650 resultaten.
Temperatus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
43 de droogkap draait op volle toeren
buiten trekt de vorst zich terug
op het porselein van transparantie schijnt een gletsjer ongemoeid
een scheur loopt door het oude ijs
de winter staat op losse groeven
de dooi zet vroeg in,
het seizoen kent geen vaste
grenzen
buiten schuift een zwaluw voorbij,
binnen wordt de wereld opnieuw
ingetekend…
WAT WIL MEN TOCH?
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.190 De vorst, die hier de rijkskroon spant,
Wil juist hetgeen wij willen:
geen zware last, geen knellend juk,
Maar vrijheid, welvaart, volksgeluk,
En geen — vergulde pillen.
Wat wil men toch in Nederland?
Wat geeft men voor te duchten?
Wat kwaad humeur, wat onverstand
Wil ons volstrekt doen zuchten?…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 Uitgestrekt, wit rondgevlekt in kristallijn,
speelt vorst, in hermelijn, met licht en pijn.
Hij straalt intens zijn koude macht.
Als speldenprikken zilver, zonnen in het klein,
vriezen sterren met venijn, in stralen glitterfijn,
water in een strenge nacht tot kracht.…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 En laat mij niet alleen, maar in de nacht
Daal in de schaduw van mijn koele borst,
Dan zal ik veilig slapen als een vorst,
Die rust in ´t midden van bevriende wacht.
Zo moge ik zijn als dun albasten vaas,
Boordevol bloed van uwe rode wijn.…
bewoonden elkaars dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
805 dagen overvloed
ook jij was stil
in pril ontluiken
het duurde lang voordat
ik lente in je ogen zag
en in je lach de vroege
vogels hoorde fluiten
je bloesemde
als nooit te voor
kleurde vol de zomer
we maakten hittegolven door
bewoonden elkaars dromen
lieten daar de liefde komen
er is geen sterven
maar een nieuw begin
als winter vorst…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
tuk tuk
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
1.212 binnenstad verkeert in Thaise sferen
ik raad u aan hem ook eens te proberen
u kunt hem laten stoppen op verzoek
frivool en fris en fruitig is zijn look
u ziet hem links en rechts uw fiets passeren
dat zo’n vehikel zoveel kan presteren
dus smeult het oproer in de taxi-hoek
mijn raad aan Hagenaars en Hagenezen:
stap in, en laat u rijden als een vorst…
Natuur en mens
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.214 de mieren hebben zich verscholen
de natuur sluimert afwachtend in
en de dichter houdt zich verborgen
verbaasd tussen zomer en winter
agressie neemt zienderogen toe
ook de mens is wat uit het lood
komt er vorst regen of de zomer
of dobberen we voort zo boven zero
maar diep in het hart groeit besef
hoe aarzelend dan ook beleefd
dat de mens…
Kiemkracht
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
803 In mijn dromen schilder je
kale bomen wit
van wortelvoet tot takkenrag
zodat er weer licht in zit
’s ochtends trekken we schoenen aan
vluchten we voor geweld
want ze bouwen torens voor de goden
torens voor de vorsten en
torens voor het geld
en de bomen - jouw bomen
worden één voor één geveld
wanneer de dagen donkeren gaan
volg dan het…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden geen zomers meer trotseren
nu staan we glanzend maar vooral
met wankele grip te wachten
op de laatste winternacht
waarin de vorst…
IJs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
740 .
----
UTRECHT - Ondanks de strenge vorst van de afgelopen nachten waarschuwt de Koninklijke Nederlandsche Schaatsenrijders Bond (KNSB) maandag voor onbetrouwbaar ijs. Volgens de bond is het nog nergens veilig om op open water te schaatsen.…
OERSTEM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Steeds vorst men die onvatbare muziek,
geeft haar sterker geluid, grootser vertoon
om te reizen op een "gemaakte wiek."
Vaak wordt zij hernieuwd, begeleid door hoon.
Straffe maat? Of los zwevende ritmiek?
Nog zingt de oude, onbedorven toon.…
Witte wieven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
616 een sprankje zon
jaagt het op de vlucht
om verloren lommer
de bladgele en rode
in haar vochtige handen
ontnemen het zicht
van de nacht
in roodkastanje maandagen
ritselt de beuk
in zijn verloren blad
de winterkoning
schalt zijn hoorn
dwars door het herfstig bos
jaagt de witte sluier
op in bomen rijp
en oogst ijskoude vorst…
ANDERHALVE EEUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Het jaar achttienhonderdvijfenvijftig schenkt
de Papoease wildernis een lichtstraal;
daarin glanst Gods Woord vol onversaagde taal,
die het duister vorst, het verguisde wenkt.
De Blijde Boodschap wordt geweerd of gekrenkt...
Toverpriesters horen een nieuw verhaal,
willen strijd, sterken hun geheime zaal.…
EENHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 De volkeren der oudheid
streefden ernaar
zich het Opperwezen
voor te stellen
elke stam ieder land
had zijn eigen god
een ruime gedachte
werd vrijmoedig geboren
bij Israëls kinderen
de almachtige Schepper
van hemel en aarde
ja het ganse heelal
heerste over de mensheid
leidde zowel vorsten
als onderworpen arbeiders
al zouden ze de Naam…
ALSOF EEN VRIEND STIERF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.482 Na zijn ziekbed van dertien weken
is hij dood, de zomer van vorig jaar
Hij had ‘t namelijk al lang bekeken
hij was met vorig jaar al lang klaar
Na de vorst was de lente gekomen
daarna scheen hij binnen te sluipen
Hitte leek ineens binnen te stromen
maar soms lichtte het groeistuipen
Zoetjesaan stierven oude bladeren
die zomer voelde zich…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Een schrale wind striemt het gezicht gemeen
wat aanvoelt of er vorst voorbij komt schrijden
nog even en de schaatsen kunnen glijden
en is er ijsplezier voor menigeen.
Ik sta hier nu de winter wel te loven
maar heus ikzelf ben zeer voor kou beducht
voor sneeuw en hagel sla ik op de vlucht
en ijzel laat ik me heel graag ontroven.…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 En zingt de lijster weer uit volle borst,
terwijl een gaai pikt in vergane noten,
de reiger heeft gegeten als een vorst,
een muisje vult haar buik met plantenloten,
toch is ‘t je reinste zelfverlakkerij,
maar mij maakt het wel als een kind zo blij.…
Een lieve lust
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 zij liever liet staan
zij koos voor
meer stijl in
hogere regionen
een flamboyante stek
het web werd kleiner
luxueuzer gesponnen
de subtiele ontvangsten
joyeuzer begonnen
in het macabere spel
liet zij anderen dansen
na wikken en wegen wenste
zij hen een dodelijk vaarwel
ze is nu vertrokken
uit het parelend web dat
door vorst…
Gedag...?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
584 Een gesmoorde kreet, een angstige roep
Een wanhopige blik naar de deur, maar er komt geen hulp over de stoep
Samen, alleen, gedwongen binnen
Al weken geen school, die slechterik zal het nu toch winnen
Hij vorst zich een weg om er toch tussen te dringen
Haar moeder is in de zorg aan het werk
Hij is alleen met haar dochter thuis, die listige…
WIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 was glad
het weer vullen van
de kit met kolen
een dikke sjaal
handschoenen verbonden
door een touw
muts een winterjas
en even gaan we weer beleven
wat vroeger winterkou
en een echte winter was
handjes warmen aan de kleine Etna
en mam had snert gemaakt met worst
en 's avonds warme chocola
zo doorstonden we toen
de strengste vorst…
KLavdia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
678 Beklim nu ras mijn toverbergen
Leef goed en vrees geen kerk of vorst
Wees een reus onder de dwergen
en kom je laven aan mijn schamele borst.…
het verbeuren van hoop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 wij liggen op een
steil aflopende helling
de omsingelde
dorpen branden de
strenge vorst geselt mijn
wonden staat ze niet toe
om te genezen
verder het bos in
geen tijd om uit te rusten
bijna nog erger
dan weggerukte gezichten
opengereten borstkasten
de straaltjes bloed achter het oor
van hen die op hun gezicht
in elkaar zijn gezakt…
Winterpunt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
541 Verwacht dit jaar geen al te grote stunt
Van koning winter, ook als 't had gekund
Want ach, wat had ik het jou graag gegund
Een sneeuwlandschap met wolf en rendierrund
Elfstedentocht van stiens tot helgolund
Bij sneeuw en ijs tot Kelvins dieptepunt
Straks houdt de zon zich schuil
in 't winterpunt
Met wind en regen, vorst is ons misgund…
HET LATE GRAZEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Frisse avondnevel streelt zacht en minzaam
geurige weide, door bos omgeven,
waar kleine schuwe vorsten zich begeven
naar hun maaltijd, schrijden plechtig langzaam.
Het veldgewas, smakelijk en voedzaam,
doet elke ree vreugdvol opleven,
daarbij onder lichte spanning beven.
Loert, ergens verborgen, een gevreesde naam?…
TE LANG DOORZETTEN?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
545 Kon de vorst niet tot de heldin spreken:
"Mijn redster heeft een wondertaak volbracht;
ze mag terug naar d' eigen boerenstreken?"
Nee, verder trekken en strijden wordt betracht.
Keihard lot zal de reine maagd steken:
een pijnlijk, treurig levenseinde wacht.…
VAN HAND NAAR STEMBAND
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
499 Vorsten der jonge toonkunst vinden haar.
Zij brengt een stem vol verrassing naar voren,
wier galm nooit door ouderdom zal slijten,
maar een leven lang blijft als nieuw geboren.
Allicht strijdt lofprijzing met verwijten.
De engel der zangers laat zijn eed gloren:
"Steeds blijf ik voor Corry Konings pleiten!"…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
326 in mijn handen
lang is zij
in knop gebleven
omdat ik niet
wist hoe ik
haar mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen door
van vorst…
hoe de vorst zelfs een stenen hart verpulvert
hartenkreet
1.6 met 13 stemmen
1.501 lange schaduwen
barsten in een rode steen
hartje winter…