Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

Het leven in vraag stellen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
Er kwamen geen woorden Geen gefluister, geen geschreeuw De ogen waren hun glans kwijt, Ze werden geteisterd door tranen De glimlach was gaan liggen Zonder troost Verdronken in troosteloosheid Verzonken in hard ijs. Versteend en wazig Afgeschermd in gedachten Waarom moest het zo ver komen Waar zijn de mooie dromen.…

Vuurvlieg

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Worden de zintuigen dood geboren, licht verzonken in lege ogen, ontstaat geen beeld om het leven aan te leren, zijn de sterren uit de nacht genomen.…
pama4 augustus 2011Lees meer >

Winternacht op Texel

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.184
Het land ligt naast het harde zwarte pad Onder de maan verloren en verzonken. Het water glanst verleidelijk en glad En 'k loop daarlangs volkomen vrij en dronken. Mismaakte en zotte wilgen zonder blad Wringen geweldig hun gekorven tronken...…

onder de oppervlakte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
onder de oppervlakte liggen de woorden verspreid over lagen verzonken in gedachten waarin gespit moet worden stenen vormen de inspiratiebron steeds weer omgekeerd door werkende handen vormen om te watertanden opgeraapt en schoongeveegd vertonen ze hun huid die onbeschreven lijkt als een niet gezongen lied de snelle vliet geeft…

De Zaligen

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.109
In diepe stoelen liggen zij te rusten, De zaligen, die elkaar gelukkig kusten, De toekomstlozen; heel hun leven was Een dringen naar de voorgeweten uren, Waar alles eensklaps in vergeten is; ‘t Verwaait nadat het stukgereten is Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen, Deze vervaarlijk…

RUIME GEEST

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Daarin soezen verzonken werk en plicht. Dit schilderij brengt Limburgs aard tot leven: bij zware arbeid en daags gebeuren zich aan luchtige stemming overgeven; aanpak en gemoed mogen elkaar keuren, samen broederlijk eensgezind zweven, omringd door lovende bloemengeuren.…

DE ZALIGEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.321
In diepe stoelen liggen zij te rusten, de zaligen, die elkaar gelukkig kusten, de toekomstlozen; heel hun leven was een dringen naar de voorgeweten uren, waar alles eensklaps in vergeten is; 't verwaait, nadat het stukgereten is, hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen deze gevaarlijk stille…

DE ZALIGEN

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 936
In diepe stoelen liggen zij te rusten, de zaligen, die elkaar gelukkig kusten, de toekomstlozen; heel hun leven was een dringen naar de voorgeweten uren, waar alles eensklaps in vergeten is; ‘t verwaait, nadat het stukgereten is, hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen deze gevaarlijk stille…

Vervlogen schittering

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Je ogen die, in mij verzonken, altijd naar de wereld lachten. Wachten, kon ik niet.., je had mijn hart, je had mijn ziel. Je had mijn liefde, als een schuchter jong, vanzelf bedacht profiel. - Ik zag je laatst, weer terug.. Ouder, krommer. Verhalend over tijden die, in lijden jou verweerden.…
John Kroos14 februari 2016Lees meer >

XXXIV

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.350
De duisternis - en wij, een heimelijk paar, twee gasten van de nacht, blind, zwijmeldronken, en stad en land al haast in slaap verzonken, en ginds, boven ons zwartverwaaide haar, jagende wolken in hun stormig jaar. Je tred was luchtig toen de maan niet scheen, je sloeg je arm zo innig om mij heen, het maakte blij.…

Herfstgeluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
In haarzelf verzonken schrijft ze als herinnering een deel van haar verhaal, struikelende gedachten over stille verlangens en verloren kinderlijke geloven. Ze slalomt langs vergeten vergeelde beelden die als gekleurde herfstbladeren dwarrelen door de tijd. Ze volgt het spoor terug waarlangs ze ooit is gekomen.…
Katty wijns20 oktober 2022Lees meer >

BLIKSEMTAAL

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Al stervend toont het koude, verzonken vuur gras en struiken in een helgele schijn, sterker dan op elk zonnig middaguur. Dit schouwspel mag even ontluiken, weer snel vergaan bij vluchtige onweerskuur, wil duidelijk beeld steeds koppig ontduiken.…

antiheld; ‘n verzetje

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
zou ik ooit ook lyrisch kunnen schrijven over mijn verloren liefdes, hoe hun lijven destijds kronkelden als zij zich bevrijd voelden, in mijn armen verzonken?…

De schrijvende hand

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 438
Dit levend gedicht mag betreuren wat het onderweg heeft laten liggen; de verbraste kansen aan minnaressen, zo welgevormd als zij eindigen konden in sonnetten, in nachten verzonken, als beelden verbonden met geesten uit verzonnen verledens.…

VAST EN ONZEKER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 139
Op een heuvel aan het strand staat de fiere zeeden zijn voeten geklemd tussen harde rotsen de luchtige naaldenkruin wiegt zacht heen en weer in de zilte luchtstroom vangt allerlei moegestreden en pas ontwaakte klanken op bereisde winden rusten binnen de prikkende takken bloemengeuren vol treklust suizen voort en nemen verzonken…

Stuifmeelkorrel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
vorm Van de bol naar het ei Van geribbeld tot scherp gekant Van kussens tot ondiepe schalen Het oppervlak toont een moeilijk patroon Een lijn die kronkelt zonder regelmaat Cirkels in motieven verdeeld Als een iris, een vingerafdruk Daaromheen de schil Tegen verderf bestand Leidt hem honderd eeuwen verder Tot de vorser hem vindt -Verzonken…

Mijmeringen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Maar ik niet, ik ben in gedachten verzonken, je wijst het na met je blik en kijkt me weer aan, een mysterie; je wil me iets zeggen.…
Sandy(Armaya)27 november 2003Lees meer >

San Gimignano

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.254
De stad, diep verzonken In een slaap, wordt wakker op golven van muziek. Een oude man, een fluit, een melodie die danst. De dag zal zich vullen Met geuren en geluid, loomheid en verlangen De traagheid van warmte spreidt zich uit langs torens, van rijkdom en hoogmoed. En vergankelijkheid.…
Arjen17 juli 2002Lees meer >

Oldehove

netgedicht
4.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.450
met kranige happen leeggeroofd tombes en schedels blootgelegd oud vuur met mokerslagen gedoofd alles weggevaagd voor staal en steen achteloos in bergen zand verstrooid mantelspelden, sceatta's en deniers geschiedenis klakkeloos weggegooid Anonymus begroef zijn laatste protest in de krochten van het oude dodenhuis midden in de diep verzonken…
Hanny4 april 2008Lees meer >

Verdwaald

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Ben zo mogelijk verzonken, slenter bodemloos verward. Deze marathon van onvree, de volharding van dit buigzaam hart. 'K heb geen idee waar het geluk loert. Waar ik zoeken moet en vind. Waar het kind in mij kan spelen, waar ik traan en lach bemin.…

Twee-eenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Verstoord in de mist van een lichte lagune looft een jongere zelf zichzelf in leven zonder zenuwknopen hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht doornen zijn vurig aangestoken onder een glooiend oppervlak klank verzonken in baden lood rood verloopt in groeiende macht dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten met tranende wangen in…

Stadsklokken

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Een laatste roep der donkre stad verzonk, Het zwijgend water wiegde gouden spranken, Nog poosde een late lichtschijn bij een kranke, Bij zure arbeid, of een zoete dronk.…

ook liefde spaart je niet

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.356
jouw oceanisch groen is zoetste wijn: jij gloeit elk ruw tot een fluweel – in jou verzonken valt men geloof ik als van jou bedronken op ’t einde zelfs in zachtere gesteen; schijn is niet helder; helder dat is schijn jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen: ’t verwelkte bladgoud in je armen kan nooit de prijs voor alles, alles zijn hou…
sunset8 januari 2009Lees meer >

Vrouwen

gedicht
2.5 met 97 stemmen aantal keer bekeken 24.066
II Winkel schemering, veel stoffen op de toonbank Zij buigt voorover in begerig kijken Ik zie haar blouse soepel open wijken en ben verzonken - diep en blank. III Haar benen lang en glad - zij lacht en ligt loom achterover - ik zie hoe diep en ver de lijnen van haar benen zijn en denk eraan met afgewend gezicht.…

voor jouw liefde blijf ik vechten

hartenkreet
4.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 4.900
zacht verdoofd door het vliegen van de tijd diep verzonken in emoties vecht ik een ongelijke strijd ik zal hem ooit verliezen maar het is naar die dag dat ik verlang het is niet de dood die ik moet vrezen want dit leven maakt mij bang afscheid nemen wil ik niet de tijd zal ons vergeten en al ben ik waar ik echt wil zijn niemand zal het weten…
italianoboyy10 november 2009Lees meer >

- Op termijn -

netgedicht
4.1 met 55 stemmen aantal keer bekeken 599
nacht die opstond voor weeën in de kou naakt en vogelvrij de witte noorderzon heeft de maan vervolgd gejaagd ontevreden als een bruine beer het hart verscheurd met grommen de poolster fonkelt intens vol geluk met spijt een scheidingslijn trekkend verdient moe de bangheid in een charismatisch hart vindt alle kansen diep verzonken…

Jij, mijn liefste

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.640
Terwijl ik dromend voor me uitstaar zo helemaal in gedachten verzonken denk ik nog steeds aan die mooie uren voel weer mijn hart in m'n keel bonken Ik hoorde opnieuw je lieve woorden en proefde weer je hete kussen op m'n mond de passie, de liefde tussen jou en mij die ons eens voor het leven verbond En ik sluit opnieuw even m'n ogen beleef…
Moeke13 februari 2010Lees meer >

Dromen...

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Elk verzonken moment terughalen voor onze geest, opnieuw genieten, van eeuwige aantrekkingskracht, raak mij weer aan, zoals enkel jij dat zacht kan, laten we smelten in verlangen, doorheen de nacht.…

PIJNLIJKE KERST

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.259
aan 't welbekende decemberfeest zie eens hoe men dit viert in een bloeiende tuin bij de Evenaar waar daarnet een spa zich vergiste domweg een sierlijke plant los stak zij ligt daar door mensen vergeten haar wortels lijden bloot en brandend onder moordlustige zon behouden niettemin vechtersaard dankzij spoedige avondkoelte ruiken verzonken…
Han Messie25 november 2014Lees meer >

Pril geluk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Waar ons verzonken beeld in Pompeï te rusten ligt ga ik in de ochtend onderlangs de Lieve vrouw wanneer jij de Zwaan aanschouwt mijn lief over 83 kilometers meer dan gewild…
bibi mo14 februari 2016Lees meer >