jij en ik.…
LAIS CCII
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
426 Breng je lijf niet in verlegenheid.
Spreek uit wat je in angst en vrees verstilt.
Gooi alles weg wat je verstikt met spijt.…
Extatisch genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 het vuur
in je ogen
brandde
toen ik
mijn koude
handen
met witte
vingers aan
jou liet zien
in liefdespatroon
dansten rood-
oranje vlammen
hun warmte
en altijd als
wij samen
waren begon
het hete bloed
te circuleren
nog steeds
werden wij
overvallen door
deze intussen
bijna berekenbare
acties en ons
verlegen lachen
had zo…
Absurdistisch onbegrip
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
332 De lucht vergeet even wat blauw is,
en valt verlegen in een glas bier.
Een gedachte trekt zijn jas aan,
en loopt gezwind de kamer uit.
Ik zwaai met een hand die niet van mij is,
maar ene die wel beter groet.
Mijn horloge eet minuiten op,
en zegt dat tijd naar hutsepot smaakt.…
de professor is moe
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
930 Hij heeft genoeg van
verlegen lippen en van liefde uit een blik
van de prevelende briefjes op zijn matje bij de deur
De professor is moe, beste studenten,
Hij sluit alvast zijn deur
maar legt zijn oor te luister
bij elk vers dat wordt gekeurd.…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem
de flauwe lentezon gaapt verlegen…
aha
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
950 zwaarte van decreten
ze roemt zijn bundel voor de zogeheten
lichtcryptische benadering van taal
vervolgens wordt zijn schrijfkunst uitgemeten
door critici in termen: magistraal,
vernieuwend, vol mystiek en haast sacraal
hij krijgt het keurmerk ‘kroonprins der poëten’
de dichter hoort het met verbazing aan
hij glimlacht wat onzeker en verlegen…
Ken mij...
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
2.383 verlegen, verslagen
en onvrij,
zie jij in jezelf
een gelijkenis?
sta mij dan
in alles bij.....…
zinderend verlangen
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
3.065
Eén blik van jou
vol warme genegenheid
raakt tot in mijn ziel
geen schaamte of verlegenheid
Eén woord van jou
vol liefde uitgesproken
laat m'n hart op hol slaan
heeft het vuur in me ontstoken
Eén zoen van jou
vol passie en hartstocht
zorgt dat mijn knieën knikken
ik ben totáál verkocht
Eén nacht met jou
verstrengeld in elkaar…
Blozende remise
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
900 ~~~
al denkt verlegenheid in stappen
blozen lukt me in een tel
een spel?…
Over morgen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.746 als ik vandaag kon voelen over morgen
en dan terug naar een jaar geleden
zou ik eerst aftasten naar jouw liefde
die ik gisteren niet heb gevonden
na uren zou ik verlegen strelen
tot jouw haren overeind staan
en ik niet meer kan wachten
hoe ons warmte spreekt
vervolgens zou ik je geur pakken
als het daglicht jou laat gaan
waarna de nachten…
Ontwaken met jou - duodicht
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.647 Zoals de zon het vermoeide
donker van de nacht verdrijft
met haar ogen nog gesloten
zo heb ik voor het eerst in mijn
armoedig leven begrepen
dat de liefde zelf haar tijd kiest
en zich met open ogen
zomaar nestelt in het leven
op een avond door de week
Kleur dus vanavond maar je lippen
en verleid me, verleeg me
tot ik overal bloos…
Grijzende verliefdheid
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
574 Vloeibaar in trage tred stromend,
uitmondend in stroomdal, is de levensloop
zoals vertakkingen van struik en boom
getopt met bloesems die in lentetijd ontluiken
en in druppels van tederheid
traag over je wang glijden
verstoppend de blos van verlegenheid.…
Intellectueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
837 Iemand tussen boeken in gezeefd groen licht
Bedaard en wat verlegen
Had ik maar over zijn kaalhoofdigheid gezwegen
Hij is kaal
Hij is vrij stil en snel bezeerd
Geleerd
Ik maak zijn papieren zoek
want ik kan niet woelen in zijn haar
Zo dan maar
-Wat zoek je toch?…
De mysterieuze vrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Zal hij zijn schuilplaats
stilletjes verlaten,
haar rechtuit vragen,
verlegen als hij is
durft hij het niet
en kan slechts naar
haar hersenspinsels raden.
Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jubileumboek dat binnenkort verschijnt.…
De mysterieuze vrouw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
663 Zal hij zijn schuilplaats
stilletjes verlaten,
haar rechtuit vragen,
verlegen als hij is
durft hij het niet
en kan slechts naar
haar hersenspinsels raden.
Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jublileumboek dat binnenkort verschijnt.…
zonnestraal brengt ons samen, de wind verbreekt het weer..
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
730 Zo verlegen en met trots kijk ik naar jou,
Mijn vleugels komen langzaam tevoorschijn,
Ik vlieg zwevend naar je toe..
De zonnestraal van mij,
De zonnestraal van jou,
Het maakt ons een geheel..
We houden elkaar vast en laten liefde aan elkaar zien,
De voeten boven de grond aan het zweven..
Maar dan..…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 ( voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Abe Lenstra
gedicht
2.5 met 78 stemmen
14.405 Weet je nog hoe hij toen even met zijn hoofd knikte,
bijna ootmoedig, bijna verlegen, bijna verontschuldigend.
We hadden verloren voor we het wisten. Abe.…
roze brillen staan me niet
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.054 Zijn plagende ogen, ik sla de mijne
verlegen neer.…
Vlinderschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 De verlegen
vlinder verbergt haar weelde
steeds lichter wordt het
rond het baren van de morgenstond
Tot de volgende handwijzer
wandel ik mee met de chaoten
traag en uit de pas
vanzelfsprekend
zo zijn ze.…
mijn stem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 wie machtigt mijn stem wanneer ik
het rode potlood ter vondeling leg
en het papier ontdoe van de achtergebleven schors
mijn stem geaard in positieve zin
schraagt gestaag het gedrag gade
van de kunstreizigers om me heen, ik
verleg geen activiteit, en weiger de
graadmeter te wezen voor Neerlands hoop
blanco schuift het mij toebedachte
scherp…
Patience
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.837 Had je
eenzelfde eenzelvig liedje gezongen en
je lijf even verlegen links en rechts
goeddeels verzwegen? Stel dat je
opnieuw kon bij even na twintig, je bouwde
een liefde een huis een kind, beminde
beminde, vermeed het bekende en tuimelde
over vreemde ellende.…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ik weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat…
Uit het niets ontstaan?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Na de openheid,
ongenaakbaar in de regen,
jij naakt, ik verlegen?
Dante’s hel breekt los
of gaat de hemel open?
maakt ons dat nog uit?
Vaker misgetast,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal van geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
het eind brengt evenwicht.…
Jong En Oud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
438 jong zijn is een zegen
zo onschuldig zo verlegen
nog zo’n lange weg te gaan
onderwijl nog veel te overwegen
oud zijn komt vaak
met gebreken maar het zijn
de oude bomen die vele
stormen hebben doorstaan
getekend door de tijd tonen
ze hun ware wezen
en wat me steeds weer in hen
raakt is het verleden waarmee
ze zich zo indrukwekkend…
Godin van de nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.075 Haar huid glanst duister als de nacht
ogen fonkelen geslepen granaten
en sluiten zich brandend verlegen
lippen welven in perfecte pracht
als een bloedrode stempel gelaten
vochtig als de prille ochtendregen
Het lichaam wervelt in slangentaal
trekt onweerstaanbaar blikken staar
brengt harten acuut in levensgevaar
en bindt de zwakken aan…
Door vrienden bedacht
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.141 Door de één word ik overschat
Door de ander onderschat
Wie het ook moge zijn
Iedereen heeft me verkeerd ingeschat
Wanneer ik verlegen en stil ben
Ben ik niet interessant
Toon ik een beetje zelfvertrouwen
Dan ben ik arrogant
Zij geven mij een beeld
Naar hoe ik me moet gedragen
Wanneer ik opleef naar hun beeld
Gaan ze achter mijn rug om…